Twentse luchtvaart

In dagblad TC-Tubantia las ik het volgende:

Kabinet kiest voor permanente openstelling luchthaven Twente.

Dat brengt mij in een merkwaardige spagaat.
Overigens een spagaat waar ik vaker in terecht kom en die ik niet slechts bij mezelf tegen kom.
Het is het verschil tussen dat wat mijn hersens zeggen en datgene wat mijn gevoel mij voorschrijft.

De grijze cellen zeggen dat de beslissing jammer is.
Zonde van de rust en de beleving van de natuurschoon.
Het is ook niet altijd fijn om, lekker luierend in je tuintje, zo'n brullend luchtgevaarte over je heen te horen trekken.
Tevens echter ben ik een luchtvaart enthousiast, zoals ook elders uit mijn weblog blijkt.
Ben elke keer weer onder de indruk van zo'n geweldig brok metaal dat langzaam (nou ja, langzaam.......) het luchtruim kiest.
Ben niet alleen onder de indruk als ik dat zie gebeuren maar ben zelfs wat geroerd.
Begrijp best hoe dit technisch mogelijk is maar dat doet voor mij niets af van het "wonder".

De voorstanders van luchtvaart van en naar vliegveld Twente hebben sterke argumenten.
Zoals bijv. werkgelegenheid.
Ook is het doodzonde van een prachtige start en landingsbaan, die bovendien nog vrij nieuw is.
Tegenstanders hebben ook sterke argumenten.
Want natuurschoon is eveneens een belangrijk economisch goed.
Toch denk ik dat beide partijen zich , misschien onbewust, laten leiden door argumenten die dicht bij het gevoel liggen.

Daarmee verplaats dit voorbeeld me naar een veel ruimer gebied.
Zouden gevoelsargumenten niet veel vaker, en misschien wel altijd, aan de basis liggen van de prachtige redeneringen die worden gevoerd?
Waarom zijn er zoveel tegenstellingen in bijv. de politiek of binnen één religie?
Hoe kan het dat mensen op basis van dezelfde achtergrond al argumenterend tot verschillende conclusies komen?

Ik weet het, al eerder schreef ik daar over.
Dat komt omdat de vraag mij al jarenlang bezig houdt.

DQ
.

Cockpit

Ziehier een schitterende panoramafoto van de cockpit van een Airbus A380
Klik de melding weg.
Je krijgt door niets te doen langzaam een overzicht van de hele cockpit.
Vervolgens is het mogelijk om met behulp van de muis alle kanten
van de cockpit te bekijken.

Panorama photographs are becoming increasingly popular on the Net.
That's because software is making it easier than ever to create them.
The Airbus A380 is the largest passenger airliner in the world.
It can seat more than 850 people.
Only a couple of the planes are in service.

KLIK HIER

Noorderlicht

Northern Lights and Fire Rainbow over Yellow Knife Canada

Kerkelijke en andere zaken

Nee, het liep niet geheel naar wens.
Soms lijkt de PC wel een ongehoorzaam kind.
Maar ja, die kan je naar z'n kamer sturen.
Met een PC is dat een heel gesjouw.
En wat schiet je er mee op?
De volgende keer doet ie (soms) net zo moeilijk.
En deze PC is nog niet eens in de puberteit.....

Zelf heb ik die periode al een paar jaar achter de rug.
Dat is waarschijnlijk de reden dat ik niet erg boos op het apparaat was.
Hoefde ook niet want uiteindelijk was ik de overwinnaar en de machine deed dat waar hij voor aangenomen was.
N.l. gewoon de meester gehoorzamen.
Dus kon ik mijn DVD-tje branden zonder dat hij (zal wel een Zij zijn) het lef had om tegen te sputteren.

Tijdens dit brandproces werd er luidruchtig aan mijn rammelbel getrokken.
Een bel die door diverse snotaapjes ook is ontdekt.
Reden waarom ik eerst even via het etalageraam van de meubelzaak tegenover me keek wie daar mijn rust ernstig aan het verstoren was.
Per slot van rekening moet je in deze sinterklaastijd extra voorzichtig zijn.
Toch?
Ik wel, in ieder geval.
Tot mijn grote verrassing stond aan de andere zijde van mijn deur een zeer goede bekende.

Bertus.
Iemand waar ik zeker vriendschap voor koester, al zie ik hem en zijn vrouw heel weinig.
Ooit woonden ze hier in de buurt en Bertus dreef hier een antiquariaat.
Helaas, voor mij, verhuisden ze en namen de zaak mee.
In één van de moeilijkste perioden in mijn leven is Bertus een stevig baken geweest.
We konden ook prima met elkaar over vele, vele onderwerpen praten.
Bijzonder, of misschien juist niet, was dat we gisteren als van ouds de draad weer oppikten.
Fantastisch.

