Geloof en ratio. 2e deel.

Er kan iets bijzonders gebeurd zijn vanavond.
Enkele berichten terug schreef ik in "Geloof en ratio":
Wat ik zoek is een boek van een oorspronkelijk gelovige atheïstische wetenschapper (atheïsme is ook een geloof) die door onderzoek tot de absolute overtuiging is gekomen dat er een God bestaat.
Ik zou graag willen weten hoe hij/zij tot die overtuiging is gekomen, ook als een Godsbewijs ontbreekt.
Deze wetenschappers bestaan, ik weet het, maar wie kan me een boek aanbevelen of lenen?

Wat gebeurde er vanavond in Het Elfde Uur?
Antoinette Hertsenberg vertelde dat ze via de ratio tot geloof is gekomen.
Dat is gebeurd door het boek: "Ik heb te weinig geloof om een atheïst te zijn" te lezen.

Duidelijk dus naar welk boek ik morgen op jacht zal gaan.

==================================================================================

Geisler, N.L. & Turek, F., vertaald door Emiel van der Wal

Geisler en Turek zijn Amerikaanse wetenschappers die stellen dat er veel verstandelijke argumenten zijn voor het bestaan van God. Sterker nog, zij menen dat je meer geloof nodig hebt om met je volle verstand atheïst te kunnen zijn!

Stap voor stap bouwen de auteurs hun betoog op. Ze gaan uitvoerig in op argumenten voor het bestaan van God en voor een goddelijke oorsprong van het heelal en het leven op aarde. Hiermee sluiten zij aan bij de actuele discussie over Intelligent Design. Daarbij stellen ze zichzelf de vijf belangrijkste vragen in het leven: waar komen we vandaan, wie zijn we, waarom zijn we hier, hoe moeten we leven en waar gaan we naartoe?
Vervolgens behandelen Geisler en Turek het bestaan van een morele wet (universeel geldige waarden die alleen door God gegeven kunnen zijn), het geloof in wonderen en de historische betrouwbaarheid van het Nieuwe Testament.

Dit boek zet kwesties rond geloof en wetenschap op een toegankelijke manier uiteen voor een breed publiek. Het is een goed onderbouwd en overtuigend geschreven betoog waarin ook de wetenschappelijke aspecten begrijpelijk zijn weergegeven!

Een waardevol boek voor christenen die in een seculiere omgeving hun ‘irrationele’ geloof willen kunnen onderbouwen. Bovendien zeer geschikt voor mensen die serieus op zoek zijn naar antwoorden op de grootste levensvragen.

Dr. Frank Turek heeft diverse universitaire graden behaald. Hij heeft management en leiderschap gedoceerd aan de George Washington University in Washington, D.C. Als senior partner van The Austin Group verzorgt hij trainingen voor het bedrijfsleven.

Dr. Norman Geisler is filosoof en als president en senior pastor verbonden aan het Southern Evangelical Seminary and Bible College in Charlotte, North Carolina. Hij kreeg voor een van zijn boeken de Gold Medallion Award en ontving de Silver Medallion Award voor zijn Baker Encyclopedia of Christian Apologetics.

'Geisler en Turek leveren de informatie die je nodig hebt om als gelovige overeind te blijven in een stroom van seculiere ideologie'.
William A. Dembski, wiskundige, filosoof en auteur van boeken over Intelligent Design.

'Geisler en Turek argumenteren dat een christelijk wereldbeeld een veel betere beschrijving geeft van de werkelijkheid dan een atheïstische visie, een stelling waar ik van harte mee instem. Ik kan het boek aanraden voor christenen die hun geloof rationeel beter willen onderbouwen, maar zeker ook aan de sceptische atheïst die meent dat de wetenschap God allang heeft wegverklaard'.
prof. dr. C. Dekker, hoogleraar TU Delft.

'Als u het christelijk geloof rationeel wilt onderbouwen, dan is dit boek voor u 'the place to be'. Al jaar en dag mag ik geloven, vaak tegen de klippen op want af en toe was de grond onder mijn voeten moerassig doordat mijn ratio mij in de weg zat. Geisler en Turek hebben mij vaste grond onder de voeten gegeven door bij volle verstand klip en klaar feiten op een rij te zetten. De 543 bladzijden van deze harveroverende, bemoedigende en horizonverleggende studie nam ik tot mij en zie ik werd zeer verrijkt.'
Drs. P. Kaptein

'Dit met humor doorspekte boek, dat héél veel waar voor z'n geld biedt, is een van de beste apologetische (geloofsverdedigende) titels die de laatste jaren in het Nederlands zijn verschenen.'
EO Visie (GJS)

Als je op de afbeelding of HIER klikt vind je ergens onderaan de mogelijkheid om het eerste hoofdstuk te lezen.

DQ

.

Xan heeft een nieuwe reactie op Geloof en ratio.

