Streef naar het mogelijke.
Het onmogelijke ligt achter de horizon.
Onbereikbaar.
Voor altijd.
Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
donderdag 9 september 2021
woensdag 8 september 2021
De mop
Heb mezelf net een mop verteld.
We hebben erg gelachen.
Ik als de bekende boer met kiespijn want ik begreep het niet.
dinsdag 7 september 2021
JSF en voedselbanken
De nieuw aan te schaffen JSF's vliegen zo snel dat ze binnen enkele minuten over de c.a. 150 voedselbanken heen kunnen vliegen.
Té snel om met hun geavanceerde apparatuur de snel oplopende tekorten te kunnen signaleren.
Té snel om de 70.000 mensen die er van afhankelijk zijn te signaleren.
Té snel om de 6000 vrijwilligers te signaleren.
maandag 6 september 2021
Zwakheden
Mensen zien wel je zwakheden maar niet de strijd die je innerlijk voert, die je soms wint maar ook geregeld verliest.
Winter
De zon verlichte dagen worden korter.
De maan verlichte avonden worden langer.
De bladeren aan de bomen nemen verplicht andere kleuren aan.
Als ik deze acties van de natuur kon voorkomen, deed ik het.
Winter, bah!
Helaas, mijn protesten gaan niet verder, kunnen niet verder gaan dan het min of meer gedwongen besturen van thermostaat en lichtknop.
Ik verzamel projecten zodat ik niet verveeld de winter doorkom.
Dit doe ik uit door ervaring wijsgeworden eigenwijsheid.
Want zeer goeie kans dat de projecten, soms half afgebouwd, op de plank blijven liggen.
Oh, die arme, arme boeken die me afgemat en hongerig liggen aan te kijken.
Oh, die vele steeds maar aangevulde stapel tijdschriften die sluimerend en droevig ongelezen liggen te vergelen.
Zo zielig, zo sneu.
Ik durf er niet naar te kijken.
Ik kom er niet aan toe......
Winter!
Medelijden
Medelijden heeft altijd iets zieligs.
Maar mede lijden is geweldig.
Het is een vorm van houden van...
Delen in het lijden.
Zoals je ook vreugde kunt delen.
Gedeelde vreugde is dubbele vreugde.
Een vorm van houden van.
.
zondag 5 september 2021
Marktwerking
Wie gelooft in marktwerking als oplossing van problemen en als basis voor eerlijke verdeling van bronnen en opbrengsten gelooft in een natuurwet die niet bestaat.
Krijgkunst
Is krijgskunst kunst met een grote K of met een kleine K?
In ieder geval geen moderne kunst.
Rechtstaat
Als je in je recht staat.
Ben je er zeer mee gebaat
Als in een rechtsstaat.
Je recht, stáát!
Ballotage
Vermoedelijk word ik tot voorzitter gekozen in onze kring van knappe mannen waarvan ik het enige lid ben.
Voor alle hunkerende mannen die zich willen voegen binnen deze heren gemeenschap de volgende, welgemeende waarschuwing:
De ballotage commissie is zeer streng en wordt gevormd door knappe, ervaren dames.
Het boek
Ik houd van boeken.
Nog meer dan van lezen.
Dat lijkt wat met elkaar in tegenspraak maar is het niet.
Althans, niet voor mij.
Daarom is het ook niet verwonderlijk dat ik bij mijn vele honderden boeken, vele tientallen heb die ik nooit zal lezen.
Maar.........
Ik heb ze wel en voel me daar zeer wel bij.
Ze omringen mij, ze warmen mij en ik kan ze zo pakken.
Een boek is een volwassene zelfs als de inhoud dat niet is.
Het boek ontstaat in het hoofd van de schrijver die zich in een langdurige trance van creativiteit en onderzoek kan bevinden.
Na correctie en goedkeuring van de uitgever begint het proces van tekst tot boek.
Hierbij kan ook gebruik gemaakt worden van de creativiteit van een tekenaar.
Over de layout wordt nagedacht.
Zo wordt dat wat gekookt is op schrijftafel of computer omgevormd tot een product van vlijt en creativiteit.
Het boek is een mooie mevrouw waar ik een diepe buiging voor maak.
Ik voel me thuis tussen boeken.
Boeken geuren.
Nieuwe boeken bezitten een andere geur dan oude.
Beiden geuren.
Geuren zoals het hoort.
Naar boeken.
Ik kan me de geuren van mijn eerste boeken nog goed herinneren.
Sommige van die boeken heb ik nog.
Helaas, daar is de geur van af.
Zo'n boek is niet meer helemaal compleet.
Er ontbreekt iets wat er bij hoort.
Jammer.
Een e-reader is handig, vooral op vakanties.
Maar de geur die bij boeken hoort is er niet.
De geur is anders.
Electronisch.
De handelingen zijn ook anders.
Het omslaan van een bladzijde is een nep handeling.
Electronisch.
Het boek is een mevrouw in nood.
De boekhandel is een handel in nood.
Er verdwijnen boekhandels.
Jammer.
Wat is er fijner dan het snuffelen, letterlijk en figuurlijk, in de creative zee van boeken zowel oud als nieuw.
