God "spreekt".

Als iemand namens God spreekt.....

Pas dan op!!

Brief aan Sebo

Hoi Sebo

Zie:

http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/2943880/2011/10/03/Niet-geld-maar-diepe-haat-was-drijfveer-van-jodenjagers.dhtml

Citaat:
De gemiddelde Jodenjager was een redelijk opgeleide huisvader, protestant (70 procent) of katholiek (30 procent).

Weer een voorbeeld waardoor ik het zo verschrikkelijk moeilijk heb met christenen.
Uiteraard zijn lang niet alle christenen zo.
Ik kan het echter niet helpen dat ik bijna radeloos wordt van zo'n gebrek aan liefde.
En ik kan het ook niet helpen dat dit zo'n geweldige impact op mij heeft.
Hoe kan de, naar mijn inziens, belangrijkste christelijke opdracht n.l. LIEFDE zo met de voeten getreden worden.
En hoe kan het dat christenen Wilders stemmen?
Ik weet wel jij hebt het antwoord niet en we hebben er vaak genoeg over gesproken.
Maar al zou ik willen ik kan niet bij een dergelijke club (christenen) horen en dat is geen arrogantie.
Wat ik in zo'n geval hoor is dat ik niet naar mensen moet kijken.
Dat is een argument dat ik zelf ook gebruikte om me milder te stemmen.
Het is niet voldoende meer.
Het is gewoon een domme dooddoener.

Tot woensdag en

-- Vaya con Dios

Johan

Mijn youtube kanaal:

http://www.youtube.com/donqueso#g/u

Mijn weblog:

http://dammuller.blogspot.com/

Vraag

Gehoord:

"Hoe hoog zal het percentage zich christen noemende mensen zijn dat in de hemel komt?"

DQ
.

Uit mijn gastenboek

Uit mijn gastenboek:

(Omdat mijn gastenboek volledig openbaar is neem ik aan dat ik het stukje hier kan plaatsen.
Ik heb wel een link toegevoegd. Voor het origineel verwijs ik naar mijn gastenboek)

Hallo alle beschadigde, teleurgestelde,verbitterde,mensen,
zielen.
Ik raad jullie allen aan het boek van Francine Rivers te lezen:

http://www.refdag.nl/boeken/interviews/francine_rivers_1_481231

Bevrijdende Liefde.

Ik hoop dat jullie na het lezen van het boek ook genezing
zullen vinden voor jullie beschadigde zielen i.p.v. je hele
leven te tobben, depressief, afgewezen en met lichamelijke klachten
etc. door het leven te gaan.
Er is een Weg naar genezing.
Neem die Weg, zoek die Weg, echt het heeft mij het
gelukkigste mens van de wereld gemaakt.

G.S.

Christelijke naastenliefde ?

Eindelijk weer eens een levensteken uit Twente.

Het is nu donderdag 5 augustus 2010.

Drukke dagen omdat dochterlief met de drie kleinkinderen over zijn uit Italië (en nog steeds lekkage van mijn platte dak, kan de fout niet vinden).

Waarom ik lang niet heb geschreven!

En waarom ik het nog steeds niet gedaan zou hebben als het niet zo zou zijn dat er vragen over mijn afwezigheid waren gesteld.

Vragen die van belangstelling en ongerustheid getuigen.

Dank daar voor.

Oorzaak: TELEURSTELLING.

Helaas kwamen de vragen niet van christenen.

Slechts één van hen liet haar zorgen blijken.

En ze had feilloos door wat de hoofdreden van mijn afwezigheid was.

Mijn log-schrijfsels waren in opzet zeer algemeen bedoeld.

Maar als je vrij veel schrijft kom je ook jezelf tegen.

Dan ontdek je zaken die heel gevoelig voor je liggen.

Gevoeligheden waarvan de oorzaken mede in de kindertijd liggen.

In mijn geval blijken die zaken heel veel op christelijk terrein te liggen.

Logisch, want als zoon van een voorganger en zoon van een op christelijk terrein zeer actieve moeder stond de hele omgeving in het teken van het geloof.

