Zo, na twee dagen weblog-inactiviteit ben ik er weer.
Woensdag zijn we naar Utrecht geweest om de verjaardag van Mick, onze kleinzoon, te vieren.
Met 3 jaar ben je al een hele kerel.
Het was een leuke dag.
's Morgens om 8 uur weg en 's avonds rond 8 uur weer terug.
De PC heb ik daarna niet meer aangedaan.
Gister eveneens amper de PC aangehad.
De laatste tijd heb ik niet zoveel puf om achter het apparaat te kruipen.
Dat heeft denk ik toch te maken met een latent aanwezige verkoudheid die geregeld tegen me zegt, ha ha, ik ben er nog.
Dus beperk ik me maar tot lezen.
Op zich is dat echter geen beperking want de boeken die ik onderhanden heb geven me een feestelijk en prettig gevoel.
De Frankrijk Omnibus van Peter Mayle is een heerlijk zonnig leesfeest.
Die man kan schrijven, zeg.
Fantastisch.
Ook heb ik Ik heb te weinig geloof om atheïst te zijn weer opgepakt.
Dat moest ik enige dagen laten rusten omdat het geen makkelijk boek is en de hersens in redelijk conditie moeten zijn om het te volgen.
Maar, tsjonge, wat interessant.
Ik weet dat er kritiek is op het boek.
Dat is niet erg, je hoeft het niet met alles eens te zijn.
Maar de benadering van geloof en atheïsme door de schrijvers vind ik de moeite waard.
Ennnnn, omdat ik even geen hondenoppasdienst heb kan ik weer gebruik maken van mijn "lees"stoel bij het raam.
De laatste dagen werd ie ingepikt door de hond.
Het is trouwens toch een beetje een boekenmaand.
Heb een boek of vijf gekocht en ik zit te denken aan Knielen op een bed violen een roman van Jan Siebelink".
Met pasen komt de familie uit Italië over.
Kijk, die gedachte maakt een sombere winter zonnig.
Over winter gesproken.
Het was de laatste dagen wat moeilijk om de winter uit huis te krijgen.
De kachel liet het geregeld afweten.
Vandaar dat ik er een monteur heb bijgehaald.
Hij heeft het oude beestje opgeknapt en van nieuwe ledematen voorzien.
En dat helpt.
Ik hoor de kachel in de bijkeuken enthousiast joelen en z'n vreugde delen met de radiator naast me.
Het blijft natuurlijk oneerlijk dat het bij mijn zwager in Spanje de hele winter prachtig, bijna kortebroekenweer is geweest.
Enfin, ze zullen in de zomer wel worden afgestraft met temperaturen boven de 45 graden in de schaduw.
Het is vandaag prachtig weer maar bepaald niet warm.
Nu 1,1 graden op mijn buitenthermometer.
Zal oplopen tot een graad of 5; zonnig wandelweder.
Gezien dat de komende lente nu al ernstige pogingen onderneemt de bloemen uit de grond te krijgen?
DQ
.
Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
vrijdag 15 februari 2008
dinsdag 12 februari 2008
Hond- en oppassersleed
Een paar dagen geleden had ik me opgeworpen als stoere begeleider en beschermer van het hondje van Marijke.
Rechts in de kolom staat een foto van Boris in volledige wapenrusting.
Het was prachtig weer en we liepen genoegelijk te slenteren en te snuffelen, de hond, aan al de heerlijke luchtjes die andere honden hadden achtergelaten.
Boris kreeg visioenen van alles wat mogelijk was in de pretparken van een hondenbestaan.
Ik had andere visioenen, was niet de enige die aan het wandelen was........
Net was Boris uitgebreid bezig toilet te maken toen hij onverhoeds werd aangevallen door een Labrador.
Waarschijnlijk een Labrador met speelplannen maar die kwam hij zo onverwachts aankondigen dat wij ons wild schrokken.
Boris sprong op uit een min of meer zittende houding, de Labrador vloog boven op hem en terwijl diens baas riep: "hij doet niets", droop het bloed al onder het kinnetje van het hondje vandaan.
En niet zo'n beetje, mijn handen zaten direct vol onder het bloed.
Daar schrokken de baas van de Labrador en ik behoorlijk van.
De zon leek net wat minder te stralen en de atmosfeer veranderde.
Gelukkig bleek de chef van de Labrador een eerlijk mens, hij stelde onmiddelijk voor om het hondje naar de dierenarts te brengen.
Goed idee, maar dan sta je met je roodgeverfde handen toch wat raar te wachten op iemand die je niet kent, die z'n hond eerst moet wegbrengen, die een afspraak met de dokter zal maken om ons dan vervolgens op te komen halen teneinde per auto naar de dierenarts te gaan.
