Wat ik al eerder heb gelezen las ik zojuist nogmaals.
De EU geeft aan de tabaksboeren subsidie voor een bedrag van 320 miljoen per jaar.
DRIE HONDERD TWINTIG MILJOEN !!!!!!!!!!
Tevens geeft ze 18 miljoen per jaar uit voor de Europese antirookcampagne.
ACHTIEN MILJOEN !!!!!!!!!
Het is niet altijd gemakkelijk om de EU serieus te nemen.
Gek dat er zo weinig belangstelling voor Europa is?
DQ
.
Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
maandag 15 juni 2009
zondag 14 juni 2009
Bedenk wel:
Dat zowel ongelovigen als gelovigen niet wetenschappelijk kunnen bewijzen
dat God wel of niet bestaat.
Dat hebben ze gemeenschappelijk.
Het betekent dat als een ongelovige zegt:
"God bestaat niet"
dit een zelfde inhoud heeft als de gelovige die zegt:
"God bestaat".
Wat maakt het dat de één wel gelooft en de ander niet?
Is geloven een gave die de één wel heeft en de ander niet?
Ik weet het niet.
Wel ken ik de strijd die sommigen hebben.
Zij die wel willen geloven maar bij wie het niet lukt.
Hoe ze ook hun best doen ze krijgen niet die vaste geloofsovertuiging die anderen wel hebben.
Zou het ook andersom kunnen?
Mensen die wel geloven maar hun best doen om niet te geloven?
DQ
.
vrijdag 12 juni 2009
Thuiszorg e.d.
Koppen in de kranten.
Politiek geschokt door rapport thuiszorg.
Geschokt, waarom?
Hoe naïef is men eigenlijk?
Heel naïef kennelijk.
Iedereen weet en kan zien dat mensen niet te vertrouwen zijn.
Mensen zijn sterk geneigd om in eerste instantie aan zichzelf te denken.
Vreemd genoeg bewonderen we mensen die dat niet doen, zij die pas in laatste instantie aan zichzelf denken.
Mensen al Majoor Boshardt bijvoorbeeld.
Daar waar mensen zich kunnen verrijken daar zál het gebeuren.
Dan is het niet belangrijk als dat ten koste zal gaan van anderen.
Er zal zelfs een hele redenatie worden opgebouwd waarin bewezen zal worden dat het recht en het gelijk aan hun kant staat.
Nee, ik heb geen hoge pet op over mens en mensheid.
Het is eigenlijk verwonderlijk dat er een maatschappij kon worden opgebouwd als de onze.
Veel vallen en opstaan natuurlijk.
Veel oorlog en onrecht natuurlijk.
Mogelijk is de huidige goed georganiseerde maatschappij ook wel het gevolg van dom eigenbelang.
Pas als het eigenbelang goed wordt georganiseerd kan je er immers zelf beter van worden.
Terug naar de beginzin.
Politiek geschokt door rapport thuiszorg.
Geschokt?
Hoezo?
Je kunt toch gewoon voorspellen dat dit soort zaken fout gaan.
Kijk naar de banken waar men het recht heeft genomen om te zorgen voor onbehoorlijk hoge beloningen.
Walgelijk eigenbelang.
Ten koste van iedereen.
Kijk naar de sociale sector.
Daar bevinden zich o.a. de woningbouwcorporaties.
Met hun rijkelijk gevulde loonzakken en zeer soepele afvloeiingsregelingen.
Dat blijft gewoon doorgaan, financiële crisis of niet.
Men heeft er immers recht op?
Zo kan ik wel doorgaan.
De vraag is hoe de gevolgen van een menselijke karakterfout zijn in te dammen.
Het zal NOOIT van binnen uit komen.
Daarom kan het alleen maar door controle van buitenaf.
Door mensen met dezelfde ingebouwde karakterfouten.
Moet daar dus weer een controle instantie bovenop?
Moeten die instanties ook elkaar controleren?
Het vervelende is dat de mensen die de uitwassen zouden moeten voorkomen zich vaak in dezelfde kringen bevinden of zich realiseren dat ze later in diezelfde kringen zullen komen.
(Heet dat: één pot nat?)
Het is duidelijk dat de maatschappij zoals die nu in elkaar zit op dit punt faalt.
Overduidelijk.
Iets wat in de ogen van iedereen (behalve natuurlijk in die van de betreffende figuurtjes) moreel verwerpelijk is, is juridisch gezien geen diefstal.
Men kan zich rustig ongestraft verrijken als men maar niet iets onbetaald uit een supermarkt meeneemt.
Terecht natuurlijk dat dit niet kan maar schokkend als maatschappelijke diefstal ongestraft blijft en gewoon door kan blijven gaan.
DQ
.
Politiek geschokt door rapport thuiszorg.
Geschokt, waarom?
Hoe naïef is men eigenlijk?
Heel naïef kennelijk.
Iedereen weet en kan zien dat mensen niet te vertrouwen zijn.
