Klokkenspel

Ik wilde niet.

Ik moest.

Ik groeide op in Alkmaar en bracht de vakanties door bij opa en oma in Enkhuizen.

Dat er een buitenland bestond was me bekend maar dat was zo oneindig ver weg dat het amper in mijn fantasieën een rol speelde.

Ja, Duitsland.

Nog zo vlak na de oorlog kon ik daar niet met grote hunkering aan denken.

Duitsers waren voor mij mensen die bijna met vuur en zwaard hun kuilen op het strand van Bergen- of Egmond aan Zee verdedigden.

Van de Grieken wist ik slechts iets via Homerus

en zijn ilias.

En dat slechts omdat ik een zeer frequent bibliotheek bezoekertje was en de verhalen me mateloos boeiden.

Dat er ook een modern Griekenland bestond leek me zeer waarschijnlijk maar erg ver, niet te overbruggen, ver weg.

Amerika.

Natuurlijk.

Frankrijk.

Natuurlijk.

Spanje.

Natuurlijk.

Japan.

Ach, ach, allemaal zo ver weg.

Onbereikbaar ver weg.

Tuurlijk, vliegtuigen.

Ha....

Onbetaalbaar, en dat zou altijd wel zo blijven.

Vandaar dus Enkhuizen.

Ook ver weg maar met een behapbare treinafstand.

In die tijd bestond een dagje vakantiekindervreugd uit een bezoek aan het Klimduin in Bergen of aan het strand van Bergen aan Zee.

Bereikbaar per fiets.

Ik denk ook aan schoolreisjes met Bello.

Met het bij de overwegen fluitende stoomuitblazende bellende locomotiefje dwars door de prachtige duinen.

(Dat is raar, nu ik het me voor de geest haal hoor ik het geluid.)

Wat eeuwig zonde dat het spoorlijntje er niet meer ligt.

Bello, jaren lang als standbeeld in Bergen gestaan, is door liefhebbers opgeknapt en is weer in bedrijf.

In Hoorn.

Museumspoorlijn.

Houten konten door keiharde houten banken.

Houten banken, ook in de trein naar Enkhuizen.

Met bijbehorende konten.

Mooie herinneringen.

Die nare....., daar denk ik maar niet aan.

Bovendien vallen ze bij nader inzien ook wel mee.

Rustig en overzichtelijk.

Totdat mijn vader zo nodig naar Hengelo moest en wij, uiteraard, mee moesten.

Verschrikkelijk.

Als ik de foto's van de verhuizing zie doet dat me nu nog pijn.

Diep in het verleden.

Dichtbij in mijn geheugen.

In die tijd was Hengelo ver weg.

Heel ver weg.

Dat wil zeggen, heel ver weg van Alkmaar en Enkhuizen.

In Alkmaar woonden we pal achter het station.

Best ver weg van het centrum.

Best ver weg van een carillon of ander soortig klokkenspel.

Maar in Enkhuizen was dat anders.

Daar was het klokkenspel niet ver weg.

Voornamelijk denk ik aan de klokken van de Drommedaris.

Een oude vestingtoren waar ik als kind wel  kwam.

Vlak bij de klokken.

Vlak bij het gordijn van spinrag.

Vlak bij oude vervlogen eeuwen.

Kennelijk heeft mijn onderbewuste, even Sigmund vragen, de klokkenklanken verbonden aan die simpele vakantievreugd in mijn geboortestad, Enkhuizen.

Hier in Hengelo bouwde men een nieuw gemeentehuis.

Waarna men gemakshalve het oude karakteristieke gemeentehuis maar met de grond gelijk maakte.

Iets waar Hengelo patent op had.

Heeft?

Er gebeurde iets met mij toen het nieuwe carillon zijn klanken over de stad en over mij uitstrooide.

Nee, ik was me daar eerst niet zo bewust van.

Later begreep ik dat het thuisgevoel enigszins terug kwam door dat gebeier van grote hoogte.

Kennelijk moet mijn thuisgevoel van boven komen.

.

Pandemonium

Als ik speel op mijn harmonium.

Krijgt men een delirium.

Want door dit medium.

Ontstaat een pandemonium.

Glijdende schaal

Het valt niet mee om van een glijdende schaal omhoog te klimmen.

Haat en liefde

Haat sloopt wat liefde bouwt.

Amor en amoreel

Komt het woord Amoreel van het woord Amor?

Of andersom?

Of is het één het gevolg van het ander?

Of niet?

Of heeft het niets met elkaar te maken?

Of soms wel?

Of?

God

Gedachtenexperiment.

Stel je een bacterie voor met een redelijk ontwikkeld verstand zal die ooit het concept Mens begrijpen?

Stel je een mens voor met een redelijk ontwikkeld verstand zal die ooit het concept God begrijpen?

.

Mogelijkheden en onmogelijkheden

We zijn in staat om geweldig fraaie gebouwen te maken.

We zijn in staat om prachtige, ontroerende, kunst te maken.

We zijn ook in staat om dit in korte tijd te vernietigen.

We zijn zelfs in staat om alles daarna weer op te bouwen of te herstellen.

We zijn in staat om uit een nietig zaadje een bloem te laten groeien.

We zijn in staat om dit in korte tijd te vernietigen.

We zijn nooit in staat deze bloem weer op te bouwen of te herstellen.

