Eibergen, het is voorbij.

Enige jaren geleden reed ik met iemand mee.

We reden o.a. langs ons oude huis in Eibergen en stopten daar.

Onverwachts greep het weerzien van dit huis me bij de strot.

Daar was ik niet op voorbereid.

Nu ik er jaren later aan terug denk voel ik de ontroering en verslagenheid nog.

Toen waren de kinderen klein.

Het gezin was compleet en bij elkaar.

Nu zijn de kinderen volwassen en hun kinderen ook.

Prima natuurlijk.

De normale gang van zaken.

Uiteraard.

Maar nooit heb ik het "voorbij" gevoel sterker ondergaan dan toen.

Voorbij!

.

Instantie

Ik heb er aan gedacht.

Om eerlijk te zijn, ik denk er al jaren aan.

Eerlijk overwogen.

Eerlijk me laten informeren.

Maar ja, je doet zo iets maar enkele keren in je leven.

Mogelijk slechts één keer.

En uiteindelijk weet je het nooit, natuurlijk.

Daarom heb ik toch maar besloten.

Dat wil zeggen, in eerste instantie.

Niet in tweede instantie.

Maar welke instantie dan wel?

Daar raak je de kern en tevens een gevoelige snaar.

Niet eenvoudig, die snaartheorie.

Dat is meer voor violisten en die kom je bij de instantie niet tegen.

Lijkt me vrij logisch.

Hoewel een strikt individuele beslissing, ben ik toch erg benieuwd hoe jouw buurman het doet.

Met een vergrootglas?

Lastig hoor.

Relatie

Hoe vaster je iemand aan je wilt binden, hoe losser het touw gaat zitten.

Bezit

Pas als je bewust bent van dat wat je bezit heb je de mogelijkheid het los te laten.

Heden en verleden

Heden

is het verleden 

moe gestreden 

weg gegleden.

En haar invloed ingetreden!

Plicht

Plicht is niet het uitvoeren van orders van anderen maar gehoorzaam zijn aan het eigen geweten.

Sprekert

"Maestro", vraagt men mij geregeld, 

"Maestro, is het waar?"

Ik kijk dan de vragert beschouwend aan, trek diverse rimpels in mijn edel voorhoofd en zeg:

"Vragert, tja........"

Vervolgens vervolg ik met het duidelijke antwoord:

"Ja, doch"

of 

"Nee, hoewel."

Dit afhankelijk van vraag, omstandigheid, het weer of de hevigheid van mijn kiespijn. 

Soms kies ik een middenweg.

Als bijvoorbeeld bijvoorbeeld:

" - Geen idee,

   - Zou kunnen,

   - Misschien

   - Eventueel "

Dit natuurlijk afhankelijk van de afhankelijkheid van de politieke en/of andere bijzondere afhankelijkheden, heden of volgende week.

Zoals zwemmen, klimmen, kleien, de grootte van mijn aanrecht en het neussnuiten van een voorbijganger. 

Maar dat is Logisch.

Natuurlijk.

Dus. 

.

.

Alleen in de tuin

Hier.

In mijn tuin.

Bestraald door het zonnetje.

Bewaaid door een gluiperig om de hoek blazend windje.

Zit ik in mijn eentje.

Op mijn gemak.

Maar gedwongen.

Zevenenzeventig jaar te wezen.

Het klinkt tamelijk oud.

Het klinkt tamelijk bejaard.

Het is oud.

Het is bejaard.

Ik overdenk.

En bedenk.

Wat ging het snel.

Een vloek en een zucht.

En ik vloek niet eens.

Nou ja....

Als ik mijn kop stoot.

.

Hersens

De tekening aan de muur hangt scheef.

Ik hang het recht.

Ik kijk er naar.

Beweeg mijn hoofd naar linker schouder.

Neem de zelfde hoek aan die de tekening eerst had.

Ik kijk naar de tekening.

Hij blijft keurig horizontaal.

In welke hoek ik mijn hoofd ook zet of draai.

Alles blijf ik in rechte stand zien.

Probeer dat maar eens met een camera.

Hersens.....

Wonderbaarlijke dingen.

.

.

Thuisgeluiden

Het is een jolige bende hier in huis.

De was draait.

De kraan loopt.

De wc loopt door.

De ketel fluit.

De verwarming borrelt.

De oplader zoemt.

De eierkoker bromt.

De waterkoker tikt.

En ik zucht.

Ja, gezellig.

Zo kom ik in mijn eentje de dag wel door.

Geluk

Geluk komt met vlagen.

Geluk stroomt door dalen.

