Ik zit er naast.
Volledig.
Sorry.
De douceurtjes die de bankbonzen zichzelf toekennen voldoen aan de wettelijke voorwaarden.
Daarom is dit moreel verantwoord, te verdedigen en eigenlijk te weinig.
Sorry.
Sorry dat mijn verontwaardiging volledig misplaatst is.
Foutje.
Neem me niet kwalijk dat ik er zo verschrikkelijk naast zit.
Maar ja, ik ben ook maar een mens.
Logisch dat mensen die alles doen voor andere mensen, belangeloos, volledig immoreel gedrag vertonen.
Enge mensen....
.
Er zijn mensen die ik verschrikkelijk graag mag.
Toch blijven de gesprekken geregeld oppervlakkig.
Dat komt omdat ik zelf verschillende onderwerpen bewust uit de weg ga.
Dan weet ik van te voren dat een discussie niet lukt.
Dat is erg jammer.
Ik ben niet sterk in het discussiëren met iemand wiens opvattingen zo vast staan dat er geen nuances mogelijk zijn.
Natuurlijk heb ook ik vrij vaststaande ideeën maar toch probeer ik me voor te stellen hoe ik zou reageren als ik verkeer in de situatie van de ander.
Ook voor mij bestaan zwart/wit situaties maar nog vaker is er grijs in allerlei gradaties.
Of ben ik degene die zo moeilijk doet?
Weet je wat sneu is?
Dat Balkenende een groter inkomen heeft dan zijn eigen norm.
Wat zal zijn geweten kriebelen.....
Wat ik me afvraag...:
Maakt de mens de bank vies of is het de bank die de mens vies maakt?
Wat ik me afvraag...:
Maakt de mens de politiek vies of is het de politiek die de mens vies maakt?
Wat ik me afvraag.......
Ben ik binnen.
Is het droog.
Ben ik buiten.
Regent het.
Ben ik binnen.
Ben ik nat.
Dat heb ik weer.
.
Mocht je ooit de behoefte gevoelen om met je kleinzoon van 14, gymschoenen uit te zoeken, kies een dag uit waarin je weet over veel tijd te kunnen beschikken.
Zoek een dag uit waarop het leven je toelacht en je begunstigt met een stralend humeur.
Bijvoorbeeld een humeur dat je op 100 kunt stellen.
Na 156 paar gepaste schoenen zal dit gezakt zijn tot, laten we zeggen, 42 en een half.
Net genoeg om uitgeput je bed te bereiken.
Hopelijk lukt het beddenbereik de gymschoenenverkoper eveneens.
Kleinzoon is tevreden met zijn zaalgymschoenen (min of meer).
Een verklaring waarom je iets hebt gedaan is niet hetzelfde als een excuus ervoor.
Een verklaring waarom je iets hebt gedaan is niet hetzelfde als een excuus ervoor.
Samen uit.
Samen thuis.
Mooi natuurlijk.
Hoe je samen thuis bent heeft alles te maken met wat er tussen uit en thuis is gebeurd.
Ik zit te wachten op het feest.
Het feest van de democratie.
Hoe laat begint dat?
Radio.
Modern klassiek.
Toen ik dat hoorde veerde ik op.
Dacht dat ze het over mij hadden.
Nee.
Muziek.
Het is moeilijk om jezelf te begrijpen.
Het is nog veel moeilijker om de ander te begrijpen.
Het is moeilijk om de invloed van jou op de ander te begrijpen.
Het is nog veel moeilijker om de invloed van de ander op jou te begrijpen.
Vreemd eigenlijk dat het nog vaak zo goed gaat.
Met jou.
Met de ander.
Samen.
.
Nooit, nee nooit zal ik kunnen begrijpen waarom mensen die het van sociaal links moeten hebben rechts tot ultra-rechts stemmen
Alle rechts georiënteerde ouderen die "van Drees" trekken en socialisme een vies woord vinden gelieve hun AOW protesterend terug te storten.
Goeroes en hun verblinde aanhangers.
Je vindt ze overal.
Ook in de politiek.
Hoe werkt het geweten van een politicus die weet dat zijn beslissingen mensen die het al moeilijk hebben het door de beslissing nog moeilijker zullen krijgen, wetende dat hij er zelf amper of niet door geraakt zal worden?