Leve het boek!
(Pff, valt niet mee om een lange tekst in zo'n lullig klein schermpje te stoppen.)
DQ
zaterdag 4 september 2021
Social media
Soosjel Miedia.
Je hoort er tegenwoordig meer over dan toen er slechts Miedia was.
Nu is de Miedia kennelijk Soosjel.
Eindelijk.
Pijn en cultuur
Bij het lezen over verschrikkelijke zaken in het verleden wordt vaak gezegd dat je het moet zien in het licht van die tijd.
Bij het vernemen van afschuwelijke zaken in het heden wordt vaak gezegd dat je het moet zien binnen het kader van die cultuur.
Allemaal waar als mogelijke verklaring.
Maar verklaringen zijn nooit excuses.
Wat inherent slecht is, blijft slecht.
Ondanks verklaringen of excuses.
In het klein gaat dit ook op.
Als je kind lijdt onder jouw drukke bezigheden, er moet immers brood op de plank komen, dan is dat wel waar maar nooit een excuus.
Als dat kind er als volwassene nog last van heeft dan kan zij/hij misschien de verklaring begrijpen maar de pijn blijft.
Je voelt dat je in de steek gelaten bent.
Een excuus zal die pijn niet wegnemen.
.
Concert pianist
Ik overweeg een carrière als concertpianist.
Op mijn leeftijd kan dat nog makkelijk.
Eerst even piano leren spelen.
Moet ook niet moeilijk zijn.
Het onderscheid tussen de witte en de zwarte toetsen heb ik inmiddels redelijk onder de knie.
De toetsen die niet zwart zijn, zijn wit.
En andersom ook.
Hou de concertagenda's in de gaten.
Ik ben onderweg.
Oh, ja.
Ik zing er zwoel bij.
.
Hoofdbedekking
Gezichtsbedekkende kleding.
Ik vind het onprettig.
Onderdrukking van vrouwen?
Ja en nee.
Er zijn ongetwijfeld vrouwen die er heel bewust zelf voor kiezen.
Die vinden en voelen dat het bij hun geloof en cultuur hoort.
En daar ontstaat de botsing.
De botsing van culturen.
De kant die ik nooit hoor is de beleving van de vrouwen zelf.
Hoe voelt het als je je hele volwassen leven met zo'n ding hebt gelopen en dat plotseling gedwongen niet meer mag.
Hoe naakt en onbeschermd voel je je dan?
Durf je dan de straat nog wel op?
Ik kan me voorstellen dat je dan thuis blijft en nooit de deur meer uitkomt.
Ook de vrouwen, en mannen, die schreeuwen dat gezichtsbedekkende kleding het symbool is van onderdrukking door de man zouden zich dit aan moeten trekken.
Zoals in zo vele zaken zijn inleving en nuances zoek.
En lastig om je daarmee bezig te houden.
.
Bello
Ach, Bello.
Dat prachtig door treinliefhebbers gerestaureerde locomotiefje.
Nu, eveneens gerestaureerde, wagonnetjes puffend en bellend trekkend door West Friesland.
Van Hoorn naar Medemblik.
En van Medemblik naar Hoorn.
Het is het locomotiefje uit mijn jeugd.
Aan het einde van onze straat stak het de weg over om af te meren bij het station waar ik vanuit ons huis zicht op had.
Puffend en bellend.
Bello.
Het staat voor vreugde en de enige priklimonade van het jaar.
Het staat voor één van de weinige uitjes die ik had.
De oorlog lag niet zover achter ons.
De armoede was dichterbij.
Een armoede die de hele wijk trof en daardoor niet echt opviel.
Schoolreisje.
Met Bello van Alkmaar naar Bergen.
Naar de speeltuin.
Draaien tot je draaierig en misselijk werd.
Geholpen door die enige priklimonade van het jaar.
Nog steeds levende beelden.
En zo lang geleden.
Een heel enkele keer, ik kan me eigenlijk maar één keer herinneren, zijn we met het gezin doorgereden.
Bij stationnetje Bergen gestopt, gepasseerd en doorgereden naar Bergen aan Zee.
Een schitterend tochtje door de duinen.
De zilte zeelucht tegemoet.
Alweer die levendige herinneringen.
Het moet een geweldige indruk op me gemaakt hebben.
Maar ja, aan alles komt een eind.
Bello, met aanhang, was niet rendabel meer.
Een filmpje van de laatste rit vond ik op YouTube.
Bello beëindigde zijn rijdend bestaan als een stil soort standbeeld op een plein in Bergen.
Tot liefhebbers een nieuwe taak voor hem vonden.
Het schijnt een enorme klus geweest te zijn om hem weer de oude glorie te doen hernemen.
Ik heb hem weer gezien.
Op het station van Hoorn.
Hernieuwde liefde.
In mijn planning staat me weer eens door hem te laten trekken.
Nu van Hoorn naar Medemblik en terug.
Of misschien met de boot
"de Friesland" van Medemblik naar Enkhuizen.
Beste vriend, beste Bello, we zien elkaar weer.
Tot spoedig.
Abonneren op:
Posts (Atom)