Mensen zijn sterk geneigd om in eerste instantie aan zichzelf te denken.
Vreemd genoeg bewonderen we mensen die dat niet doen, zij die pas in laatste instantie aan zichzelf denken.
Mensen al Majoor Boshardt bijvoorbeeld.
Daar waar mensen zich kunnen verrijken daar zál het gebeuren.
Dan is het niet belangrijk als dat ten koste zal gaan van anderen.
Er zal zelfs een hele redenatie worden opgebouwd waarin bewezen zal worden dat het recht en het gelijk aan hun kant staat.
Nee, ik heb geen hoge pet op over mens en mensheid.
Het is eigenlijk verwonderlijk dat er een maatschappij kon worden opgebouwd als de onze.
Veel vallen en opstaan natuurlijk.
Veel oorlog en onrecht natuurlijk.
Mogelijk is de huidige goed georganiseerde maatschappij ook wel het gevolg van dom eigenbelang.
Pas als het eigenbelang goed wordt georganiseerd kan je er immers zelf beter van worden.
Terug naar de beginzin.
Politiek geschokt door rapport thuiszorg.
Geschokt?
Hoezo?
Je kunt toch gewoon voorspellen dat dit soort zaken fout gaan.
Kijk naar de banken waar men het recht heeft genomen om te zorgen voor onbehoorlijk hoge beloningen.
Walgelijk eigenbelang.
Ten koste van iedereen.
Kijk naar de sociale sector.
Daar bevinden zich o.a. de woningbouwcorporaties.
Met hun rijkelijk gevulde loonzakken en zeer soepele afvloeiingsregelingen.
Dat blijft gewoon doorgaan, financiële crisis of niet.
Men heeft er immers recht op?
Zo kan ik wel doorgaan.
De vraag is hoe de gevolgen van een menselijke karakterfout zijn in te dammen.
Het zal NOOIT van binnen uit komen.
Daarom kan het alleen maar door controle van buitenaf.
Door mensen met dezelfde ingebouwde karakterfouten.
Moet daar dus weer een controle instantie bovenop?
Moeten die instanties ook elkaar controleren?
Het vervelende is dat de mensen die de uitwassen zouden moeten voorkomen zich vaak in dezelfde kringen bevinden of zich realiseren dat ze later in diezelfde kringen zullen komen.
(Heet dat: één pot nat?)
Het is duidelijk dat de maatschappij zoals die nu in elkaar zit op dit punt faalt.
Overduidelijk.
Iets wat in de ogen van iedereen (behalve natuurlijk in die van de betreffende figuurtjes) moreel verwerpelijk is, is juridisch gezien geen diefstal.
Men kan zich rustig ongestraft verrijken als men maar niet iets onbetaald uit een supermarkt meeneemt.
Terecht natuurlijk dat dit niet kan maar schokkend als maatschappelijke diefstal ongestraft blijft en gewoon door kan blijven gaan.
DQ
.
donderdag 11 juni 2009
Cultuur verval
Wat is dit voor een wereld?
Een wereld waar voor een spelletjespeler 95 miljoen Euro wordt geboden.
Real Madrid biedt dit bedrag voor de Portugese voetballer Cristiano Ronaldo.
Krankzinnig en decadent.
Aan decadentie gingen vele culturen ten onder.
Ze hadden het niet op tijd in de gaten.
Wij wel?
DQ
.
Een wereld waar voor een spelletjespeler 95 miljoen Euro wordt geboden.
Real Madrid biedt dit bedrag voor de Portugese voetballer Cristiano Ronaldo.
Krankzinnig en decadent.
Aan decadentie gingen vele culturen ten onder.
Ze hadden het niet op tijd in de gaten.
Wij wel?
DQ
.
Een wereld zonder mij.
Toen Marijke en ik enige tijd geleden in Enkhuizen waren bezochten we een nicht van mij.
Ze was via via in het bezit gekomen van een foto van mijn moeder.
Zij is hier de juffrouw van een kleuterklas in Enkhuizen.
Ik weet niet wanneer de foto genomen is maar het was vóór de oorlog.
De wereld had mij nog niet leren kennen aangezien van mij zelfs de kiel nog niet was gelegd.
(Arme wereld.......)
DQ
.
Brrrrrr
Eenzaam en vaak alleen.
Ken je dat gevoel?
Die combinatie van regenachtige somberheid.
Heimwee-achtige gevoelens naar een warm land.
Heimwee gevoelens naar iets onbekendst.
En alleen zijn?
Ik wel en ik heb er bijzonder veel last van.
DQ
.
Ken je dat gevoel?
Die combinatie van regenachtige somberheid.
Heimwee-achtige gevoelens naar een warm land.
Heimwee gevoelens naar iets onbekendst.
En alleen zijn?
Ik wel en ik heb er bijzonder veel last van.
DQ
.
Geschiedenis
Elders op mijn log maakte ik meldingvan de trouwdag van
Sebo en Gretha.