We zijn nooit in staat om het verdraaid kleine zaadje waar de bloem zich uit ontwikkelde te maken.

Ondanks onze blablabla wint de natuur het Altijd.

Vriend en vijand

Een ieder maakt zelf uit wie zijn vriend of eventueel zijn vijand is.

Behalve de militair.

Die heeft die keuze niet.

De staat maakt uit wie de vijand is, ook al zou het een vriend kunnen zijn.

Geheugen

Hoe slechter het geheugen, hoe compacter het verleden.

Zon en regen

De zon een stralende bron

Een regenwolkje ook. 

Maar zou ik nu mogen kiezen. 

Dan koos ik toch de zon.

Nederland

Het tegenover gestelde van  Hoogwater is Nederland.

Zwart zaad

Een zuinig mens uit Twente. 

Zat boven op haar cente. 

Dat was nogal hard onder haar 3D.

"Maar ach", zei ze, "ik doe het er mee."

Afpoeieren

Ik poeier mijn neus nooit. 

Ik gebruik geen poeier voor mijn gezicht. 

Eigenlijk gebruik ik nooit poeier. 

Ik heb het om die reden ook niet in huis. 

Zou ik om iemand af te poeieren ook gewoon gemalen zwarte peper kunnen gebruiken?

Sigaret van wc papier

Herhaling.

Schreef het eerder 

Zoemende insecten rond mijn hoofd.

Dommelende in de zwartafgetekende schaduw die dat slechts kan zijn omdat de zon doet wat hij behoort te doen.

Schijnen!

Dat alles brengt mij terug naar dat slootje links van de weg van Alkmaar naar Bergen.

Zo ontzettend lang geleden.

Vijftig jaar?

Nee, zeker zestig jaar.

Ruim.

Dat slootje met het groene kroost en net als nu, zomerszoemende insecten.

We zaten daar.

Mijn vriendjes en ik.

Beetje bang want we mochten daar vast niet komen.

Toch was de wereld, onze wereld, mooi en vredig.

Zo'n tien jaar na de oorlog.

Vredig maar spannend.

Eén van ons had een rol closetpapier achterover gedrukt.

Inderdaad.

Achterover gedrukt.

Niet iedereen had zo'n rol in huis.

Krantenpapier, dat wel.

Velen hadden zelfs geen w.c.

Een ton.

Een vies stinkende ton.

Een ton, slechts een keer per week geleegd door de tonnenman.

Terug naar de sloot.

Wat moesten we met w.c. papier?

Tja, je verbeeld je dat je al heel groot bent.

Een echte man.

Een echte kerel, en die rookt.

Roken?

Hoe kwam je aan tabak?

Thuis werd er bij meerderen niet gerookt.

Ook bij mij niet.

Vandaar dat w.c. papier.

Dat kon je roken.

Mits stijf opgerold.

Met de eveneens gesnaaide lucifers.

Van belang i.v.m. fikkie stoken.

Wouw, hoe stoer.

En hoe vies.

Zuig je te hard?

Vlam in de keel.

Als ik de geur weer zou ruiken zou ik weer daar zijn.

Links van de Bergerweg.

Tussen de bosjes.

Bij het groenuitgeslagen slootje.

Onder de zoemende insecten.

Ongedierte

Dit jaar nog geen last gehad van slakken, steekvliegen, wespen, mieren, naaktslakken, olifanten en krokodillen. Opvallend.

Verdrietig dik

Enige dagen geleden zat ik heerlijk rustig op een zonnig terras.

Een paar tafeltjes verder ging een meisje zitten.

Ik heb nog nooit zo'n dik meisje gezien.

Ik merkte dat dit steeds weer mijn aandacht trok.

En natuurlijk niet bij mij alleen.

Er werd veel gedacht die middag op het terras.

Ik dacht aan de foto's van zeer dikke dames die ik tegenkom op Facebook.

Ik dacht aan de spotlachende commentaren.

Keiharde commentaren.

Commentaren die me verdrietig maakten.

Net zo als dat gebeurde door dat meisje op dat terras.

In gedachten leed ik met haar mee.

In gedachten wenste ik haar sterkte.

In deze conditie zal ze niet oud worden.

Kon ik haar maar helpen.

Even scheen de zon wat minder fel.

Op dat zonnige terras.

.

Imperfect

Omdat perfectie niet bestaat is het verstandig om zo perfect mogelijk met imperfectie om te gaan.

Hij en ik

Merkwaardig. 

Elke keer als ik iets doe, doet de vader van mijn kinderen exact hetzelfde. 

Vanmorgen viel me dat weer eens op. 

Ik stapte de deur van mijn huis binnen en wie deed hetzelfde en op hetzelfde moment? 

                                    Hij!

.

Gewapende vrede?

Wapens en vrede zijn twee tegengestelde zaken.

Het blijft dus een moeilijke, meestal onmogelijke, zaak om met wapens, die negatief zijn vrede, dat positief is, te bereiken.

Onverzorgde toen en nu

Nog niet zo verschrikkelijk lang geleden was een stoppelbaard van een dag of drie onverzorgd en armoedig.

Kleding met gaten was armoedig en onverzorgd. 

Nog niet zo verschrikkelijk lang geleden.....

Vermageren en kaas

Een maand of vier geen kaas gegeten.

Dit in het kader der vermagering.