Geluk botst tegen bergen.

Geluk ontmoet tegenstand.

Geluk zit in dierbaren.

Geluk zit in grote dingen.

Geluk zit in kleine dingen.

Geluk is kwetsbaar.

Geluk GROOTS.

.

De dichter dichtte

De dichter

dichtte onvoltooide gaten

in zijn vers gedichte vers.

Nuance

"Assad is een schoft en een moordenaar en ik ben bang van hem" zei iemand enige jaren geleden in Jordanië tegen mij.

"Toch hoop ik dat hij de strijd zal winnen.

Hij is de enige die een vorm van vrede kan brengen."

Ja, dilemma's.

Als de wereld zwart/wit zou zijn was  alles makkelijker te begrijpen.

Omdat dit niet het geval is zijn we gedwongen genuanceerd te denken.

Soms tegen de eigen wil in.

Kunnen we, of willen we dat niet dan vallen we in de hongerige klauwen van ultrarechtse politici.

.

55 jaar geleden

En dan is de dag van gisteren afgesloten en de dag van vandaag geboren.

De dag dat we 55 jaar geleden getrouwd zijn.

De dag die resulteerde in drie kinderen en zes kleinkinderen.

Zonder deze dag waren ze er niet geweest.

Merkwaardig maar ook een beetje eng idee.

Tja, we verbeelden ons veel.

We denken veel te kunnen regelen.

Veel te kunnen voorkomen.

Dat lukt en dat lukt niet.

Zoveel narigheid die we anderen aandoen.

Maar ook zoveel opoffering en hulp voor anderen.

De mens is in staat de dood te scheppen.

Het leven niet.

Ondanks de rottige opmerking:

"Effe een kindje maken."

Alles wat we nu doen heeft gevolgen voor de toekomst.

Zelfs voor de heel verre.

En onze macht is beperkt.

Zeer beperkt.

.

De peuk

Vele jaren geleden overleed een goede kennis van mij op jonge leeftijd.

Longkanker!

Ze was een zware roker.

Toen de kist het graf in zakte gooide iemand daar een peuk op.

Nog steeds weet ik de bedoeling niet van dit gebaar.

Was het, beste meid we missen je en blijven aan je denken als die goede vriendin met de eeuwige peuk of was het de boodschap, zo jammer want aan roken ga je dood?

Ik vermoed het eerste.

Mogelijk beiden.

Het gebaar voelde als een schampschot.

Het schrijnt nog steeds.

Na al die jaren.

Voor mij geldt de leus:

  

                    "DOOD AAN DE PEUK"

.

.

Fouten in heden en verleden

Zij vermeden.

In het heden.

Hun fouten uit het verleden

Maar maakten in het heden.

Andere fouten dan in het verleden.

Waardoor ze moe gestreden

Afgleden.

En ondanks smeekbeden.

Overleden.

Sneven

Ook als het sneven.

Niet langer duurt dan even.

Kan je beter in je leven.

Nog even wachten met het sneven.

Keizer

Onderstaande schreef ik enige jaren terug.

Heb al die jaren op de verbanning zitten wachten.

Zinloos verspilde tijd.

Wie is er nog te vertrouwen heden ten dage?

Vanmorgen heb ik me tot keizer gekroond. 

Dat zal niet gewaardeerd worden.

Er is hier immers al een koning.

Daar een keizer boven....

Nee, daar zal een stokje voor gestoken gaan worden.

Nu zit ik bij de deur te wachten op een verbanning (licht regime) naar een tropisch eiland.

.

Inzicht

Inzicht geeft in elk opzicht een beter uitzicht.

W.G. van der Hulst

In deze tijd van Netflix, Spotify en Games denk ik wel eens terug aan mijn hoogtepunten van vroeger.

Bijvoorbeeld aan de zwart/wit lichtbeelden van

                   "In de Zoete Suikerbol"

die vertoont werden in het oude gebouw van het Leger des Heils in Alkmaar.

Geweldig.

Toen ik ziek was kreeg ik van mijn moeder het eerste deeltje.

Een hoogtepunt.

Wat moet dat haar veel gekost hebben.

In een tijd dat elk dubbeltje drie maal moest worden omgedraaid alvorens te worden uitgegeven.

De serie van 5 boekjes is later meerdere malen heruitgegeven.

Door mij ooit aangeschaft en wederom gelezen.

Iets van de magie van vroeger voel ik weer, nu ik het aan het her-herlezen ben.

Mede door de geweldige tekeningen gemaakt door de zoon van de schrijver met dezelfde naam.

W.G. van de Hulst.

.