Er WAS een jarige in de familie en er ZIJN versnaperingen over.
Ik ben pal na de oorlog opgegroeid en mijn moeder zei me nooit etenswaren weg te gooien.
Ze had het niet over snoep, koek, hartigheden en drank.
Daar dacht ze zelfs niet aan.
Hoogstwaarschijnlijk ging ze er vanuit dat deze zaken nooit binnen het bereik van ons soort mensen zou vallen.
Ze vergiste zich.
Het niet weggooi principe van etenswaren zit er bij mij diep, erg diep in.
Inderdaad gooi ik pas iets weg als het echt en echt niet anders kan.
Dat is ook aan mijn gespierde omvang te zien.
Onmogelijk dus om dingen uit de koelkast weg te gooien.
Dat geldt ook voor verjaardagsoverblijfselen.
Eén voordeel, mijn buikspieren heb ik zelf betaald maar de huidige toevoegingen zijn gratis want door de jarige betaald.
DQ
.
Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
woensdag 2 juli 2008
Van Woensel Schoenen. Schande!
Zoals dat in elk bedrijf het geval is moet Van Woensel (Schoenwinkels) het hebben van haar personeel.
Loyaal personeel.
Het zijn de mensen met de kleine loontjes en kleine secundaire arbeidsvoorwaarden op de werkvloer die de dikke(re) salarissen met bijbehorende dikke(re) secundaire arbeidsvoorwaarden van kader en directie mogelijk maken.
Arrogantie voorkomt dat men daar aan denkt, wíl denken.
Voor hen een ander, nietwaar?
Toen mijn vader, nu 94, jaren geleden wegens het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd afscheid nam van het bedrijf waar hij betrekkelijk kort werkte was er een, door het bedrijf (uiteraard) betaald, afscheid met toespraak.
Bijgewoond door familie, collega's en kennissen.
Als afscheidsgeschenk was daar een horloge, toentertijd best een groot kado.
Zijn collega's hoefden het bedrijf niet op de hoogte te stellen van het naderende afscheid.
Natuurlijk niet.
Hoe anders is dat bij Van Woensel.
Marijke is 65 jaar geworden.
Geheel tegen haar wil moet ze stoppen met werken.
Een verlenging, zelfs van een half jaar, zat er niet in.
Dan zou er weer een contract gemaakt moeten worden.
(Blijkbaar is dat niet nodig bij een nieuwe werknemer.)
Ruim 25 jaar in twee perioden met, een door haar collega's volkomen beaamde loyaliteit voor bedrijf en medewerkers is achter de rug.
Vijf en twintig jaar hart voor de zaak en voor de branche.
Een nog veel langere ervaring in de schoenen, met bezit van vak diploma's, zijn gestoken in Bervoets en het latere Van Woensel.
Vijf en twintig jaar gratis reclame bij haar pedicure-klanten, familie, vrienden en kennissen.
En dat allemaal voor een heel klein loontje.
Marijke zit thuis.
Een uitstekende verkoopster zit thuis.
Natuurlijk, ik ben bevooroordeeld maar dit is niet alleen mijn opvatting.
Het is de opvatting van medewerkers.
Een uitstekende en betrouwbare verkoopster.
Ze zit thuis met vele blijken van waardering en medeleven van collega's maar met het schrijnende gevoel niet meegeteld te hebben want.....
het bedrijf: Van Woensel, heeft niets, niets, niets van zich laten horen.
Ondanks waarschuwingen van collega's!
Loyaliteit en kwaliteit lonen en tellen kennelijk niet.
Zeker niet als je op de werkvloer staat en altijd bereid bent geweest om in te springen als dat nodig was.
Daarbij zoveel mogelijk eigen omstandigheden, ziekte en ellende negerend.
Ja.
Zó speel je je niet in de kijker.
Dat doe je pas bij handelingen die voor het bedrijf minder prettig zijn.
Kennelijk!
Hartelijk dank Van Woensel.
Hartelijk dank voor het signaal dat aan uw personeel en uw klanten wordt afgegeven.
Hartelijk dank.
Waarin een groot bedrijf klein kan zijn.
DQ
.
Loyaal personeel.
Het zijn de mensen met de kleine loontjes en kleine secundaire arbeidsvoorwaarden op de werkvloer die de dikke(re) salarissen met bijbehorende dikke(re) secundaire arbeidsvoorwaarden van kader en directie mogelijk maken.