Gister op de markt kaas aangeschaft.

Nu zit ik met een vraag.

Moet ik de gaten er gewoon uitsnijden of kan ik er om heen eten?

Filosoof & wijsbegeerte

Kan je filosoof zijn zonder wijs begeerte?

Herinneringen

Zo lang ik me kan herinneren herinner ik me herinneringen.

Hoogmoed

Nee, hoogmoed is niet het tegen over gestelde van laaglaf.

Onbelangrijk want...

Vallen doet het toch.

Sokken mafia

Volgens mij is er een wereldwijde sokkenmafia actief.

Na enkele malen dragen vallen er gaten in mijn sokken.

Opvallend en vreemd want mijn, toch wel poezelige, voetjes zijn niet van gestold zoutzuur.

Is de actie actief tegen mij gericht of lopen andere wereldburgers tegen dezelfde gruwelijke problematiek aan?

Dan, ten wapen!

Laten ze hun gaten zelf houden.

Wij stoere Nederlanders hoeven dit niet te pikken.

Betalen voor gaten..

Bah (bis).

Ik vind

Als men zegt:

 "Ik vind dit of ik vind dat"

blijkt de uitspraak bij nader onderzoek meer op gevoel of intuïtie gebaseerd te zijn dan op een heldere verstandelijke beslissing.

De tuinman en de dood

Het lot ontloop je niet.

===========================

De tuinman en de dood

Een Perzisch Edelman: 

Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,

Mijn woning in: "Heer, Heer, één ogenblik!

Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,

Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.

Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,

Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.

Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,

Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!" -

Van middag (lang reeds was hij heengespoed)

Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.

"Waarom," zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,

"Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?"

Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was 't,

Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,

Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,

Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan."

~ P.N. van Eyck (1887-1954)

 

G

Willen vinden

Als ik toch eens zou vinden wat ik nu zo graag had willen vinden maar nooit heb geweten dat ik dat zo graag zou willen vinden omdat ik pas sinds kort besef dat ik het zo graag zou willen vinden nou dan had ik het gevonden vind ik.

Paterke Pieter

Al die mensen.

Al die christenen.

Ze weten het zo goed.

**********************

Ik zing nu 't lied van het Paterke Pieter

Een herdertje Gods uit het land van Paliter

Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten

Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij zat in de zon, liet de bloemekes bloeien

Hij liet er de wijn 's avonds rijkelijk vloeien

Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten

Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij was elke zondag te laat voor de missen

Dan zat 'ie op snoek en forellen te vissen

Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten

Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij liet in de biechtstoel de mensen soms lachen

Hij liet in de preken de mensen veel lachen

Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten

Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

"Die man is niet goed, die leeft niet naar de letter

Die gaat naar de hel", zei men "net als een ketter"

Die heeft over de Heer zo z'n eigen gedachten

Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Men liep op den duur met een boog om z'n huisje

En wie hem voorbij liep, sloeg haastig een kruisje

Die had over de Heer zo z'n eigen gedachten

Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Hij stierf met een glimlach; "Heer, zo moet het wezen

Die is naar de hel", zei men "God zei geprezen"

Die had over U, Heer, zo z'n eigen gedachten

Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Nu is hij daarboven gelukkig, tevreden

En glimlacht met God om die dwazen beneden

Want ach, ons Lieve Heer heeft zo z'n eigen gedachten

Van tiereliedom, zo z'n eigen idee

Henk Elsink

Echtpaar in de trein

Echtpaar in de Trein

voor Wobke

Met de allerliefste in een trein

kan aangenaam en leerzaam zijn.

De prachtig vormgegeven stoel

geeft allebei een blij gevoel.

Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar

zit ik dus tegenover haar.

De trein maakt zijn vertrouwd geluid

en zij rijdt vóór-, ik achteruit.

We zien dezelfde dingen wel,

maar ik heel traag en zij heel snel.

Zij kijkt tegen de toekomst aan,

ik zie wat is voorbijgegaan.

Zo is de huwelijkse staat:

de vrouw ziet wat gebeuren gaat,

terwijl de man die naast haar leeft

slechts merkt wat zijn beslag al heeft.

Van nieuw begin naar nieuw begin

rijdt zij de wijde toekomst in,

en ik rij het verleden uit.

En beiden aan dezelfde ruit.

-Willem Wilmink (1936)

Politieke partij

Zoek een groep mensen uit

Geef ze de schuld.

Kat in het bakkie.

Succes verzekerd.

Partij gesticht !

Zelfspot

Zet die spot eens op jezelf.

Mensen en media

Zoals mensen de wereld maken 

maken ze ook de media.

Tijd

In elk leven komt er een punt dat er meer vroeger, dan later is.

Wapen warmte

De zon schijnt.

Stralende warmte.

Het zou mooi zijn als alle mensen hetzelfde zouden doen.

Maar ach.....

Een beetje wapen geeft ook warmte af.

Politiek spel

Het ene land wordt om politieke redenen wel veroordeeld of/en geboycot. 

Het andere land wordt om politieke redenen niet veroordeeld of/en geboycot. 

Je kunt niet onder politiek uit maar het is een vies spel dat gespeeld wordt. 

Door grote kinderen.

Droomboeken en Andalusië

Zo weer een boek.

Of eigenlijk, twee.

Ik kon het weer niet laten een boekwinkel binnen te stappen.