Bertus was hier in de stad met, naast andere bezigheden, de bedoeling om naar de Lambertuskerk te gaan.
Daar zou een orgelconcert uitgevoerd worden op het compleet gerestaureerde en uitgebreide kerkorgel.
Vaak zie ik in de krant dit soort concerten aangekondigd.
Maar de plannen om er heen te gaan belanden doorgaans in het vergeethoekje mijner hersens.
Dus toen heer Bertram vroeg of ik zin had om mee te gaan, had ik zin.

Sinterklaas was in town (Engels!).
Wat een krioelende mensenmenigte.
Kinderspul en volwassenspul.
Het lijkt er op dat die ouderwetse kneuterige Klaas-traditie een herbeleving meemaakt.
Ik ben voorstander!
Ben dat sowieso (Duits!) van tradities.

Slippend en schaatsend door het mensengewoel kwamen we uiteindelijk in de stilte van de kerk terecht.
Nou ja, stilte.....
Het "zie de maan schijnt door de bomen" was ook hier duidelijk waar te nemen.
En de maan scheen nog niet eens door de bomen.
Zelfs die avond niet.
Bewolkt.
Zwaar bewolkt.
Mét regen, maar zo ver was het nog niet.

Dat is vreemd.
Althans voor mij, althans de eerste keer.
Je zit in de kerk.
Kijkt naar voren, zoals dat gebruikelijk is met een concert, maar ziet niets gebeuren.
Het orgelconcert vind achter je rug plaats.
Aangezien er verder niets gebeurde bleef er weinig anders over dan het hoofd te laten hangen en in een lichte trance te geraken.
Ik was niet de enige, zo te zien.

Toen, plotseling, halverwege het concert, enig gerucht.
Daar stapten pontificaal twee oudere heren zwijgend door het gangpad naar voren om daar plaats te gaan nemen.
De ene met twee touwtjes, waaraan twee witte ballonnen, in de hand.
Twee witte ballonnetjes met kaartjes.
Er ontstond enig rumoer in de statige kerk, tot dan toe gevuld met ernstig kijkende mensen en ernstige orgelmuziek.
Waarom is het komischer als een oudere heer met twee ballonnetjes een kerk binnentreedt dan wanneer een kind dat zou doen?
Ik kan daar wel antwoorden op bedenken maar ze waren niet relevant op dat moment.
Ik had er ook geen tijd voor om me daar mee bezig te houden want die tijd moest ik benutten om een schaterende lachbui te onderdrukken.
Wederom was ik niet de enige.
Enfin, nu was er wel iets te zien als ik naar voren keek.
Boven al de toehoorders uit dansten twee ballonnetjes aan hun touwtjes.
Ze dansten in hun eigen ritme, volstrekt onafhankelijk van het ritme van de fraaie orgelklanken.
Ze dansten geruime tijd.
Zij dansten en ik hoopte.
En ja hoor.
Plotseling.
Daar gingen ze.
Statig stegen ze opwaarts, de kaartjes bungelend aan hun staartjes.
Nee, een prijs voor de grootste afgelegde afstand zat er deze keer niet in.

Het is vandaag zondag.
Ik zie de hoofden van de vromen omhoog gericht om daar, rustig zwabberend, twee ballonnetjes te ontdekken.
Nu is het wel de taak van de kerkgangers om omhoog te kijken en om daar vervolgens hier beneden iets mee te doen.
Maar of het staren naar opgeblazen plastic dingetjes daar bij helpt............?

De middag hebben we gezellig afgesloten met ieder één pilsje in "de Nar".
Ik moest daarna nog 5 minuten wandelen naar huis.
Bertus moest nog een uurtje fietsen alvorens zijn woning te kunnen betreden.
Eigen schuld.
Had ie maar in deze fraaie (Nederlands!) stad moeten blijven

Waarde vriend, bedankt voor de waardevolle middag.
Y hasta luego (Spaans!)

DQ
.

Aforisme

Als het onderhoud wijkt,
Bezwijkt de dijk

DQ
.

Aforisme

Als het onderhoud wijkt,
Bezwijkt de dijk

DQ
.

Media berichten

Twee mediaberichten:

- Negen miljoen mensen gaan met honger naar bed.

- Vet rond de middel is zeer slecht voor de gezondheid.

DQ.
.