Het bijzondere aan het leven is dat wij meer niet kunnen bewijzen dan wel kunnen bewijzen.
We zitten vast aan ons rationele levensbeeld en zoeken overal bewijs voor.
Als ik mij realiseer dat wij als kleine nietige wezens in een enorm universum met vele planeten ons op een van deze bewegen dan vind ik het zo arrogant van ons te denken dat wij het kunnen snappen, kunnen vatten met onze hersenen.
Ik geloof in een God, als een andere dimensie.
Waar alleen het goede is en wat niet tijdsgebonden is.
Voorbij de dimensies die wij kunnen begrijpen, dat gaat ons begrip te boven...
Tja: en dat te aanvaarden dat erkent je eigen nietigheid...

============

Fantastisch.
Daar heb ik wat aan.
Het is een soort vertaling van mijn eigen filosofiëen.

Inderdaad, nietige wezens.
Enkele minuten in een vliegtuig en je kunt geen mens meer afzonderlijk onderscheiden.
Wat verbeelden we ons wel?

Ook ik heb God wel eens voorgesteld als iets van een andere dimensie.
Iets met een oneindige intelligentie.
Zelfs als we superslim zijn kunnen we ons daar niets bij voorstellen.
Het is een andere manier om iets ongrijpbaars, iets onbegrijpbaars voor mij te visualiseren.
Maar ja, dan denk ik het te pakken, echter even later ben ik het weer kwijt.
Pleite.
Als ik daar nou maar vrede mee zou kunnen hebben......

Die verre God is niet een persoonlijke God of zou Hij Zich persoonlijk hebben gemaakt door Christus?
Daar moet ik eens rustig over nadenken.

Bedankt Xan

DQ

.

Gerrit Komrij

Gerrit Komrij is een Blog gestart en heeft zich vandaag zeer actief getoond.
Werp eens een blik en doe dat door op de afbeelding te klikken.

Xandra reageerde op één van mijn berichten.

Ha oompie,

Dank voor je reactie.
Blogs zijn er ook voor om de discussie aan te gaan toch?

Uiteraard gun ik ook iedereen het beste en is het zo vaak niet eerlijk verdeeld.
Mijn politieke kijk zit meer aan de liberale kant.

Als ik al die jonge mensen zie die ik tijdens mijn werk als re-integratie adviseur begeleidde en weigerden te werken omdat zij dan nauwelijks meer verdienden dan hun bijstand maakte mij dat wel eens erg boos:
a. om hun houding en
b. omdat het verschil tussen een baan als productiemedewerker en een bijstanduitkering er nauwelijks was.
c. omdat zij niks deden terwijl anderen hierdoor dubbelhard moeten werken (belasting enzo).
Die liepen dan de hele dag te lanterfanten, kwamen in aanraking met justitie, drugs e.d.
Heel triest.
Jij weet er alles van vanuit jouw werk.
Heel complex natuurlijk want hun omgeving en familie had ook nooit gewerkt, schulden van 30.000 euro geen uitzondering, justitieverleden waardoor veel banen niet in aanmerking kwamen…..
Dan kom je er natuurlijk niet zo 1-2-3 uit.

Nu heb ik het niet over de vele mensen die ik gezien heb die psychisch en of lichamelijk echt niet meer in staat waren tot werken.
En dat alles in Amsterdam Oost (een van de probeemwijken).
HIV positief, prostituees, drugsdealers, psychisch helemaal van de wereld…iedereen met zijn of haar verhaal.
En die Turkse moeder die persé postbezorger bij TNT wilde worden.
Ze moest eerst nog wel leren fietsen ;-).
Of die fobische meneer die heel geïsoleerd leefde en die elke week op de training kwam, als oefening; dat hadden wij zo afgesproken; en dat had werkelijk niks met het leren solliciteren te maken; maar met het leren ergens heen te gaan met vreemde mensen en dan trots zijn als hij niet voortijdig de les uit vluchtte..

Kijk dat raakte me.

Groeten, Xan

===============

Ave Xan

Fijn zo'n reactie te ontvangen.
Dat zou meer moeten gebeuren.
Maar ja, er wordt nou eenmaal meer gelezen dan geschreven en dat is een gegeven.
Discussies zetten je op scherp en brengt je op ideëen.
Heerlijk.

Groetjes, Oompie Johan

Geloof en ratio.

In mijn omgeving bevinden en bevonden zich altijd veel overtuigd gelovige Christenen.
Ik heb er altijd met een zekere verwondering naar gekeken.
Hoe kan men zo overtuigd zijn?

Zelf heb ik sterk spirituele gevoelens maar dat is, althans voor mij, niet hetzelfde als geloof.
In de Bijbel staat: "Onderzoekt alles maar behoudt het goede".
Ik heb veel onderzocht maar weet nog steeds niet wat in dit verband "het goede" is.
Waarschijnlijk weet ik wel wat er hier wordt bedoeld maar ben ik hartstochtelijk zoekende naar het bewijs.
Iemand zei laatst tegen mij:
"Het is zo gemakkelijk, je hoeft slechts te zeggen, Heer hier ben ik".
Tsja, dan zal je toch eerst overtuigd moeten zijn dat die Heer bestaat.

Mijn worsteling met geloof, rechtvaardigheid, egoïsme, hebzucht e.d. hebben veel, zo niet alles, te maken met het zoeken naar
DE WAARHEID.
Een waarheid die ik, inderdaad, o.a. zoek in de handelingen van christenen.
Zodat ik daardoor overtuigd kan worden.
Helaas.