Ging boekloos naar binnen en kwam onboekloos naar buiten.

Bezweken voor een boek over de Andalusische Moorse architectuur.

Nou was ik al veel eerder bezweken voor deze architectuur.

Een onvoorstelbare verfijnde schoonheid.

Het kan heel fragiel ogen maar overleeft inmiddels de eeuwen.

Nog steeds worden tegels met Moorse motieven in en rond de huizen in Andalusië gebruikt.

Prachtig.

Het lijkt me mooi om dat hier te hebben.

Het boek Moorish Architecture nodigt uit tot foto's en tekeningen te bekijken.

Soms krijg ik het gevoel dat ik papier en potlood te voorschijn moet halen om na te gaan tekenen.

Het echte fijne werk is bijna onmogelijk om op papier te krijgen maar de sfeer is waarschijnlijk wel te pakken.

Het tweede boek is een pocket en heet: Een huis in Italië.

De lezer van het log kan inmiddels weten dat ik erg veel bewondering heb voor mensen die hun droom of ideaal naleven en zich in het ongewisse durven storten.

Ik heb het nooit gedaan.

Uiteraard kan ik allemaal redenen bedenken waarom ik het niet heb gedaan, werk, familie, vrienden enz.

Maar de werkelijke reden is natuurlijk dat ik de betrekkelijke veiligheid van mijn leventje niet los durfde te laten.

Te laf dus.

Daarom heb ik des te meer respect voor mensen die het wel hebben aangedurfd.

Enfin, de dikke Frankrijk Omnibus heb ik, gelukkig, ook nog niet uit en dat heeft het gemeen met de vele nog te lezen andere boeken.

Al met al wordt het dus ernstig tijd dat iemand mij eindelijk dat tweede huis in Spanje geeft zodat ik de rest van de boeken in de zon onder het genot van een drankje met aangenaam gezelschap om me heen op mijn gemak kan uitlezen.

P.S.

Geven is niet noodzakelijk.

Voor altijd beschikbaar stellen is voldoende........

.

Boekenwurm

De enige wurm die ik leuk vind is de boekenwurm.

De romantiek van de zendamateur

Herhaald:

Vaak heb je geen idee waar bepaalde interesses vandaan komen. In mijn geval komt het waarschijnlijk bij mijn opa vandaan. Als er nieuwe technische ontwikkelingen waren dan was hij in Enkhuizen één van de eersten om het, binnen zijn mogelijkheden, uit te proberen. 

Toen ik als jongen een artikel las over zendamateurs was ik er helemaal ondersteboven van. De mogelijkheid om vanuit je kamer kontakt te hebben met de hele wereld deed me huiveren van ontzag. Er waren echter weinig mogelijkheden om iets met dit gevoel te doen. Wel lukte het me om een oude radio zo te verstemmen dat Radio Scheveningen krakend te horen was. Op mijn kamertje lag ik daar 's avonds naar te luisteren. Het oude bakbeest gaf een schemerachtig rood licht en in mijn verbeelding zag ik de boten ploegen door een woest brullende zee. 

In een radiozaak in Alkmaar lag een koptelefoon. Slechts van mij gescheiden door een stuk glas maar volledig onbereikbaar. Wat heb ik lang gespaard. Toen kwam de grote dag, ik kon het kopen. Ongeveer 7 gulden. Een immens bedrag. 

Aan een koptelefoon alleen heb je niets. Weer sparen, nu voor een kristalontvanger. Ik zie het nog voor me.  

Een  rood kunstof  dingetje  met een glazen buisje erbovenop. 

Er moest  gesoldeerd  worden. De dampen  van mijn eerste  soldeer  ruik  ik  nog. Daar  in  de  keuken op  het aanrecht.  Een  van de eerste  momenten  in mijn  leven  dat ik  diep,  diep gelukkig  was. En  oh dat  gemier  met een klein draadje op  een  stukje  kristal.......   Niets te horen,  helemaal niets. Deed de ontvanger het  wel? En  dan, plotseling,  Hilversum. Ongelooflijk. Laaiende vreugde. Mijn eerste  bouwsel. Er zouden er  nog  velen volgen. 

Experimenteren  zonder  enig benul van techniek.  Nog  kan ik  me  mijn  verbazing  en de verbazing  van  mijn  opa herinneren  toen ik  hem  via  zijn eigen radio  gedag  zei.  Ik  weet nog  steeds niet  hoe ik  dat  voor elkaar kreeg.  

En  dan  de  gesprekken  die  ik  had met  een buurjongen via over de  weg  gespannen draden en bij elkaar gesprokkelde oude  telefoons. Met elkaar via  die draad schaken  bij een zaklamp  onder de dekens.  Gelukkig  werd  ik  met een signaal gewaarschuwd  als pa of  ma  de trap op  kwam.  

Inmiddels  ben  ik  al ruim  50  jaar gelicenceerd radiozendamateur.  

(Dus geen piraat)

De romantiek  van  de eerste jaren is  er wel af.  Helaas.  Met mijn eerste  zender kon  ik  maar  op 1 frequentie (144.800  MHz)  uitkomen.   (Ik  draai over de band  voor  mogelijke  aanroepen.......)  Wat spannend.  De zender was klein,  de  voeding  was  groot,  de  versterker  was enorm.  Die  kwam  uit  de surplus.  De  stevige houten kist, waar deze in  zat,  heb ik  nog  steeds in  gebruik.  Nu  heb  ik een klein bakje ter  grote  van  een autoradio.  Dat  ding  kan  alles op  veel frequenties  die we als gelicenseerde zendamateurs  mogen  gebruiken.  Een  technisch  wonder.  Maar  geen  groter  wonder dan mijn eerste  kristalontvanger  en  mijn eerste zender.  

