Roken

Hoe vaker je het doet, hoe sneller er een eind aankomt.

Dat is het mooie van roken.

Sigaret van wc papier

Herhaling.

Schreef het eerder 

Zoemende insecten rond mijn hoofd.

Dommelende in de zwartafgetekende schaduw die dat slechts kan zijn omdat de zon doet wat hij behoort te doen.

Schijnen!

Dat alles brengt mij terug naar dat slootje links van de weg van Alkmaar naar Bergen.

Zo ontzettend lang geleden.

Vijftig jaar?

Nee, zeker zestig jaar.

Ruim.

Dat slootje met het groene kroost en net als nu, zomerszoemende insecten.

We zaten daar.

Mijn vriendjes en ik.

Beetje bang want we mochten daar vast niet komen.

Toch was de wereld, onze wereld, mooi en vredig.

Zo'n tien jaar na de oorlog.

Vredig maar spannend.

Eén van ons had een rol closetpapier achterover gedrukt.

Inderdaad.

Achterover gedrukt.

Niet iedereen had zo'n rol in huis.

Krantenpapier, dat wel.

Velen hadden zelfs geen w.c.

Een ton.

Een vies stinkende ton.

Een ton, slechts een keer per week geleegd door de tonnenman.

Terug naar de sloot.

Wat moesten we met w.c. papier?

Tja, je verbeeld je dat je al heel groot bent.

Een echte man.

Een echte kerel, en die rookt.

Roken?

Hoe kwam je aan tabak?

Thuis werd er bij meerderen niet gerookt.

Ook bij mij niet.

Vandaar dat w.c. papier.

Dat kon je roken.

Mits stijf opgerold.

Met de eveneens gesnaaide lucifers.

Van belang i.v.m. fikkie stoken.

Wouw, hoe stoer.

En hoe vies.

Zuig je te hard?

Vlam in de keel.

Als ik de geur weer zou ruiken zou ik weer daar zijn.

Links van de Bergerweg.

Tussen de bosjes.

Bij het groenuitgeslagen slootje.

Onder de zoemende insecten.

De peuk

Vele jaren geleden overleed een goede kennis van mij op jonge leeftijd.

Longkanker!

Ze was een zware roker.

Toen de kist het graf in zakte gooide iemand daar een peuk op.

Nog steeds weet ik de bedoeling niet van dit gebaar.

Was het, beste meid we missen je en blijven aan je denken als die goede vriendin met de eeuwige peuk of was het de boodschap, zo jammer want aan roken ga je dood?

Ik vermoed het eerste.

Mogelijk beiden.

Het gebaar voelde als een schampschot.

Het schrijnt nog steeds.

Na al die jaren.

Voor mij geldt de leus:

  

                    "DOOD AAN DE PEUK"

.

.

Roken

Zag in de bushalte een jong meisje roken.
Het ontroerde mij en maakte me verdrietig.
Niet alleen zij maar ook anderen zíjn verantwoordelijk voor haar té vroege dood.
Had ik maar de macht haar te helpen.

Vriendin, peuk, dood.

Vele jaren geleden overleed een goede kennis van mij op jonge leeftijd.
Longkanker!
Ze was een zware roker.
Toen de kist het graf in zakte gooide iemand daar een peuk op.
Nog steeds weet ik de bedoeling niet van dit gebaar.
Was het, beste meid we missen je en blijven aan je denken als die goede vriendin met de eeuwige peuk of was het de boodschap, zo jammer want aan roken ga je dood?
Ik vermoed het eerste.
Mogelijk beiden.

Het gebaar voelde als een schampschot.
Het schrijnt nog steeds.
Na al die jaren.

Voor mij geldt de leus:
 
                    "DOOD AAN DE PEUK"
.
.

Maartens pijp

Hij zoog de laatste rook uit zijn pijp alvorens hij het apparaat aan Maarten gaf waarna die de pijpgever naar het crematorium bracht teneinde hem in rook de pijp uit te kunnen laten gaan.

Roken en de dood

En als je dan naar zo'n optocht staat te kijken..
En als er dan iemand naast je staat te roken...
Dan kan je niet anders denken dan....
Bah, wat een stank, wat een rot lucht.
En als tweede gedachte....
Die rotzooi gaat allemaal zijn longen in.
En als derde gedachte...
Meerdere vrienden en kennissen van mij zijn de pijp uitgegaan door die stinkstok.
En als vierde gedachte.....
Ik heb vrienden die roken.....
En als vijfde gedachte.....
Wanneer zal ik hen gaan verliezen?
Wanneer!
.

De rook filosoof