Uiteraard moest ik denken
aan onze trouwdag.
26 maart 1965.
Wat een lange tijd geleden.
En wat is er sindsdien
niet allemaal
gebeurd.
Jaap Schoen
FOTO_REPORTAGE'S
Stationsweg 31
Alkmaar
DQ
.
Beschaving
Mijn bruine schoenen doen hun werk.
Geluidloos!
Ze zitten aan mijn voeten en je hoort ze niet.
Damesschoenen klikken.
Geruis- en geluidloos loop ik naast een klikkende dame.
Mijn zwarte en zeer beschaafde schoenen plokken.
Plokken niet bij de hakken.
Plokken elders op onbekende plekken.
Hoor je een plok-klik of klik-plok geluid dan kom ik er aan.
Mét dame en mét mijn zwarte schoenen.
Beschaafd!
DQ
.
Geluidloos!
Ze zitten aan mijn voeten en je hoort ze niet.
Damesschoenen klikken.
Geruis- en geluidloos loop ik naast een klikkende dame.
Mijn zwarte en zeer beschaafde schoenen plokken.
Plokken niet bij de hakken.
Plokken elders op onbekende plekken.
Hoor je een plok-klik of klik-plok geluid dan kom ik er aan.
Mét dame en mét mijn zwarte schoenen.
Beschaafd!
DQ
.
Rafael
Een dikke 15 jaar geleden ging ik voor het eerst naar Zuid Spanje, Andalucía.
Ik logeerde daar bij Ben, mijn zwager die er al heel lang woonde.
Geestelijk zat ik toen nogal in de knoop en mijn bezoek aan dit schitterende, warme en lichte gebied betekende het begin van het begin van herstel voor mij.
Ben en zijn vrouw woonde toen op de begane grond in een laag flatgebouw.
Volgens mij in de enige wijk met etagewoningen in Valverde del Camino.
Boven hen woonde Rafael met zijn gezin.
Ik maakte kennis met hem, in eerste instantie voornamelijk vanwege het bedrijven van dezelfde hobby.
Ons gelicenceerd zendamateurisme dreef me samen met hem het dak op om antennes te plaatsen.
In de loop van de tijd raakte de hobby op de achtergrond.
Veel belangrijker werd onze gezamenlijke interesse in de cultuur van het land, iets waar hij natuurlijk heel veel meer van wist dan ik.
Samen met hem en Inma, zijn vrouw, hebben we veel van de omgeving gezien en enorm genoten.
Iets waar Sebo ook twee vakanties deelgenoot van was.
Een jaar of zeven geleden trof ik twee ongeruste mensen aan.
Het chemische bedrijf waar Rafael werkte had de strijd opgegeven en de geest gegeven.
Dat betekende voor hem vervroegd pensioen en een terugval in inkomsten.
Nu heb ik zelden of nooit iemand gezien die zo actief is als hij.
Kan hij eigenlijk wel stil zitten?
Zo heeft hij o.a. een geweldige verzameling oude radio's.
Hij struint daar rommelmarkten voor af en maakt driftig gebruik van de zoekmoglijkheden die Internet biedt.
De kapotte radio's worden vervolgens door hem gerepareerd.
Al met al levert dat een privé radiomuseum op.
Prachtig georganiseerd en alles werkend.
Misschien plaats ik eens een foto.
Ondertussen verzamelt hij ook nog motorfietsen, die hij onderhoudt en is druk met nog zeer veel andere zaken.
Zoals land, huis, familie, vrienden en campo.
Je zou dus zeggen dat zijn leven rijk gevuld is en er weinig tijd overblijft voor andere zaken.
Bovendien heeft hij ook nog een gezin met twee zoons die overigens inmiddels studeren.
Dit alles is niet voldoende voor Rafael om zijn leven totaal te vullen.
Daarom bedacht hij dat een studie wel leuk zou zijn.
Sevilla is ongeveer 80 km bij Valverde del Camino vandaan.
Midden in de stad heeft zijn moeder, die wij ook kennen en waarderen wegens geweldige gastvrijheid, een appartement, een tweede huis.
Die combinatie plus het feit dat Sevilla een universiteitsstad is en mogelijk ook omdat zijn broer arts is deed hem de gang naar de universiteit maken.
Morgen krijgt hij z'n bul.
Na zes jaar afgestudeerd.
Arts!!
Een studie als hobby en een arts uit hobby.
Hij is inmiddels te oud om er echt veel mee te kunnen doen, denk ik.
Geweldig om als hobby en tijdvulling zo'n zware studie te doen.
In de kolom hier rechts staat een foto van Rafael.
Ik ben blij en trots.
Het wordt tijd dat ik hen weer eens om de hals vlieg.
(Ga je mee Sebo?)
DQ
.
Ik logeerde daar bij Ben, mijn zwager die er al heel lang woonde.