En dat terwijl de hond bijna leeg liep en het groen van het gras zonsondergangskleuren aan het aannemen was.
Het autotochtje met een bibberend bloedend hondje met een lappie rond het nekkie was geen vreugdetochtje maar voldeed aan de opzet ons naar de dierenartsenpraktijk te brengen.
Na het vervullen van allerlei administratieve handelingen werd het beestje op een onderzoektafel gelegd.
Het onderzoeken viel niet mee want het was duidelijk dat pijn en angst de overhand hadden.
Daarom nam de arts het besluit Boris daar te houden om hem eerst te verdoven zodat het onderzoek makkelijker zou gaan en de behandeling beter zou kunnen verlopen.
Aan het eind van de middag kon hij opgehaald worden.
Er bleek inderdaad het nodige aan de hand te zijn.
De hoektand van de grote hond was vanonder de keel omhoog dwars door de tong gegaan.
Boven op de kop was eveneens een wondje.
Dat betekende dus dat de grote hond het koppie van zijn kleinere soortgenootje in z'n geheel in de bek had gehad.
Logisch dat er veel bloed was gevloeid.
"Maar" verklaarde de arts "als er geen ontstekingen of andere narigheden bijkomen dan komt alles weer goed".
Hopen maar.
Over twee weken de hechtingen laten verwijderen.
Ik had Marijke nog niets verteld, eerst maar eens afwachten hoe alles zou verlopen.
Anders werkte ze niet prettig meer.
Ze is stapelgek op het beestje.
In familieoverleg is ze later op de hoogte gebracht door onze dochter vanuit Italië.
Afstanden zijn er wat dat betreft niet meer.
Marijke was net op tijd bij de arts om, samen met ons, haar hondje op te halen.
Sinds dat moment fungeert mijn huis als ziekenhuis en ik als verplegend personeel.
Als je in aanmerking neemt wat er gebeurd is gaat het behoorlijk goed met Boris.
Wij zouden waarschijnlijk enige dagen in het ziekenhuis moeten verblijven om daarna in alle rust thuis te genezen.
Maar die oude Boris (12 jaar) sjokt rustig mee om de behoeften ter juister plaatse af te leveren.
Wel, inderdaad, het sjokken gaat een stuk rustiger dan anders.
Vanmiddag liep er een jongen met een Labrador; aangelijnd.
Ik denk dat het de bewuste Labrador was want Boris liep te beven als een rietje.
Wie zei er ook al weer dat beesten geen emoties hebben?
Moraal:
Bedenk je twee maal als je je wilt opofferen als hondenhoeder.
Het geeft een knap lullig gevoel als je dit overkomt.
Arme Boris, arme Marijke en arme ik (en de eigenaar van de Labrador niet te vergeten. Tweehonderd Euro is niet niks).
DQ
.
Rechts in de kolom staat een foto van Boris in volledige wapenrusting.
Het was prachtig weer en we liepen genoegelijk te slenteren en te snuffelen, de hond, aan al de heerlijke luchtjes die andere honden hadden achtergelaten.
Boris kreeg visioenen van alles wat mogelijk was in de pretparken van een hondenbestaan.
Ik had andere visioenen, was niet de enige die aan het wandelen was........
Net was Boris uitgebreid bezig toilet te maken toen hij onverhoeds werd aangevallen door een Labrador.
Waarschijnlijk een Labrador met speelplannen maar die kwam hij zo onverwachts aankondigen dat wij ons wild schrokken.
Boris sprong op uit een min of meer zittende houding, de Labrador vloog boven op hem en terwijl diens baas riep: "hij doet niets", droop het bloed al onder het kinnetje van het hondje vandaan.
En niet zo'n beetje, mijn handen zaten direct vol onder het bloed.
Daar schrokken de baas van de Labrador en ik behoorlijk van.
De zon leek net wat minder te stralen en de atmosfeer veranderde.
Gelukkig bleek de chef van de Labrador een eerlijk mens, hij stelde onmiddelijk voor om het hondje naar de dierenarts te brengen.
Goed idee, maar dan sta je met je roodgeverfde handen toch wat raar te wachten op iemand die je niet kent, die z'n hond eerst moet wegbrengen, die een afspraak met de dokter zal maken om ons dan vervolgens op te komen halen teneinde per auto naar de dierenarts te gaan.
En dat terwijl de hond bijna leeg liep en het groen van het gras zonsondergangskleuren aan het aannemen was.