Een christen uit Canada bewees voor mij op keiharde wijze hoe christenen zich kunnen gedragen.

Prachtige christelijke woorden maar o wee als je iets zegt wat hem niet aanstaat en o zo goed in het veroordelen van anderen.

Ik zou me daar niets van aan moeten trekken maar dat blijk ik niet te kunnen.

De ongevoeligheid van sommige christenen slaat alle wapens uit mijn handen.

En die wapens waren al zo krachteloos.

De gevolgen zijn extra zwaar omdat het mijn toch al moeizame geloof bijna tot aan de grond afbreekt.

Die constatering zou in ieder geval tot nadenken moeten stemmen omdat het een zware verantwoording inhoudt.

Net toen ik weer en beetje beter dacht te kunnen omgaan met dit type christenen gebeurde er weer iets, hier in Hengelo.

Een leider van een huisgemeente kon zich niet vinden in de humorvolle woordkeus van mijn zuster.

Ik begrijp het nog steeds niet maar het kan het gevolg zijn van een verschillend gevoel voor humor.
Dus dat terzijde.

Zijn gemailde reactie was echter zo hard en liefdeloos dat we allemaal perplex stonden (en staan).

In eerste instantie wilden we nog wel aannemen dat het een wat ongelukkige schrijven op een ongelukkig moment was.

Met een mailwisseling probeerden we er daarom uit te komen.

In die mailtjes verklaarden we de woordkeus van mijn zuster.

Na veel aandringen kwamen er enkele reacties op.

Dat vind ik al onbeleefd maar het komt helaas vaker voor.

Erger was dat er geen oog of begrip voor haar was.

Zij was fout en blijft dat.

Hij zat goed en blijft dat.

Ik vind dat onbegrijpelijk.

Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn maar je moet de uitleg van de ander ernstig nemen, zelfs als je het niet begrijpt of aanvoelt.

Dat moet omdat je daarmee die ander serieus neemt.

Op mijn mailtjes die ik hem schreef, los van dit gebeuren, waarin ik hem uitlegde dat mensen die wel willen geloven maar dat niet of moeilijk kunnen steun nodig hebben.

Geen enkele reactie.

Dus geen enkel gevoel voor de aarzelende maar zoekende en steun zoekende medemens.

Wat zie ik toch weinig mededogen, medegevoel en begrip bij vele christenen.

(Let op, zeker niet bij alle.)

Ze zijn zo zeker van hun zaak.

Ze zijn zo zeker van hun uitleg van de Bijbel.

Ze zijn zo overtuigd van het feit dat God achter hen staat.

Ze voelen zich de apostelen van deze tijd.

Begrip voor en invoelen van hen die in de geloofsproblemen zitten is er bij hen niet bij.

Integendeel.

Vaak wordt er met hel en verdoemenis gedreigd.

Wat ernstig is omdat onzekerheid in angst kan omslaan.

Gelukkig komen zijzelf wel in de hemel.

Omdat zij zo zeker weten dat zij de wil van God kennen en dat zij die wil uitvoeren kunnen ze niet anders dan in de hemel komen.

Toch?

Zij wel.

Die christenhobbyisten (sorry maar zo voel ik het) worden bedankt voor datgene wat ze anderen aan doen.

Waarom zou je eigenlijk christen willen worden als dit type mens je "christen" collega zal worden?

Ben ik dan zo goed?

Natuurlijk niet.

Wel weet ik zeker dat ik meer begrip voor anderen en hun moeilijkheden kan opbrengen dan vele christenen.

DQ

Bezuinigen

Let op!
Wie zullen de klappen moeten opvangen die het gevolg zijn van het hebzuchtig en egoïstisch graaien?

Voorspelling:
Dat zullen niet degenen zijn die de oorzaak van de problemen zijn.
Dat zullen niet degenen zijn die niets van de bezuinigingen zullen merken.
Dat zullen niet degenen zijn die allerlei bezuinigingsvoorstellen doen.
Nee, dat zullen degenen zijn die weinig tot niets hebben.
Ik vind dat een verschrikkelijk treurige gedachte.