De  kinderen  van  nu  hebben  alles.  Maar  kunnen onmogelijk  gelukkiger zijn  dan  ik  met mijn oude radio en mijn kristalontvangertje.

.

Verleden en toekomst.

Alles wat je doet is het gevolg van het verleden is de oorzaak van je toekomst 

Spijkers op laag water

Nog een spijkertje kunnen vinden vandaag? Of was het water niet laag genoeg?

Geluksvogel

Een pechvogel plus een geluksvogel

is gelijk aan nul.

Woestijn

Eerder geschreven.

Het beeld uit het vliegtuigraam liet zand zien.

Veel, heel veel zand.

Wat een verschil met de groen aangeharkte stukjes land die ik een kleine 6 uur geleden achter me had gelaten.

De Sinaïwoestijn.

Beelden die in mijn jeugd waren opgeroepen rolde zich voor mijn ogen uit.

De Bijbelse verhalen over Mozes die met het Joodse volk 40 jaar lang deze woestenij was doorgetrokken werden voelbare realiteit.

Ondanks het aangename klimaat in de vliegende buis waarin ik me bevond spatte de droogte en de hitte mijn raam binnen.

In de glooiende gloeiende verte leek mijn geestesoog Mozes te zien.

Mozes leider van een lastig volk.

Mozes lijder aan een lastig volk.

Lastig, natuurlijk, ik zou dat ook zijn als ik 40 jaar in zo'n zandbak zou moeten sjouwen.

Zonder supermarkt voor mijn water.

Water, grote porties water.

Er schijnen meer melkwegen te zijn dan er korrels zand op de aarde zijn.

Dat gaat mijn voorstellingsvermogen ver te boven.

In mijn huisje met mijn tuintje in Twente was dat al het geval, maar hier?

Een zandkorreltje, zo klein.

Ontelbare door de natuur samengevoegde zandkorreltjes, zo groot.

Woestijn!

Met miljarden samengebalde korrels die de bergen vormen.

En daarboven een wellustig zijn karakter tonende zon die het af en toe aanwezige water doel- en zinloos de lucht in brandt.

Hier is geen leven mogelijk.

Denk je.

Verwacht je.

Tot je die kleine bewegende stipjes ziet.

Die dankzij het dalende vliegtuig veranderen in mensen en kamelen.

Leven is overal.

Ook hier.

Hier waar zand de macht heeft, vindt men leven.

Plantaardig en dierlijk.

Ook hier lijkt de mens de baas.

Echter.

Uiteindelijk is de natuur de grote winnaar. 

Overal.

Altijd.

Toen ik het vliegtuig uitstapte sloegen de 40 graden me om de oren.

.

Afvallen

Mijn zin in lekkere dingen is recht evenredig met het aantal kilo's 

dat ik wil afvallen.

Ondergedoken op zolder

Las een artikel over mensen die in de oorlog ondergedoken waren op zolder.

Geen grappige situatie.

Wel grappig Nederlands.

Sprakeloos

Ik was van plan om een ernstig onderhoud te hebben met de top functionaris van mijn huis .

Na jarenlange schriftelijke onderhandelingen was het zover .

Spannend .

Gewassen, haar in de plooi .

Driedelig kostuum .

Stropdas.

Ik keek in de spiegel.

De spiegel keek mij aan .

We waren met zijn tweeën.

Eindelijk was het zover.

Antwoordloos .

Sprakeloos!

De flauwe grap

Ik hou van een goed vertelde grap. 

Een flauwekul grap kan ik waarderen. 

Telkens weer, ook al is het dezelfde grap. 

Mijn grapgeheugen is een zeer korte termijn geheugen. 

Ik lach. 

Ik lach een gulle lach. 

Telkens weer en vergeet dan.

Handig want kan er de volgende keer wederom om lachen. 

Behalve een wat flauw raadsel dat mij als kind verteld werd. 

Ik begreep het niet maar werd daar zo door geïrriteerd dat ik het nooit ben vergeten. 

"Het is warm, is geel, heeft een slurf, en het zit in een boom, wat is dat? "

Ik had nog nooit van een Oliekachelkanariefantje gehoord.

.

Geitenwollen sokken

We zijn zulke grote liefhebbers van de natuur dat er over enige tijd geen geiten meer zijn om geitenwollen sokken

van te kunnen breien.

Q.

En dan heb je nog van die ongelovigen die er niet aan willen dat er gelijk met elke vaccinatie een microchip wordt ingespoten.

Ha, wacht maar.

Als straks 5G op hoge snelheid wordt gebracht.....

Q. kan niet wachten.

Eindelijk zijn zin.

De hele wereld zal hem gehoorzamen.

Maar beste mensen, mondje dicht.

Niet verder vertellen.

Wat zal hij op zijn neus kijken.

Ik heb een programma geschreven waardoor, zo gauw 5G op volle snelheid wordt gebracht, alle chips automatisch en onherroepelijk met mijn programma worden overgeschreven.