Het autotochtje met een bibberend bloedend hondje met een lappie rond het nekkie was geen vreugdetochtje maar voldeed aan de opzet ons naar de dierenartsenpraktijk te brengen.
Na het vervullen van allerlei administratieve handelingen werd het beestje op een onderzoektafel gelegd.
Het onderzoeken viel niet mee want het was duidelijk dat pijn en angst de overhand hadden.
Daarom nam de arts het besluit Boris daar te houden om hem eerst te verdoven zodat het onderzoek makkelijker zou gaan en de behandeling beter zou kunnen verlopen.
Aan het eind van de middag kon hij opgehaald worden.
Er bleek inderdaad het nodige aan de hand te zijn.
De hoektand van de grote hond was vanonder de keel omhoog dwars door de tong gegaan.
Boven op de kop was eveneens een wondje.
Dat betekende dus dat de grote hond het koppie van zijn kleinere soortgenootje in z'n geheel in de bek had gehad.
Logisch dat er veel bloed was gevloeid.
"Maar" verklaarde de arts "als er geen ontstekingen of andere narigheden bijkomen dan komt alles weer goed".
Hopen maar.
Over twee weken de hechtingen laten verwijderen.
Ik had Marijke nog niets verteld, eerst maar eens afwachten hoe alles zou verlopen.
Anders werkte ze niet prettig meer.
Ze is stapelgek op het beestje.
In familieoverleg is ze later op de hoogte gebracht door onze dochter vanuit Italië.
Afstanden zijn er wat dat betreft niet meer.
Marijke was net op tijd bij de arts om, samen met ons, haar hondje op te halen.
Sinds dat moment fungeert mijn huis als ziekenhuis en ik als verplegend personeel.
Als je in aanmerking neemt wat er gebeurd is gaat het behoorlijk goed met Boris.
Wij zouden waarschijnlijk enige dagen in het ziekenhuis moeten verblijven om daarna in alle rust thuis te genezen.
Maar die oude Boris (12 jaar) sjokt rustig mee om de behoeften ter juister plaatse af te leveren.
Wel, inderdaad, het sjokken gaat een stuk rustiger dan anders.
Vanmiddag liep er een jongen met een Labrador; aangelijnd.
Ik denk dat het de bewuste Labrador was want Boris liep te beven als een rietje.
Wie zei er ook al weer dat beesten geen emoties hebben?
Moraal:
Bedenk je twee maal als je je wilt opofferen als hondenhoeder.
Het geeft een knap lullig gevoel als je dit overkomt.
Arme Boris, arme Marijke en arme ik (en de eigenaar van de Labrador niet te vergeten. Tweehonderd Euro is niet niks).
DQ
.
maandag 11 februari 2008
Zonsondergang
Zojuist gelezen opmerkingen:
"Wat een prachtige zonsondergang".
"Ja, heel indrukwekkend voor zo'n klein dorpje".
.
"Wat een prachtige zonsondergang".
"Ja, heel indrukwekkend voor zo'n klein dorpje".
.
Conditie
Al zo lang ik me kan herinneren ben ik verkouden.
Niet dat ik altijd zit te hoesten en te proesten maar de verkoudheid lijkt als een monster op de loer te liggen.
Klaar om toe te happen.
Wederom ben ik slachtoffer.
Eén van de gevolgen is dat ik me niet fit genoeg voel om een bijdrage te leveren aan het log.
Daarom laat ik het bij met het plaatsen van twee youtube filmpjes.
Een video van een gospelzangeres die ik zag bij Hour of Power (elke zondagmorgen van 8 of 9 uur en herhaling van 9 tot 10 uur) en een indrukwekkend filmpje van ontdekkingen van de Hubble ruimte telescoop.
DQ
.
Niet dat ik altijd zit te hoesten en te proesten maar de verkoudheid lijkt als een monster op de loer te liggen.
Klaar om toe te happen.
Wederom ben ik slachtoffer.
Eén van de gevolgen is dat ik me niet fit genoeg voel om een bijdrage te leveren aan het log.
Daarom laat ik het bij met het plaatsen van twee youtube filmpjes.
Een video van een gospelzangeres die ik zag bij Hour of Power (elke zondagmorgen van 8 of 9 uur en herhaling van 9 tot 10 uur) en een indrukwekkend filmpje van ontdekkingen van de Hubble ruimte telescoop.
DQ
.
Om klein van te worden.
Al eerder schreef ik over de geweldige menselijke verbeeldingskracht.
Dat wil zeggen: We verbeelden ons zoveel.
Dat is in orde als we naar ons lichaam kijken.
Wat een geweldig stukje vakmansschap.
Maar alles wat we maken en ooit denken te kunnen maken komt nog niet in de buurt hier van.
