Overheid.
Belastingdienst.
Vervoeg je daar met je problemen.
Vervoegen is hun werk.
Ik weet het.
Jij weet het.
Wij weten het
Wij hebben het geweten.
En dat allemaal met een slecht werkend geweten.
Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
zaterdag 30 oktober 2021
Politiek is vies
Ik lees in Trouw:
De Japanse jongeren laten de stembus leeg.
Ze geloven niet in hun politici.
Is niet de juiste beslissing maar wel een begrijpelijke.
Hier vindt hetzelfde plaats.
Waarom stemmen?
Dezelfde club (nu al helemaal) blijft toch zitten.
Helaas, door niet te stemmen blijft de politiek ongewijzigd .
Aan de andere kant, op wie of wat moet je stemmen?
Wie is te vertrouwen als hij of zij in een machtspositie komt?
Dat men het niet meer weet is zo begrijpelijk.
Toch maar oppassen.
Voor je het beseft sta je op een zwarte lijst waar je nooit meer van af komt.
Wat een zooitje.
Klimaat
Als we het niet samen doen.
Verzuipen we samen.
Met onze kinderen.
Met onze kleinkinderen.
Onze tijd zit er op.
Daarna rest de natuur.
Die heeft tijd zat.
vrijdag 29 oktober 2021
De onbetrouwbare overheid.
Ik krijg een paar tientjes terug van de belasting.
Voor het eerst ben ik wat onrustig.
Zal ik beschuldigd worden?
Een reden blijkt tegenwoordig niet nodig te zijn.
Deze overheid.
Bah.
Cynisme en overheid.
Inderdaad.
Ik ben cynischer over de politiek dan ooit te voren.
Merk dat aan de dingen die ik de laatste tijd aan Facebook toevertrouw.
Ik schrijf van me af.
Noodgedwongen.
Deze overheid laat steken vallen.
Lastig natuurlijk maar logisch .
Overheidswerk blijft mensenwerk.
Maar als je vervolgens de steken, die je geregeld bewust en onbewust hebt laten vallen, niet ophaalt ben je de menselijkheid kwijt en is het voor mij de vraag of die er ooit geweest is.
Vandaar mijn cynisme.
Cynisme als gevolg van wanhoop en steeds groter gebrek aan vertrouwen in de overheid.
Bovenbaas
En je bent op de vingers getikt.
En je wilt blijven.
En je gaat het anders doen.
Beloofd!
Daartoe pas je je karakter en inzichten aan.
Met andere woorden, je wordt een ander mens.
Ik kan het niet.
Onze bovenbaas wel.
We boffen.
Armoede
Kerken en liefdadigheidsinstellingen zetten zich in om armoede te bestrijden.
Prachtig natuurlijk.
Maar is dat hun taak of zou het de taak van de overheid moeten zijn?
Ik denk het laatste.
De overheid als huisvader
"Zoals een goed huisvader betaamt"
Een uitdrukking die je vroeger in officiële stukken vaak tegen kwam.
Uiteraard geef ik toe dat de uitdrukking niet meer van deze tijd is.
De betekenis is echter van alle tijden.
De overheid.
Een goede huisvader?
Gek als een deur
Vraagje:
Als je zo gek bent als een deur maakt het dan uit of de deur open staat of dicht is?
Kokosnoten
Ik denk dat ik alle kokosnoten nu wel geoogst heb.
Zit nu met een probleem.
Moet ik snoeien en zo ja, hoe en waar?
In ieder geval eerst lianen en papyrus kappen, dat weet ik natuurlijk wel, maar dan?
Toch maar eens Wikipedia er op naslaan.
Wees gerust, ik kom er wel uit.
Au, brutale rot apen.
.
Ontroering plotseling
Heb jij dat ook?
Dat een bepaalde plaats, een bepaalde situatie, een bepaald voorwerp je plotseling en compleet onverwachts diep ontroerd, zonder dat je daar enige aanleiding voor kunt vinden?
Commissies
Het lijkt me werkelijk het beste om een commissie in te stellen die de uitslag van de vorige commissie gaat onderzoeken.
In ieder geval geeft ons dat wat meer speling.
Blijken we dan nog te weinig tijd te hebben dan kunnen we altijd nog een commissie instellen die onderzoekt waarom we met tijdgebrek kampen.