Arrogantie voorkomt dat men daar aan denkt, wíl denken.
Voor hen een ander, nietwaar?
Toen mijn vader, nu 94, jaren geleden wegens het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd afscheid nam van het bedrijf waar hij betrekkelijk kort werkte was er een, door het bedrijf (uiteraard) betaald, afscheid met toespraak.
Bijgewoond door familie, collega's en kennissen.
Als afscheidsgeschenk was daar een horloge, toentertijd best een groot kado.
Zijn collega's hoefden het bedrijf niet op de hoogte te stellen van het naderende afscheid.
Natuurlijk niet.
Hoe anders is dat bij Van Woensel.
Marijke is 65 jaar geworden.
Geheel tegen haar wil moet ze stoppen met werken.
Een verlenging, zelfs van een half jaar, zat er niet in.
Dan zou er weer een contract gemaakt moeten worden.
(Blijkbaar is dat niet nodig bij een nieuwe werknemer.)
Én 65 jaar IS 65 jaar!
Ruim 25 jaar in twee perioden met, een door haar collega's volkomen beaamde loyaliteit voor bedrijf en medewerkers is achter de rug.
Vijf en twintig jaar hart voor de zaak en voor de branche.
Een nog veel langere ervaring in de schoenen, met bezit van vak diploma's, zijn gestoken in Bervoets en het latere Van Woensel.
Vijf en twintig jaar gratis reclame bij haar pedicure-klanten, familie, vrienden en kennissen.
En dat allemaal voor een heel klein loontje.
Marijke zit thuis.
Een uitstekende verkoopster zit thuis.
Natuurlijk, ik ben bevooroordeeld maar dit is niet alleen mijn opvatting.
Het is de opvatting van medewerkers.
Een uitstekende en betrouwbare verkoopster.
Ze zit thuis met vele blijken van waardering en medeleven van collega's maar met het schrijnende gevoel niet meegeteld te hebben want.....
het bedrijf: Van Woensel, heeft niets, niets, niets van zich laten horen.
Ondanks waarschuwingen van collega's!
Loyaliteit en kwaliteit lonen en tellen kennelijk niet.
Zeker niet als je op de werkvloer staat en altijd bereid bent geweest om in te springen als dat nodig was.
Daarbij zoveel mogelijk eigen omstandigheden, ziekte en ellende negerend.
Ja.
Zó speel je je niet in de kijker.
Dat doe je pas bij handelingen die voor het bedrijf minder prettig zijn.
Kennelijk!
Hartelijk dank Van Woensel.
Hartelijk dank voor het signaal dat aan uw personeel en uw klanten wordt afgegeven.
Hartelijk dank.
Waarin een groot bedrijf klein kan zijn.
DQ
.
Wederom Viruly, piloot en schrijver.
In het boek "Verrassende Ontmoetingen" van Viruly dat ik aan het lezen ben staat een prachtig ontroerend en romantisch verhaal, zich afspelende in het Perzië van vóór de oorlog waar hij aan de kust een onverwachte landing maakte.
Het is een ontmoeting die hij, samen met de actrische Charlotte Köhler, had met een oude kameeldrijver.
Deze laat hen in het bleke maanlicht een theater zien, ooit gebouwd door Alexander de Grote.
Het is jammer dat ik niet het hele verhaal kan doorgeven.
Maar het afscheid van een onbekende blanke vrouw ging gepaard met de dichtregels uit Romeo en Julia:
En het ontroerde mij diep.
DQ
.
Het is een ontmoeting die hij, samen met de actrische Charlotte Köhler, had met een oude kameeldrijver.
Deze laat hen in het bleke maanlicht een theater zien, ooit gebouwd door Alexander de Grote.
Het is jammer dat ik niet het hele verhaal kan doorgeven.
Maar het afscheid van een onbekende blanke vrouw ging gepaard met de dichtregels uit Romeo en Julia:
"Good night, good night! parting
is such sweet sorrow
That I shall say good night till it be morrow."
is such sweet sorrow
That I shall say good night till it be morrow."
En het ontroerde mij diep.
DQ
.
Adriaan Viruly 1905-1986, Schrijverpiloot.