Ik zoek het in de Bijbel.
Daar heb ik het ook nog niet gevonden.
De Bijbel is op zichzelf geen bewijs, daarvoor spreekt ze zichzelf teveel tegen.
Hoogstens zou ik kunnen zeggen, dat als er een God bestaat, de Bijbel het boek van God is maar geschreven door feilbare mensen.

Vervolgens zoek ik het in een rationele benadering.
Kortom zoeken naar bewijs.
Wederom, helaas.

Ik lees bijzonder veel.
Over alles en dus ook over het geloof.
Geschriften van ongelovigen, ze overtuigen me niet.
Geschriften van gelovigen, ze overtuigen me niet.
Wat ik zoek is een boek van een oorspronkelijk gelovige atheïstische wetenschapper (atheïsme is ook een geloof) die door onderzoek tot de absolute overtuiging is gekomen dat er een God bestaat.
Ik zou graag willen weten hoe hij/zij tot die overtuiging is gekomen, ook als een Godsbewijs ontbreekt.
Deze wetenschappers bestaan, ik weet het, maar wie kan me een boek aanbevelen of lenen?

Als er een God bestaat kan hij, in mijn overtuiging, alleen maar goed zijn.
"Slecht" bestaat bij de gratie van "Goed" en andersom.
Er is veel slechtheid in de wereld.
Het lijkt wel of negatieve krachten een eigen persoonlijkheid bezitten.
Schreef daar al eerder over.
Als er een slechte persoonlijkheid bestaat zou er dan ook een goede persoonlijkheid bestaan die uiteindelijk zal winnen?
Zou ik vanuit het negatieve redenerend kunnen komen tot die positieve overtuiging en zou dat God kunnen zijn?

Waarschijnlijk is God niet te bewijzen maar waarom is de één dan wel overtuigd van het bestaan, de ander niet en weer een ander zoekt zich z'n hele leven suf?

DQ

.

De mens.

Ooit heb ik geschreven dat geld (en macht) corrumpeert.
Uiteraard is het niet het geld maar de mens die geld hem laat corrumperen.
Daarom ben ik er zelf net zo goed gevoelig voor.

Vanuit mijn positie kan ik zeer gemakkelijk praten.
Daar ben ik mij ten zeerste van bewust.
Hoe zou ik zijn als ik meer van dat aardse slijk zou bezitten?
Ik sta echt niet voor mezelf in.
Ben me sterk bewust van de macht die dit spul heeft en dus hoogstwaarschijnlijk ook op mij.
Daarom, als ik me kwaad maak op de mensen die belachelijke bedragen en bonussen bij elkaar graaien, weet ik tegelijkertijd dat ik zelf ook geen heilige ben.
Deze mensen bevinden zich in een sub-cultuur waar graaien en status samen vallen.
Ze staan letterlijk heel ver van de werkelijkheid van alledag.
Ik ben bang dat ik niets anders zal zijn in zo'n omgeving.

Op dit moment kan ik me niet voorstellen dat ik me gelukkig zou voelen als ik rijk was, me nu sterk bewust zijnde van de financiële narigheid waar anderen zich in bevinden.
Maar ik kan me ook niet voorstellen dat ik een beul in een concentratiekamp zou kunnen zijn.
Echter, ik ben er sterk van overtuigd dat de omgeving je gedrag voor een groot deel bepaalt.
En wie ben ik om daar boven te kunnen staan?
Als de omstandigheden er naar zijn vertrouw ik mezelf ook voor geen cent.

Echter maakt dit begrip onrechtvaardigheden rechtvaardig?
Natuurlijk niet.
Hoogstens kan je er wat milder naar kijken.

DQ

.

Aanbiedingen

Afgelopen weekend had Hans Anders hier in Hengelo een leuke bril-aanbieding.
Dit ter gelegenheid van de verplaatsing van de winkel.
Omdat ik het prettig vind om een reserve bril te hebben ben ik naar de winkel gestapt om gebruik te maken van de aanbieding.
Op weg naar huis kwam ik in de etalage van een winkel een andere aanbieding tegen:
Bij aankoop van twee stuks, de tweede half geld.
Je kent dit soort reclame kreten wel.

Mijn moeder, die weinig geld ter beschikking had, had al problemen met dit soort akties.
Het betekent n.l. dat mensen die wat geld hebben gebruik kunnen maken van voordelen.
Mijn moeder kon dat niet.
We zijn nu zeer veel jaren verder en er is weinig veranderd.
Nog steeds is het zo dat voor mensen die het al wat beter hebben de voordeeltjes makkelijker te grijpen zijn.
In het geval van de bril is het voor mij extra duidelijk omdat ik mensen ken die niet kunnen profiteren.
Het doet me denken aan de onrechtvaardigheid die je vindt bij loonsverhogingen van zoveel procent.
Dus, hoe meer geld je verdient hoe groter de verhoging is.