Geestelijk zat ik toen nogal in de knoop en mijn bezoek aan dit schitterende, warme en lichte gebied betekende het begin van het begin van herstel voor mij.
Ben en zijn vrouw woonde toen op de begane grond in een laag flatgebouw.
Volgens mij in de enige wijk met etagewoningen in Valverde del Camino.
Boven hen woonde Rafael met zijn gezin.
Ik maakte kennis met hem, in eerste instantie voornamelijk vanwege het bedrijven van dezelfde hobby.
Ons gelicenceerd zendamateurisme dreef me samen met hem het dak op om antennes te plaatsen.
In de loop van de tijd raakte de hobby op de achtergrond.
Veel belangrijker werd onze gezamenlijke interesse in de cultuur van het land, iets waar hij natuurlijk heel veel meer van wist dan ik.
Samen met hem en Inma, zijn vrouw, hebben we veel van de omgeving gezien en enorm genoten.
Iets waar Sebo ook twee vakanties deelgenoot van was.
Een jaar of zeven geleden trof ik twee ongeruste mensen aan.
Het chemische bedrijf waar Rafael werkte had de strijd opgegeven en de geest gegeven.
Dat betekende voor hem vervroegd pensioen en een terugval in inkomsten.
Nu heb ik zelden of nooit iemand gezien die zo actief is als hij.
Kan hij eigenlijk wel stil zitten?
Zo heeft hij o.a. een geweldige verzameling oude radio's.
Hij struint daar rommelmarkten voor af en maakt driftig gebruik van de zoekmoglijkheden die Internet biedt.
De kapotte radio's worden vervolgens door hem gerepareerd.
Al met al levert dat een privé radiomuseum op.
Prachtig georganiseerd en alles werkend.
Misschien plaats ik eens een foto.
Ondertussen verzamelt hij ook nog motorfietsen, die hij onderhoudt en is druk met nog zeer veel andere zaken.
Zoals land, huis, familie, vrienden en campo.
Je zou dus zeggen dat zijn leven rijk gevuld is en er weinig tijd overblijft voor andere zaken.
Bovendien heeft hij ook nog een gezin met twee zoons die overigens inmiddels studeren.
Dit alles is niet voldoende voor Rafael om zijn leven totaal te vullen.
Daarom bedacht hij dat een studie wel leuk zou zijn.
Sevilla is ongeveer 80 km bij Valverde del Camino vandaan.
Midden in de stad heeft zijn moeder, die wij ook kennen en waarderen wegens geweldige gastvrijheid, een appartement, een tweede huis.
Die combinatie plus het feit dat Sevilla een universiteitsstad is en mogelijk ook omdat zijn broer arts is deed hem de gang naar de universiteit maken.
Morgen krijgt hij z'n bul.
Na zes jaar afgestudeerd.
Arts!!
Een studie als hobby en een arts uit hobby.
Hij is inmiddels te oud om er echt veel mee te kunnen doen, denk ik.
Geweldig om als hobby en tijdvulling zo'n zware studie te doen.
In de kolom hier rechts staat een foto van Rafael.
Ik ben blij en trots.
Het wordt tijd dat ik hen weer eens om de hals vlieg.
(Ga je mee Sebo?)
DQ
.
dinsdag 9 juni 2009
Met een boekje in een hoekje
Enige dagen geleden schreef ik over een ontbrekend boek van Havank.
Dankzij hulp van Sebo, die via Internet een antiquariaat ontdekte die het boekje had, ben ik vanmorgen in het bezit gekomen van Havanks "Mary Christmas".
Het weer is niet zo geweldig dus mis ik weinig zon als ik me lekker terugtrek met het boekje in een hoekje.
Misschien zinnig even te wijzen op de boekhandel die me het boekje stuurde.
Ik doe dat vooral wegens de vlotte verzending en bijzonder goed verzorgde verpakking.
Het is:
De Gevederde Kikker
Torenstraat 17/A
9982 AW Uithuizermeeden
telefoon: 06-38045765
gevederde_kikker@orange.nl
DQ
.
Mijn onvermogen
Enige tijd geleden had ik geregeld een gedachtewisseling over religie met iemand in Canada.
Dat wil zeggen het was mijn bedoeling maar het is niet tot een gedachtewisseling gekomen.
Als iemand zo overtuigd is van het eigen gelijk dan blijkt het voor mij onmogelijk om tot zo'n uitwisseling te komen.
De situatie beschadigde me en deed me pijn daarom moest ik er gewoon uit pure zelfbescherming mee stoppen.
De pijn was en is dubbel want ik kan me niet herinneren dat ik ooit met iemand het contact heb verbroken.
Nog steeds zit dit me dwars omdat ik overtuigd ben van zijn oprechtheid, goede bedoelingen en goede wil.
Uiteraard kan en mag de lezer zeggen: "Wat gaat mij dat aan?".
Het is echter geen geheim en alles kan op mijn log worden nagelezen.
De reden waarom ik er iets over schrijf is omdat ik wil wijzen op zijn website.