In mijn vorig artikeltje noemde ik de naam A. VirulyVoor de geïnteresseerde lezer kan ik, uiteraard, naar Internet verwijzen.
Voor één van de sites:
DQ
.
Viruly e.a.
Vreugde want...........
Ik heb weer een paar oude vliegtuig boeken gescoord (zo heet dat tegenwoordig toch?).
Als luchtvaart enthousiast ben ik al enige tijd bezig om boeken en films te bemachtigen die betrekking hebben op de luchtvaart.
Vooral oude boeken hebben mijn voorkeur.
Bij de Slegte heb ik 4 stuks gevonden die ik nog niet bezit.
Dat is leuk.
Ik ben niet van plan al teveel geld voor deze "hobby' uit te geven, maar zo af en toe de beurs trekken voor één (of meerdere) boek(en) is niet al te bezwaarlijk en de nieuwe aanschaf doet mij zeer veel deugd.
Bij mijn nieuwe aanwinsten zitten enkele boeken van de, toendertijd heel bekende, vlieger-schrijver A. Viruly.
Het boek van hem dat ik nu lees is vóór de oorlog (1940) geschreven.
Inmiddels bezit ik al diverse boeken van deze schrijver.
Tijd!
Vreemd.
In het boek spreekt Viruly over een passagier, een oude man van 83 jaar.
Hij zegt dan dat hij en z'n crew die leeftijd waarschijnlijk geen van allen zullen bereiken.
De lezer van nu weet hoe oud de schrijver geworden is.
( 1905 - 1986)
Vreemd.
Tijd!
Ook kwam ik het boek over 25 jaren K.L.M. tegen (1921-1946).
Voorin is een papiertje geplakt met de getypte boodschap:
Ter herinnering aan de prettige samenwerking op de post Winterswijk.
Gevolgd door 12 namen.
Het is gedateerd op 27 november 1947.
Midden in de oorlog.
Nog afgezien van het boek, waar ik erg blij mee ben, doet zo'n boodschap me wat.
Ik kan dat niet goed onder woorden brengen en ben er van overtuigd dat velen het niet mee zullen voelen maar voor mij is het of het net van de geschiedenis zich sluit.
DQ
.
Ik heb weer een paar oude vliegtuig boeken gescoord (zo heet dat tegenwoordig toch?).
Als luchtvaart enthousiast ben ik al enige tijd bezig om boeken en films te bemachtigen die betrekking hebben op de luchtvaart.
Vooral oude boeken hebben mijn voorkeur.
Bij de Slegte heb ik 4 stuks gevonden die ik nog niet bezit.
Dat is leuk.
Ik ben niet van plan al teveel geld voor deze "hobby' uit te geven, maar zo af en toe de beurs trekken voor één (of meerdere) boek(en) is niet al te bezwaarlijk en de nieuwe aanschaf doet mij zeer veel deugd.
Bij mijn nieuwe aanwinsten zitten enkele boeken van de, toendertijd heel bekende, vlieger-schrijver A. Viruly.
Het boek van hem dat ik nu lees is vóór de oorlog (1940) geschreven.
Inmiddels bezit ik al diverse boeken van deze schrijver.
Tijd!
Vreemd.
In het boek spreekt Viruly over een passagier, een oude man van 83 jaar.
Hij zegt dan dat hij en z'n crew die leeftijd waarschijnlijk geen van allen zullen bereiken.
De lezer van nu weet hoe oud de schrijver geworden is.
( 1905 - 1986)
Vreemd.
Tijd!
Ook kwam ik het boek over 25 jaren K.L.M. tegen (1921-1946).
Voorin is een papiertje geplakt met de getypte boodschap:
Ter herinnering aan de prettige samenwerking op de post Winterswijk.
Gevolgd door 12 namen.
Het is gedateerd op 27 november 1947.
Midden in de oorlog.
Nog afgezien van het boek, waar ik erg blij mee ben, doet zo'n boodschap me wat.
Ik kan dat niet goed onder woorden brengen en ben er van overtuigd dat velen het niet mee zullen voelen maar voor mij is het of het net van de geschiedenis zich sluit.
DQ
.
dinsdag 1 juli 2008
Rechtmatig
De slag bij Chora in Afghanistan was rechtmatig.
In deze slag werden zeker 80 burgers gedood.