Ondertussen kunnen wij uitzoeken wie we als hoofdverantwoordelijke de schuld in de schoenen kunnen schuiven.
We hebben toch niet voor niets een landsadvocaat.
donderdag 28 oktober 2021
Zon, regen, pech.
Zoals de frequente lezer van mijn schrijfsels weet heb ik vaak pech.
Maar nu.....
Nu heb ik geluk.
Want....
Het regent.
Elders.
En....
Ik loop in Hengelo.
In de zon.
Natuurlijk, kan niet uitblijven, heb ik ook pech.
Hoe zo?
Zal de frequente lezer vragen.
Nou, het zit zo.
De zon schijnt recht in mijn gezicht .
Ik zie de tegemoet komende wandelaars niet.
Dus.....
Bij nader inzien...
Heb ik, zoals altijd, pech.
Gewoon pech .
Voelt vertrouwd.
Speklaagje
Omdat ik zeer zuinig ben op mijn gespierde en atletisch gestalte heb er een beschermend speklaagje overheen gelegd.
Kost wat tijd en geld maar dan heb je ook wat.
Ontroering, dood en geweld.
Gisteravond ontdekte ik op YouTube filmpjes van onverwachts terug gekeerde Amerikaanse militairen.
Er werd veel gehuild en geknuffeld.
Best wat ontroerend de reacties te zien van vrouwen, mannen en kinderen.
Familie taferelen.
Liefde!
En toch kon ik niet nalaten te bedenken dat deze soldaten niet zullen aarzelen met grof geweld families uit elkaar te rukken als hen dat wordt bevolen.
Verschrikkelijke familie taferelen.
Geschonden liefde.
Oorlog en verdiensten.
Een goeie oorlog, zo een waar lekker veel bloed vloeit en vele dooien vallen leent zich uitstekend voor onderhoudende films en vele goed verkochte boeken, strips en games.
Is het toch nog ergens goed voor.
Betrouwbare overheid en vaccinaties
Zouden er meer mensen zijn die zich zouden laten vaccineren als we een betrouwbare en beschermende overheid zouden hebben?
Vraag ik me af.
(Drie maal, zouden)
Meneer Rutte's verantwoordelijkheidsgevoel
Nee meneer Rutte.
De uiteindelijke verantwoordelijkheid dragen is heel iets anders dan de uiteindelijke verantwoordelijkheid voelen.
Aangezien er blijkbaar van dat laatste weinig sprake is en uw te grote achterban daar ook geen last van lijkt te hebben is het logisch lekker te blijven zitten.
Op naar de volgende affaire.
Met een lach.
Toen het IJsselmeer nog vol met paling zat kwam mijn opa soms thuis met een emmertje vol krioelende paling.
Ik zie het nog voor me.
Ze gleden glibberend door je handen.
Zout hielp.
woensdag 27 oktober 2021
Lier aan de wilgen
Nou wil ik eens rustig en op mijn gemak mijn lier aan de wilgen hangen, bedenk ik me dat ik nooit een lier heb gehad.
Een gitaar zou kunnen maar dan klopt de uitdrukking niet meer.
En waar haal ik zo gauw een partij bruikbare wilgen vandaan?
dinsdag 26 oktober 2021
Opwarming
Als Antarctica haar ijs verliest.
(En daar is ze druk mee bezig)
Dan.....
Adios Koninkrijk der Nederlanden.
Overheid, affaires en vertrouwen
Toen ik jong was heb ik de transitie van stadsgas naar gas uit Groningen mee gemaakt.
Verstand van gas had ik niet maar ik vroeg me wel af of je zonder schade gas uit de grond kon halen.
Ik kan me herinneren dat ik verwachtte dat er behalve winst ook een fonds zou zijn waarmee eventuele schade betaald zou kunnen worden.
Goh, wat was ik toen naïef.
Ik was zo jong en vertrouwde deskundigen en overheid.
Hoe kan het dat er zo weinig van overgebleven is?
De verantwoordelijkheid van de overheid
Soms, in een optimistische bui, probeer ik me te verplaatsen in de verantwoordelijken voor de oplopende affaires.
In de vergeefse hoop dat ik er iets van begrijp en iets kan mee voelen.
