Een wijs mens.

Een wijs mens zei ooit:

"Het zij zo"

Voltooid verleden tijd

Voltooid Verleden Tijd.

Bestaat dat?

Vertelden en toekomst

Wauw.

Ontdekte zojuist dat de toekomst en het verleden is begonnen.

Tegelijkertijd!

Gisteren, nu en morgen

Ik leef in de geschiedenis 

van morgen.

Kerken en banken

Vroeger werden op de belangrijkste plaatsen kerken gebouwd.

Het aantal gelovigen nam af.

Mensen werden rijker.

Kerken werden armer.

Daarna werden op de belangrijkste plaatsen banken gebouwd.

Het aantal gelovigen nam af.

Mensen werden armer.

Bankiers werden rijker.

.

De Kei

Heerlijk in de schaduw.

Geen gezeur met het voeten gebal. 

Een interessant boek in mijn hand.

Licht filosofische werk.

Nodigde uit tot nadenken en rondkijken.

Mijn blik viel op een min of meer ronde kei.

Een kei die daar al heel lang stil lag te keien.

Een gewone veld kei.

Een kei die er over eeuwen nog zal zijn.

Misschien in stukken, maar toch.

Als ik door de elementen weggewerkt stof zal zijn.

Dan is die kei er nog.

Mijn gedachten liet ik de vrije loop.

Wat heeft zo'n zielloze kei meegemaakt?

Uit het hoge noorden meegespoeld met ladingen ijs.

Honderdduizend jaren geleden.

Ijs weg.

Steen niet.

Gewoon een wonder in mijn tuin.

Een wonder NET zou oud als de wereld.

En ik?

Een levend wezen van slechts 78 jaar.

Opgebouwd uit oud sterrenstof.

Zittend op een tuinstoel.

Met een licht filosofisch werk in mijn handen.

Geen tv met voet gebal.

Geen tv met dom gebral.

Ik voelde me klein.

Zo klein.

Wonderen bestaan!

.

Waarheid

Wat is waarheid als een ieder overtuigd is van de eigen waarheid?

Heden en verleden

Het verleden is verleden maar zonder dat verleden is er geen heden en zonder heden geen toekomst.

Merkwaardige gedachte

Als mensen op een iets andere tijd met elkaar naar bed waren gegaan zouden er evenveel mensen zijn.
Het zouden allemaal andere mensen zijn en ik zou dit niet geschreven kunnen hebben.
Merkwaardige gedachte.

Onbeantwoorde vragen

Ik stop met zoeken naar antwoorden op niet te beantwoorden vragen.

Creationistische evolutie

Er zijn aanhangers (vele) van de evolutie theorie.

Er zijn aanhangers (vele) van de creatie theorie.

Vaak hebben ze vastgevroren hun stellingen betrokken.

Toch zijn er denkers die proberen beide theorieën met elkaar te verbinden.

Dat lukt min of meer maar het heeft naar mijn smaak vaak iets krampachtigs.

Vooral bij de evolutie aanhangers treft men een dedain naar hen die de creatie gedachte niet afwijzen.

Dit ondanks het feit dat er zich ook onder de creationisten briljante geleerden en denkers bevinden.

Onder ex-atheïstische wetenschappers en filosofen ( zie bijvoorbeeld "God bestaat wel" van de bekende filosoof Antony Flew met ondertitel: Hoe een overtuigd atheïst van mening veranderde) vindt men mensen die louter op basis van redeneren de creatie gedachte niet zonder meer kunnen verwerpen.

De moeilijkheid is dat waarschijnlijk geen enkele wetenschapper in staat is onbevooroordeeld beide theorieën met elkaar te vergelijken.

Allen hebben de menselijke eigenschap datgene te benadrukken wat hun standpunt bevestigt en te onderschatten of af te wijzen dat wat hun standpunt ondergraaft.

Ieder is bevooroordeeld.
Ook de z.g.n. onafhankelijke onderzoeker.

Het opvallende is dat de evolutionist het wonder niet erkent.

Daarbij er aan voorbijgaand dat er "wonder"baarlijke zaken aan de orde zijn in het extreem kleine.

Denk aan de kwantummechanica.