Verkiezingen

I.v.m. plaatselijke verkiezing zijn in Italië ooit kustdorpjes per decreet tot bergdorpjes gebombardeerd.
In Palermo zijn om dezelfde reden 47 buschauffeurs zónder rijbewijs aangenomen.
Tsjaaaaa

DQ
.

Bijbelteksten gebruik

Hoe zou het toch komen dat christenen het altijd (meestal) zo goed weten?
Dat begrijp ik nooit goed.
Ik zou het wel begrijpen als elke Christen op dezelfde wijze Christen was.
Maar de praktijk bewijst juist dat dit niet het geval is.
Kijk maar naar de vele kerken en stromingen.
Wat een verschil in opvattingen.

Onbewust maakt ieder gebruik van Bijbelteksten die het dichtst bij het "eigen gelijk" staan.
Daar lijkt me op zich niets op tegen, mits men ook andere teksten laat spreken en open staat voor de opvattingen van andere, mede- christenen.
Christenen die ook de Bijbel lezen, geloven en respecteren.
Dat wil niet zeggen dat men zijn eigen interpretatie zomaar moet laten vallen.
Blijf er echter van overtuigd dat de ander oprecht gelooft in de eigen interpretatie.
Zoals jij dat ook doet.
Pas bij respect voor elkaars overtuiging is het mogelijk om tot elkaar te komen.
En van de Bijbel en elkaar te leren.

Zojuist kwam ik een hard oordeel van een christen tegen.
Daar werd een Bijbeltekst voor gebruikt.
Ik denk dat men daar voorzichtig mee moet zijn.
Voorzichtig, zonder dat men eigen opvattingen moet laten varen.
Tegenover die ene uitgekozen tekst staan er vaak anderen.

Het past een christen niet te oordelen over een ander met Bijbelteksten als juridische strafartikelen in de hand.
Ik denk dat dit niet de bedoeling van de Bijbel is.
Teksten die bovendien ook nog vaak geschreven zijn voor mensen en gemeenten in díe tijd.
Tweeduizend jaar en nog langer geleden.
Dat maakt interpretatie en bedoeling zo moeilijk.

Laat het oordeel maar aan God over.
Die zal, denk ik, oordelen met gevoel, liefde en begrip.
Die zal de teksten niet als strafartikelen gebruiken.
Lezen we niet over Zijn oneindige liefde?

We moeten met de mantel der liefde niet alles bedekken maar wel met die mantel aan Bijbelteksten gebruiken.
Ik weet niet zeker, en niemand weet dat zeker, maar ik denk dat Christus zo naar de mensheid kijkt.
Met zeer veel mededogen.
Dat moet wel.
Anders zijn we nergens want ook degene die zich aan een oordeel waagt maakt fouten.
Misschien is dat oordeel wel zo'n fout.

Wie zonder zonde is werpe de eerste steen.

DQ
.

Er zijn zo van die dagen....... Deel 2.

En nu is het 5 uur.
Buiten is het én donker én vies.
Binnen is het én warm én de film klaar.

Uiteraard wederom problemen met de Reünie DVD.
De wisbare DVD waar ik al mijn hoop op vestigde gaf een "gebroken" beeld.
't Zal toch niet waar zijn........
Toen maar via mijn thuis-netwerk de bestanden naar mijn andere computer geblazen
(kostte wederom tijd), een nieuwe herschrijfbare DVD gepakt en op zeer lage snelheid gebrand (kostte weer tijd).
Heb er zojuist naar gekeken en het lijkt me EINDELIJK allemaal in orde.
Pfffff.

Je maakt een video van ruim een uur.
Geen punt, afgezien van de pijn in mijn gestoorde schouder die er voor zorgt dat stilhouden van de camera niet meevalt.
Maar dan.........
Hoeveel uren zijn in de bewerking gaan zitten?
Al met al een uur of 16.
Niet meegeteld de DVD's die nu nog moeten worden gebrand en verspreid.

En mijn mobiel is nog steeds kaduuk.
Heb geen tijd gehad om het ding op de post te doen.
Zelfs geen tijd om mijn krantje te halen en mijn wandelingetje te maken.

Hobby, plicht?
Geen idee maar tijdens het wachtproces wel gelegenheid gehad deze belevenisjes in te kloppen en aan Internet, en dus aan mijn lezertjes, toe te vertrouwen.

DQ
.

Er zijn zo van die dagen........

Soms zit het mee, soms zit het tegen.

Gisteren aan het begin van de middag heb ik videocamera, laptop en videobandjes bij elkaar gezocht.
De video van de reünie, zie onder ergens, moest op DVD gezet worden.
Nu is dat op zich best aardig werk alleen het kost erg veel tijd.
Reden waarom ik het heb uitgesteld.