Is dat een linkse gedachte?
Is dat een socialistische gedachte?
Is dat een communistische gedachte?
Of zou mijn bezorgdheid ook een christelijke component kunnen hebben?

Is het een christelijke gedachte om de zwakste schouders de zwaarste lasten te laten dragen?


DQ
.

Agnost

Van de pas overleden politicus Hans van Mierlo las ik de volgende uitspraak:
"Ik ben agnost maar doe er niets aan".
Een humoristische uitspraak maar een die je ook aan het denken kan zetten.

Kan je agnost zijn uit eigen keuze?
Kan je atheïst zijn uit eigen keuze?
Kan je gelovig zijn uit eigen keuze?
Kan je onverschillig of ongeïnteresseerd zijn uit eigen keuze?
Heeft dat wat je bent niet veel meer met eigen instelling en karakter te maken?

Vragen waar ik al geruime tijd mee bezig ben.
Er zijn immers ook agnosten (in het kort mensen die zeggen dat je niet kunt WETEN of er een God bestaat) die helemaal niet ongelukkig zouden zijn met Zijn bestaan maar zonder het bewijs van dat bestaan niet kunnen geloven.
Ik kan goed met ze meevoelen.

DQ
.

Brief aan en van Andries Knevel

Beste Andries.

De aanleiding van mijn schrijven is het volgende.
Onder het hoofdje Knevel van 'Uitdaging' nr 364 schreef je een stukje over het wel willen geloven maar niet kunnen.
Nu is dat iets dat me al jaren bezig houdt.
En het is tevens iets dat christenen kennelijk niet begrijpen.
Ik lees er nooit over, ik hoor er nooit over en gelovigen die ik spreek weten er geen raad mee.

De opmerking: "Men hoeft alleen maar Christus aan te nemen en men is gered" is iets dat al jaren wordt gezegd maar hoe kan men iets aannemen waarvan men niet zeker weet dat het bestaat?
Kortom......, hoe krijgt men die zekerheid?

Je zegt in je artikeltje dat je je moedeloos en machteloos voelt bij de vraag van de zoekers.
Dat begrijp ik en ik verwacht ook geen overtuigend antwoord van je.
Je bent echter in de positie om een programma te wijden aan dit, denk ik, belangrijke onderwerp.
Ik denk ook dat je voldoende medewerkers hebt bij de E.O. die research kunnen doen.
Zou het maken van zo'n programma een idee kunnen zijn?

Hartelijke groet,
Johan

========================

Beste Johan,

Dank voor het mailtje dat ik via ‘Uitdaging’ kreeg.
Ik heb meer reacties gekregen op deze column, overigens wel begrijpende reacties.
Er zijn meer mensen, kennelijk, die in hun omgeving mensen kennen die wel zouden willen geloven, maar het gewoon niet kunnen.
In mijn achterhoofd ben ik bezig met een (radio) programma hierover.
Het is nog te vroeg om daarover te schrijven, maar weet dat het mijn aandacht heeft.

Met hartelijke groet,

Andries Knevel

Oordeel

Vanmorgen liep ik naar mijn vader die steeds meer zorg en hulp nodig heeft.
Zo'n klein half uurtje lopen in de sneeuw zet, ondanks de kou, de hersens toch op stoom.
Plotseling schoot me een Bijbelvers in gedachten:

"Oordeel niet opdat gij niet geoordeeld worde.."

Pang, dat kon ik in mijn zak steken.

DQ
.

Cynisme en oordeel

Officieel 230.000 doden in Haïti.
Verschrikkelijk.

Als ik het al verschrikkelijk vind, hoe zou God dat dan vinden?
"Zo, eigen schuld, dikke bult......?".
Hoe durven mensen dat te veronderstellen.

Hoeveel van de slachtoffers zullen geen christen zijn geweest?
Allemaal naar de hel?
Wederom: eigen schuld, dikke bult?

Wat hebben die oordelende christenen gedaan om te laten zien wat het betekent om christen te zijn?
Waar is hun, zichzelf wegcijferende, liefde?
Oordelen vanachter de schrijftafel in die heerlijk verwarmde comfortabele studeerkamer.