Ik ben van mening dat een regering die er in een rechtsstaat voor zorgt dat het recht voor grote groepen onbereikbaar wordt de naam regering niet verdient.
Ik ben van mening dat een volk dat zorgt dat er zo'n regering is gekomen niet verdient in een rechtsstaat te wonen.
Kwam laatst mezelf tegen.
Was er op voorbereid.
Viel niet volledig tegen.
Goede voorbereiding, hé?
Dat is het halve werk.
Aan die andere helft zal worden gewerkt.
Ter zijner tijd
In deze tijd van recessie, armoede en verdriet is er gelukkig één lichtpuntje.
De wereldwijde wapenhandel is met 14 procent gestegen....
Wat een ras, dat menselijke ras.
Het is een schande om er bij te horen.
Helaas, we kunnen niet anders.
Over 16 minuten ga ik een selectie maken uit de 327 door mij níet-geschreven verhalen.
Het zal mijn eerste niet-geschreven boek worden.
Het wordt een dun boekje.
De eerste bladzijde en tevens voorwoord heb ik af.
Dat is dit.
Mode interesseert me geen bal.
Doe geen moeite om er iets van te begrijpen, net zomin als ik dat met sport doe.
Hoeft ook niet.
Er blijven genoeg mensen over die zich er wel mee bezig houden.
Voor mij blijft er voldoende over wat me interesseert.
Wel is het zo dat ik steeds weer schrik van de net nog levende mode geraamtes waarmee ik via beeld ongevraagd word geconfronteerd.
Zijn er echt mensen die dit mooi vinden?
Ik vind het eng en bloedgevaarlijk.
Modepolitie, politie, politiek doe er wat aan.
De Chili Con Carne van gisteren wordt geleidelijk doch dwingend in geluid en geuren omgezet.
Hagel
En als je dan in je leven eindelijk zover bent gekomen dat je chocoladehagelslag op je brood wenst te gebruiken.
Wees opgepast.
Want heb je de boterham bekleed, onderschat het gevaar dan niet.
Bedenk, de vier sneetje zijn niet vastgeplakt, geschroefd, gespijkerd, gelast, gesoldeerd of anderszins vast geklonken.
Nee, ze liggen los op het bord.
Die hele combinatie moet vervolgens vervoerd worden naar de tafel, de ronde in dit geval, om aldaar te worden neder gevleid.
Als dat gelukt is, zonder ongelukken, dan heb je geluk.
Zoals bekend echter duurt geluk niet lang wat bewezen wordt door een glijpartij van de te consumeren artikelen vanaf de tafel richting tapijt.
Als eigenaar van het geheel grijp je in, en tevens er tegenaan, hetgeen de zaak van richting doet veranderen.
Brood blijft in zo'n geval redelijk bij elkaar, zij het ondersteboven met de boter op het tapijt.
De chocolade, goede kwaliteit, kiest er voor zich in alle denkbare richtingen te begeven.
Als je dan jezelf tot de orde hebt geroepen, raap je de sneden op, rust even uit om tot kalmte te komen, loopt vervolgens naar de keuken, pakt een vochtige doek, teneinde boter van de vloer te verwijderen en, na deze handeling, de handstofzuiger.
Met dit instrument in de handen begeef je je naar de plaats des onheils, daal je ter aarde, trek je je moedig niets aan van een reeds maandenlang aanwezige rugpijn en zuigt.
Helaas ga je dan constateren dat geleidelijk aan de zuigkracht afneemt.
Waarschijnlijk door een chocoladeversmelting in de zuigmond.
Dat los je dan met enige tact en toenemend geweld op.
Het helpt.
Veel komt los en met een stevige zwaai verspreidt alle hagel zich door de kamer en nestelt zich overal, op ongeziene en vooral op onvoorziene plaatsen
Je zult dan waarschijnlijk nog zeer lang kleine en duur betaalde dingetjes tegen komen.
Deze hebben sterk de neiging om, na zich verstopt te hebben, later spontaan onder rokken en pantalons te kruipen waar het zich omvormt tot vlekken die men pas ziet als anderen dat reeds veel eerder opgemerkt hebben.
Doe bijvoorbeeld kaas op brood.
Nooit hagels of vlokken.
Levensgevaarlijk i.v.m. hartklachten.
.
Het verleden is door mensen gemaakt en in bloed geschreven.
Het heden wordt door mensen gemaakt en in bloed geschreven
De toekomst wordt door mensen gemaakt en zal........