Eerst in real time de videobandjes in het computerprogramma inlezen.
Vervolgens de fouten opzoeken en verwijderen.
Een film zonder titel is niet compleet dus moest er een titel worden gemaakt.
Sommige overgangen in de film zijn nogal abrupt gestart of geëindigd.
Dat effect kan een beetje worden verzacht met leuke overgangen.
Daarna snel door het resultaat scrollen.

Het beste is natuurlijk om dat niet snel te doen. maar op gewone snelheid.
Dat kost echter weer ruim een uur.
In de snelle mode dan maar.

Het resultaat leek zeer bevredigend.
Dus op DVD gebrand en meteen maar twee maal.
Had ik dat maar niet gedaan.
Had ik de zaak maar wel eerst grondig bekeken.
De film was goed maar op een zeer cruciaal gedeelte was er geen geluid.
Brrr en Bah!
Voor niets alles.

Inmiddels was het 12 uur, ik was al een uur of 10 bezig en ik moest nodig naar bed.
Nog even snel de laptop checken.....
Au, zelfs de files die ik voor een nieuwe film nodig had waren verdwenen en niet meer uit de prullenmand te halen.
Het videobewerkingsprogramma had alles op eigen houtje verwijderd.
Ennnnn grondig!

De tocht naar bed was geen overwinningstocht.

Vanmorgen eerst even een mobiel telefoontje plegen.
Wederom, AU!
Mijn gloednieuwe telefoon waar ik erg blij mee was vanwege de vele mogelijkheden, had in stilte de geest gegeven.
Moet ter heling worden opgestuurd.

Moed gegrepen en weer achter de laptop gekropen.
De gedeelten in het programma van de video waar geen geluid bij was opnieuw uit de camera getrokken.
Een uurtje werk.
Daarna de gebrande DVD in de laptop gestoken en de bestanden waar het om te doen was naar de laptop gekopieerd.
Kreeg n.l. het idee dat ik daar iets mee zou kunnen doen mits ik ze een andere extensie gaf (voor de kenners, VOB werd MPG).
Die veronderstelling bleek gelukkig juist te zijn.
Jammer dat het inlezen van de bestanden weer veel tijd kostte.

De foute gedeelten verwijderd en de opnieuw gemaakte stukken er voor in de plaats gezet.
Toen bleek de video te lang voor een DVD.
(Uiteraard! Het zal zeker niet in één keer goed gaan.)
Probleem opgelost (neem ik aan).

Op dit moment is mijn laptop bezig om de complete video op de harde schijf te zetten.
Al dat achter de rug is zal ik de de film op een herschrijfbare DVD zetten.
Voor alle zekerheid......
Hoop doet leven en daarom hoop ik dat het eindresultaat nu wel bruikbaar is.
Zo niet, dan weet ik niet of ik direct weer puf genoeg heb om de zaak opnieuw te doen.
Tot nu toe heeft dit gedoe me al een uur of 15 gekost en dan ben ik er nog niet.

En de blauwe lucht heeft nog een somber kleed aangetrokken ook...........

DQ
.

Weekend beslommeringen

En zo is er weer een week voorbij en is er een nieuwe week begonnen.
Met harde wind en regenvlagen.
De wind heeft zich echter deze maandagmorgen teruggetrokken, de regen huilt nog wat spettertjes na.
De thermometer is opgekropen naar 12.1 graden en is binnen gestopt op 15 graden.
Niet koud als je bezig bent, fris als je achter het toetsenbord zit.
Zoals je kunt begrijpen is dat nu het geval maar dit stukje zal zeker onderbroken worden door huishoudelijke bezigheden.

De was is gedraaid en hangt te drogen in de keuken.
Mijn wasdroger is defect, normaal geen probleem maar dat wordt het wel als er een grote was is zoals lakens e.d.
De was is deze keer groter dan normaal.
Extra lakens.

Vrijdag werd ik opgebeld: "Opa, mogen we bij je slapen?".
Dat mocht maar heeft wel consequenties voor de normale weekend rust.
De kids hebben hier niet hun normale speeltoestanden en speelkameraadjes.
Maar, ik denk dat ze het naar hun zin hebben gehad en wij ook.
Zelf merk ik dat het vermoeiendste niet zo zeer de extra drukte is maar voornamelijk het doorbreken van een patroon waar je aan gewend bent.
Tenminste, zo voel ik dat.

In mijn schrijfsels ben ik weinig ingegaan op de verkiezing in de VS.
Dat is bepaald geen gebrek aan belangstelling.
Zal er zeker op terug komen.