Er ook aan voorbijgaande dat er "wonder"baarlijke zaken aan de orde zijn in het extreem grootte.

Denk daarbij aan de z.g.n. Big Bang en het er aan vooraf gaande NIETS.

Over wonderen gesproken.

De hypothese van een schepping is zeker niet wonderbaarlijker.

Natuurlijk stuit je ook dan op niet te beantwoorde vragen.

Enfin, ik blijf er over nadenken.

DQ

.

O ja..........

O ja..........
Ik schafte me ook nog een tweede boek aan.

FILOSOFIE

Heel erg de moeite waard.

DQ
.

Keuzevrijheid en eigen wil.

- Als je in Jordanië geboren zou zijn, zou je dan Islamiet zijn?
- Als je in Israël geboren zou zijn, zou je dan de Palestijnen haten?
- Als je in de Palestijnse gebiedsdelen geboren zou zijn, zou je dan de joden haten?
- Als je het Duitsland van vóór de oorlog geboren zou zijn, zou je
dan achter Hitler aanlopen?
- Als je..................,
zou je dan.................?

Hoe betrekkelijk is onze eigen keuze.
Ik denk dat het belangrijk is om daar eens bij stil te staan.
Oordelen en veroordelen mag maar bedenk wel hoe jij zou kunnen zijn in een soortgelijke situatie.


DQ
.

December gedachten

In deze wat troosteloze, sombere maar ook wel feestelijke dagen vertoeven mijn gedachten vaak elders.
Bij de kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden.
Zij bevinden zich binnen en buiten de grenzen van ons koninkrijkje.
Melody, dochterlief in Italia, woont in Gradara en kijkt uit op het kasteel.
Hierbij een filmpje over dit oeroude gebouw.
Daar zal het nodige (nou ja, nodig?) geweld gepleegd zijjn.
Het liedje zegt: Waar liefde woont gebied de Heer zijn zegen.
Dat geloof ik.
Helaas is het omgekeerde ook waar.
In het kleine gezinsverband en in de grote wereld.
Waarvan de grootte overigens in het niet zinkt bij de oneindige ruimte rondom dit bolletje.
Zo zie je maar weer.
De ene gedachte roept de andere op en daagt uit tot nieuwe gedachten.
Tsjaa.....

DQ
.

Lefgozertjes

Enige tijd geleden schreef ik over de kleinheid van ons zijn hier op deze aardkloot.
Onze grootse ideeën die verbleken in het licht van de oneindigheid.
Hoewel ik natuurlijk vaker over dit soort zaken heb nagedacht, werd ik me er plotseling bewust van terwijl ik gewoon in de stad liep.
Ik vergeleek mijn eigen lengte met die van de bomen om me heen.
Ik vergeleek het met de huizen om me heen.
Ik vergeleek het met de kerktoren en met de toren van het stadhuis.
Beiden staken scherp af tegen de blauwe lucht.
Ik vergeleek het met de 11 á 12 km hoogte die ik het vliegtuig bereikte.
En ik constateerde dat ik erg klein was maar constateerde tevens dat al mijn vergelijkingsmateriaal eveneens belachelijk klein was, afgezet tegen oneindigheid en eeuwigheid.
Begrippen die we met geen mogelijkheid kunnen vatten, daarmee al direct onze beperkingen aangevende.

Van een goede kameraad uit Spanje ontving ik een Powerpoint presentatie.
Daarin werd onze aardse kleinheid belicht vanuit een "hemels" perspectief.
De aarde werd steeds met een ander hemellichaam vergeleken.
Eerst leek onze woonplaats nog wel aardig groot.
Dat werd al een beetje anders toen het met onze grotere planeet-broeders werd vergeleken.
Nog kleiner werd het in vergelijking met onze zon.
Daarna werd onze zon vergeleken met andere zonnen.
En de onze is maar een bar klein zonnetje.
Geleidelijk aan kromp de aarde naar de grootte van een pixel.
Zelfs die was na enige tijd niet meer terug te vinden in slechts een gering stukje van het heelal.

En toch verbeelden we ons zoveel.
Wat een lef eigenlijk.
We zijn niet eens in staat om een kredietcrisis te voorkomen.
Waarschijnlijk is die juist ontstaan omdat we ons zoveel verbeelden.
En, natuurlijk, omdat we zo veel van ons zelf houden.
We zijn niet in staat om oorlogen te voorkomen.
Dat om de zelfde redenen.
Enz. enz.