Hoe beter je portomonee gevuld is, hoe beter je verzekerd bent.
Wat betekent een eigen risico voor hen die niet eens merken dat het geld wordt uitgegeven?
Wat betekent het voor iemand waar het een groot bedrag voor is?
Logisch dat mensen met een dunnere portomonee gemiddeld minder oud worden.

Zij die dit log al enige tijd volgen weten dat ik slecht tegen onrechtvaardigheden kan.
Het leven is op zich al niet rechtvaardig.
In de natuur bestaat geen rechtvaardigheid.
Het is een menselijk begrip maar ik neem aan dat iedereen weet wat er mee wordt bedoeld.
Mensen zijn beperkt rechtvaardig.
Ze zijn immers ook onderdeel van de natuur.

Al schrijvende bedenk ik me dat het mogelijk is dat mijn felheid, en teleurstelling, naar Christenen en de z.g.n. Christelijke politiek daar vandaan komt.
Juist van Christenen, volgelingen van Christus, zou je juist rechtvaardigheid mogen verwachten.
Zij zouden zich extra bewust moeten zijn van hun beperkingen.

DQ

.

Project Laurens Jz. Coster

Als gratis abonnee van het Project Laurens Jz. Coster kreeg ik onderstaand verzoek.
Graag geef ik het verzoek hierbij door.

Beste Coster-lezer,
Coster is op zoek naar nieuwe abonnees, en daarvoor willen we u om hulp vragen. We zouden graag willen dat u voor ons uit ronselen gaat, want er zijn vast wel mensen in uw omgeving -- familie, vrienden en bekenden, collega's -- die ook iedere werkdag een gedicht toegemaild willen krijgen.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Laurens Jz. Coster is een vrijwilligersproject.
Website: http://cf.hum.uva.nl/dsphome/ljc/
Redacteur: Raymond Noë
Reacties, bijdragen: eon@planet.nl
Aan- en afmelden: http://www.engage.nu/mailman/listinfo/coster-l

-----------
Project Laurens Jz. Coster

Reactie en antwoord op mijn "Stadswandelingse overdenkingen"

Xan reageerde op mijn "Stadswandelingse overdenkingen".

hmmmmm, beetje kort door de bocht. Even een kritische noot
mensen die goed geld verdienen zijn vaak verantwoordelijk voor het inkomen van vele anderen...
bovendien de(ze) verantwoordelijkheid drukt vaak zwaar. Het is niet altijd leuk om 60 uur per week te maken, geen tijd voor jezelf (laat staan het geld uit te geven :-) en stress... ook over het voortbestaan van jouw club en daarmee de inkomens van vele gezinnen...Klinkt allemaal leuk: reisje hier, reisje daar, etentje hier, etentje daar,vmaar vergis je niet!. Een goede baan brengt meestal veel zorgen met zich mee en minimale vrije tijd. Bovendien ieder zijn eigen verantwoordelijk het leven te leven en helemaal naar (het) God(delijke) toe.

27 januari 2008 14:02

Het antwoord dat ik haar via e-mail stuurde luidde, vrij weergegeven, ongeveer aldus:

Hoi Xan

Ik weet dat het kort door de bocht is.
Als je iets duidelijk wilt maken ga je bijna altijd kort door de bocht.
Kijk maar naar aktiegroepen.
Ze zijn vaak erg extreem bezig, ben het heel vaak niet of slechts gedeeltelijk met ze eens maar ben blij met de functie die ze in de maatschappij vervullen.
Ze houden de zaak scherp.

Jouw reactie begrijp ik uiteraard en ik sta er achter.
Toch blijf ik ook achter mijn berichtje staan, al is het kort door de bocht.
Dat komt omdat ik zoveel narigheid zie en heb gezien van mensen die het financieel zo moeilijk hebben.
Daar word ik nou eenmaal verdrietig van.
Kan daar niets aan doen.

Als ik bijv. naar een gemeenschappelijke kennis kijk die werkt van 's morgens vroeg tot 's avonds laat.
Door weer en wind moet fietsen om wat bij te verdienen omdat ze anders gewoon niet rond komt, dan breekt mijn hart.
Want óók zij heeft bijna geen vrije tijd en als ze het een keer heeft valt ze als een blok van vermoeidheid in slaap.
Dan word ik onrustig als ik mensen hoor kakelen, die geen flauw idee hebben hoe het is om elke cent drie keer te moeten omkeren, maar wel weten te vertellen hoe het moet.
Daar kan ik niet tegen en daar kan ik niets aan doen.

Harde werkers gun ik een perfect salaris, zeker als ze daardoor anderen aan het werk houden, geen misverstand daar over, maar mensen als bovenvermeld, die ook hard werken, gun ik ook dat ze een beetje makkelijker rond komen.
Die mensen hebben, net als zeer vele anderen, geen cent op de bank waardoor financiële tegenslagen niet kunnen worden opvangen.
Niet gek dus dat ze in de schulden komen.
En met een bedrag van onder de €1000 p/m doe je echt niet veel.

Daar zit mijn gevoel van onrust, niet uit jaloersheid of afgunst o.i.d.
Het is vooral de arrogantie en betweterigheid die ik tegen kom waardoor ik vuur ga spuwen.
Vroeger door mijn werk, en gewoon omdat ik ben wie ik ben, heb ik heel wat triestigheid gezien en beleefd en zie dat nóg.
Dat heeft mij mede gevormd.