Ondanks mijn problemen is het de moeite waard daar een kijkje te nemen.
Bovendien hoeft mijn probleem niet het probleem van een ander te zijn of te worden.
http://www.wevezet.web-log.nl/
DQ
.
Dat wil zeggen het was mijn bedoeling maar het is niet tot een gedachtewisseling gekomen.
Als iemand zo overtuigd is van het eigen gelijk dan blijkt het voor mij onmogelijk om tot zo'n uitwisseling te komen.
De situatie beschadigde me en deed me pijn daarom moest ik er gewoon uit pure zelfbescherming mee stoppen.
De pijn was en is dubbel want ik kan me niet herinneren dat ik ooit met iemand het contact heb verbroken.
Nog steeds zit dit me dwars omdat ik overtuigd ben van zijn oprechtheid, goede bedoelingen en goede wil.
Uiteraard kan en mag de lezer zeggen: "Wat gaat mij dat aan?".
Het is echter geen geheim en alles kan op mijn log worden nagelezen.
De reden waarom ik er iets over schrijf is omdat ik wil wijzen op zijn website.
Ondanks mijn problemen is het de moeite waard daar een kijkje te nemen.
Bovendien hoeft mijn probleem niet het probleem van een ander te zijn of te worden.
http://www.wevezet.web-log.nl/
DQ
.
maandag 8 juni 2009
St Lambertus Basiliek
Vanuit mijn huis zie ik de toren van de St Lambertus Basiliek.
De kerk is niet geweldig oud d.w.z. een dikke 100 jaar.
Enige jaren geleden is de kerk opgeknapt en waar nodig gerestaureerd.
Ik vind het een mooie kerk en loop er nog wel eens binnen.
Deze video maakte ik vanmiddag met mijn fotocamera.
Sebo en Gretha
Enkele van de vele foto's
die gemaakt zijn ter gelegenheid
van
het huwelijk
van
Sebo en Gretha.
Deze foto's staan in omgekeerde volgorde.
Gekostumeerd geluk
Voor akkoord getekend -2
Voor akkoord getekend -1
Handje contantje
KUNST
De balkon scene
Mooie heer bij mooie auto
DQ
.
zondag 7 juni 2009
Modem
Hoewel nog niet alles voor elkaar is lijkt Internet weet te werken.
Vervangend modem ontvangen en geïnstalleerd.
DQ
.
zaterdag 6 juni 2009
Modemloze feestelijkheden
Het is zaterdagmorgen en nog steeds heb ik geen modem.
Internetten doe ik daarom nog steeds via mijn telefoon.
Dat gaat een stuk langzamer en werkt niet altijd goed.
Het gevolg is dat ik aan sommigen wel mail kan sturen en aan anderen niet.
Op sommige lijsten kan ik wel reageren en op andere niet.
Dus sorry mensen als er geen reacties komen van me.
Ik doe wel mijn best maar mijn Internetverbinding niet.
Nu is het uitgerekend zo, en door mij reeds verwacht, dat de modemboer gister aan mijn deur is geweest.
Uitgerekend op de enige dag in de afgelopen twee weken dat ik niet thuis kon zijn.
Zo werkt het toeval kennelijk.
Hoewel toeval?
Pas na mijn tweede telefoontje kwam de provider in actie.
In inderdaad, toen ging het snel.
En waarom ik er niet was gisteren?
Ja, dat komt door die Sebo en die Gretha.
Er moest getrouwd worden.
En er werd getrouwd!
In Elburg.
Sjonge, dat is een leuk oud stadje en wat een mooie trouwplaats.
Een oud klooster.
Eeuwen die genoeglijk op je neerkijken.
Prachtig.
Bijna de hele plechtigheid heb ik kunnen filmen.
Lichte camera die naarmate de tijd vordert steeds zwaarder werd.
Terwijl het toch lichter zou moeten worden omdat er steeds meer energie uit de accu weg vloeide......
Dat laatste was trouwens de reden waarom ik de kerkdienst slechts gedeeltelijk heb kunnen filmen.
Leeg is leeg.
De receptie en maaltijd later op de dag voldeed ruimschoots aan mijn specificaties ten aanzien van gezelligheid, eetbaarheid en drinkbaarheid.
Leuk, zonder enige restrictie.
Waarom ik nou als vrijwilliger werd aangewezen om mee te moeten doen met een spelletje, weet ik niet.
Er zijn maar weinig spelletjes die ik leuk vind.
Maar dit was wel leuk al verloor ik bijna onmiddellijk.
Heerlijk toch?
De dag startte met het ontstijgen van het bed rond de klok van half zeven en eindigde met het bestijgen van het apparaat rond diezelfde klok rond het middernachtelijk spookuur.
Geen gespook trouwens.
Tenzij je de heer Kl. v. Aak als spook wilt zien.
Dus veel gefilmd en gefotografeerd.