Dan bedenk ik weer dat ze gewoon de verantwoordelijkheden afschuiven en weer verder gaan met hun politieke spelletjes.
Slaap zacht.
Nee, zo'n optimistische bui duurt nooit lang.
maandag 25 oktober 2021
Klimaat en kinderen
Wat een mazzel dat wij nog beperkt last hebben van de klimaatverandering.
Gelukkig hebben we daar kinderen en kleinkinderen voor.
(S N I K)
Klimaat
Nee joh, we zijn veel te druk met wapen fabricage, dreigen en oorlog voeren.
Denk je nou echt dat we nog tijd en geld hebben om ook iets aan het klimaat te doen?
Gekkie.
De landelijke overheid in Groningen
Stel je eens voor dat de landelijke overheid niet in den Haag maar in Groningen zetelt.
Stel je eens die diepe scheuren voor in de muren van de parlementsgebouwen.
Stel je eens de scheuren voor in de villa's van ministers en parlementariërs
Stel je eens voor .....
Luchtbel van de overheid.
We hadden een gasbel.
De Groningers zaten er op.
Nu zitten ze op de luchtbel van de overheid.
Ach, ach, ach
En dan lees ik in mijn dagblad en dan zeg ik:
Verdorie!
Maar meestal:
Ach, ach, ach.
Dat laatste zeg ik overigens steeds vaker.
Recht
Zeven jaar geleden schreef ik dit.
Gezien alle narigheden veroorzaakt door de politiek denk ik dat eventuele veranderingen voornamelijk verslechteringen zijn.
-----------------------------------------------
In onze ogen gebeuren er bijzonder oneerlijke en onrechtvaardige zaken in vele andere landen.
We vinden de uitspraken van rechters daar vaak zeer primitief.
Maar laten we eens stilstaan bij onze eigen westerse maatschappij.
Hier is het mogelijk dat zelfverrijking landen bijna aan de bedelstaf brengt en de veroorzakers hiervan er zonder enige straf mét goedgevulde geldbuidel van af komen.
Zelfs gewoon kunnen doorgaan met hun praktijken ten koste van anderen die in steeds grotere armoede moeten leven.
Hoe rechtvaardig is dat?
Hoe staat het met het recht in onze westerse wereld?
Parkeer niet per ongeluk op een verboden plek.
Ons recht bepaalt dat een straf van ongeveer 80 euro rechtvaardig is.
Rechtlijnige liefdeloosheid.
Dit schreef ik twee jaar geleden.
Ondanks de laatste regels ben ik terug gekomen.
Vooral omdat ik mensen begon te missen en omdat ik het toch prettig blijf vinden om mijn zegje te kunnen zeggen.
De reden waarom ik Facebook gedag wilde zeggen is helaas niet veranderd .
Wat een rechtlijnige betweterige liefdeloosheid .
-----------------------------------------------------------
Ik ben het even zat.
Al die ongenuanceerde agressie.
Al het onbegrip voor de ander en diens positie.
Al die liefdeloosheid.
(Die uiteindelijk ook nog eens op het eigen hoofd terecht komt.)
Al dat eigen belang.
Al dat gescheld op de ander.
Al dat beter weten.
En ja, ook ik weet het niet altijd beter.
Wel weet ik dat liefde en begrip voor de eigen partij niet moeilijk is.
Moedig is het om liefde en begrip voor de andere partij op te brengen.
En omdat ik merk dat dit alles mijn rust aantast zeg ik nu:
Dag vrienden.
Dat het jullie goed moge gaan.
Dag Facebook
Misschien tot ooit.
.
zondag 24 oktober 2021
Vroeger
Vroeger, toen alles zoveel mooier was hadden we een vroeger waar alles zoveel mooier was, hadden we een vroeger waar alles zoveel mooier was, hadden we een vroeger waar alles zoveel mooier was, hadden we een vroeger waar alles zoveel mooier was, hadden we.........
. VROEGER
Wat een ervaring
En dan zie ik op de tv een heel oud gebogen vrouwtje die haar huis laat zien.
Een gevaarlijk op instorten staande krot waar de wind door de kieren jaagt en waar geen kachel te zien is.
Wat een ervaring.
En dan zie ik op de tv iemand die zich als toerist de ruimte in laat knallen en dan na terugkeer de wereld vertelt hoe geweldig het was.