Jammer mensen, pech gehad maar ja....
Volgens het Openbaar Ministerie vonden de beschietingen plaats binnen de grenzen van humanitair (!) oorlogsrecht en de geldende geweldsinstructies.
En dan is het rechtmatig.
Is rechtmatig gelijk aan rechtvaardig?
Zou men het ook rechtmatig vinden als die 80 slachtoffers Nederlanders waren geweest?
Politiek, wat laadt je een verantwoordelijkheid op je.
Sterkte met jullie geweten dat toch al gesust is omdat een politiek genomen besluit nou eenmaal "rechtmatig" is.
Sterkte Christenen die mede verantwoordelijk zijn voor het besluit.
Doe de ogen dicht en slaap zacht.
(O ja, in welk boek stond ook alweer: Gij zult niet doden?)
DQ
.
In deze slag werden zeker 80 burgers gedood.
Jammer mensen, pech gehad maar ja....
Volgens het Openbaar Ministerie vonden de beschietingen plaats binnen de grenzen van humanitair (!) oorlogsrecht en de geldende geweldsinstructies.
En dan is het rechtmatig.
Is rechtmatig gelijk aan rechtvaardig?
Zou men het ook rechtmatig vinden als die 80 slachtoffers Nederlanders waren geweest?
Politiek, wat laadt je een verantwoordelijkheid op je.
Sterkte met jullie geweten dat toch al gesust is omdat een politiek genomen besluit nou eenmaal "rechtmatig" is.
Sterkte Christenen die mede verantwoordelijk zijn voor het besluit.
Doe de ogen dicht en slaap zacht.
(O ja, in welk boek stond ook alweer: Gij zult niet doden?)
DQ
.
65 jaar
Ziel onder de arm?
Nee, dat niet helemaal, maar prettig is het niet.
Na een jaar of 45 werken ben je afgeschreven, voel je je afgeschreven.
De laatste werkdag.
De laatste klanten help je, maar het huilen staat je nader dan het lachen.
De collega's kennen je al heel lang, zijn aardig voor je en vinden het jammer dat je weggaat.
Werken mag niet meer ondanks het verzoek daar toe.
Het is gebeurd en je leven moet een andere invulling krijgen.
't Is klaar.
Vijf en zestig jaar!
DQ
.
Nee, dat niet helemaal, maar prettig is het niet.
Na een jaar of 45 werken ben je afgeschreven, voel je je afgeschreven.
De laatste werkdag.
De laatste klanten help je, maar het huilen staat je nader dan het lachen.
De collega's kennen je al heel lang, zijn aardig voor je en vinden het jammer dat je weggaat.
Werken mag niet meer ondanks het verzoek daar toe.
Het is gebeurd en je leven moet een andere invulling krijgen.
't Is klaar.
Vijf en zestig jaar!
Deze dag is het begin
van de rest van je leven.
van de rest van je leven.
DQ
.
maandag 30 juni 2008
Roken na 1 juli 2008
Morgen, 1 juli, geen rokers meer in de horeca lokaliteiten.
Veel tegenstanders en veel voorstanders van de maatregel.
Met eigen ogen heb ik gezien hoe goed het verbod in Italië werkt.
Ook rokers zijn tevreden en willen niet meer terug naar de oude toestand.
Het eten is smakelijker, wordt niet meer bedorven door vieze lucht.
De invloed van het níet roken op de gezondheid is al heel snel zichtbaar.
Vooral de invloed op het hart is spectaculair.
In Ierland blijkt er een jaar na de invoering van het rookverbod een afname van 11 procent van het aantal mensen dat met een hartinfarct in het ziekenhuis moest worden opgenomen.
Dat blijkt zelfs het tweede jaar het geval te zijn.
In Italië zijn de cijfers vergelijkbaar.
Ik weet niet of de cijfers alleen gelden voor rokers of dat de nietrokende mederokers worden meegeteld.
Vermoedelijk is dat het geval.
Natuurlijk is het mogelijk dat in de horeca de eerste tijd een negatieve invloed merkbaar is.
De bezorgdheid van de uitbaters kan ik begrijpen maar ik ben er van overtuigd dat men over een jaar tevreden zal zijn.
In mijn directe omgeving kan ik al mensen aanwijzen die alleen wegens de vieze rooklucht en de invloed op hun kleding cafés en restaurants links laten liggen.