Terzijnertijdsgelegenheid zal ik enkele foto's plaatsen alhier en enkele filmfragmenten op youtube.
De zon zal zich later op de dag terugtrekken teneinde regen de kans te geven zich te kunnen manifesteren.
DQ
.
Internetten doe ik daarom nog steeds via mijn telefoon.
Dat gaat een stuk langzamer en werkt niet altijd goed.
Het gevolg is dat ik aan sommigen wel mail kan sturen en aan anderen niet.
Op sommige lijsten kan ik wel reageren en op andere niet.
Dus sorry mensen als er geen reacties komen van me.
Ik doe wel mijn best maar mijn Internetverbinding niet.
Nu is het uitgerekend zo, en door mij reeds verwacht, dat de modemboer gister aan mijn deur is geweest.
Uitgerekend op de enige dag in de afgelopen twee weken dat ik niet thuis kon zijn.
Zo werkt het toeval kennelijk.
Hoewel toeval?
Pas na mijn tweede telefoontje kwam de provider in actie.
In inderdaad, toen ging het snel.
En waarom ik er niet was gisteren?
Ja, dat komt door die Sebo en die Gretha.
Er moest getrouwd worden.
En er werd getrouwd!
In Elburg.
Sjonge, dat is een leuk oud stadje en wat een mooie trouwplaats.
Een oud klooster.
Eeuwen die genoeglijk op je neerkijken.
Prachtig.
Bijna de hele plechtigheid heb ik kunnen filmen.
Lichte camera die naarmate de tijd vordert steeds zwaarder werd.
Terwijl het toch lichter zou moeten worden omdat er steeds meer energie uit de accu weg vloeide......
Dat laatste was trouwens de reden waarom ik de kerkdienst slechts gedeeltelijk heb kunnen filmen.
Leeg is leeg.
De receptie en maaltijd later op de dag voldeed ruimschoots aan mijn specificaties ten aanzien van gezelligheid, eetbaarheid en drinkbaarheid.
Leuk, zonder enige restrictie.
Waarom ik nou als vrijwilliger werd aangewezen om mee te moeten doen met een spelletje, weet ik niet.
Er zijn maar weinig spelletjes die ik leuk vind.
Maar dit was wel leuk al verloor ik bijna onmiddellijk.
Heerlijk toch?
De dag startte met het ontstijgen van het bed rond de klok van half zeven en eindigde met het bestijgen van het apparaat rond diezelfde klok rond het middernachtelijk spookuur.
Geen gespook trouwens.
Tenzij je de heer Kl. v. Aak als spook wilt zien.
Dus veel gefilmd en gefotografeerd.
Terzijnertijdsgelegenheid zal ik enkele foto's plaatsen alhier en enkele filmfragmenten op youtube.
De zon zal zich later op de dag terugtrekken teneinde regen de kans te geven zich te kunnen manifesteren.
DQ
.
donderdag 4 juni 2009
Gekrabbel
Met oude bekenden hebben we gisteravond in gepaste sfeer de ongebonden staat van Sebo herdacht.
Vandaag zijn laatste "vrije" dag.
Morgen.........
Getrouwd, gebonden en gelukkig.
In een boek dat ik op de kop tikte over leven en schrijven van de door mij bewonderde taal virtuoze en humoristisch detectiveschrijver Havank vond ik een lijst van zijn boeken.
Ik had die boeken op nummervolgorde op de plank gezet maar wist dat dit niet de chronologisch geschreven volgorde was.
Aan de hand van die lijst heb ik ze nu in de juiste volgorde in de boekenkast staan.
Toen ontdekte ik dat er een exemplaar ontbrak.
De antiquair van Montparnasse.
Dat wist ik niet en nu ben ik teleurgesteld.
Teleurgesteld en lichtjes vreugdevol.
Want, stel dat ik die titel ooit te pakken krijg, dan heb ik een nieuw leesavontuur te goed.
En daar heb ik zin in hoewel herlezen van de boeken ook het nodige genoegen verschaft.
Nog steeds geen modem en het weer is ook niet erg gezellig.
Enige weken geleden zijn Marijke en ik er een paar daagjes tussenuit geweest.
Leuke gesprekken kunnen zich in de trein ontwikkelen.
Zo kwamen we in gesprek met een vrouw die op weg was naar Amsterdam.
Ze woonde, als ik me goed herinner, in Zwolle maar ze had met haar man een tweede huisje kunnen kopen in oud Amsterdam.
Samen met manlief waren ze het aan het opknappen.
Enthousiast vertelde ze er over.
En ik kon geheel met haar meevoelen.
Het lijkt me ook prachtig om een woongelegenheidje te hebben in hartje Amsterdam.
Heerlijke stad.
Het gesprek nam een onverwachte, doch plezierige, wending toen vakantie ter sprake kwam.
Ze bleek heel enthousiast te zijn over Andalucía.
Toen ze vervolgens de gevoelens van haar man over dit gebied probeerde te verwoorden raakte ze een gevoelige snaar bij me.