Wat een ervaring.
En ik kijk en ben stil.
Wat een wereld.
Wat een ervaring!
.
zaterdag 23 oktober 2021
Moord games
Hoe ziek is een wereld, nee de mensen die de wereld maken, waar spelletjes worden ontwikkeld waarin doodslag de norm is.
Waarin half naakte vrouwen in elkaar worden geslagen en worden vermoord.
Waarin genoten wordt van wreed geweld.
De reden waarom de games worden gemaakt gaf mijn telefoon zelf.
Die maakte van het woord norm, Dollar.
Dollars zijn zo belangrijk dat het niet uitmaakt hoe en waarmee ze worden verdiend.
Dus nogmaals :
Hoe ziek is een wereld die....?
Ziek.
Heel erg ziek.
Gospels
In het meest christelijke land van de wereld zijn wapens vrij, worden de meest gewelddadige films en games gemaakt, wordt er preuts op sex gereageerd, viert de sex industrie hoogtij, is keihard kapitalisme de norm
en....
komen prachtige gospels vandaan.
Denkrimpels
Inderdaad.
Ik weet het.
Nou en?
Dat heten denkrimpels.
Kunnen alleen ontstaan als er gedacht wordt.
Ik gun ze je ook, maar ja....
Trap duikeling
Loop de trap op
Struikel over mijn lange tenen
Maak een bi-polaire duikeling
Val in diep gat
Ontmoet gediplomeerde zieleknijper
Zit aan de grond.
Door drankprobleem
Opgedaan in gediplomeerde-zieleknijpers-soos .
Kan mijn ziel niet knijpen
Ben niet zielig
Kan niet uitgeknepen worden
Ben blut
Knijp er tussen uit
Loop trap weer op.
Nu.
Leve de flauwe kul.
Leve het ziekenfonds.
Piloot advertentie
Zag zojuist een advertentie waarin een piloot wordt gevraagd.
Lijkt me wel wat.
Goed salaris
Heb een rijbewijs en ervaring als brokkenpiloot.
Ben een goed gebouwde oudere-jongere
Knap ook.
(Van belang bij omgang met stewardessen en vrouwelijke passagiers)
Ik verwacht daarom wel een goede kans te maken.
Tot vliegs.
Dus.
Roken en verslaving
Lang geleden barste ik van de kiespijn.
Iedereen vertelde mij dat ik naar de tandarts moest.
Ik zag daar toen erg tegenop.
Eigenlijk durfde ik niet.
Ik schaamde me omdat ik mijn gebit had verwaarloosd.
Daarom werd ik razend op mensen die dat tegen mij zeiden.
Waarom?
Omdat ik wist dat ze gelijk hadden.
Ik denk dat iets dergelijks speelt bij vele rokers.
Ze weten dat ze met een voor hen en anderen levensgevaarlijke zaak bezig zijn en reageren daarom agressief op mensen die iets negatiefs over roken (niet over rokers) zeggen.
Ze vinden (moeilijk om toe te geven) in hun hart dat deze mensen gelijk hebben, net als dat met mij het geval was.
Agressie neemt de gezondheids risico's niet weg.
Door overschreeuwen wordt roken niet gezonder.
Geef dan gewoon toe dat het zo lekker is maar ook dat het een verslaving is waartegen vechten zo moeilijk en soms onmogelijk is.
Dat begrijp ik.
Dat zullen de meeste niet-rokers begrijpen.
Ik heb geluk gehad.
Roken is nooit aantrekkelijk voor me geweest.
Ooit dacht ik, och een pijp is wel leuk.
Straks als ik 70 ben....
Ik ken mezelf een beetje en besef dat als ik wel was begonnen te roken hoogst waarschijnlijk verloren had van de verslaving.
Zeg niet dat niet-rokers niet moeten zeuren als ze last van de rook hebben waar ze in moeten zitten.
Zeur niet dat ze dan maar weg moeten gaan.
En waarom zouden zij degenen moeten ziin die weg moeten?
.
vrijdag 22 oktober 2021
Boeken en taal
Ik heb nog zoveel te lezen dat ik na ampele overwegingen heb besloten de boeken in de volgende talen voorlopig, let wel voorlopig, links, rechts, boven en onder te laten liggen.