Laat staan als we verder het heelal in kijken.
DQ
.
zaterdag 9 februari 2008
Rokend wapengekletter
- Gisteren las ik in de krant dat er deze eeuw 1 miljard mensen zullen sterven aan tabak als er niets aan wordt gedaan.
- Op de TV zag ik weer gruwelijke beelden gemaakt in allerlei brandhaarden.
De mensen die rijk zijn geworden door fabricatie en handel van die verslavende tabakstroep behoren bij de respectabelen van deze maatschappij.
De mensen die rijk zijn geworden van de fabricatie en handel van die moordende wapentroep behoren tot de respectabelen van deze maatschappij.
- Op de TV zag ik weer gruwelijke beelden gemaakt in allerlei brandhaarden.
De mensen die rijk zijn geworden door fabricatie en handel van die verslavende tabakstroep behoren bij de respectabelen van deze maatschappij.
De mensen die rijk zijn geworden van de fabricatie en handel van die moordende wapentroep behoren tot de respectabelen van deze maatschappij.
Sus uw geweten zacht profiteurs.
Rust zacht slachtoffers.
DQ
.
DQ
.
Houden van........
Ik hou van mij
Ik hou van mij hoor je nooit zingen.
Ik hou van mij wordt nooit gezegd.
Maar ik hou van mij ga ik toch zingen.
Want ik hou van mij, van mij alleen en ik meen het echt.
Ik hou van mij, want ik ben te vertrouwen.
Ik hou van mij, van mij kan ik op aan.
Ik hou van mij, op mij kan ik tenminste bouwen.
Ik hou van mij en ik laat mij nooit meer gaan.
Ik blijf bij mij en niet voor even.
Ik blijf bij mij voor eeuwig en altijd.
Ben zelfs bereid mijn leven voor mezelf te geven.
Ik blijf bij mij totdat de dood mij scheidt.
Ik hou van jou zeg ik soms ook wel.
Ik hou van jou schat en ik meen het echt.
Maar ik hou van jou zeg ik alleen maar voor de spiegel.
Zo komt ik hou van jou weer bij mezelf terecht.
Ik hou van mij, van mij, van mij en van geen ander.
Want ik ben verreweg de leukste die ik ken.
Ik hoef mezelf zonodig ook voor mij niet te veranderen.
Ik blijf bij mij mezelf, gewoon zoals ik ben.
Want ik hou van jou betekent meestal.
Schat hier heb je mijn problemen los maar op.
Leef in een hel en verwacht van jou de hemel.
Je geeft de hel weg, dank je wel zeg, rot lekker op.
Want houwen van een ander.
Dat heb jij alleen maar nodig.
Omdat je niet genoeg kan houden van jezelf.
Hou van jou joh, maak de ander overbodig.
Ware liefde, geloof me, begint altijd bij jezelf.
Want ik hou van jou is niet de sleutel tot de ander.
Maar ik hou van mij, al klinkt het bot en slecht.
Want wie van zichzelf houdt.
Die geeft pas echt iets kostbaars.
Als-ie ik hou van je tegen een ander zegt.
Harry Jekkers
.
vrijdag 8 februari 2008
Hella Haase Museum
Sinds kort heeft Hella Haase een Internet museum.
Het ziet er goed uit en is een aanrader.
Uit: Persoonsbewijs
“Er is in vrijwel alles wat ik geschreven heb sprake van een speurtocht. Altijd is iemand of een aantal mensen tegelijkertijd, bewust of onbewust, op zoek naar de achtergronden van gebeurtenissen, naar het eigen wezen of dat van anderen, altijd moet er een geheim ontsluierd, een raadsel opgelost worden.”
.
Xan heeft een reactie op "Alibi" (2)
Nog eentje als waarschuwing over het alledaagse leven dat wij leiden vol met vanzelfsprekendheden en geeft ook het principe: Die before you die, goed aan in andere metaforen...
Val niet weer in slaap
De ochtendbries heeft geheimen
en wil ze kwijt aan jou
Val niet weer in slaap
Vraag wat je werkelijk wilt
Val niet weer in slaap
Mensen lopen in en uit over
de drempel
waar de twee werelden elkaar raken
Daar is het gat van de deur
hij staat open voor jou
Val niet weer in slaap
Rumi 13e eeuw
.
De ochtendbries heeft geheimen
en wil ze kwijt aan jou
Val niet weer in slaap
Vraag wat je werkelijk wilt
Val niet weer in slaap
Mensen lopen in en uit over
de drempel
waar de twee werelden elkaar raken
Daar is het gat van de deur
hij staat open voor jou
Val niet weer in slaap
Rumi 13e eeuw
.