Met jouw opmerking:
"Bovendien ieder zijn eigen verantwoordelijk het leven te leven en helemaal naar (het) God(delijke) toe" ben ik het wél maar ook weer niet helemaal mee eens.
Ik ben van mening dat mensen die het heel erg goed hebben en een belangrijke maatschappelijke functie vervullen mede verantwoordelijk zijn voor het scheppen van een klimaat waardoor anderen ook de gelegenheid hebben verantwoordelijk te kunnen leven.
Als je er alleen maar aan denkt hoe jij en je gezin rond moet komen, kom je aan levensvragen echt niet toe........


Groetjes,
Johan

.

Passie en noodlot

Vanmorgen hoorde ik van mijn vader dat Anne van der Bijl weer terug is van een reis.
Deze reis voerde hem o.a. naar Syrië en de Gaza streek.
Over Anne heb ik al eerder in mijn log geschreven.
Om het te lezen, voer boven links in de witte balk het woord Anne in en zoek.
Anne is zo langzamerhand ook al aardig op leeftijd maar reist nog steeds de wereld rond.
Hij reist omdat hij een passie heeft en een boodschap te vertellen heeft.

Er zijn veel mensen met een passie, er zijn minder mensen die hun passie vorm geven.
Vaak vraag ik me af, heb ik een passie en zo ja, wat doe ik er dan mee?
Zou het kunnen zijn dat passies doodbloeden als je er niets mee doet?
Ik denk dat dit het geval kan zijn en de vraag waarom de één er wel iets mee doet en de ander niet, is waarschijnlijk helemaal niet zo moeilijk te beantwoorden.
Het heeft alles met je karakter te maken en daar is weinig aan te veranderen.
Je kunt nog zo'n avontuurlijke geest hebben als je vervolgens een angstig persoon bent dan zal er uiteindelijk weinig gebeuren.

Lafheid wordt met een zekere minachting bekeken door de moedigen.
Daarbij vergeten ze dat het angstig of moedig zijn geen persoonlijke keuze is, net zo min als intelligentie een eigen keuze is.
Angstig zijn is geen pretje en de angstige zou, als dit mogelijk zou zijn, graag voor een andere optie kiezen.
Het hele kleine stapje dat iemand onderneemt die niet durft zou wel eens een veel grotere stap kunnen zijn dan die ander met voldoende lef die met z'n parachute uit het vliegtuig stapt of de moeilijkste bergen beklimt.

Als ik naar mezelf kijk dan vraag ik me bijv. af waarom ik hier blijf wonen.
Er zijn zoveel fraaie en interessante landen waar het goed toeven is en ik heb er nu de tijd voor.
Theoretisch zou ik de stap kunnen nemen om naar Spanje te gaan.
Ik heb me daar uitstekend vermaakt.
Ook in Italië heb ik fraaie plekjes gezien.
En wat de denken van Duitsland?
Lekker dichtbij met huizen die een stuk groter en nieuwer zijn dan die van mij en voor een aantrekkelijker prijs.

Vervolgens gaan je hersens aan het werk.
Hier heb ik een kennissen- en vriendenkring, daar zal ik dat opnieuw moeten opbouwen in talen die ik niet goed beheers.
Hier zijn mijn kleinkinderen die ik maar moeilijk zou kunnen missen.
Hier is familie.

Zo zijn er allemaal elementen aan te dragen waarom ik hier blijf.
Vroeger golden andere argumenten waarom ik hier ben gebleven.
Argumenten die voor mij golden omdat ze aangestuurd werden door mijn persoonlijkheid.
Anderen met de zelfde soort argumenten zijn wél vertrokken omdat ze een andere persoonlijkheid hebben.

Vrije wil?
Ik geloof er maar in zeer beperkte mate in.
Dus blijf ik hier terwijl de onrust blijft branden en de tijd voorbij gaat.

DQ

.

Duivel

Instead of letting the devil remind you of your past,
just remind him of his FUTURE!!!!

.

Stadswandelingse overdenkingen.

Heb je dat ook wel eens dat al wandelende, je gedachten een beetje op hol slaan?
Ik wel, en meestal naar aanleiding van iets dat ik onderweg tegenkom.
Nu huppelden mijn gedachten met vreemde sprongetjes en via merkwaardige wegen richting geld, salarissen, uitkeringen en dergelijke.

