Staatsfatsoen

De mate van het fatsoen van een staat is af te lezen aan de wijze van verdeling van de welvaart, de omvang van de minderbedeelden, de omgang met de minderbedeelden, de zorg voor hen die dit nodig hebben en de mogelijkheid van toegang tot het recht.

Fatsoenlijk

Ik ben hevig geschrokken.

Zit huiverend in een hoekie.

"Waarom dan?" zou je mogelijk vragen.

Nou, ik zal het je vertellen.

Ik moet het kwijt.

Als dat lukt, teminste.

Gisteren hé, gister was ik in de stad.

Niets aan de hand, zou je zeggen.

Maar nu, terwijl ik in feite gewoon rustig op de bank zit, koffiedrinkende, realiseer ik me plotseling dat ik me fatsoenlijke heb gedragen, dat ik niemand heb beledigd en dat ik aardig tegen de mensen ben geweest.

Let wel:

FATSOENLIJK.

ONBELEDIGEND.

MENSAARDIG.

Nee, gister had ik dat niet in de gaten.

Maar nu, alsof er een tijdbom ontploft, slaat de schrik plotseling toe.

Snoert me de keel dicht.

Snak ik naar adem.

Want echt, ik dacht dat ik niet ouderwets was. Dat ik vrij goed met de tijd ben mee gegaan.

Nee dus.

Verbluft en geschrokken blijf ik achter.

Wat nu?

.

Fatsoen

Facebook, wat word ik moe van al die negativiteit, al die scheldpartijen en al die hufterigheid die via jou mijn telefoon binnen druipen.
Terechte en onterechte verontwaardiging.
Waarheid en leugen.
De waarheid?
Moeilijk tot onmogelijk te achterhalen.
Had je maar een afdeling waar slechts menselijkheid en liefde besproken kan worden.
Want ja.....
Die bestaan gelukkig ook nog.
Onder gesneeuwd door roetzwart besmette sneeuw.
Maar ja, zo saai hé?
Die goede dingen.
Bah.
Nee, dan liever wat geweld.
Smeuig gemaakt door smerig, harteloos gescheld.
In onze fatsoenlijke (!) maatschappij mag men beledigen.
Van mijn ouders kreeg ik iets anders mee.
Beledigen en mensen beschadigen mocht niet.
Kon niet.
Nooit.
Waarschijnlijk had ik erg onfatsoenlijke ouders die de fatsoenlijkheids codes niet begrepen.
Sorry, pa en ma dat ik jullie opvoedingsmethoden zo publiekelijk te grabbel gooi.
Ik kan niet anders.
Ik schaam me voor jullie.
Ik ben beschadigd door jullie blik op fatsoen.
Dat fatsoen.
Jullie fatsoen.
Moet ik doen.
En ik, slappeling, probeer dat nog steeds.
Stumper die ik ben.
Slechts geslaagd en geliefd bij mijn kinderen, kleinkinderen en vrienden.
En geheel niet geslaagd, financieel geslaagd, in dit leven.
Logisch eigenlijk.
.

.

Fatsoen

Sommige mensen zijn zo fatsoenlijk dat ze in hun veroordeling onfatsoenlijk worden.

Fatsoenlijk

Ik ben hevig geschrokken.
Zit huiverend in een hoekie.
"Waarom dan?" zou je mogelijk vragen.
Nou, ik zal het je vertellen.
Ik moet het kwijt.
Als dat lukt, teminste.

Gisteren hé, gister was ik in de stad.
Niets aan de hand, zou je zeggen.
Maar nu, terwijl ik in feite gewoon rustig op de bank zit, koffiedrinkende, realiseer ik me plotseling dat ik me fatsoenlijke heb gedragen, dat ik niemand heb beledigd en dat ik aardig tegen de mensen ben geweest.

Let wel:
FATSOENLIJK.
ONBELEDIGEND.
MENSAARDIG.

Nee, gister had ik dat niet in de gaten.
Maar nu, alsof er een tijdbom ontploft, slaat de schrik plotseling toe.
Snoert me de keel dicht.
Snak ik naar adem.
Want echt, ik dacht dat ik niet ouderwets was. Dat ik vrij goed met de tijd ben mee gegaan.
Nee dus.

Verbluft en geschrokken blijf ik achter.
Wat nu?
.

Fatsoen

Laats kwam ik het tegen.
Een vlaag van lichte herkenning overviel me.
Dat wil zeggen, ik herkende een klank van vroeger.
Raakte in verwarring en pakte er een oud woordeboek bij.
Verrek het woord stond er:

-----------------+   FATSOEN   +-----------
.

Fatsoen en geweten.

Voor fatsoen heb je een geweten nodig.

Klikken

Vroeger was klikken onfatsoenlijk.
Nu heeft de overheid kliklijnen ingesteld.

Bezorgd

Als ik iemand niet begrijp probeer ik me vaak voor te stellen hoe ik zou zijn in in die situatie.
Soms lukt dat.
Soms lukt dat gedeeltelijk.
Soms lukt dat helemaal niet.

Nu in de huidige ingewikkelde en moeilijk te overziene situatie zie ik dat velen hetzelfde proberen.
Hoe zou jij je voelen als je huis, haard en familie moet verlaten?
Hoe zou jij je voelen?

Vaak tevergeefs.
Al heel lang geleden heb ik ontdekt dat vele mensen dit niet kunnen, willen of durven.
Nog een stap verder en zelfs elementaire fatsoensregels gelden niet meer.

Helaas moet ik toegeven dat de opeenvolgende regeringen geen voorbeeld zijn geweest.
Ik denk nog aan het CDA.
       - Fatsoen moet je doen -
Inderdaad, de ander!

De zorg.
Ach, ach.

Ik denk aan politieke partijen.
De PVV.
Fatsoen is ver te zoeken.
Toch sjouwt het volk er verblind achteraan.

Fatsoen?
Gelukkig bestaat het nog.
Eerlijk gezegd kom ik heel veel fatsoenlijke en vriendelijke mensen tegen.

Ik blijf bezorgd.
                                 ZEER!
.