De computer is de laatste tijd wat ongehoorzaam.
Weigerachtige starter.
Vanmorgen ging het goed.
Gister ging het slecht.
Eergisteren kostte het me zeker een half uur voor het apparaat zijn weigerachtig start gedrag had opgegeven.
Heel vervelend en ik weet, ondanks mijn lange PC ervaring, de oorzaak niet.

Zoals de geliefde lezer constateert is dit een tamelijk nietszeggend stukje geworden.
Ik vind dat niet erg en hopelijk brengt het de lezer niet tot agressieve neigingen.

DQ
.

Herfstkleuren

Hengelo in de herfst.

DQ

Sebo's geurtje

Liefde brengt zelfs Sebo in een "geurtjes"winkel.

DQ
.

Schuld

Dinsdag j.l. stond op de meter van de Amerikaanse Nationale Schuld Teller:

$10.562.500.862.495,97

(Zeg maar 10,5 biljoen dollar).

Maar:
De buitenlandse schuld is met ongeveer 65 procent veel lager dan die van Japan met 180% en Italië met 120%

.

Aforisme

Liefde maakt kwetsbaar

DQ
.

Anne van der Bijl bij Knevel -1

Anne van der Bijl bij Knevel -2

Sevillanas met dans.

Zomaar wat gekrabbel

Zo, ik zit met de handen boven het toetsenbord maar heb geen idee waar ik het over moet hebben.
Zal dus wel een heel klein stukkie worden.

Het weer is somber met af en toe een lichtflits van de zon.
Die wil wel, maar de wolken werken niet mee.
Temperatuur is redelijk, rond de 12 graden.
Met een trui aan is dat goed vol te houden al is het wel zo dat het beroeren van de toetsen mijn handen niet echt warmer maakt.

Om iets zonnigs in de kamer te brengen heb ik de radio aan.
Het station uit Valverde del Camino waar ik eerder over schreef.
Niet dat het daar in het diepe zuiden van Europa op dit moment zo warm is maar wel warmer dan hier en ik teer op herinneringen met veel warmte.
Letterlijk en figuurlijk.

Over Valverde gesproken........
Heer Sebo, waar blijft het artikel dat je zou schrijven met behulp van de DVD's die ik maakte?
O ja voor ik het vergeet, hoe vind je Sprong in het Heelal?

Bij dochterlief in Italië is het nog steeds lekker warm.
Minstens 20 graden, klinkt lekker.
Het zal wel niet zo lang meer duren.
Het kan daar aan de Adriatische kust gemeen koud zijn.
Ik heb er eens huiverend in mijn dikke leren jas foto's gemaakt van een bulderbrakende zee.
Huiverend en alleen én met zeer veel moed voor zo'n oude knaap, als ik.
De dames durfden het niet aan en stonden beschermd op me te wachten.
Koud, gruwelijk.
Kan me nog een keer zo'n kou herinneren.
Jaren geleden, ook aan de kust.
Maar nu aan de Noordzee kust toen we stonden te wachten op de bus na een bezoek aan het instituut in Noordwijk waar onze zoon werkte en z'n opleiding deed.

Het bezoek aan het centrum van Hengelo is inmiddels achter de rug.
Evenals het bezoek aan de supermarkt.
De krant is uitgelezen.
De boodschappen zijn ter bestemder plaatsen opgeborgen.

Effe luisteren, Flamenco muziek op de achtergrond.
Het lijkt er op dat deze muziek in Nederland wat meer op de voorgrond komt.
Ik hoop het.
In het westen van het land zijn er Flamenco en Sevillanas barretjes.
Helaas allemaal te ver van hier.
Net als dat met musea het geval is.
Wist je dat Flamenco en Sevillanas in Japan heel populair zijn?
(Voor Sevillanas, zie beschrijving elders op mijn log.)

In het centrum van Hengelo is een tapasbar geopend.
Ik ben wezen kijken.
Jammer; gemiste kans.
Geen Spaanse sfeer en veel te prijzig.

Rechts in mijn log staat één van de foto's die we, Sebo en ik, maakten in het barretje El Tablajero.
Dat was leuk toen.
Daar wel de sfeer die ik in bovenvermelde tapasbar tevergeefs zocht.
Natuurlijk ligt dat niet helemaal aan de bar.
Twente is nou eenmaal Andalucía niet.
Spontaan dansende vrouwen in die mooie kleurrijke jurken heb ik hier ook nog niet gezien.
Van dat feestelijke gebeuren in El Tablajero hebben we ook een leuke film gemaakt.
Sebo, waar blijf je met je verhaal.......

Nu ga ik een kopske koffie nuttigen.

DQ
.