En wie wordt dan de WerelBovenBaas?

Juist, ikke.

Geluk

Als je zonder eigen actie lijdzaam wacht tot het geluk bij je is, gaat het geluk je op de golven van de tijd voorbij.

Terrorisme

Het is afhankelijk aan welke kant je staat of terroristen vrijheidsstrijders of vijanden zijn.

Om die reden vraag ik me af of  er een dekkende definitie van terrorisme bestaat.

Sport kanaal

Wat zou ik blij zijn met een apart sportkanaal op radio en tv. 

De níet-sportliefhebbers, zoals ik, kunnen luisteren en kijken zonder gestoord te worden en de wél-sportliefhebbers kunnen eveneens luisteren en kijken zonder gestoord te worden.

Ideaal.

Oh, ja. 

Stel je eens een krant voor waarvan ik niet de helft hoef weg te smijten.

Het leven begrijpen

Als je denkt het leven te begrijpen, begrijp je er geen bal van.

Kleine kinderen en politici

Enige tijd geleden was ik weer eens in de gelegenheid om wat jongere kinderen te observeren.

Een verhelderende ervaring.

Ze praten niet zo goed en zeggen veel.

Laatst was ik weer eens in de gelegenheid om wat politici te observeren.

Een verhelderende ervaring.

Ze praten beter en zeggen minder.

.

Slapen

Gisteravond.

Lang gewacht.

Maar bedacht.

Het is bijna nacht.

De dag volbracht.

Mijn bed is zacht.

Het kussen lacht.

En buiten mijn macht.

Zit ik te gapen.

Ik ga slapen!

Toilet

Ga nooit te laat.

Naar het privaat.

Christen zijn

Als christenen meer christen zijn 

dan zouden er meer christenen ziin.

Hoofdpijn

Soms heb je dat.

Soms heb ik dat.

Opkomende koppijn.

Daar moet ik dan op tijd bij zijn anders heb ik er heel lang last van.

Dus twee paracetamolletjes in een glas water uit elkaar laten vallen.

Dan naar bed.

Opgelucht.

De aankomende koppijn net op tijd de nek omgedraaid.

Weg koppijn.

Ha.

Prima geslapen.

Als je er maar mooi op tijd bij bent, nietwaar? 

Verkwikt opgestaan.

Koffie gezet.

Verrek, wat staat daar?

Een glas water met twee grondig opgeloste paracetamolletjes!

.

Onbekend verlangen

Ken je dat soort heimwee naar iets dat je niet kent?

Privé

Ooit was privé, privé.

De schrijver

Een schrijver moet goed kunnen schrijven maar dat maakt een goed schrijvende schrijver nog geen schrijver.

De doedelzak

Een doedelzak.

Is een zak waar je mee dient te doedelen.

Heb je wel een zak maar kan je er niet mee doedelen.

Dan heb je geen doedelzak.

Slechts een zak.

Een doedelloze.

Mocht je echter een doedelzak bezitten waarvan je denkt dat de doedel defect is.

Omdat er geen doedel meer in zit.

Althans de doedel niet te horen is.

Zodat je zegt.

Verrek waar is mijn doedel?

Dan heb je in dit zelden voorkomende geval.

Wél een doedelzak.

Mogelijk zelfs met een goed bedoelende en welwillende doedel.

Maar met slecht functionerende zak.

Dus een lekke zak met goede doedel.

Maar geen fatsoenlijk doedelzakkende doedelzak die het al doedelend goed zou behoren te doen.

Want ook daar heb je een zak voor nodig.

Een goeie.

(Als je dat maar weet.....)

.

Spaans

Ik ontdekte Spanje en het Spaans op het moment dat ik emotioneel in een diepe afgrond  zat.

Dat bezoek hielp me om uit die put te klimmen. 

Hoewel die vermelde toestand al ruim enkele decennia geleden is, veroorzaakt Spaans elke keer als ik het hoor me weer een vreugde stoot.

Boevengezichten

In oudere detectives hebben de boeven altijd gezichten die iets aap-achtigs hebben.

De boevigheid droop er af.

Wat was dat heerlijk overzichtig, toen!

Nu.....

Volzinnen

Geregeld hoor ik

volzinnen die 

helemaal leeg zijn.

Een wezen

Een wezen.

Is een wezen.

Dat er moet wezen.

Anders zou het wezen

Er immers niet wezen.

.

Pa en opa

Mijn kinderen mogen mij Johan noemen.

Uiteraard.

Maar wat ben ik blij dat ze me pa noemen.

Want dát is onze relatie!

Zo ben ik al bijna 24 jaar blij dat ik opa ben en zo genoemd word van af het moment dat de oudste dat kon zeggen.

Want dát is onze relatie.

Complotten

Uiteraard wist ik dat complottheorieën bestaan.

Echter nu ze zo dichtbij komen verbijsteren ze me meer dan ik dacht.

Hoe is het toch mogelijk om geloof te hechten aan, en vertrouwen te hebben in, complete waanzin?

Duidelijke bewijzen van de onzin lopen vast op een muur van complot-geloof.

Een vertrouwen in complotten  gebaseerd op een fundamenteel wantrouwen.

Anders kan ik het niet verklaren.

Het maakt zinnige discussies helaas onmogelijk.