Zoals de lieve lezer weet of kan weten ligt daar een gedeelte van mijn hart.
Leuk als twee volkomen onbekende mensen plotseling dezelfde taal blijken te spreken.
Europese verkiezing.
Het is nu 10.20 uur.
Normaal heb ik het gekies reeds achter de rug.
Nu wordt het wat later omdat ik, overigens zonder hoop, op mijn modem wacht.
Enfin, ergens op deze aardkloot schijnt ongetwijfeld en zeer uitbundig de zon.
En dan nogmaals van Willem Wilmink:
Echtpaar in de trein.
Met de allerliefste in een trein
kan aangenaam en leerzaam zijn.
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.
Voor 't verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór- , ik achteruit.
We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.
Zo is de huwelijkse staat:
de vrouw ziet wat gebeuren gaat,
terwijl de man die naast haar leeft
slechts merkt wat zijn beslag al heeft.
Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.
DQ
.
Vandaag zijn laatste "vrije" dag.
Morgen.........
Getrouwd, gebonden en gelukkig.
In een boek dat ik op de kop tikte over leven en schrijven van de door mij bewonderde taal virtuoze en humoristisch detectiveschrijver Havank vond ik een lijst van zijn boeken.
Ik had die boeken op nummervolgorde op de plank gezet maar wist dat dit niet de chronologisch geschreven volgorde was.
Aan de hand van die lijst heb ik ze nu in de juiste volgorde in de boekenkast staan.
Toen ontdekte ik dat er een exemplaar ontbrak.
De antiquair van Montparnasse.
Dat wist ik niet en nu ben ik teleurgesteld.
Teleurgesteld en lichtjes vreugdevol.
Want, stel dat ik die titel ooit te pakken krijg, dan heb ik een nieuw leesavontuur te goed.
En daar heb ik zin in hoewel herlezen van de boeken ook het nodige genoegen verschaft.
Nog steeds geen modem en het weer is ook niet erg gezellig.
Enige weken geleden zijn Marijke en ik er een paar daagjes tussenuit geweest.
Leuke gesprekken kunnen zich in de trein ontwikkelen.
Zo kwamen we in gesprek met een vrouw die op weg was naar Amsterdam.
Ze woonde, als ik me goed herinner, in Zwolle maar ze had met haar man een tweede huisje kunnen kopen in oud Amsterdam.
Samen met manlief waren ze het aan het opknappen.
Enthousiast vertelde ze er over.
En ik kon geheel met haar meevoelen.
Het lijkt me ook prachtig om een woongelegenheidje te hebben in hartje Amsterdam.
Heerlijke stad.
Het gesprek nam een onverwachte, doch plezierige, wending toen vakantie ter sprake kwam.
Ze bleek heel enthousiast te zijn over Andalucía.
Toen ze vervolgens de gevoelens van haar man over dit gebied probeerde te verwoorden raakte ze een gevoelige snaar bij me.
Zoals de lieve lezer weet of kan weten ligt daar een gedeelte van mijn hart.
Leuk als twee volkomen onbekende mensen plotseling dezelfde taal blijken te spreken.
Europese verkiezing.
Het is nu 10.20 uur.
Normaal heb ik het gekies reeds achter de rug.
Nu wordt het wat later omdat ik, overigens zonder hoop, op mijn modem wacht.
Enfin, ergens op deze aardkloot schijnt ongetwijfeld en zeer uitbundig de zon.
En dan nogmaals van Willem Wilmink:
Echtpaar in de trein.
Met de allerliefste in een trein
kan aangenaam en leerzaam zijn.
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.
Voor 't verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór- , ik achteruit.
We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.
Zo is de huwelijkse staat:
de vrouw ziet wat gebeuren gaat,
terwijl de man die naast haar leeft
slechts merkt wat zijn beslag al heeft.
Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.
DQ
.
woensdag 3 juni 2009
Online
Heb om 12.20 uur naar Online.nl gebeld.
Ondanks beloften was het modem NIET verstuurd.
Hoe kan dat toch?
Waarom werkt men zo slecht?
Toch gebrek aan interesse voor de ander?
Zit ik zonder Internet en heb dagenlang voor niets thuis zitten wachten.
Geregeld koop ik dingen via Internet.
Praktisch altijd heb ik die zaken binnen enkele dagen in huis.
De provider waar ik al lang bij ben aangesloten laat me in de kou zitten.
DQ
.
Ondanks beloften was het modem NIET verstuurd.
Hoe kan dat toch?
Waarom werkt men zo slecht?
Toch gebrek aan interesse voor de ander?
Zit ik zonder Internet en heb dagenlang voor niets thuis zitten wachten.
Geregeld koop ik dingen via Internet.
Praktisch altijd heb ik die zaken binnen enkele dagen in huis.
De provider waar ik al lang bij ben aangesloten laat me in de kou zitten.
DQ
.