Enige tijd geleden ontmoette ik onverwachts een kennis uit lang vervlogen tijden.
Ik mocht haar wel waardoor het leuk was om haar weer eens te zien.
Hoe is het, blah, blah. Gelukkig getrouwd, ja ja enz.
Ze kon altijd goed leren en bleek de resultaten daar van goed gebruikt te hebben.
Zonder op te scheppen en terloops vertelde ze dat haar salaris lag tussen de € 150.000 en € 200.000 per jaar.
Daar kan je vrij goed mee uit de voeten, lijkt me.
Hoewel ik haar dat van harte gun zit er toch iets heel erg onredelijks in.
Want natuurlijk, zij heeft jarenlang gestudeerd.
Maar ik denk als referentie aan een andere goede bekende van me die in de schooltijd hard moest werken om een bijdrage te kunnen leveren aan een gezin dat aan de rand van de armoede leefde.
Die geen tijd had voor studeren en geen tijd voor pret, maar wel via de belasting een bijdrage leverde aan de opleiding van hen die wel in de gelegenheid waren om te studeren.
Mijn kennis van boven werkt hard, inderdaad, is bovendien wel een sociaal bewogen mens.
De laatste werkt echter ook hard.
Knetterhard om een beetje boven het bijstandsnivo uit te komen, iets wat maar gedeeltelijk slaagt.

Als ik dan bedenk dat zij die de dienst uitmaken in dit land uitstekende salarissen, voorzieningen en pensioenen hebben.
Regelingen die vaak alleen maar beter worden als ze het landsbedrijf verlaten hebben.
(Eén van de reden waarom ze niet al te hard de fabuleuze salaris- en bonusregelingen afvallen?)
Als ik dan vervolgens bedenk dat ze vaak al van "goede" huize komen, althans van huize waar geen gebrek heerste, denk bijv. aan minister Donner waar altijd brood op de plank en geld op de bank was.
Mensen die geboren en getogen zijn in de z.g.n. "betere" milieus.
Deze mensen maken de dienst uit voor hen die weinig hebben zónder enig begrip te kunnen hebben wat het betekent om met weinig geld rond te moeten komen.

Als je er goed over nadenkt vraag je je af waar men het lef en arrogantie vandaan haalt.
Mogelijk is het wel een bepaald type mens dat deze banen ambiëert.
Ik weet het niet maar als ik dan als verdediging van de vette eigen geldregeling hoor dat er zulke goede subsidie en opvangregelingen zijn voor hen bij wie de eind van de maand al aan het begin van dezelfde maand valt, voel ik me opstandig worden.
Nee, geld maakt je niet tot een beter en waardevoller mens.
Dat blijkt uit het feit dat men hogere salaris-eisen van werknemers een slechte zaak vindt en zelf zorgt voor hogere eigen salarissen en pensioenen.
Hoe is dat mogelijk?
Wat gebeurd er dan in je hoofd en met je gevoelsleven?
Hoe kunnen Christenen dat verantwoorden tegenover hun God?
Of ga je dan met jezelf in conclaaf om je te overtuigen van het recht dat je hebt op deze voorzieningen?
Ik hoop het eigenlijk want in dat geval is het ook voor jezelf minder vanzelfsprekend.
Over dat wat iemand wel tot een goed mens maakt heb ik al het nodige geschreven.

Ben ik afgunstig?
Nee, ik zou het best wat breder willen hebben maar zou over het algemeen niet willen ruilen.
Hoe moet je je voelen met behoorlijk wat geld op de bank als je om er te komen langs de voedselbank moet gaan.
Neem je een andere weg?

DQ

.

Zaterdagmorgen dingetjes.

Zo het wordt weer tijd voor de markt teneinde vis en kaas te bekomen.
Voor de rest van de boodschappen is AH beschikbaar.

Dit wordt een "zomaar wat" verhaaltje vóór het stadten.
Heb zojuist even naar mijn log gekeken en ontdekte tot mijn verbazing dat er een kleine 330 berichten in staan.
En dan te bedenken dat ik al veel eerder een weblog wilde starten maar dat niet eerder heb gedaan omdat ik geen idee had hoe ik het zou moeten vullen.
Nou, dat valt dus nogal mee.
Uiteraard gebruik ik ook materiaal dat al op Internet te vinden is maar het wordt gefilterd door het filter van mijn interesses.

Mijn profiel is 810 maal bekeken dus ga ik er maar vanuit dat het log zo nu en dan wordt gelezen.
Dat is leuk, al doe ik het voornamelijk voor mezelf.
Ik blijk het prettig te vinden om mijn gedachten aan het log, en dus aan de wereld, toe te vertrouwen al moet ik bekennen dat er nog genoeg voor mij privé over blijft.
Wat ik wel jammer vind is dat er in verhouding weinig respons is.
Begrijp best dat lang niet alles interessant is maar reacties zijn leuk, zelfs als ze negatief zijn.
Van andere loggers hoor ik ook dat ze teleurgesteld zijn in het aantal reacties op hun log.
Maar die teleurstelling is eigenlijk niet nodig, er zijn nu eenmaal meer lezers dan schrijvers.

Een heel fijn weekend,

DQ

.

Glorieklokken

Weinig mensen die mijn log bezoeken zullen gehoord hebben van de zangbundels van Johannes de Heer en Glorieklokken.
Ik ben met de muziek uit die bundels volgegoten.
Dat vergeet je nooit, net zomin als mijn spel op harmonium en gitaar thuis in Alkmaar.
Ik fantaseerde er wat op los, heb nooit noten leren spelen.
Dat wil zeggen, ik speelde wel noten (uiteraard) maar niet van papier.