Natuurlijk moet je overheden kritisch bekijken en niet naïef zijn.

Ze hebben het er, zeker de laatste tijd, naar gemaakt.

Dat is echter iets anders dan  fundamenteel wantrouwen.

Merkwaardig dat men tegelijkertijd volledig vertrouwt op te bewijzen onzin.

Pas op!

Donder niet van de platte aarde af.

Je mocht eens op een nooit door mensen bezochte maan vallen.

Gouden dromen

Droom gouden dromen.

De makreel en de muis

De stad in geweest. 

Een makreel en een muis gekocht. 

Als nu straks de computer niet reageert heb ik het verkeerde beest gebruikt.

Hoge bomen

Hoge bomen veroorzaken veel wind.

Conflicten

Achter grote conflicten 

zitten

kleine

 mensen.

Doodsnood

Zeker honderdduizend kinderen in doodsnood in noorden van Ethiopië.

(Trouw)

Ik voel me hopeloos.

De ellende die mensen elkaar aandoen is zo groot.

Voel me niet in staat het artikel verder te lezen.

Wat een wereld.

Nee sorry, wat een mensheid.

Ben er onderdeel van.

Begrip en begrijpen

Oh, ik begrijp het wel maar ik heb er geen begrip voor.

Oorlog en vrede

Wie vrede denkt te bereiken door oorlog te voeren zal altijd oorlog blijven voeren en nooit vrede bereiken.

Verzekering

Elke verzekering verzekert zijn verzekerden dat hun verzekering zijn verzekerden met de beste verzekering verzekert.

Zeker weten!

Verleden

Het is onmogelijk goed naar het verleden te kijken met de bril van het heden.

Maar ja, hoe kom je aan de bril van het verleden?

Verknipte soldaten

Veel jongemensen die door hun land in een uniform worden gestoken en in opdracht moeten moorden en zelf de kans lopen vermoord te worden zijn voor de rest van hun leven verknipt.

Creatieve politieke besluiten.

De creativiteit van de politiek om bezuinigingen namen te geven die ze op positieve hervormingen doen lijken is verbluffend.

De geest blijft

Alles is ooit begaan. 

Alles is ooit geweest. 

Alles is ooit gegaan. 

Gebleven is de geest.

Kloppend hart

Een hart dat voor 

een ander klopt. 

Klopt zelfs als het 

kloppen is gestopt.

Lichte roker en zware pijp.

Ook de lichte roker die slechts lichte sigaretten rookt, rookt een zware pijp.

Samen met zijn gezin.

Liefde en gruwel

Hoe komt het toch dat de mens ín is voor liefde en voor gruwel.

Dat soms zelfs tegelijkertijd?

Havank en tijd

Voor de zoveelste keer herlees ik een boek van Havank. 

Dit deel is in 1964 uitgekomen. 

Inderdaad, een tijd geleden maar nog geen eeuwen. 

Toch zou het boek nu anders geschreven zijn. 

Moeten zijn. 

In die betrekkelijk korte tijd is er zoveel verandert. 

Geen computer. 

Geen tablet. 

Geen Internet. 

Geen mobiele telefoon. 

Geen tunnel naar Engeland. 

Enz. 

Wat gebleven is zijn mensen. 

Daar is niets veranderd. 

Boeken kunnen dus nog steeds worden geschreven. 

Maar, anders!

Fruitvliegje

Er landde iets kleins en zwarts op de rechterhand.

Het kriebelde.

De linkerhand was op weg het fruitvliegje het leven te ontnemen.

Onverwachts en halverwege deze handeling stokte de beweging.

Zijn baas was zich plotseling bewust van een wonder.

Zo klein, maar het kan lopen.

Zo klein, maar het kan vliegen.

Zo klein, maar........

Je moet wel ontzaggelijk groot zijn om zo iets kleins te kunnen ontwerpen en construeren.

Bejaard

Als kind had ik al een hekel aan het begrip:

"Oude van dagen".

Met hun "oude van dagen tehuizen" en bijbehorende aparte slaapzalen voor vrouwen en mannen.

Ben er wel eens geweest en vond het verschrikkelijk.

Vele jaren huwelijk, levend en voorgoed gescheiden.

Toen kwam het woord "Bejaarden" in zwang.

Klonk beter misschien.

Misschien.....

Echter wanneer is men een oude van dagen of wanneer is men bejaard?

Nu ik zelf de nodige jaren achter me heb liggen word ik me daar steeds meer van bewust.

Volgens sommige krantenberichten al na je vijftigste.

Zegt iets over de leeftijden van de journalisten en de wijze waarop ze naar ouderen kijken.

Eén ding is er wel veranderd.

De gescheiden slaapzalen zijn er niet meer.

Afgeschaft.

Samen met de huizen waar ouderen goed, plezierig en vredig konden leven!!!

Zegt iets over onze regering met leeftijden als eeder vermelde journalisten.

En hoe zij naar ouderen kijken.....

.

Automatische woordaanvulling

Automatische woordaanvulling laat je de meest vreemde zinnen schrijven. 

Soms hilarisch, soms schokkend, soms beledigend maar altijd fout.

Vrede

Hoeveel moorden zijn er nodig om vrede te verkrijgen?

Bang

Er is zoveel angst in deze wereld dat je er bang van zou worden.