Dat zijn in iedergeval:
Oud en nieuw Grieks
Latijn
Hebreeuws
Arabisch
Chinees
Japans
Russisch
en
Haags.
Voorlopig dus.
Klatergoud
Nooit heb ik begrepen waarom "sterren" zo ontzettend belangrijk zijn.
Waarom hun privé leven zo geweldig interessant is.
Mij interesseert het geen bal.
Ik ben niet jaloers op hen of hun miljoenen.
Soms is hun leven een goudglanzend voorbeeld maar van de meesten heeft het leven slechts de glans van klatergoud.
Dat alles wil niet zeggen dat ik geen respect heb voor prestaties waar men wat aan heeft of waar ze velen een uitermate groot plezier mee doen.
Daar kan ik best jaloers op ziin.
Jaloers op het talent.
Maar nooit afgunstig.
De wereld staat in de fik.
En de media staat vol van de huwelijks perikelen van ster Jantje met Marietje.
Die bovendien net een kind hebben gekregen.
Spannend!
Mijn stralende sterren zijn mijn kinderen, kleinkinderen en vrienden.
Goud.
Puur goud.
.
Ongekend onrecht
Ongekend onrecht.
En toch staat de hoofd verantwoordelijke vier bovenaan.
Glimlachend.
De meeste stemmen.
Hoe kan dit?
Wat zegt dit over de VVD kiezers?
Wat zegt dit over de gemoedsrust van de kiezers?
Ellende, een interessant ver van mijn bed show?
Wat zegt dit over Rutte?
Hij kan gewoon zijn oude functie hervatten.
Dát noem ik schrijnend onrecht.
Ongekend onrecht.
Dat de oude partijen hun oude plaats waarschijnlijk weer kunnen innemen....
Dát noem ik schrijnend onrecht.
Ongekend onrecht.
Hoe kan het dat ik diep geraakt ben?
Dat ik heel onrustig ben door dit schrijnende onrecht?
De stand van het land...
Nederland.
donderdag 21 oktober 2021
Sport verbroedert
Sport verbroedert.
Zo mooi is dat.
Geen ruzies.
Geen "beter zijn dan de ander".
Geen "schop ze verrot".
Geen financiële uitwassen.
Niets mooier dan sport.
Liefde is niet meer nodig.
Want:
Sport verbroedert.
Toch?
Gaten in de broek
Mijn probleem.
Ik bezit een broek (net als jullie).
Het is een spijkerbroek.
Het is een prettig zittende spijkerbroek.
Om die reden is het een veel gedragen spijkerbroek.
Om die reden vallen er slijtgaten in de knieën van de spijkerbroek.
Om me heen kijkende zie ik vele mensen, veelal vrouwen en dat zijn ook mensen, met gaten in de spijkerbroeken.
Het zijn in de winkel duur betaalde gaten.
Mijn spijkerbroekengat is gratis en valt om die reden buiten de modetrend.
Ziehier in het kort mijn probleem.
Kan ik een spijkerbroek blijven dragen met een onbetaald gat in de knie, zijnde tegelijkertijd een man met baard op gezegende leeftijd?
Robotliefde
Een stralende toekomst.
Stel je toch eens voor.
Onze ouderen en zorgbehoevenden verzorgt door robotten.
Fantastisch.
Surrogaat liefde gegeven door robots.
Surrogaat sex.
Mooi.
Hoeft men zich als mens in ieder geval niet met menselijkheid bezig te houden.
Dat doen de robotten.
.
Kruimels voor de honden
En toen las ik:
- De overgebleven producten gaan naar de Voedselbank.-
Dat zet me toch even aan het denken.
Het wordt niet weggegooid.
Dat is mooi natuurlijk.
Echter....
Overgebleven producten!
Die zijn nog net goed voor de armen in een van de rijkste landen van de wereld.
Doet me onwillekeurig denken aan iets wat in de Bijbel staat.
"De kruimels zijn voor de honden."
Nee, is niet hetzelfde.
De schande is groter.
.
Gehoor
Zoals eerder vermeld, en het wordt steeds onfatsoenlijker.
Hoe ouder je wordt.
Hoe zachter mensen gaan praten.
Een vorm van bejaarden pesten.
Vind ik.
woensdag 20 oktober 2021
Blind en ziende
Er zijn blinden die meer zien dan zienden.