Het klinkt cynisch en sarcastisch, ik weet het maar....:
Als de rijke blanken in Haïti maar niet al te veel last hebben van de stank.
Dat is niet echt fijn als je lekker in de zon in je zwembad ligt.
Mogelijk ruikt het in hun kerken ook niet al te fris.

Straf.
Rechtvaardigheid.
Oordelen.
Veroordelen.
Arrogantie.
Betweterigheid.

Heb ik redenen om cynisch te zijn?
Ja!
Heb ik er recht op?
Dat is maar de vraag, want wat heb ik zelf gedaan om de wereld een stukje beter en rechtvaardiger te maken?
Te weinig, dus past me bescheidenheid.

Er zijn genoeg christenen die wel hebben begrepen wat het christenzijn inhoud.
Gelukkig wel.
Mijn cynisme heeft zeker geen betrekking op de gehele christenheid.
Ik zie zoveel goede zaken.
Nogmaals, gelukkig wel.

Bijbeltekst:
"Maar het meeste van deze is de liefde".
(Ik weet niet meer waar dat staat maar als ik me goed herinner gaat het Bijbelgedeelte over de gaven van de geest.)
Ach, ik zal het wel weer uit z'n verband hebben gerukt.
Voor de oordelende, veroordelende, mens zal ik/jij/zij/wij het toch nooit goed kunnen doen.

En inderdaad, dat maakt me onrustig.
Het is onprettig als positief bedoelde bedoelingen arrogant naar de prullenmand worden verwezen.
Zonder dat men zich verdiept in de achtergronden.
Zonder gevoel voor de ander.
Alleen omdat men het op voorhand al niet eens is met de keuze van de ander.
Bedenk dat het mogelijk is om op basis van de zelfde gedachte andere keuzes te maken.

En, o ja, ook ik oordeel en veroordeel.

DQ
.

Teleurstelling en bemoediging

Ja, ik kan erg teleurgesteld zijn.
Teleurgesteld in enkele mensen die zich christen noemen en dat ook zijn.
Hoe hard en onverdraaglijk kunnen ze zich opstellen.
Hoe weinig begrip kunnen ze opbrengen voor anderen.
Hoe weinig kunnen (willen?) ze meevoelen met anderen.
Wat fijn om dan andere christenen te ontmoeten die zich totaal anders opstellen.
Wat fijn om door hen bemoedigd te worden.
Ja, ik heb dat soms nodig.

DQ
.

Vragen

Het is al geruime tijd geleden dat ik een wat langer stukje op mijn log plaatste.
Daar waren, en zijn, diverse oorzaken voor aan te wijzen.
Enkele daarvan hebben te maken met privé omstandigheden.
Maar hoe meer ik bij mijzelf te rade ga hoe meer ik tot de conclusie kom dat dit niet de enige reden is.
Nog steeds spelen die persoonlijke oorzaken en rol, ze zijn niet geheim en ooit schrijf ik er over.

Ieder die mijn log leest kan op de hoogte zijn van mijn jaren- en jarenlange worsteling met het geloof.
Ik kan niet begrijpen dat mensen zomaar iets kunnen aannemen wat ze niet zien.
Wel voelen misschien.
Helaas kan gevoel dingen met je doen die niet terecht zijn.
Je kunt door het gevoel belazerd worden.
En toch is emotie belangrijk.

Omdat er niet flitsende manifestaties zijn als bewijs van het bestaan van God blijft er weinig anders over dan de Bijbel te pakken en veel literatuur van gelovigen te lezen.
Maar als dat allemaal niet voldoende overtuigingskracht heeft, wat dan.........?

Het enige wat voor mij overblijft is kijken naar Christenen.
Hoe leven ze?
Ze moeten iets bezitten wat de moeite waard is.
En niet alleen de moeite waard, nee men moet aan hun handel en wandel zien dat er een God bestaat.
Nou, daar ga je dan........