We zouden moeten proberen onszelf wat vaker van een afstand te bezien.
We zouden wat meer oog moeten hebben voor onze onmogelijkheden.
Dan zouden we wat zorgvuldiger omgaan met onze mogelijkheden.

DQ
.

Gedachten

Er zijn van die momenten dat er iets met je gebeurt.

Niet vast te stellen hoe dat ontstaat.

Maar het lijkt dan net of je met andere ogen kijkt.

Enige dagen geleden liep ik in de stad.

De zon scheen laag door de bomen.

Bomen die al begonnen te roesten en dat lieten zien door een bruine regen van neergevallen bladeren.

De herfst in aantocht en daarna die lange, lange winter.

Als een berg zie ik er tegenop.

Vroeger niet.

Maar vroeger was het gezin compleet en was er altijd reuring om me heen.

Terug naar de stad.

Ineens zag ik hoe laag en klein alles was, de bomen en de hoge gebouwen.

Laag en klein in verhouding met de blauwe hemel er boven.

Ik dacht aan die keer dat ik boven Madrid vloog en in de verre, verre diepte een groots vuurwerk zag.

Groots vanaf de grond maar slechts kleine spetterende gekleurde vlammetjes vanaf 10 km hoogte.

Wat verbeelden wij ons niet?

Ik liep in de stad, kijkend om me heen.

Ik, een mens, een geweldig goed geconstrueerde technisch, chemisch, electrische machine.

Zoals een ieder om me heen.

Allemaal mensen die het bestaan en het verblijf op deze wereld net zo vanzelfsprekend vinden als ik.

We zijn er zo aan gewend dat we het wonder van dit bestaan en onze nietigheid vergeten.

Het is bijna onmogelijk om alles in de juiste verhouding te zien en in het juiste perspectief te plaatsen.

Ondanks ons voortreffelijk gebouwd lichaam stellen we helemaal niets voor.

Onze 80 levensjaren zijn zandkorreltjes in het licht van de eeuwigheid.

Toch zijn we in staat om het een ander heel erg moeilijk te maken.

Vooral als we er zelf beter van worden.

Hoe komt dat toch?

Egoïsme en mogelijk ook omdat we de kleinheid en beperktheid van ons bestaan niet kunnen of willen zien.

Toen ik mijn Italiaanse schoonzoon oude dingen van Nederland liet zien, dingen waar ik erg trots op ben maar die hooguit uit de middeleeuwen stamden, begreep hij me wel maar schoot toch in de lach.

Als je in Italië een spade in de grond steekt zit je zo al twee eeuwen terug.

En dan nog, wat zijn twee eeuwen? 

Natuurlijk hebben wij mensen knappe dingen gedaan.

De wetenschap ontdekt steeds meer.

Maar let op: je kunt alleen iets ontdekken als het er al is.

Denk daar maar eens over na.

Toen wij de genetische eigenschappen ontdekten en het DNA ontrafelden waren we trots, erg trots.

Terecht.

Maar we ontdekten slechts iets dat er al was!

We ontdekken steeds kleinere deeltjes en we sturen steeds grotere raketten de ruimte in.

Knap, maar speldenprikjes in de oneindigheid.

Bomen in Hengelo.

Een keer of tien groter dan ik.

Daarboven eeuwige oneindigheid.

Toch zijn we in staat om zo'n boom onherstelbaar te beschadigen.

Wat een macht.

Wat een ongelooflijk kleine macht.

Ben je in staat om een handvol zandkorreltjes te tellen?

Er zijn meer sterren dan zandkorrels op aarde!!

DQ

.

Spinoza

Benedictus de Spinoza (1632-1677)

Uit Ethica:
Stelling 46

Wie leeft volgens leiding van de Rede, streeft er naar zo veel mogelijk Haat, Toorn, Minachting enz. die anderen jegens hem koesteren, met Liefde ofwel met Edelmoedigheid te vergelden.

.

Om klein van te worden.

