Hoewel religie me met de paplepel is ingegeven ga ik nooit naar de kerk.
Dat wil niet zeggen dat ik ongevoelig voor religieuse zaken ben.
In tegendeel.
Zoeker als ik ben, blijf ik zoeken naar de waarheid, als die al bestaat.
Heb erg veel respect voor hen die een soort van "kinderlijk" geloof hebben met het Godsvertrouwen dat daar bij hoort.
Wat is het mooi als je zo'n zekerheid bezit.
Wat geeft dat een rust.
Voor mij blijft dat een, in ieder geval tot nu toe, onbereikbaar ideaal.
In de bijbel zegt Paulus zoiets als:
"Geloof is de zekerheid van de dingen die men hoopt".
Een boeiende uitspraak, een uitspraak die oproept tot nadenken.
Maar het is voor mij niet voldoende.
Ik ben te "bewijzerig". Ik merk dat ik zekerheid wil hebben in bewijs.
Niet voor niets dat mensen wonderen willen zien.
Mij gaat het niet om het wonder, niet om het spektakel maar om het bewijs van het bestaan van God.
Niet geloven in God is geen bewijs dat hij niet bestaat, wel geloven is eveneens geen bewijs dat hij bestaat.
Daar ga je dan.
Maar niet geloven is óók geloven.
Kennelijk is geloven een zeer fundamentele zaak.
Om kort te gaan het blijft een lastige zaak.
Ik ben er van overtuigd dat er velen in dezelfde situatie verkeren als ik.
Velen zoeken naar de waarheid.
Ik ben niet in staat om mensen te overtuigen als ik dat zelf niet ben.
Wel wil ik een ieder aanraden om zondags wat eerder uit het warme nestje te stappen en om 9 uur de TV op RTL 5 te zetten.
"Hour of Power"
En andere mogelijkheid is om naar de site te gaan.
Klik op Titel.
-