Afgezien van de gelukkig vele christenen die wel laten zien zijn dat christenzijn de moeite waard is zijn er zovelen die zeggen christen te zijn maar er weinig van laten zien.
Die met Gods liefde in hun hart! geweld blazen.
Ze laten zien waar anderen falen omdat ze nou eenmaal de christelijke waarheid in pacht hebben.
Omdat zij dat weten, doen alle andere christenen die niet gelijk denken het fout.
En worden ze dus geoordeeld of veroordeeld.
Dat mag van God want zij hebben het nu eenmaal bij het rechte eind.
Hoe verdrietig.

En dan die akelige rancune.
Die verschrikkelijke arrogantie.
Het ontstellende begrip voor de gevoelens van de ander.
Dat is toch een christen onwaardig?

Ik weet dat er mensen zijn die zich persoonlijk aangevallen voelen.
Het zij zo, het is niet mijn bedoeling.
Nee, ik ben al zo lang bezig met deze materie.
Al langer dan sommige, mogelijk aangesprokenen, op deze aardkloot bivakkeren.
Mijn jarenlange zoektocht geeft aan hoe het bij mij leeft en hoe ik er mee zit.

Ik kan me nog de verontwaardiging herinneren van mijn, oprecht gelovige, moeder.
Ik was nog kind.
Ze las een stukje voor uit een christelijk magazine.
Daarin vertelde een evangelist over zijn reis naar het, door het door apartheid geteisterde, Zuid-Afrika.
Hij vertelde over de blanke kerkdiensten en gaf terloops aan dat al de neger kindertjes verloren waren.
Zij hadden immers Christus niet aangenomen.
De onderdrukkende blanke christenen kwamen in de hemel maar de door hen verstoten en achtergestelde oorspronkelijke bewoners niet.
Mijn moeder spoog vuur.
Het was zo in tegenstelling met de liefde die zij, vooral, in het nieuwe testament zag.
Waarin Iemand zijn leven gaf voor anderen.
En: "Laat de kinderkens tot mij komen en verhindert ze niet want dezulken enz......"
Ik weet niet waar de tekst staat en mogelijk citeer ik het niet helemaal juist.
Het was een lievelingstekst van mijn moeder die ze ten koste van haar gezondheid in de praktijk bracht.

Nu ik het toch over Bijbelteksten heb.....
Er wordt me wel eens verweten dat ik teksten uit hun verband haal.
Merkwaardig natuurlijk dat degenen die me dat verwijten precies hetzelfde doen om hun betoog kracht bij te zetten.
Ter verduidelijking:
Als ik een tekst aanhaal waar over de liefde gesproken wordt heb ik het niet over de bewijskracht er van (de Bijbel is geen juridisch handboek) maar gebruik ik het omdat ik denk dat zo'n tekst staat voor datgene wat voor mij de Bijbel belangrijk maakt.

Haïti.
Nog een reden waarom ik lang heb geaarzeld met het schrijven van dit stukje.
Ik weet het, ik schreef er al eerder over.

Het doet me pijn als z.g.n. christenen het lef hebben om bij de gruwelijke aardbeving te denken aan een straf van God.
Ik snap hun moed niet om op de plaats van God te gaan zitten.
Ik snap niet dat ze bij zulke ellende aan straf denken.
Durven te denken.

Heb je de rijke blanken in Haïti gezien?
Zij wonen in schitterende villa's.
Aardbevingsbestendig gebouwd.
Zij hoeven kennelijk niet gestraft te worden.
De zwarten wel?
Zij zijn daar als gevolg van het houden van slaven.
Ook Christenen hebben daar ooit lekker aan verdiend.

Ik weet het niet meer.........

DQ
.

Marktwerking

Kolossenzen 3:14

En bovenal, kleed u in de liefde,
dat is de band die u tot een
volmaakte eenheid maakt.

Wat jammer dat men het belang van deze tekst niet voldoende inziet.
Velen, ook vele Christenen, geloven in marktwerking als oplossing van economische problemen.
Ze draaien langzaam maar zeker de solidariteit de nek om.
Marktwerking geeft liefde (sociale bewogenheid) weinig kans en bevordert egoïsme.

DQ
.

Eigen huis en haard

Gisteravond hoorde ik op de tv een theoloog zeggen:
"Helaas hebben christenen niet zo'n goed pers...."
Mijn trouwe lezers weten dat ik daar ook zo bang voor ben.
Als het inderdaad zo is dan zegt dat iets over de manier waarop zij met hun geloof omgaan.