Zelf ben ik wel een beetje bang.
Omdat ik naast een café woon en men buiten zal gaan roken kan dat gevolgen hebben voor de frisse lucht in mijn slaapkamer.
Zojuist hoor ik dat Britten massaal (400.000) met roken stopten na het rookverbod van een jaar geleden.
Mooi toch?
DQ
.
Veel tegenstanders en veel voorstanders van de maatregel.
Met eigen ogen heb ik gezien hoe goed het verbod in Italië werkt.
Ook rokers zijn tevreden en willen niet meer terug naar de oude toestand.
Het eten is smakelijker, wordt niet meer bedorven door vieze lucht.
De invloed van het níet roken op de gezondheid is al heel snel zichtbaar.
Vooral de invloed op het hart is spectaculair.
In Ierland blijkt er een jaar na de invoering van het rookverbod een afname van 11 procent van het aantal mensen dat met een hartinfarct in het ziekenhuis moest worden opgenomen.
Dat blijkt zelfs het tweede jaar het geval te zijn.
In Italië zijn de cijfers vergelijkbaar.
Ik weet niet of de cijfers alleen gelden voor rokers of dat de nietrokende mederokers worden meegeteld.
Vermoedelijk is dat het geval.
Natuurlijk is het mogelijk dat in de horeca de eerste tijd een negatieve invloed merkbaar is.
De bezorgdheid van de uitbaters kan ik begrijpen maar ik ben er van overtuigd dat men over een jaar tevreden zal zijn.
In mijn directe omgeving kan ik al mensen aanwijzen die alleen wegens de vieze rooklucht en de invloed op hun kleding cafés en restaurants links laten liggen.
Zelf ben ik wel een beetje bang.
Omdat ik naast een café woon en men buiten zal gaan roken kan dat gevolgen hebben voor de frisse lucht in mijn slaapkamer.
Zojuist hoor ik dat Britten massaal (400.000) met roken stopten na het rookverbod van een jaar geleden.
Mooi toch?
DQ
.
Eerste Paasdag valt in 2036 op 13 april
Eerste Paasdag valt in 2036 op 13 april.
Het is een datum om alvast te noteren.
Op die dag zou de aarde wel eens in botsing kunnen komen met Apophis.
De kansen zijn klein maar de gevolgen zouden desastreus zijn.
DQ
.
Het is een datum om alvast te noteren.
Op die dag zou de aarde wel eens in botsing kunnen komen met Apophis.
De kansen zijn klein maar de gevolgen zouden desastreus zijn.
DQ
.
Sport.
Zo, dat hebben we weer gehad.
De voetbalwereld kan weer tot rust komen.
Spanje heeft verdiend gewonnen.
Omdat Marijke later dan de bedoeling terug kwam uit Amsterdam hoefde ik de TV niet aan te zetten.
Maar ja aangezien zij wilde kijken heb ik het grootste gedeelte van de wedstrijd gezien.
Het valt niet mee om niet te kijken als zo'n TV-apparaat aan staat.
Ik ben nogal cynisch wat betreft sport.
Is het nog sport als er voor één speler 70.000.000 Euro wordt geboden?
Is er sprake van sport als ik nog steeds hoor zeggen: 'Ik hoop niet dat Duitsland wint?".
Aan de andere kant hoor ik dat in Spanje (voor een week?) een verbroedering plaats vindt.
Zelfs in Barcelona (Catalonië) liep men met Spaanse vlaggen.
Zelfs in Baskenland stond een mooi artikel in een sterk nationalistische krant.
Nou ja, vele mensen hebben van het voetbal genoten.
Prima.
Ik belde Ben in Valverde del Camino (Andalucía).
Hij was bij zijn zwager.
Wat een herrie.
Wat een feest.
Wat een bier.
Wat een warmte (rond de 40 graden).
Toch jammer dat ik er niet bij was.
DQ
.
De voetbalwereld kan weer tot rust komen.
Spanje heeft verdiend gewonnen.
Omdat Marijke later dan de bedoeling terug kwam uit Amsterdam hoefde ik de TV niet aan te zetten.
Maar ja aangezien zij wilde kijken heb ik het grootste gedeelte van de wedstrijd gezien.