Al eerder schreef ik over de geweldige menselijke verbeeldingskracht.
Dat wil zeggen: We verbeelden ons zoveel.
Dat is in orde als we naar ons lichaam kijken.
Wat een geweldig stukje vakmansschap.
Maar alles wat we maken en ooit denken te kunnen maken komt nog niet in de buurt hier van.
Laat staan als we verder het heelal in kijken.

DQ
.

Xan heeft een reactie op "Alibi" (1)

Xan heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Alibi" achtergelaten:

een onderwerp dat mij ook mateloos interesseert...
de zin van het leven...
alibi vind ik een rot woord, alsof je verantwoording af moet leggen om je leven 'nut'te geven.

- Mee eens
Er zijn echter, als je een beetje oplettend leest, zinnen die in je geheugen haken en een soort kettingreactie van gedachten veroorzaken.
Gedachten en ideëen die er natuurlijk al lang zijn maar dan als het ware weer aangestoten worden.

Je schrijft... er zijn dingen die zo vanzelfsprekend zijn...' : ik denk dat de zin van het leven juist ook te maken heeft met verwondering, geen vanzelfsprekendheden. Je blijven verwonderen...Daarnaast spreekt de zin : worden wie je bent me aan.

- Dat is een mooie zin.
Zelf zit ik met de grote vraag: Als het leven ZIN heeft, is er dan ook een ZINgever?
Zingeving lijkt me een doelbewuste handeling.
Het wordt gegeven.
???????? <--- Bewust geplaatste vraagtekens.

In mijn training op De Voorde hebben wij het vaak over de zin van het leven. ieder heeft zijn unieke talent in te brengen. Maar dit klinkt weer heel doelgericht. ook gewoon door te zijn voeg je al iets unieks toe aan de schepping.

- Iets toevoegen aan de schepping, gewoon omdat je er bent.
Zo heb ik het nog nooit gezien maar het geeft me een warm gevoel.
Omdat je er bent, ben je belangrijk.
Ja, zo is het.
Dat kan een steun zijn.

Dit alles te realiseren betekent 'sterven voor je sterft'. Een werkelijk schitterende italiaanse tekst van een klassiek muziekstuk van Stefano Landi : bisogna morire..sterf voordat je sterft, mijn lievelings cd, in figuurlijke zin dan he ;-)

- Hier moet ik eens rustig over nadenken want ik weet niet precies wat je bedoelt.
Helaas ken ik de muziek niet.

.

De muis die brulde.

Er is een zeer amusant boek (en film) getiteld:

De Muis Die Brulde.

Het gaat over een miniatuur bergstaatje dat kampt met geldgebrek.
(Ik zou zo'n staatje kunnen zijn.......)
Men komt op het briljante idee om Amerika de oorlog te verklaren.
De geschiedenis heeft immers bewezen dat Amerika de verslagen vijand financieel de helpende hand biedt om er weer bovenop te komen.
Dat leidt natuurlijk tot allerlei hilarische en onverwachte ontwikkelingen die lezer en kijker een paar leuke uren oplevert.

Soms lijkt het of de titel op ons mensen slaat.
Wat kunnen wij arrogant brullen.
Belangrijke wetenschappers, zoals Stephen Hawking, zijn er van overtuigd dat er binnenkort een "theorie van alles" ontwikkeld zal zijn.
Het zou betekenen dat alles via de wetenschap te achterhalen en te verklaren zal zijn.
Klinkt prachtig maar ik geloof er niet in.
Ik ben er van overtuigd dat er zaken zijn die niet met wetenschappelijke instrumenten en redeneringen te ontdekken zijn.

Lijken we niet op die brullende muis die met een grote mond al schreeuwend denkt de zaak in de gaten te hebben?
Kunnen wij zaken bevatten die ons bevattingsvermogen te boven gaan?
Stel dat er een bacterie is met een IQ net zo groot als dat van onze grootste geleerde.
Zou het in staat zijn om een mens te kennen, laat staan te begrijpen?

Zo kijken wij en onze wetenschappers.
Waarschijnlijk zijn we niet in staat dingen te kennen die niet binnen ons begripskader passen.
Een wetenschapper zal zeggen dat de mens zijn begripskader steeds aanpast.
Wáár uiteraard, maar ik denk dat er grenzen zijn.

De muis die brulde!

DQ

.