Ik weet natuurlijk ook best dat er niet-christenen zijn die perse negatief willen zijn over christenen.
Des te meer reden om hen te laten zien dat het christelijk geloof iets toevoegt aan het leven.
Iets wat de moeite waard is.
Iets wat op z'n minst de moeite waard is om welwillende niet-gelovigen nieuwsgierig te maken.

Ik ben geschokt als ik in de media geluiden aantref van christenen die zich werkelijk afvragen of rampen, in het bijzonder nu de afschuwelijke ramp in Haïti, straffen van God kunnen zijn.
Sommigen gaan zo ver in hun overtuiging dat ze er inderdaad vanuit gaan dat dit het geval is.
Hoeveel van die christenen zullen zich in het verleden bezorgd hebben gemaakt over de situatie in Haïti, waar het immers al jaren een ramp is?
Hoeveel hebben ze gespaard om de hutten en huizen van de bewoners aardbeving bestendig te maken?
Hoeveel hebben ze uitgegeven om de honger te stillen?
Hoeveel hebben ze uitgegeven om hun eigen huizen zo comfortabel mogelijk te maken?
En waarom zou je geld op de rekening van slachtofferhulp storten als de ramp een straf van God is?

Oh, ik veroordeel mensen niet die goed voor eigen huis en haard zorgen.
Integendeel, dat is goed.
Maar een beetje liefde en mededogen zou wel mooi zijn.
Als men van mening is dat de Haïtianen een straf van God hebben verdiend is men zo arrogant om te menen dat zijzelf die straf in ieder geval niet hebben verdiend.
Inderdaad, hoe arrogant kan men zijn en ik zou dan maar oppassen.

DQ
.

Wonder

Twee absoluut integere wetenschappers gaan de Bijbel onderzoeken.
De één sluit het "wonder" uit en de ander acht dit niet onwaarschijnlijk.
Zullen ze, even afgezien van de definitie van het begrip "wonder", uiteindelijk tot dezelfde conclusies komen?

DQ
.

Rijkdom

Draag de rijken van deze wereld op niet hoogmoedig te zijn en hun hoop niet in zoiets onzekers te stellen als rijkdom, maar op God, die ons rijkelijk van alles voorziet om ervan te genieten.
En draag hun op om goed te doen, rijk te zijn aan goede daden, vrijgevig, en bereid om te delen.
Zo leggen ze een stevig fundament voor de toekomst, en winnen ze het ware leven.

1 Timoteus 6:17-19

Vrede op aarde

Als de miljoenen en miljoenen christenen zouden leven
naar wat ze nu met volle borst zingen:
Ere zij God en VREDE op aarde
zou er een golf van positieve energie door de wereld gaan.

DQ
.

Kerst

Gisteravond met vrouw en zus naar het Leger des Heils geweest.
In de laatste jaren hebben we hier in de omgeving diverse kerstsamenkomsten van het Leger des Heils bezocht.
Al die keren misten we iets dat we er vroeger, als kind, wel vonden.
Ik kan niet goed aangeven wat dat is.
Spontaniteit?
Sfeer?
Of zou het gewoon nostalgie, een hang naar het verleden zijn?
Hoewel we dat gevoel ook hier misten voelden we ons wel zeer welkom.
Na de dienst verzamelde ieder zich op de hoek van de straat om daar het geweldige
Ere zij God en vrede op aarde te zingen.
Ik had daar niet zoveel trek in maar het was toch wel een mooie ervaring.
Een ieder wenste elkaar daarna een gezegend kerstfeest, schudde handen en nam afscheid.

Geweldige dagen en vrede op aarde gewenst.

DQ
.

Kansen

De Islam is een bedreiging.
Een geestelijke bedreiging.
Ik hoor het christenen zeggen.
Maar ik begrijp niet waarom.
Hebben zij dan geen boodschap?
Ja toch?