Het valt niet mee om niet te kijken als zo'n TV-apparaat aan staat.
Ik ben nogal cynisch wat betreft sport.
Is het nog sport als er voor één speler 70.000.000 Euro wordt geboden?
Is er sprake van sport als ik nog steeds hoor zeggen: 'Ik hoop niet dat Duitsland wint?".
Aan de andere kant hoor ik dat in Spanje (voor een week?) een verbroedering plaats vindt.
Zelfs in Barcelona (Catalonië) liep men met Spaanse vlaggen.
Zelfs in Baskenland stond een mooi artikel in een sterk nationalistische krant.
Nou ja, vele mensen hebben van het voetbal genoten.
Prima.
Ik belde Ben in Valverde del Camino (Andalucía).
Hij was bij zijn zwager.
Wat een herrie.
Wat een feest.
Wat een bier.
Wat een warmte (rond de 40 graden).
Toch jammer dat ik er niet bij was.
DQ
.
Veulen
Moeder en dochter.
Vanmorgen kreeg ik een telefoontje.
Een 4-jarig Italiaans stemmetje riep:
"Opa, kijken jij moet!"
Tsjaaaa,
Italiaans is kennelijk toch makkelijker dan Nederlands.
Maar het enthousiasme was zelfs in dat gebroken Nederlands goed te voelen.
Dus opende ik mijn post om bovenstaande foto's te bekijken.
DQ
.
Vanmorgen kreeg ik een telefoontje.
Een 4-jarig Italiaans stemmetje riep:
"Opa, kijken jij moet!"
Tsjaaaa,
Italiaans is kennelijk toch makkelijker dan Nederlands.
Maar het enthousiasme was zelfs in dat gebroken Nederlands goed te voelen.
Dus opende ik mijn post om bovenstaande foto's te bekijken.
DQ
.
zondag 29 juni 2008
Feestelijke beslommeringen
Zo, dat hebben we weer gehad en het is leuk en goed geweest.
Marijke vierde haar 65e verjaardag.
Wel een paar dagen te vroeg omdat 1 juli op een dinsdag valt en dat is een lastige dag voor de meesten.
Onze verjaardagen worden altijd in vrij besloten familie-sfeer gevierd.
Meestal is Sebo ook van de partij.
Ook nu was dit het geval.
Jammer alleen dat we verschillende belangrijke familieleden in het buitenland hebben wonen.
Maar de bedoeling is Marijke 's 65e verjaardag en die van mij (25 sept j.l.) extra kracht bij te zetten door ergens te gaan eten, zodra Melody met man en kinderen in Olanda zijn.
Terug naar gister.
Moniek heeft het huis een facelift (feestlift) gegeven zodat de hele langslopende wereld goed kan beseffen dat haar mammie van de heer Drees gaat trekken.
Dat kon ze op haar gemak doen omdat Celeste, haar dochter en tevens mijn kleindochter, met oma een dagje uit was.
Naar Deventer in dit geval.
De "feest"avond verliep zoals dat altijd gaat, rustig, plezierig en harmonieus.
Het werd een latertje.
Ik lag om een uur of 2 in bed.
En dan vanmorgen...........
Het grote opruim- en afwaswerk.
Achter de rug inmiddels.
Zojuist belde "Italië".
De pony is voorspoedig bevallen van een dochter.
De kinderen hebben zich nog nooit zo snel aangekleed.
En, onvoorstelbaar, het kleine beestje loopt al.
Daar schijn ik wat langer over gedaan te hebben.
Ik betwijfel dat maar kan het niet hard maken want ik ben het vergeten.
Straks de hond van Marijke even uitlaten.
Zijn bazin is met haar zuster een dagje Amsterdammen.
Vanavond voetballen.
Als Marijke de wedstrijd bekijkt zal ik ook af en toe een (kenners)blik werpen.
Het maakt me eigenlijk niet zo erg veel uit maar ik zou het wel aardig vinden als Spanje wint.
Gezien mijn liefde voor Spanje win ik dan ook een beetje.
Even een overgebleven stukje taart nuttigen.
Niet omdat ik daar erg veel zin in heb maar omdat mijn buik onderhouden moet worden!
DQ
.
Marijke vierde haar 65e verjaardag.
Wel een paar dagen te vroeg omdat 1 juli op een dinsdag valt en dat is een lastige dag voor de meesten.