Er zijn doven die meer horen dan horenden.
En er zijn stommen die meer te zeggen hebben dan sprekenden.
Rijk en dood
Laat je geld voor je werken.
Zei de bank.
Dat deed hij.
Daar lag hij.
Rijk.
Rijker.
Roerloos.
Roemloos.
Dood!
.
Lessen trekken uit....
De Europese Commissie wil lessen trekken uit de pandemie.
Hoe zou het toch komen dat ik zo'n raar gevoel krijg bij "lessen trekken uit....." ?
dinsdag 19 oktober 2021
Haat
Zoveel geweld.
Zoveel haat.
Zoveel verdriet.
Haat, het antwoord op haat?
Helaas, ja.
Dat is het standaard antwoord.
maandag 18 oktober 2021
Vogel uit de buurt
Je zult toch in de Vogelbuurt wonen en je vogel in de Bloemenbuurt rustig zien zitten op een tak in de Bomenbuurt terwijl een schilder uit de Schilderswijk als een zeeheld uit de Zeeheldenbuurt zijn verfkwast op je richt.
Ouder en jonger
Na een prettig, en rustig nuttigen ener bakje koffie schiet me plotseling iets te binnen.
Weg rust.
Want.....
Ben ik nu een oudere jongere of ben ik een jongere oudere?
Natuur
Die ontroerend prachtige natuur bestaat bij gratie van moord, doodslag en vernietiging op elk niveau.
Mist
Bij een stevige mist kan je geen hand voor ogen zien maar daar staat tegenover dat het dan gemakkelijker is om met je hoofd in de wolken te lopen.
De mens, speldenprik in de tijd.
Mensen, speldeprikjes in ruimte en tijd. Die de hen toegemeten tijd veelvuldig zinloos gebruiken om elkaar uit te roeien.
Mensen, ze verbeelden zich veel maar stellen geen moer voor.
Na enkele zuchtjes van de tijd zijn ze vergeten.
Ook al zouden ze barsten van het geld.
Ook al zouden ze het idee hebben veel macht te bezitten.
De tijd bezitten ze niet.
Macht?
Ach wat.
Wij mensjes zijn slechts ademzuchten in de tijd.
Lefgozertjes en lefmeisjes.
Lefmensjes!
Harteklop verwijderd van de eeuwigheid.
Allen gelijk in de dood.
Doe iets nuttigs.
Iets wat blijvende waarde heeft.
Wees bewust van onze rol als speldeprikje in dat onvoorstelbaar grote universum.
Zelfs dan kan men goede dingen doen.
.
zaterdag 16 oktober 2021
Ongeschreven
Na 53 nog niet door mij geschreven boeken ben ik nu bezig met de 54e.
Nog wat historisch onderzoek doen en ik ben zover.
Hoef dan de rest eindelijk níet schrijven.
Alles is immers bekend en opzoekbaar.
Door een ieder.
Trots en bevrijd.
De klus geklaard.
Ligt achter mij.
Daar blijft het liggen.
In alle rust.
En wat een respect voor hen die juist na dat onderzoek een roman gaan schrijven.
.
vrijdag 15 oktober 2021
donderdag 14 oktober 2021
Nobelprijs voor de vrede
Ik zit dringend verlegen om de door mij zo verdiende Nobelprijs voor de Vrede te ontvangen.
Ik heb geld nodig om wapens te kopen.
Jongleren
Jongleren is echt iets anders dan jong leren hoewel je jong moet leren om het jongleren echt goed te kunnen leren.
woensdag 13 oktober 2021
Familie van mezelf.
In mijn reactie op een facebook berichtje van me ontdekte ik plotseling hoe sterk ik op mezelf lijk.
Zelfde gewoontes, zelfde interesses, noem maar op.
Eigenlijk ook niet zo vreemd natuurlijk.
Ik ben n.l. enorm familie van mezelf.
Dat zal de reden wel zijn.
dinsdag 12 oktober 2021
Enkhuizen, musjes en nostalgie
Enige jaren geleden schreef ik het volgende op Facebook.
Er zijn soms van die momenten dat alles lijkt te kloppen.
Het leven is dan de moeite waard geleefd te worden.
Het zijn díe momenten die een geluksgevoel geven.