Vrijheden

Negentig jaar geleden kostte de Spaanse griep meer mensen het leven dan de twee wereldoorlogen

En toch mopperen mensen nu op de inperking van hun vrijheden.

Hoe is het mogelijk.

Hún vrijheden.

Ach ja.

Olympische spelen

Uiteraard zou ik zeker goed zijn voor, pak weg, een medaille of tien.

Gouden.

Maar ja, ik mocht niet mee doen.

Te oud, zeggen ze.

Leeftijdsdscriminatie.

Dat is het.

Een hardgrondig en welgemeend en zeker op zijn plaats zijnde:

.                      F  O  E  I

.

Dochter, drop en chocolade

Zaterdags komt mijn dochter vaak hier.

Samen met haar man.

Zaterdag, marktdag!

Ze zetten dan de fietsen in de tuin.

En we kletsen of/en drinken wat.

Tot zover prima en niks aan de hand 

Om hun aangenaam te verrassen ben ik vrijdag naar de winkel gestapt om twee zakken drop en een reep chocolade te halen.

Tot zover alles prima en niks aan de hand.

De zaterdag arriveerde samen met enorme regenbuien.

Dochterlief bleef thuis 

Samen met haar man.

Buitengemeen verstandig.

Tot zover alles prima en niks aan de hand.

De zaterdag ging henen evenals de zondagmorgen.

Tot zover alles prima en niks aan de hand.

Maar toen plotseling als een  bliksemflits met zware donderslag schoot me de verblijfplaats van de drop en de chocolade te binnen.

Tot zover nog alles prima en niks aan de hand .

De lade waar het lekkers lag was slechts enkele meters van me verwijderd.

Toen was er zeker wat aan de hand 

Lekker.

Prima.

Gracht dempen

Ik stond te vissen vanaf de ophaalbrug rond mijn kasteel en keek wat om me heen.

De gracht is zeker 500 jaar oud en begint tekenen van verval te vertonen.

Evenals het kasteel.

(En ik.)

Vissen is leuk maar om daarvoor een gracht van een paar kilometer lengte te houden en te onderhouden is in deze tijd misschien toch wat overbodig.

Zeker omdat de visboer niet veel verder dan die paar kilometer woont  

Personeel is duur tegenwoordig.

Dat was vroeger voor ons soort adelijke persoonlijkheden heel wat beter geregeld.

Gedienstigen voor de hele dag.

Kostte slechts een grijpstuiver en wat eten.

Mooie tijden.

Helaas.

Ik zal de boel zelf dicht moeten gooien .

Hand en spandiensten geheel voor en door mezelf.

Een soort van gedienstige voor mezelf .

Wat een tijd....

Waar haal ik genoeg zand vandaan?

.

Niet gezocht toch gevonden.

Je kunt in het leven iets vinden waar je nooit naar gezocht hebt.

Wat je nooit gemist hebt.

Waar je geen idee van had dat het bestond.

En wat een bijzondere verrijking blijkt te zijn.

Vliegend ongedierte.

Een vliegend ongedierte dient haar c.q. zijn plaats te weten en te blijven zitten tot de goed geplaatste slag is geslagen.

Gaten.

Gaten zijn gaten. 

Toch heb ik ze liever in kaas dan in een band.

Recht hebben op

Weer hoorde ik iemand beweren:

"Ik heb er voor gewerkt dus heb ik er recht op."

Dan denk ik aan dat moe gewerkte vrouwtje die elke dag kilometers moet lopen om vuil water voor haar kinderen te halen.

Niemand heeft ergens recht op.

Of, anders gezegd, iedereen heeft evenveel recht.

Niet meer en niet minder.

.

Lekker en mooi

Snert in de zomer is net zo lekker als snert in de winter.

De Matteüs Passion is in de zomer net zo mooi als in de winter .

Wat lekker is,

Wat mooi is.

Is dat het hele jaar door.

Inconsequent

Tegen abortus.

Tegen euthanasie.

Voor de doodstraf.

Voor wapenbezit.

Hoe consequent!

Christus wederkomst

Christenen verwachten de terugkeer van Christus al 2000 jaar lang.

In elke generatie is men er van overtuigd die terugkeer nog mee te maken.

Zelfs in de tijd van de bijbel leefde die verwachting.

Er is niets tegen deze verwachting.

In de bijbel zijn er zeker argumenten te vinden voor de terugkeer van Christus.

Nu we de technisch en medische mogelijkheden hebben om een pandemie te lijf te gaan zien we bij veel christenen geen dankbaarheid.

In plaats daarvan wordt de pandemie gezien als een van de tekenen van Christus terugkeer.

Wij hebben pech!

Wij hebben pech?

De mensen uit de tijd van de zwarte dood en andere epidemieën zouden, als dat kon, met verlangen naar de mogelijkheden van nu kijken.

Zij hadden pech.

We hebben het zo zwaar.

Oh?

Ondanks alle onzekerheden en onrechtvaardigheden hebben we het gemiddeld in Nederland nog nooit zo goed gehad.

Europa kende nog nooit zo'n lange tijd van vrede.

We klagen maar zijn gewoon verwend.

Tel uw zegeningen.

Tel ze één voor één.

En eet smakelijk.

(Vergeet vooral te denken aan de mensen die leven in diepe armoede en geslagen worden door oorlog, zieke en geweld.

Heel vaak als gevolg van onze welvaart.)