Xan heeft een reactie op "Alibi" (1)
Xan heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Alibi" achtergelaten:
een onderwerp dat mij ook mateloos interesseert...
de zin van het leven...
alibi vind ik een rot woord, alsof je verantwoording af moet leggen om je leven 'nut'te geven.
- Mee eens
Er zijn echter, als je een beetje oplettend leest, zinnen die in je geheugen haken en een soort kettingreactie van gedachten veroorzaken.
Gedachten en ideëen die er natuurlijk al lang zijn maar dan als het ware weer aangestoten worden.
Je schrijft... er zijn dingen die zo vanzelfsprekend zijn...' : ik denk dat de zin van het leven juist ook te maken heeft met verwondering, geen vanzelfsprekendheden. Je blijven verwonderen...Daarnaast spreekt de zin : worden wie je bent me aan.
- Dat is een mooie zin.
Zelf zit ik met de grote vraag: Als het leven ZIN heeft, is er dan ook een ZINgever?
Zingeving lijkt me een doelbewuste handeling.
Het wordt gegeven.
???????? <--- Bewust geplaatste vraagtekens.
In mijn training op De Voorde hebben wij het vaak over de zin van het leven. ieder heeft zijn unieke talent in te brengen. Maar dit klinkt weer heel doelgericht. ook gewoon door te zijn voeg je al iets unieks toe aan de schepping.
- Iets toevoegen aan de schepping, gewoon omdat je er bent.
Zo heb ik het nog nooit gezien maar het geeft me een warm gevoel.
Omdat je er bent, ben je belangrijk.
Ja, zo is het.
Dat kan een steun zijn.
Dit alles te realiseren betekent 'sterven voor je sterft'. Een werkelijk schitterende italiaanse tekst van een klassiek muziekstuk van Stefano Landi : bisogna morire..sterf voordat je sterft, mijn lievelings cd, in figuurlijke zin dan he ;-)
- Hier moet ik eens rustig over nadenken want ik weet niet precies wat je bedoelt.
Helaas ken ik de muziek niet.
.
een onderwerp dat mij ook mateloos interesseert...
de zin van het leven...
alibi vind ik een rot woord, alsof je verantwoording af moet leggen om je leven 'nut'te geven.
- Mee eens
Er zijn echter, als je een beetje oplettend leest, zinnen die in je geheugen haken en een soort kettingreactie van gedachten veroorzaken.
Gedachten en ideëen die er natuurlijk al lang zijn maar dan als het ware weer aangestoten worden.
Je schrijft... er zijn dingen die zo vanzelfsprekend zijn...' : ik denk dat de zin van het leven juist ook te maken heeft met verwondering, geen vanzelfsprekendheden. Je blijven verwonderen...Daarnaast spreekt de zin : worden wie je bent me aan.
- Dat is een mooie zin.
Zelf zit ik met de grote vraag: Als het leven ZIN heeft, is er dan ook een ZINgever?
Zingeving lijkt me een doelbewuste handeling.
Het wordt gegeven.
???????? <--- Bewust geplaatste vraagtekens.
In mijn training op De Voorde hebben wij het vaak over de zin van het leven. ieder heeft zijn unieke talent in te brengen. Maar dit klinkt weer heel doelgericht. ook gewoon door te zijn voeg je al iets unieks toe aan de schepping.
- Iets toevoegen aan de schepping, gewoon omdat je er bent.
Zo heb ik het nog nooit gezien maar het geeft me een warm gevoel.
Omdat je er bent, ben je belangrijk.
Ja, zo is het.
Dat kan een steun zijn.
Dit alles te realiseren betekent 'sterven voor je sterft'. Een werkelijk schitterende italiaanse tekst van een klassiek muziekstuk van Stefano Landi : bisogna morire..sterf voordat je sterft, mijn lievelings cd, in figuurlijke zin dan he ;-)
- Hier moet ik eens rustig over nadenken want ik weet niet precies wat je bedoelt.
Helaas ken ik de muziek niet.
.
donderdag 7 februari 2008
Om over na te denken.
Astrofysicus Hugo Ross heeft alle 120 astronomische constanten berekent die nodig zijn om leven op welke planeet dan ook mogelijk te maken.
Uitgaande van de veronderstelling dat het heelal
10-22 planeten telt (een 1 met 22 nullen) is zijn antwoord onthutsend en sluit toeval uit.
De kans op leven is 1 op 1 met 138 nullen!
In het hele universum zijn maar
10-70 (een 1 met 70 nullen) atomen.