Daar blijven herinneringen aan kleven.
Vaak zijn het slechts hele kleine momenten, zonder grootse gebeurtenissen.
Vóór ons in de oude haven waren mensen bezig met hun boot.
Plezierboten en oude opgeknapte sleepboten lagen te dobberen in het groene water.
Van de oude beroepsvaart was niets meer te zien.
Hiervoor moet je naar een andere, nieuwe, haven.
Slechts enkele vissersboten zijn in deze haven nog te vinden.
Hoe anders was het in mijn jeugd.
De haven lag toen vol met botters.
Er werd volop gevist.
Manden met krioelende palingen.
De beroepsvaart wordt nu voornamelijk uitgeoefend door liefhebbers die met prachtig gerestaureerde oude meermasters vakanties aanbieden.
Wij zaten buiten op een terras in Enkhuizen.
Binnen rammelden borden onder een plafond waaraan oude scheepsmodellen en verweerde scheepsbenodigdheden hingen.
Bij elkaar gezochte nostalgie-opwekkers.
Maar dat gaf niets.
De sfeer klopte.
Vlak bij ons hipte een musje bij ons op de tafel.
Een brutaal beestje die zich waagde op enkele centimeters van ons en onze koffiekopjes.
Steeds dichter bij komend, naarmate we meer gebaksrestje naar hem toeschoven.
Het stelde allemaal niks voor maar wat was het prachtig.
Natuurlijk niet alleen dat heen en weer trippelende beestje maar alles wat zich rondom ons afspeelde.
En dat was eveneens weinig indrukwekkend.
Wij zijn sfeergevoelig.
Voor mij komen er dan nog allemaal herinneringen uit mijn jeugdjaren voorbij.
Zo bedacht ik dat ik slechts enkele meters verwijderd was van de plaats waar mijn opa en ik ooit op de koningin stonden te wachten.
Misschien wel 70 jaar geleden.
Het stond er vol met mensen.
Was het 1 april?
Ik geloof me te herinneren dat mijn opa niet erg te spreken was.
Waarschijnlijk bozer op zich zelf wegens zijn goedgelovigheid dan op de krant die de komst van Hare Majesteit had aangekondigd.
Enkele honderden meters verderop, links, de Sint Janstraat.
Een straat boordevol herinneringen aan de schoenmakerij van mijn opa en het geboortehuis van mijn moeder.
Nog iets verderop lag, eveneens links, de Breedstraat.
In de Breedstraat staat, schuin tegenover het stadhuis, nog steeds mijn geboortehuis.
Een honderden jaren oud huis.
Overigens zonder een bordje met de mededeling :
Hier is op 25 september 1942,
Midden in de oorlogstijd,
De wereldburger
Johan Dammuller
Geboren.
Waarschijnlijk was er na de restauratie van het eeuwenoude pand geen geld meer beschikbaar voor zo'n plaquette.....
Enfin, op de achtergrond speelden al de herinneringen, met de daardoor opgeroepen gevoelens, een rol tijdens ons genoeglijk samenzijn daar op het terras.
Mijn kameraad zat daar zonder deze herinneringen maar begreep wel de gevoelens die ze bij me opriepen.
Bovendien is Enkhuizen een plaats die iets met je doet als je daar gevoel voor hebt en er open voor wilt staan.
En dat was bij mijn mede koffiedrinker zeker het geval.
We logeerden in Het Ankertje.
Althans in het huis dat aan dit café grenst en dat toentertijd voor Bed en Breakfast was ingericht.
Het Ankertje, een bijzonder sfeervol oud café.
Er tegenover staat de oude stadspoort "de Drommedaris".
Een massief gebouw maar met een zekere sierlijkheid wegens de ronde vormen.
(Lijkt wel iets op mij.)
De Drommedaris, de toegang tot de oude havens en de rest van Enkhuizen is bereikbaar via een houten ophaalbrug.
Ooit dirigeerde mijn kameraad.een compleet terras met mensen vlak tegenover Het Ankertje met achter zich de kloeke vormen van de Drommedaris.
Tja, mooie tijden.
Oude tijden.
Vervlogen tijden.
Corona bestrijding
Kijk, dat je het niet eens bent met de manier waarop het virus bestreden wordt,.......
Daar kan ik inkomen.