Al jaren heb ik hier een keyboard staan maar ik speel er zelden op.
Vanavond kreeg ik zin om het nog eens te proberen.
Dat bracht me in een licht nostalgische stemming, want die oude christelijke melodieën zijn zo'n beetje de enige dingen die ik min of meer kan spelen, al is de vaardigheid door gebrek aan oefening en leeftijd een behoorlijk stuk minder geworden.
Nou ja, ik ben toch de enige die luistert.

Onder invloed van dit gespeel ontdekte ik vanavond de site www.glorieklokken.nl.
De liederen uit de bundel Glorieklokken staan er op, plus enkele midi files (muziek) en andere bijzonderheden.
Voor hen die van vroegeruit vertrouwd zijn met deze zangbundel leuk om eens naar te kijken.
KLIK HIER

DQ

.

Whispering hope

1. Soft as the voice of an Angel,
Breathing a lesson unheard,
Hope with a gentle persuasion
Whispers her comforting word.
Wait, till the darkness is over,
Wait, till the tempest is done,
Hope for the sunshine tomorrow
After the shower is gone.

2. Hope has an anchor so steadfast,
Rends the dark veil for the soul.
Wither the Master has entered,
Robbing the grave of its goal.
Come then O come glad fruition,
Come to my sad weary soul.
Come Thou O blessed hope of glory,
Never O never depart.

3. If in the dusk of the twilight,
Dim be the region afar,
Will not the deepening darkness
Brighten the glimmering star?
Then, when the night is upon us,
Why should the heart sink away?
When the dark midnight is over
Watch for the breaking of day.

Refrain:
Whispering hope, Oh, how welcome thy voice,
Making my heart. In it's sorrow rejoice.

.

Zomaar wat uitspraken.

Wees aardig voor rokers, elk rokertje kan hun laatste zijn.

Je moet niet steeds dezelfde fouten maken.
Er is keuze genoeg.
(Simone Wielinga)

Ik begon met niets en het meeste heb ik nog over.

Kijk nooit op iemand neer......, tenzij je hem overeind helpt.
(Jesse Jackson)

Vorig jaar stonden we aan de rand van de afgrond, maar sindsdien hebben we een grote stap voorwaarts gemaakt.

Wie de agende van de samenleving volgt
laat de samenleving in de steek.

Of je nu denk dat je kunt of dat je het niet kunt, je hebt gelijk.
(Henry Ford)

Uit: HERSTEL

.

Planning en gevoeligheden

Sommige dagen lopen heel anders dan gepland.
Het begon al vroeg, dat wil zeggen, láát.
Ik versliep me, omdat ik onrustig heb geslapen, en werd om 9 uur door mijn vader wakker getelefoneerd.
Vóór ik puf genoeg had om het warme bed te verlaten ben ik weer in slaap gevallen.
Om 10 uur wakker en de sponde verlaten.
Zo laat uit bed overkomt me niet vaak.
Het "toilet" maken werd onderbroken door een telefoontje uit Italië.
Dat werd later voortgezet en werd op zijn beurt onderbroken door een bezoek van John.
John heeft dit telefoongesprek opgepikt, voortgezet en beeindigd zodat ik me bezig kon houden met gastheerachtige verplichtingen zoals daar zijn:
Koffie zetten en de tompouces ,die heer John had meegenomen, te beschotelen.
Tijdens ons muziekfestijn belde Ben uit Spanje.
Hij had, door boven gemelde omstandigheden, het dagelijkse "praat"mailtje niet ontvangen.
Wetend dat ik ook maar een alleenwonende oude heer(!) ben, maakte hij zich ongerust.
Je kunt immers nooit weten?
Grappig dat men zich in het verre Spanje ongerust maakt.
Niet alleen grappig overigens, ik vind het prachtig te weten dat mensen aan je denken.
Het leven is immers pas de moeite waard als er mensen zijn die om je geven.
Nu ik het daar toch over heb, Sebo belde ook nog.........

Omdat ik wist dat John ook kan genieten van André Rieu en consorten was dit voor mij een prachtige gelegenheid de nieuw aangeschafte geluidsinstallatie te testen.
Ik moet zeggen, we hebben genoten.
Genoten van de muziek, de film en het geluid.
En eigenlijk ook van elkaar, gedeelde smart is halve smart, maar gedeelde vreugde is meer dan dubbele vreugde.
Eerst zijn we in de Radio City Hall in New York geweest waarna we ons hebben verpoosd in het mooie, warme en muzikale Toscane.

Maar zoals gezegd, mijn planning was anders.

Het is vaak moeilijk om je eigen belevingswereld te vergelijken met anderen.
Vooral als je jong bent ga je er zonder nadenken vanuit dat anderen een zelfde soort gevoelsleven hebben als je zelf.
Langzamerhand ontdekt je, soms met schade en schande, dat dit niet altijd het geval is.
Geregeld had ik het gevoel dingen anders en soms intenser te beleven dan anderen waardoor ik dan natuurlijk ook anders ging denken, althans mijn prioriteiten anders ging leggen.
Eigenlijk een interessante en verrassende ontdekking, maar....... dan weet je nog niets.