De kans dat enige planeet in het heelal dezelfde levensonderhoudende omstandigheden heeft als de aarde is dus praktisch NUL.
.
Uitgaande van de veronderstelling dat het heelal
10-22 planeten telt (een 1 met 22 nullen) is zijn antwoord onthutsend en sluit toeval uit.
De kans op leven is 1 op 1 met 138 nullen!
In het hele universum zijn maar
10-70 (een 1 met 70 nullen) atomen.
De kans dat enige planeet in het heelal dezelfde levensonderhoudende omstandigheden heeft als de aarde is dus praktisch NUL.
Tenzij er een ontwerper achter zit.
.
Boeken en DVD
Bij de tientallen andere boeken die ik aan het lezen ben springen er op dit moment twee in het bijzonder uit.
Dat is De reis van je hoofd naar je hart van Leo Fijen en Ik heb te weinig geloof om atheïst te zijn van Norman L. Geisler en Frank Turek.
Over beide boeken schreef ik reeds eerder.
Met het eerst genoemde boek ben ik al enige tijd bezig omdat ik de mystiek langzaam wil laten zakken.
Het tweede boek heb ik sinds kort in huis en boeit me mateloos.
Van de 543 blz, heb ik er gisteren 93 gelezen.
Het is wel zaak het hoofd er bij houden omdat het, in ieder geval tot nu toe, sterk filosofisch van aard is.
Maar het is genieten.
Zal zo af en toe doorgeven hoe de rest van het boek me bevalt.
Ik ben een boekenfreak en probeer altijd een zeker budget beschikbaar te houden om boeken aan te schaffen.
Zo liep ik gisteren tegen aan prachtig boek aan over Romaanse kunst; architectuur, beeldhouwkunst en schilderkunst.
Ook weer één van die boeken die me veel plezier doen.
Vooral oude architectuur is fantastisch.
Stiekem kijk ik uit naar een soortgelijk boek over Gotische- en Barokke kunst.
Ach, soms moet je jezelf even kietelen.
Probleem is echter, waar laat ik al die boeken?
Al enkele dagen ben ik bezig om oude videobanden die ik ooit heb volgeschoten tijdens reizen over te zetten naar DVD.
Dat is een zeer langdurige klus.
Drie uur DVD kostte me gisteren een dag.
Het kan sneller maar dan kan ik niets bewerken.
Deze drie uur is onbewerkt maar ik kan later, uit dat wat inmiddels is opgeslagen op de HD, een compilatie maken van bijv. een uur.
Dat is gemakkelijker om aan geïnteresseerden te laten zien.
Van de laatste reis naar Italië is inmiddels een compilatie van een uur gemaakt.
Overigens, de banden die ik nu overzet naar DVD zijn al veel eerder eens overgezet.
Inmiddels is mijn apparatuur echter verbeterd zodat het eindresultaat fraaier is.
DQ
.
Dat is De reis van je hoofd naar je hart van Leo Fijen en Ik heb te weinig geloof om atheïst te zijn van Norman L. Geisler en Frank Turek.
Over beide boeken schreef ik reeds eerder.
Met het eerst genoemde boek ben ik al enige tijd bezig omdat ik de mystiek langzaam wil laten zakken.
Het tweede boek heb ik sinds kort in huis en boeit me mateloos.
Van de 543 blz, heb ik er gisteren 93 gelezen.
Het is wel zaak het hoofd er bij houden omdat het, in ieder geval tot nu toe, sterk filosofisch van aard is.
Maar het is genieten.
Zal zo af en toe doorgeven hoe de rest van het boek me bevalt.
Ik ben een boekenfreak en probeer altijd een zeker budget beschikbaar te houden om boeken aan te schaffen.
Zo liep ik gisteren tegen aan prachtig boek aan over Romaanse kunst; architectuur, beeldhouwkunst en schilderkunst.
Ook weer één van die boeken die me veel plezier doen.
Vooral oude architectuur is fantastisch.
Stiekem kijk ik uit naar een soortgelijk boek over Gotische- en Barokke kunst.
Ach, soms moet je jezelf even kietelen.
Probleem is echter, waar laat ik al die boeken?
Al enkele dagen ben ik bezig om oude videobanden die ik ooit heb volgeschoten tijdens reizen over te zetten naar DVD.
Dat is een zeer langdurige klus.
Drie uur DVD kostte me gisteren een dag.
Het kan sneller maar dan kan ik niets bewerken.
Deze drie uur is onbewerkt maar ik kan later, uit dat wat inmiddels is opgeslagen op de HD, een compilatie maken van bijv. een uur.
Dat is gemakkelijker om aan geïnteresseerden te laten zien.