Onze verjaardagen worden altijd in vrij besloten familie-sfeer gevierd.
Meestal is Sebo ook van de partij.
Ook nu was dit het geval.
Jammer alleen dat we verschillende belangrijke familieleden in het buitenland hebben wonen.
Maar de bedoeling is Marijke 's 65e verjaardag en die van mij (25 sept j.l.) extra kracht bij te zetten door ergens te gaan eten, zodra Melody met man en kinderen in Olanda zijn.
Terug naar gister.
Moniek heeft het huis een facelift (feestlift) gegeven zodat de hele langslopende wereld goed kan beseffen dat haar mammie van de heer Drees gaat trekken.
Dat kon ze op haar gemak doen omdat Celeste, haar dochter en tevens mijn kleindochter, met oma een dagje uit was.
Naar Deventer in dit geval.
De "feest"avond verliep zoals dat altijd gaat, rustig, plezierig en harmonieus.
Het werd een latertje.
Ik lag om een uur of 2 in bed.
En dan vanmorgen...........
Het grote opruim- en afwaswerk.
Achter de rug inmiddels.
Zojuist belde "Italië".
De pony is voorspoedig bevallen van een dochter.
De kinderen hebben zich nog nooit zo snel aangekleed.
En, onvoorstelbaar, het kleine beestje loopt al.
Daar schijn ik wat langer over gedaan te hebben.
Ik betwijfel dat maar kan het niet hard maken want ik ben het vergeten.
Straks de hond van Marijke even uitlaten.
Zijn bazin is met haar zuster een dagje Amsterdammen.
Vanavond voetballen.
Als Marijke de wedstrijd bekijkt zal ik ook af en toe een (kenners)blik werpen.
Het maakt me eigenlijk niet zo erg veel uit maar ik zou het wel aardig vinden als Spanje wint.
Gezien mijn liefde voor Spanje win ik dan ook een beetje.
Even een overgebleven stukje taart nuttigen.
Niet omdat ik daar erg veel zin in heb maar omdat mijn buik onderhouden moet worden!
DQ
.
zaterdag 28 juni 2008
vrijdag 27 juni 2008
Type
Gisteravond werd er gebeld.
Er stond een type aan de deur.
Een zwerverachtig type met een munt van 5 eurocent in z'n hand.
Hij wilde een pen lenen en zou die zo weer terug brengen.
De munt heb ik uiteraard niet aangenomen maar hem, er van uitgaande dat ik het niet terug zou krijgen, een pen gegeven.
Heb hem gewezen op de brievenbus waarin hij de pen retour kan doen.
Nog geen pen gezien.
Nog geen pen verwacht.
Ben benieuwd.
DQ
.
Er stond een type aan de deur.
Een zwerverachtig type met een munt van 5 eurocent in z'n hand.
Hij wilde een pen lenen en zou die zo weer terug brengen.
De munt heb ik uiteraard niet aangenomen maar hem, er van uitgaande dat ik het niet terug zou krijgen, een pen gegeven.
Heb hem gewezen op de brievenbus waarin hij de pen retour kan doen.
Nog geen pen gezien.
Nog geen pen verwacht.
Ben benieuwd.
DQ
.
Tinto
Enige tijd geleden gaf ik een recept van
Tinto de Verano.
Een paar dagen geleden heb ik de drank zelf weer eens gemaakt.
Een goedkope zoete rode wijn gekocht en een fles Fanta (lemon).
Tsjonge, dat is lekker fris op een warme avond in de tuin.
DQ
.
Tinto de Verano.
Een paar dagen geleden heb ik de drank zelf weer eens gemaakt.
Een goedkope zoete rode wijn gekocht en een fles Fanta (lemon).
Tsjonge, dat is lekker fris op een warme avond in de tuin.
DQ
.
MARS
MARS blijft fascineren.
Dat doet het al heel lang.
Hoe meer men van dit hemel lichaam te weten komt, hoe interessanter de planeet wordt.
Dat komt o.a. omdat MARS, volgens astronomische normen, heel dicht bij ons staat.
En natuurlijk ook omdat hij erg veel op de aarde lijkt.
De huidige NASA MARS-landers sturen stromen van gegevens naar de aarde.
Wetenschappers zijn bezig ze verlekkerd te analyseren.
