Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
vrijdag 27 augustus 2021
Lessen uit het verleden
Wanneer trekken we nou eens lessen uit de lessen uit het verleden die we niet getrokken hebben?
Eigen opstelling
Op weg naar zijn werk groette de man elke morgen zijn buurman.
Die groette nooit terug.
De collega van de man zag dit met stijgende verbazing aan en vroeg waarom hij het groeten bleef volhouden.
De man antwoordde:
"Waarom zou ik mijn houding door een ander laten bepalen? "
Het brillenglas
Mijn linkeroog bezag de wereld anders dan het rechteroor.
Plotseling.
Vreemd doch logisch.
Naast een minuscuul schroefje bleek de bril ook een glas kwijt te zijn.
Oei, waar was dat glas?
Schoenen uit, je weet maar nooit, en sluipend op kousenvoeten laag bij de grond de vloer afgezocht.
En ja hoor, na korte tijd blikkerde het verloren glas mij via het behouden glas pal het rechteroog in.
Linker glas heroverd en secuur opgeborgen.
Nu het micro schroefje nog.
Wederom laag bij de grond enz.
Onnodig bleek want, hoe is het mogelijk, ook dat lukte.
Lukte echter niet op de grond.
Lag op de werkbank aldaar waar ik de vermissing van beiden eerder had ontdekt.
Met behulp van een klein schroevendraaiertje en wat handigheid vervolgens het zaakje wederom aan elkaar geklonken.
Zicht hersteld!
Een beslis ding
Ik ben in het bezit van een ding.
Het is noch vierkant, noch rond of hoog doch wel hol zonder kleurtje.
Vermoedelijk ga ik het ooit ruilen voor een ding met een kleurtje, hol, hoog en rond doch vierkant.
Ik zeg nadrukkelijk vermoedelijk.
Het is natuurlijk een beslissing die je niet zo gemakkelijk neemt.
Kunt nemen.
Je raakt toch gehecht aan zo'n mooi doch lelijk ding zonder kleur of vorm.
De verantwoordelijkheid drukt zwaar.
Want wat betekent dit voor de wereld en zijn bewoners?
Een beslissing die ik bovendien geheel en al alleen moet nemen.
Een z.g.n. solo beslissing.
Eigenlijk een beslisding.
Tja.
.
Opstaan
Kijk, bukken lukt wel.
Opstaan wordt moelijker.
Ik heb er iets op gevonden.
Ik begin met opstaan.
Ik eindig met opstaan
En daartussen, sta ik.
De grote lijn
Soms is het beter om de grote lijn te ontdekken dan te proberen alles op één lijn te brengen.
De formatie
Toen ik nog een kind was genoot ik van knikkeren.
De knikkers waren van klei.
Als we de kinderen die nu met de formatie bezig zijn eens een zak met knikkers zouden gunnen?
Er is vast een potje te vinden om een toeslag uit te ontvangen.
Ze kunnen dan lekker verder spelen.
Wat mij betreft, ben de beroerdste niet, mogen de knikkers van glas zijn.
Vroeger noemde we dat stuiters.
Een uitstekende naam.
woensdag 25 augustus 2021
Oorlog, ziekte en winst.
De farmaceutische industrie maakt zich niet druk om dodelijke ziektes waar geen winst aan te behalen is.
De wapenindustrie maakt zich niet druk om conflicten waar doden bij vallen als er maar winst te behalen is.
Gewonnen oorlog?
De tweede wereld oorlog is voorbij.
Voorbij?
Het veroorzakende land is nu een welvarend en rustig land.
De onrust van de oorlog heeft zich verspreid over de hele wereld.
De rust is nog lang niet weergekeerd.
Zal ook niet terug keren.
Een oorlog is niet afdoende te winnen.
Nooit.
Ik heb de pest in.
Ik kijk soms uit naar een regenachtige dag.
Kan ik binnen dingen doen zonder de pest in te hebben omdat ik binnen ben en de zon buiten.
Is er een regenachtige dag dan kan ik dingen doen zonder de pest in te hebben omdat ik binnen ben en de regen buiten.
Het regent.
Ik heb de pest in.
.
Bestseller
Mijn hele leven lang.
Ben ik bezig een bestseller te schrijven die wereldwijd een mateloze impact zal hebben waardoor mijn budget een mateloze vorm zal aannemen en ik mijn hele verdere leven uitermate best kan gaan sellen.
Omdat ik nogal bang ben voor de impact die het schrijfsel op de totale wereld en haar bevolking zal hebben heb ik de schrijfzorgvuldigheid tot uitzonderlijke hoogte opgevoerd.
Dat kost tijd.
Mijn hele leven lang.
.
Afvallen
Je kunt ergens afvallen.
Zeker wel.
Maar dat wil niet zeggen dat je afgevallen bent.
Zeker niet.
Abonneren op:
Posts (Atom)