Paus Franciscus riep in 2015 jaar van barmhartigheid uit.
Een voorbeeld voor de Nederlandse politiek?
Natuurlijk niet.
Wij hebben immers een prachtig functionerende participatiemaatschappij, een uitstekend werkende zorg, verzekeringensmaatschappijen die alleen het beste met ons voor hebben en een uiterst betrouwbare bankensector.
Nee, wij kennen geen armoede.
Slechts rijken die armoede voorkomen.
Heerlijk allemaal.
Wij hebben geen paus nodig.
Wij niet.
Feest binnenkort.
Stemmen.
Feest van de democratie.
Heerlijk.
Ik neem geen taart met klodder echte slagroom.
Ik neem een speculaasje.
Kaal.
Nee, ik neem niks.
Ik ben geen filmkijker.
Maar soms, heel soms overkomt het kijken me toch.
Blijk ik genoten te hebben van een door recensenten afgekraakte film beloond met één ster voor de moeite.
Cultuurbarbaar!
De Verenigde Staten is het meest christelijke westerse land.
Men gelooft in wapens en in God.
In die volgorde.
Ik probeer dat te snappen maar begrijp er helemaal niets van
Hoewel iedereen graag wil geloven dat het verstand de keuze maakt ben ik er steeds meer van overtuigd dat het de genen zijn.
We doden mensen die andere mensen gedood hebben om duidelijk te maken dat doden een foute handeling is.
Pas als je vriendschap met jezelf hebt gesloten is het mogelijk dat ook met anderen te doen.
Geld, geld, geld.
Één fout celletje en je leven is geteld.
Één flinke heelal-steen.
En je leven vliegt heen.
Al die strijd.
In het licht der eeuwigheid.
Niets stelt het voor.
Dringt dit wel voldoende door?
Natuurlijk heb je leuke wensen.
Het belangrijkst zijn toch de mensen.
Die in de jouw aangemeten tijd.
Aan jou zijn toegewijd.
Geld, geld, geld......
Het enige dat telt:
LIEFDE
.
Wil ik vitaminen kopen.
Multi.
60+
Zeg ik tegen het vitaminen-meisje:
"Ik ben 23 jaar.
Kan ik dit dan toch gebruiken?"
Kijkt ze me aan.
Meewarig.
En zegt sussend.
"Ja hoor.
In uw geval kan dat best."
Ben blij.
Ik had laatst een prachtig boek in handen.
Met een geweldige verhaallijn en een plot waar je U tegen zegt.
Dan heb ik het nog niet eens over het begin en het slot.
Vooral dat slot...
Dat was het einde.
Echt.
Dat boek had ik willen schrijven.
Maar ja....
Dat hoeft nu niet meer.
Het is al geschreven.
Door een ander.
Jammer.
Een dubbel paspoort is niet het probleem.
Verkeerde loyaliteit.
Kijk, dat is het probleem!
Onze jeugd is de toekomst.
Wat voor toekomst is dat dan als 1 op de 9 kinderen nu onder de armoedegrens leeft?
Hier in Nederland.
Hoe staat het met de politiek die hier verantwoordelijkheid in heeft?
Wat betekent de kreet:
"Voor onze kinderen en kleinkinderen"?
Alleen de kinderen en kleinkinderen van de politici?
Zodat die de politiek in kunnen gaan en (begin opnieuw te lezen.)
Soms heb ik het te doen.
Met het weer.
Tenminste als ik er niet teveel last van heb.
Je zult maar gedwongen zijn sloten tranen te huilen, uitproestend en bliksemmend van donderend verdriet.
Wanhopig jaloers op je zusje Zon, die zoveel mensen plezier doet en geen traan hoeft te laten.
Om te voorkomen dat ik er ooit en onverhoopt in zou duiken ben ik op zoek naar de generatiekloof.
TomTom weet het ook niet.
Iemand een idee?
Er was een tijd dat ik iets van de grond kon oppakken zonder me vooraf af te vragen hoe ik achteraf weer op moest staan.
Vroeger waren het de goden die het weer geboden
Nu slechts de geboden van hoge- en lagedruk gebieden.
Op mijn parkeerkaart staat dat je niet mag parkeren als de kaart vervalst is.
t' Is toch wat.