Misschien is het wel zo geregeld dat Islamieten deze kant opkomen juist om Christenen
de mogelijkheid te geven te getuigen.
Een mogelijkheid die helaas in de landen waar ze vandaan komen niet of bijna niet aanwezig is.
Als dat het geval is zouden Christenen juist blij moeten zijn.
Hen worden mogelijkheden geboden die er nooit eerder waren.
Het doet me denken aan een zin in een oud lied.
"Grijp toch de kansen door God U gegeven........"

Laat zien dat het christenzijn de moeite waard en jaloersmakend is.
En niet alleen voor Islamieten.
Ja, er zijn er dat soort christenen.
Echt waar.

DQ
.

Dreigen

"Geloof, en wordt behouden".

Elke christen kent de tekst.
Ik ken Godzoekers die de uitdrukking eveneens kennen.
Maar het is voor deze mensen niet voldoende.
Zij willen wel geloven maar kunnen het niet.
Het lukt hen niet.
Al eerder schreef ik er over.

Het lijkt er op dat christenen dit niet kunnen begrijpen.
Als dat wel het geval zou zijn zou ik veel meer artikelen tegenkomen waarin er over deze problematiek wordt geschreven.
Zelf ben ik zo'n artikel nog nooit tegengekomen.

"Het is zó eenvoudig, neem God aan en je bent behouden".
Ja, ja.
Zó eenvoudig.
Dat geldt niet voor dit type mens.
Zij willen wel maar kunnen niet.
Zij zijn heel veel bezig met het geloof.
Zij bidden.
Zij lezen de Bijbel.
Zij lezen allerhande lectuur.
Zij hebben zich overgegeven.
Maar de zekerheid blijft weg.
De zekerheid dat er een God bestaat.
De zekerheid dat ze geen tijd verspillen aan iets dat er niet is.

En als er dan iets is wat lijkt op enige zekerheid wordt dat door sommige christenen onderuit gehaald.
Christenen die zich niet liefdevol en begripvol opstellen maar reageren met betweterigheid en arrogantie.
Natuurlijk en gelukkig geldt dit niet voor elke christen.
Maar als het geloof zo wankel is kan de opstelling van de eersten al voldoende zijn om de zaak weer onderuit te halen.

Waarom begrijpen zij het niet?
Of willen ze dat niet begrijpen?
Inplaats van begrip gebruiken zij opmerkingen als:
"Geloof!!!!"
"Zo niet, dan moet je het eeuwige oordeel ondergaan".

Moeten de oprechte zoekers dan uit angst "want je weet maar nooit" zichzelf maar steeds overtuigen dat God bestaat?
Een nep geloof ontwikkelen en vervolgens de rest van hun leven in angst zitten omdat ze best beseffen dat hun geloof slechts angst is?

Is dat de bedoeling van die christenen?
Misschien niet maar ze moeten wel open staan voor de gevolgen van hun harde, ongevoelige opstelling.
Er staan n.l. buiten de "straf" teksten ook veel andere, "blije", teksten in diezelfde Bijbel.
En ik snap echt niet waarom die door hen niet of minder worden gebruikt.

Ik blijf van mening dat christenen iets moeten hebben wat ongelovigen niet hebben.
Ik ben van mening dat de laatsten dat moeten zien zodat ze er jaloers op kunnen worden.

Er zijn christenen waar men jaloers op kan zijn.
Gelukkig wel.
Maar er zijn ook christenen waar men niet jaloers op kan zijn.
Men zou zelfs nooit als hen willen zijn.
En dat niet uit eigen arrogantie maar omdat het niet de christelijke weg kán zijn.
Het trekt n.l. niet aan maar stoot af.

Een christen moet laten zien dat er een waarheid IS buiten de voor ieder zichtbare waarheid.
Dat lukt nooit met betweterigheid, arrogantie en onbegrip.
Onbegrip voor de goede wil en strijd van de ander.
En zeker niet voor mensen die niet zoeken maar plotseling getroffen kunnen worden omdat ze zien wat christenzijn inhoudt en hoe waardevol en belangrijk dat is.

Dreigen helpt niet en kan hoogstens een onecht geloof bewerkstelligen.
Vraag de ervaringsdeskundigen!

DQ
.