Modemgedoe
Het woensdag, 9.40 uur en inmiddels 3 juni.
Nog steeds zit ik thuis en kan ik niet weg.
Want.........
Geen nieuw modem.
Nog steeds niet.
Online.nl, zo moeilijk is het toch niet om een modem te versturen?
Als ik via Internet iets bestel is het er binnen enkele dagen.
Natuurlijk zit er een weekend en een feestdag tussen maar dan nog........
Wat ik zo opvallend vind is dat degenen die voor verzending verantwoordelijk zijn zelf ook niet zonder Internet zouden willen zitten.
En zeker niet hun tijd zouden willen verdoen door aldoor thuis te blijven wachten.
Je verplaatsen in de ander?
Nee, ieder voor zich en God (waar men toch niet meer in gelooft) voor ons allen.
Egoïsme en zelfzucht (of is dat hetzelfde?) vieren hoogtij en is kennelijk normaal.
Ik graai, hij graait, jij graait, wij graaien enz.
Graaien moet, maar wel graag meer dan jij of, nog liever misschien, ten koste van jou.
Ja inderdaad, ik dwaal af want dit gegraai heeft natuurlijk niets met mijn vervangend modem te maken.
Maar gedachten springen heen en weer, gaan hun eigen gang.
En als ik dan vanmorgen weer hoor over belachelijke bedragen voor bestuurders die hun werk niet goed hebben gedaan.
Als ik dan hoor dat een vriend van mij door een bank of verzekering perfecte vooruitzichten zijn voorgeschoteld en dan wanneer het puntje bij het paaltje komt bijna niets krijgt maar wel veel heeft betaald...........
Ja dan is er de neiging om zaken die niet met elkaar te maken hebben aan elkaar te koppelen.
Steeds vaker merk ik dat de ander slechts iemand is waar je beter van kunt/moet worden.
Zou dat tegenwoordig sterker zijn dan vroeger?
Het lijkt er op maar is natuurlijk niet zo.
Mensen zijn mensen en gedragen zich zo.
Zo trots op je mens-zijn hoef je niet te zijn.
Lang leve hen die zich wel kunnen en willen verplaatsen in de ander.
En daar vervolgens iets positiefs mee doen.
Ze zijn er.
Gelukkig.
Je zult zien, straks ga ik naar de markt en dan ligt hier een hulpeloos papiertje zeggende:
"Je was er niet, wat nu?"
Maar de kans dat er voorlopig niets komt lijkt me zo langzamerhand nog groter.
DQ
.
Nog steeds zit ik thuis en kan ik niet weg.
Want.........
Geen nieuw modem.
Nog steeds niet.
Online.nl, zo moeilijk is het toch niet om een modem te versturen?
Als ik via Internet iets bestel is het er binnen enkele dagen.
Natuurlijk zit er een weekend en een feestdag tussen maar dan nog........
Wat ik zo opvallend vind is dat degenen die voor verzending verantwoordelijk zijn zelf ook niet zonder Internet zouden willen zitten.
En zeker niet hun tijd zouden willen verdoen door aldoor thuis te blijven wachten.
Je verplaatsen in de ander?
Nee, ieder voor zich en God (waar men toch niet meer in gelooft) voor ons allen.
Egoïsme en zelfzucht (of is dat hetzelfde?) vieren hoogtij en is kennelijk normaal.
Ik graai, hij graait, jij graait, wij graaien enz.
Graaien moet, maar wel graag meer dan jij of, nog liever misschien, ten koste van jou.
Ja inderdaad, ik dwaal af want dit gegraai heeft natuurlijk niets met mijn vervangend modem te maken.
Maar gedachten springen heen en weer, gaan hun eigen gang.
En als ik dan vanmorgen weer hoor over belachelijke bedragen voor bestuurders die hun werk niet goed hebben gedaan.
Als ik dan hoor dat een vriend van mij door een bank of verzekering perfecte vooruitzichten zijn voorgeschoteld en dan wanneer het puntje bij het paaltje komt bijna niets krijgt maar wel veel heeft betaald...........
Ja dan is er de neiging om zaken die niet met elkaar te maken hebben aan elkaar te koppelen.
Steeds vaker merk ik dat de ander slechts iemand is waar je beter van kunt/moet worden.
Zou dat tegenwoordig sterker zijn dan vroeger?
Het lijkt er op maar is natuurlijk niet zo.
Mensen zijn mensen en gedragen zich zo.
Zo trots op je mens-zijn hoef je niet te zijn.
Lang leve hen die zich wel kunnen en willen verplaatsen in de ander.
En daar vervolgens iets positiefs mee doen.
Ze zijn er.
Gelukkig.
Je zult zien, straks ga ik naar de markt en dan ligt hier een hulpeloos papiertje zeggende:
"Je was er niet, wat nu?"
Maar de kans dat er voorlopig niets komt lijkt me zo langzamerhand nog groter.
DQ
.
Abonneren op:
Posts (Atom)