Geregeld hoor ik de zin :
"Een voorbeeld bijvoorbeeld is.... "
Of :
"Een voorbeeld is bijvoorbeeld....."
Naar mijn idee is dat niet geheel vlekkeloos Nederlands, want dubbelop
Of zie ik dat verkeerd?
Er zijn zwarte mensen.
Er zijn gekleurde mensen.
Er zijn witte mensen.
Logisch.
Zo is de natuur.
Er zijn rijke mensen.
Er zijn mensen die het goed hebben.
Er zijn arme mensen.
Logisch.
Zo is de natuur.
Of niet?
.
Soms erger ik me aan iets.
Terwijl ik geen idee heb waarom ik me erger.
Terwijl ik ook niets kan bedenken waarom ik me erger (in dit geval).
Terwijl ik het volstrekte flauwe kul vind dat ik me erger.
Ergelijk is dat.
Als je iets uit het vriesvak haalt teneinde het te nuttigen, ontdooi je het dan of ontvries je het?
Het voorkómen van gezichtsverlies mag best een stelletje dooien opleveren.
Blijkt!
In feite ben ik een politiek dier.
Ik volgde altijd de hele santenkraam.
Tot ik me bij de vorige verkiezingen, tijdens weer een debat, realiseerde dat de beste debater won.
Niet alleen het debat maar ook de stemmen van de kiezers.
Maar wacht eens eventjes.
Gaat het nu om de beste prater of om de beste partij?
Oh, ik begrijp het wel.
Het gaat immers altijd om winnen of verliezen.
Dat heet sport.
Deze verkiezingen ga ik geen debat volgen.
Zieltjeswinnarij.
Volg ik dan niet wat zich in de arena en daarbuiten afspeelt.
Zeker wel.
Ik blijf wel op de hoogte.
Via radio en andere media.
Mijn overtuiging zet ik op Facebook.
En daar voel ik me behaaglijk bij.
Althans.....
Voldoende behaaglijk.
En deze maand stem ik weer.
Op de SP.
Naar mijn gevoel de meest christelijke niet-christelijke partij.
.
Ik ben christelijk opgevoed.
Met de liederen van Johannes de Heer.
Ik luister er naar.
Met ontroering.
Ik ben oud, inmiddels.
Ouder dan mijn moeder is geworden.
Het verleden is voorbij.
Over, maar niet uit.
Al luisterend borrelen reeds lang vergeten beelden en herinneringen op.
Samenkomsten in gebouw:
"Waakt en Bidt" in Alkmaar.
Het gebouw staat er nog.
Nu een winkel.
Moderne tijden, weet je.
Maar als de beelden mijn ogen voorbij trekken is er geen winkel.
Dan zie ik een zaal waar mensen in zitten.
Oude en jonge mensen.
Dan zie ik hoe mijn vader de dienst leidt.
Mijn ogen zijn wat vochtig.
Het is voorbij.
Het is over.
Het is níet uit.
Het is niet voorbij.
Nooit.
.
Bijna niemand van mijn kennissen geeft om voetballen.
Het lijkt wel of ik ze daar op heb uitgezocht.
Is niet het geval.
Ik las het weer.
Voetbalclub A
vernedert
Voetbalclub B.
Sport.
Is dat sport?
Gaat het daar om?
Vernederen?
De van de maatschappij los geweekte bank(en) had(den) de ontstane commotie onderschat.
En daar ligt het probleem!
In mijn kinderjaren woonde er in Enkhuizen aan het eind van de straat een man met een indrukwekkende wilde witte baard.
Ik vond dat prachtig.
Enige tijd geleden besloot ik mijn baard een tijdje de schaar te ontzeggen.
Was benieuwd hoe een wilde baard mij zou staan.
De witheid was er immers al.
De rest kwam vanzelf.
Dat bleek na enige tijd ook.
En ik was tevreden over het resultaat.
Was overigens niet van plan om het altijd zo te laten.
Na enige tijd kwamen de commentaren.
Familie, vrienden en kennissen.
Men vond het te wild.
Men vond het te lang.
Ik liet ze maar zeuren, had al lang de bedoeling om de kortwiekschaar te gaan gebruiken.
Enige dagen later was het zover.
NIEMAND van de klagers viel het op !!!!
.
Bed:
Een langwerpig plat en laag apparaat waar het 's avonds vaak moeilijk is om in te gaan en 's morgens altijd moeilijk is om uit te gaan.