Van de laatste reis naar Italië is inmiddels een compilatie van een uur gemaakt.
Overigens, de banden die ik nu overzet naar DVD zijn al veel eerder eens overgezet.
Inmiddels is mijn apparatuur echter verbeterd zodat het eindresultaat fraaier is.
DQ
.
woensdag 6 februari 2008
Valverde.es
Zij die een blik willen werpen op een site uitValverde del Camino kunnen op het logo klikken.
DQ
.
Lucas Macias Navarro
Verder in mijn log schreef ik over Lucas Macias NavarroHet is een hoboïst die sinds dit jaar bij het Concergebouworkest in Amsterdam werkt.
Lucas komt uit Valverde del Camino.
Hieronder eerst een artikel in het Spaans,
klik op foto voor de site.
Daaronder een artikel in het Engels:
The Result of The 8th International Oboe Competition of Karuizawa
Een contest in Japan.
Valverde en el Mundo Imprimir E-Mail
Escrito por Administrator
martes, 07 de agosto de 2007
El oboísta Valverdeño Lucas Macias acompaño a la Soprano Ainhoa Arteta en un concierto en Cadaqués
El oboísta Lucas Macias Navarro, sobredimensiona su actividad artística en el verano con motivo de los innumerables festivales que se prodigan por todo el mundo. De esta forma, nos consta por Internet, sus actuaciones más importantes en el Festival Mozart de Wüzrburgo (Alemania) Lausanna (Suiza) Kuhmo (Finlandia) Castell de Peralada y Cadaqués (España) Aix en Provence (Francia) San Sebastián (España) y el Festival R.Strauss en Alemania.
Toda esta energía artística, la emplea de forma indiscriminada ya sea en música sinfónica, de cámara o concertística como solista, para eso es un virtuoso que domina cualquier estilo de música.
Un claro ejemplo de lo que decimos, lo ilustra la foto que se adjunta en la que aparece después de un concierto en Cadaqués (España) en el que acompañó a la soprano Ainhoa Arteta con un rotundo éxito.
============
The Result of The 8th International Oboe Competition of Karuizawa
Sony Music Foundation announced recipients of the 8th International Oboe Competition of Karuizawa. This competition was formally known as “International Oboe Competition of Tokyo”. Starting with their 8th year, competition venue will be relocated to Karuizawa (Nagano, Japan), and thus renamed “International Oboe Competition of Karuizawa”.
The Final stage was held at the Karuizawa Ohga Hall on October 22,2006.
First Prize: Lucas MACIAS NAVARRO (Spain)
Second Prize: Nora CISMONDI (France)
Third Prize: Mikhail ZHURAVLEV (Russia)
Finalists: Victor AVIAT (France)
Cho EUN YOUNG (South Korea)
Qing LIN (China)
Mozart Award: Lucas MACIAS NAVARRO
Cho EUN YOUNG
JAL Award: Keiko IYADOMI (Japan)
Encouragement Award: Tomoko KUSUMEGI (Japan)
Related Article
[2006.01.31] The 8th International Oboe Competition of
Karuizawa (Application deadline: April 17)
http://japansclassic.com/news/060131/02.html
DQ
.
De muis die brulde.
Er is een zeer amusant boek (en film) getiteld:
(Ik zou zo'n staatje kunnen zijn.......)
Men komt op het briljante idee om Amerika de oorlog te verklaren.
De geschiedenis heeft immers bewezen dat Amerika de verslagen vijand financieel de helpende hand biedt om er weer bovenop te komen.
Dat leidt natuurlijk tot allerlei hilarische en onverwachte ontwikkelingen die lezer en kijker een paar leuke uren oplevert.
Soms lijkt het of de titel op ons mensen slaat.
Wat kunnen wij arrogant brullen.
Belangrijke wetenschappers, zoals Stephen Hawking, zijn er van overtuigd dat er binnenkort een "theorie van alles" ontwikkeld zal zijn.
Het zou betekenen dat alles via de wetenschap te achterhalen en te verklaren zal zijn.
Klinkt prachtig maar ik geloof er niet in.
Ik ben er van overtuigd dat er zaken zijn die niet met wetenschappelijke instrumenten en redeneringen te ontdekken zijn.
Lijken we niet op die brullende muis die met een grote mond al schreeuwend denkt de zaak in de gaten te hebben?
Kunnen wij zaken bevatten die ons bevattingsvermogen te boven gaan?
Stel dat er een bacterie is met een IQ net zo groot als dat van onze grootste geleerde.
Zou het in staat zijn om een mens te kennen, laat staan te begrijpen?
Zo kijken wij en onze wetenschappers.
