Toen was toen.

We moeten ons wijden.

Aan de huidige tijden.

Die van weleer.

Komen nooit weer.

Wat we hebben geleerd.

Hebben we uitgefaseerd.

Toen was toen.

Lang leve de poen.

Moeders paraplu

Onder moeders paraplu.

Liepen wij getwee.

Het regende continu.

We deden het er mee.

Moeder was nog moe.

En ik nog pa.

Tevens was ze oma.

En ik opa.

Dat doet de tijd 

Die, zoals dat hoort en gaat.

Uiteindelijk ons, zonder onderscheid.

Machteloos achterlaat.

De kinderen worden ma en pa.

En daarna oma en opa.

Zo is het altijd gegaan.

Daardoor is de mensheid blijven bestaan.

Onder moeders paraplu.

Hielden we elkanders handen vast.

Levend in het nu.

Terwijl de regen plast.

Kunstgebit

Een kunstgebit.

Is een gebit.

Dat alleen bijt.

Als het niet 's nachts.

In een kommetje water lijt.

Saaie predikant

Met een saaie predikant.
Samen in een ledikant.
Is het goed slapen.
Zijn gepreek doet gapen.
Dus slaap je zacht.
Zo'n nacht.
Amen.

Kort gedicht

Ik ben gezwicht.
Voor het korte gedicht:

Zij zei
Hoe blij
Is hij.
Met mij.
.

Licht gedicht

Hoe licht.
Is het licht.
Als zij met haar gezicht.
In het zonlicht ligt.
En dit fraaie wicht
Door het zonlicht.
Wordt verlicht.
Daardoor wordt haar gezicht.
Een prachtig mooi gedicht.

Moeder

Soms voel ik me thuis
Niet thuis.
Is mijn huis.
Niet mijn huis.
Is mijn heden.
Het verleden.
Waarin ik leef.
Mijn "zijn" beleef.
Het is een vreemd verlangen.
Een gevoel dat niet te lang blijft hangen.
Maar even ben ik thuis.
In het huis.
Bij mijn eerste voeder.
                          MOEDER.
.

Paterke Pieter

Het is 'maar' een liedje.
Maar wel een liedje dat mij elke keer ontroerd.
De mensen weten het allemaal zo goed.
Ach, ach.

++++++++++++++++++++++++++++++++++

Ik zing nu 't lied van het Paterke Pieter
Een herdertje Gods uit het land van Palliter
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij zat in de zon, liet de bloemekes bloeien
Hij liet er de wijn 's avonds rijkelijk vloeien
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij was elke zondag te laat voor de missen
Dan zat 'ie op snoek en forellen te vissen
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij liet in de biechtstoel de mensen soms wachten
Hij liet in de preken de mensen veel lachen
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee.

"Die man is niet goed, die leeft niet naar de letter
Die gaat naar de hel", zei men "net als een ketter"
Die heeft over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Men liep op den duur met een boog om z'n huisje
En wie hem voorbij liep, sloeg haastig een kruisje
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij stierf met een glimlach; "Heer, zo moet het wezen
Die is naar de hel", zei men "God zei geprezen"
Die had over U, Heer, zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee.

Nu is hij daarboven gelukkig, tevreden
En glimlacht met God om die dwazen beneden
Want ach, ons Lieve Heer heeft zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee.

Henk Elsink

Rode cijfers

Vandaag niets uitgegeven
Toch werd geld van rekening afgeschreven.
Hoefde er niets voor te doen.
Het verdween gewoon, mijn poen.
De bank die gister nog zwart bood.
Schrijft nu mijn cijfers in het rood.

Het is stil in stad en huis.

De stad is stil.
De stad rust uit.
Mijn huis is stil.
Mijn huis rust uit.
Het is oud.
Honderdtwintig jaren.
Het mag rusten.
Heeft veel meegemaakt.
Geboorte, vreugde, leed en dood.
Het rust.
Is moe en draagt sneeuw.
Het is stil.
Binnen.
Buiten.
Dan een auto.
In de straat.
Leven.
De stad leeft.
De oude dame, die het huis is.
Schrikt op.
Wordt wakker.
Het huis leeft.

Ik doe Netflix aan.
.

Vandaag en morgen

Maak je geen zorgen.
De week vordert gestaag.
Morgen komt morgen.
Maar vandaag is het vandaag.

Twentse brave borst

Een brave borst uit Twente.
Huppelend in de lente.
Kreeg tot zijn grote schrik.
Plotseling de hik.

Benauwd sprak hij: "Ik stik".
Waarop een mooie assistente.
Hem de rug beklopte
En het hikken stopte.

Haar blik.
Bezorgde hem een kick.
Weg was hik.
"Verliefd ben ik.'
Dacht verschrikt.
Door dit gevoel verplicht.
Er totaal niet aan gewend.
De Twent.

Zo was.
Alras.
De hikkende verstikkende ergenis.
Start van een gelukkige verbintenis.

Schrik dus nooit van pech.
Naderend geluk ligt op je weg.
Beiden lopen dit pad nu samen.
                         Amen.
.

Kunstgebit

Een kunstgebit.
Is een gebit.
Dat alleen bijt.
Als het niet 's nachts.
In een kommetje water lijt.

Hotemetoot.

Kreupelgedicht.

De hotemetoot.
Was als de dood.
Voor het strelen.
Der andere notabelen.
Van de snaren
Hunner gitaren.
Dit geluid was fel.
Lijk geluiden uit de hel.
Het was niet aan te horen.
Dus dichtte hij zijn oren.

Sowieso kan dat geen kwaad.
Als een notabele zijn klanken laat.
.

Beren

Hengelo heeft beren.
Zonder kleren.
Afschieten is verboden.
Want Gij zult niet doden.
De beren zijn inactief.
En afschieten is onsportief.

Paterke Pieter

Ik zing nu 't lied van het Paterke Pieter
Een herdertje Gods uit het land van Paliter
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij zat in de zon, liet de bloemekes bloeien
Hij liet er de wijn 's avonds rijkelijk vloeien
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij was elke zondag te laat voor de missen
Dan zat 'ie op snoek en forellen te vissen
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij liet in de biechtstoel de mensen soms lachen
Hij liet in de preken de mensen veel lachen
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

"Die man is niet goed, die leeft niet naar de letter
Die gaat naar de hel", zei men "net als een ketter"
Die heeft over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Men liep op den duur met een boog om z'n huisje
En wie hem voorbij liep, sloeg haastig een kruisje
Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij stierf met een glimlach; "Heer, zo moet het wezen
Die is naar de hel", zei men "God zei geprezen"
Die had over U, Heer, zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Nu is hij daarboven gelukkig, tevreden
En glimlacht met God om die dwazen beneden
Want ach, ons Lieve Heer heeft zo z'n eigen gedachten
Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Henk Elsink

Slaap

Ik heb gewacht.
Tot vannacht
En bedacht.
De dag is volbracht.
Het bed is zacht.
Mijn kussen lacht.
En buiten mijn macht.
Zat ik te gapen.
Dus ging ik ging slapen!