Enkele jaren geleden kwam ik het begrip "hooggevoelig" tegen.
Ik dacht toen dat ik me daar eens wat nader in zou moeten verdiepen maar daar is nooit iets van gekomen tot gisteravond toen ik het begrip weer tegenkwam.
Tevens met de kenmerken daarvan.
Min of meer tot mijn opluchting herkende ik veel zaken, natuurlijk niet alles.
Kenmerken dekken nooit voor de volle honderd procent.
Daarna heb ik 3 testjes gedaan waarvan de uitslagen allemaal wezen in de richting van hooggevoelig.
UIteraard zeggen die testjes lang niet alles, (psychologie van de koude grond) ze zijn te beïnvloeden maar geven toch een zeker indicatie.
Temeer omdat ik dingen tegen kwam die ook het gedrag van mijn moeder verklaarbaarder voor me maakte.
Zou het erfelijk kunnen zijn?
De testjes heb ik zo eerlijk mogelijk gemaakt.

Hier de algemene kenmerken:
* voelen stemmingen van anderen goed aan;
* nemen gedetailleerder, subtieler en intenser waar;
* ervaren, reflecteren en voelen diep en intensief;
* hebben afkeer van specifieke indringende prikkels;
* worden geprikkeld door dingen die anderen niet schijnen op te merken;
* raken sneller verzadigd door (bepaalde) prikkels;
* worden meer dan gemiddeld door bijvoorbeeld natuur, kunst of muziek geroerd;
* denken vaak na over hun roeping.
* filosoferen graag en veel en hebben een rijke innerlijke belevingswereld;
* dromen, fantaseren en overwegen veel;
* zijn opmerkzaam en aandachtig;
* functioneren het beste in hun eigen tempo;
* zijn goed in het signaleren en vermijden van fouten;
* vinden het prettig en hebben het nodig om tijd alleen door te brengen;
* hebben rechtvaardigheid en respect hoog in hun vaandel staan;
* zijn vaak plichtsgetrouw en anticiperend op de behoeften van anderen;
* hebben relatief meer last van spanning, stress en fysieke klachten zoals hoofdpijn,
maag/darmklachten en huidirritaties en allergieën;
* hebben last van stemmingswisselingen en sterke emoties;
* lopen groter risico op depressiviteit, chronische vermoeidheid en verslavingen;
* vinden kwaliteit en bevrediging van het werk zeker zo belangrijk als het financiële inkomen.

Maar even laten bezinken allemaal.

KLIK HIER voor de website waar ik het bovenstaande vond.

DQ

.

Zon en andere zaken.

Rustig avondje gister, tot nu toe rustig dagje vandaag.
Woensdagmiddag langs het café komend en blikken naar binnen werpend zag ik daarbinnen enkele goede bekenden zitten.
Heb ze even "verblijd" met mijn aanwezigheid.
Gezellig moment.
Niet veel gedronken maar toch hoofdpijn vandaag.

Die middag had ik een nieuwe geluidsinstallatie gekocht.
Zo'n aanschaf kost me altijd moeite en het duurt enige tijd voor ik blij met de aankoop kan zijn.
Het was een aanschaf die ik lang heb uitgesteld maar wilde ik echt genieten van DVD's, ook eigengemaakte DVD's, CD's, MP3 enz, dan kon ik er niet onderuit.
Mijn oude installatie was defect.
Ik heb er ooit een andere DVD-speler ingezet.
Dat werkte wel en niet, kortom onbetrouwbaar wanneer ik DVD's afspeelde.
Als CD speler en radio werkte hij/zij/het wel prima.
Oók wanneer ik een memory stick in de USB poort steek.
MP3, MPEG4 en JPG
Da's handig.

Kijk, en dan begint het, dit oude apparaat moet worden weggesmeten.
Mijn huis zit vol met dingen die weg geworpen moeten worden.
Dat kost me altijd bijzonder veel moeite.
Mogelijk komt dat omdat ik al heel vroeg, zo vroeg als ik me kan herinneren, belangstelling had voor techniek.
Door gebrek aan geld en gebrek aan technische materialen moest ik elke mogelijkheid aangrijpen die er was om aan spullen te komen.
Daardoor was: hebben is houden!
Toch ontkom ik er niet aan spullen weg te gooien.
Brrrrrrr.

Maar de nieuwe speler werkt perfect na een installatie die een uur of 5 duurde, inberepen het bestuderen van handleiding en afstandbediening.
Die ken ik nu (ongeveer).

Ben heeft twee kalenders uit het gemeentehuis van Valverde del Camino losgeweekt.
Dit alles mede onder druk van Dirk Veen.
Vanmorgen heeft hij het op de post gedaan en is terecht geschrokken van de kosten, ruim € 11.00
Maar Sebo en ik zullen er blij mee zijn.
Bovendien, kalenders zijn hier ook prijzig.

Zo, ik ga nu even weg om te horen hoe het met de gekneusde ribben van Marijke gaat.
Heerlijk het zonnetje in, alleen jammer dat er tussen de zon en mij een spuugende wolkenlaag ligt.

DQ

.

Ter info

Sebo is gestopt met roken !

.

Huelva filmpje