Waarschijnlijk zijn we niet in staat dingen te kennen die niet binnen ons begripskader passen.
Een wetenschapper zal zeggen dat de mens zijn begripskader steeds aanpast.
Wáár uiteraard, maar ik denk dat er grenzen zijn.
De muis die brulde!
DQ
.
De Muis Die Brulde.
Het gaat over een miniatuur bergstaatje dat kampt met geldgebrek.(Ik zou zo'n staatje kunnen zijn.......)
Men komt op het briljante idee om Amerika de oorlog te verklaren.
De geschiedenis heeft immers bewezen dat Amerika de verslagen vijand financieel de helpende hand biedt om er weer bovenop te komen.
Dat leidt natuurlijk tot allerlei hilarische en onverwachte ontwikkelingen die lezer en kijker een paar leuke uren oplevert.
Soms lijkt het of de titel op ons mensen slaat.
Wat kunnen wij arrogant brullen.
Belangrijke wetenschappers, zoals Stephen Hawking, zijn er van overtuigd dat er binnenkort een "theorie van alles" ontwikkeld zal zijn.
Het zou betekenen dat alles via de wetenschap te achterhalen en te verklaren zal zijn.
Klinkt prachtig maar ik geloof er niet in.
Ik ben er van overtuigd dat er zaken zijn die niet met wetenschappelijke instrumenten en redeneringen te ontdekken zijn.
Lijken we niet op die brullende muis die met een grote mond al schreeuwend denkt de zaak in de gaten te hebben?
Kunnen wij zaken bevatten die ons bevattingsvermogen te boven gaan?
Stel dat er een bacterie is met een IQ net zo groot als dat van onze grootste geleerde.
Zou het in staat zijn om een mens te kennen, laat staan te begrijpen?
Zo kijken wij en onze wetenschappers.
Waarschijnlijk zijn we niet in staat dingen te kennen die niet binnen ons begripskader passen.
Een wetenschapper zal zeggen dat de mens zijn begripskader steeds aanpast.
Wáár uiteraard, maar ik denk dat er grenzen zijn.
De muis die brulde!
DQ
.
El Periquín
In oktober 2007 verscheen ‘Diálogos’, de langverwachte derde cd van de Nederlandse flamencogitarist
El Periquín! (Zie bericht hieronder)
Aan het album hebben artiesten van wereldformaat meegewerkt: Carles Benavent (bas), Tollak Ollestad (mondharp), Martin Verdonk (percussie), Miguel Sanchez (percussie), Hans en Christan Grotenbreg (toetsen), Jaap Berends (mandoline) en Bub Boelens (bas).
Met ‘Diálogos’ brengt el Periquín een spannende mix van flamenco, jazz, klassieke en Latijns-Amerikaanse muziek en laat hij een enorme sprong zien in zijn ontwikkeling als flamencogitarist en componist. Dit maakt 'Diálogos' niet alleen een album voor flamencokenners, maar voor iedereen met liefde voor muziek! Een deel van de opbrengst van ‘Diálogos’ zal worden gedoneerd aan het Wereld Natuur Fonds. Het album is vanaf oktober verkrijgbaar via deze website KLIK en in diverse
speciaalzaken.
.
.
El Periquín! (Zie bericht hieronder)
Aan het album hebben artiesten van wereldformaat meegewerkt: Carles Benavent (bas), Tollak Ollestad (mondharp), Martin Verdonk (percussie), Miguel Sanchez (percussie), Hans en Christan Grotenbreg (toetsen), Jaap Berends (mandoline) en Bub Boelens (bas).
Met ‘Diálogos’ brengt el Periquín een spannende mix van flamenco, jazz, klassieke en Latijns-Amerikaanse muziek en laat hij een enorme sprong zien in zijn ontwikkeling als flamencogitarist en componist. Dit maakt 'Diálogos' niet alleen een album voor flamencokenners, maar voor iedereen met liefde voor muziek! Een deel van de opbrengst van ‘Diálogos’ zal worden gedoneerd aan het Wereld Natuur Fonds. Het album is vanaf oktober verkrijgbaar via deze website KLIK en in diverse
speciaalzaken.
.
.
Flamenco
De trouwe lezer van dit logje weet van mijn geweldig enthousiasme over flamenco en de diverse uitingen daarvan.Door op de foto te klikken kom je op de website:
DUTCH FLAMENCO CD's
Wat zou ik graag de CD's willen bezitten......
Als je de pagina hebt bekeken ga dan ook eens naar de HOME pagina en/of naar de LIVE FOTO IMPRESSIES
Abonneren op:
Posts (Atom)