Vroeger stond de rode planeet bekend om zijn "kanalen".
Ze gaven aanleiding tot vele gewaagde speculaties.
Met als, uiteraard, meest gebruikte aanname dat ze van intelligente oorsprong waren d.w.z. dat intelligente wezens ze zouden hebben geconstrueerd.
Inmiddels zijn de kanalen naar de sprookjeswereld verwezen maar de zoek naar vroeger leven op MARS gaat onverdroten door.
Natuurlijk.
De vraag naar ander leven dan alleen het aardse is een vraag die ons allen bezig houdt.
Er zijn vele, vele boeken en films verschenen over de planeet.
Veel wetenschappelijk verantwoorde- maar, mogelijk, nog meer onverantwoorde fantasie verhalen.
Van deze verhalen werden films en hoorspelen gemaakt.
Een enorm bekend hoorspel was in de vijftiger jaren: Sprong in het Heelal.
Een serie die drie seizoenen lang luisteraars aan de radio gekluisterd hield.
Een serie die bovendien na al die jaren nog steeds de moeite van het volgen waard is.
Dit ondanks onze TV verwenning en de wetenschappelijk vooruitgang waardoor sommige zaken in de serie achterhaald zijn.
Dat doet niets af van de spanning van het verhaal.
Nog steeds zijn er nieuwe, jonge, liefhebbers.
Het is jammer dat Sebo nog steeds geen tijd heeft willen/kunnen vinden om enige afleveringen te beluisteren.
Het is leuk om ervaringen te kunnen delen.
Het grote voordeel van een hoorspel t.o.v. een film is de vrijheid die je bij het beluisteren hebt.
Ondertussen kan je van alles doen zoals bijv. naaien(!), breien(!) maar ook koffie zetten en een biertje drinken.........
Zijn we eigenlijk nog wel in staat om gewoon stil naar de radio te luisteren?
DQ
.
Dat doet het al heel lang.
Hoe meer men van dit hemel lichaam te weten komt, hoe interessanter de planeet wordt.
Dat komt o.a. omdat MARS, volgens astronomische normen, heel dicht bij ons staat.
En natuurlijk ook omdat hij erg veel op de aarde lijkt.
De huidige NASA MARS-landers sturen stromen van gegevens naar de aarde.
Wetenschappers zijn bezig ze verlekkerd te analyseren.
Vroeger stond de rode planeet bekend om zijn "kanalen".
Ze gaven aanleiding tot vele gewaagde speculaties.
Met als, uiteraard, meest gebruikte aanname dat ze van intelligente oorsprong waren d.w.z. dat intelligente wezens ze zouden hebben geconstrueerd.
Inmiddels zijn de kanalen naar de sprookjeswereld verwezen maar de zoek naar vroeger leven op MARS gaat onverdroten door.
Natuurlijk.
De vraag naar ander leven dan alleen het aardse is een vraag die ons allen bezig houdt.
Er zijn vele, vele boeken en films verschenen over de planeet.
Veel wetenschappelijk verantwoorde- maar, mogelijk, nog meer onverantwoorde fantasie verhalen.
Van deze verhalen werden films en hoorspelen gemaakt.
Een enorm bekend hoorspel was in de vijftiger jaren: Sprong in het Heelal.
Een serie die drie seizoenen lang luisteraars aan de radio gekluisterd hield.
Een serie die bovendien na al die jaren nog steeds de moeite van het volgen waard is.
Dit ondanks onze TV verwenning en de wetenschappelijk vooruitgang waardoor sommige zaken in de serie achterhaald zijn.
Dat doet niets af van de spanning van het verhaal.
Nog steeds zijn er nieuwe, jonge, liefhebbers.
Het is jammer dat Sebo nog steeds geen tijd heeft willen/kunnen vinden om enige afleveringen te beluisteren.
Het is leuk om ervaringen te kunnen delen.
Het grote voordeel van een hoorspel t.o.v. een film is de vrijheid die je bij het beluisteren hebt.
Ondertussen kan je van alles doen zoals bijv. naaien(!), breien(!) maar ook koffie zetten en een biertje drinken.........
Zijn we eigenlijk nog wel in staat om gewoon stil naar de radio te luisteren?
DQ
.
Abonneren op:
Posts (Atom)