Maar dat men de beslissers meteen van negatieve bedoelingen verdenkt of beschuldigt.......
Nee, daar kan ik niet inkomen.
Bretels
Als kind droeg ik bretels.
Na 60 jaar dacht ik, kom laat ik eens modern doen.
En ik kocht bretels.
Bretels zijn vreemde, bijna levende, dingen.
Ze gaan wegen die niet bewandeld dienen te worden.
Ze gaan hun eigen weg.
Stel, je wilt c.q. móet naar het toilet.
De bretels zitten heerlijk onder je trui.
Wil je ze laten wapperen dient dus eerst de trui verwijderd te worden.
Waar laat je de trui zonder dat het ruikende gevolgen heeft.
Niet elke wc is truivriendelijk.
Heb ik gemerkt.
Enfin, het lukt.
Daarna is het zwaar opletten geblazen.
De naar beneden bengelende bretels vertonen neigingen in de pot te gaan hangen.
Schade, schande en een wasbak, waar toevallig mensen staan, leren dit voor de volgende keer te voorkomen.
Dus ze hangen voor de pot op de grond, die schoner had kunnen zijn.
Dan komt het ophijs moment.
Altijd een heikel moment.
Want tijdens het hijsen komt één van je benen omhoog.
Een poot van het bretelmechanisme heeft zich genesteld onder de schoen en trekt tijdens het optrekken van de broek het been mee.
Daar sta je dan.
Sjorren en trekken.
En niet ondersteboven gaan.
Balancerend op één nog onder controle staand been.
En dat allemaal gewoon omdat de natuur je een klein vertrekje in stuurde en je modern wilde zijn.
Voelen
Er zijn zo van die momenten dat ik me voel als een vis in de lucht en een vogel in het water.
Dat soort momenten dus.
Kunst
Ik heb geen verstand van kunst.
Ik vind iets mooi of ik vind iets niet mooi.
Heb geen idee waarom dat zo is.
Daar ga ik ook niet over nadenken.
Het is zo als het is.
Soms vind ik iets heel knap gemaakt maar doet het me niets.
Pas als ik geraakt word ga ik me afvragen, waarom?
En daar heb ik dan soms wel een antwoord op.
.
Kruisje en hoofddoek
Het is voor een christelijke tramconducteur in Amsterdam verboden om een kruisje te dragen.
Een ambtenaar achter het loket mag haar hoofddoek blijven dragen.
Dat laatste vind ik goed.
Dat eerste valt volledig buiten mijn begrip.
Wat zijn we nou aan het doen?
Onze cultuur selectief aan het verkwanselen?
Dit idiote beleid zal uiteindelijk de minderheden niet helpen.
Integendeel.
Ben ik bang.
maandag 11 oktober 2021
Druppels en karakter.
Ben ik in de stad.
Wil ik de straat oversteken.
Moet ik wachten.
Verkeer!
Voel ik hevige narigheid.
Vallen er 3 druppels regen op mijn kop.
Drie!!
Wil ik net uitbarsten in de terechte jammerklacht:
"Heb ik nou niet altijd pech."
Word ik gecorrigeerd door mijn innerlijke ik, en mijn super zonnig karakter.
Want.....
Het hadden ook 5 druppels kunnen zijn
Vijf zeer natte druppels.
Dankbaar kwam ik thuis .
Het leven kan mooi zijn.
Mits je karakter meewerkt .
Beroerde tijd en geluk
Je hebt een beroerde tijd achter de rug.
Je zou het zo graag anders gehad willen hebben.
En dan kom je na vele jaren tot een ontdekking.
Die beroerde tijd van toen heeft bijgedragen aan je geluk van nu.
Mooi Nederland
De overheid, hoe zat dat ook alweer?
Was dat niet dat apparaat dat de hoogst verantwoordelijken voor fouten en nalatigheden niet straft maar eventueel overplaatst naar een andere goed betaalde functie?
Of zit ik er helemaal naast en staat ze volledig achter de door haar beleid veroorzaakte gedupeerden?
En bieden bescherming aan.
Dat zal wel.
Natuurlijk.
Dat is toch haar taak?
Uiteraard is de minister president afgetreden.
Logisch.
Mooi Nederland.
Eerlijk Nederland.
Toch?
zondag 10 oktober 2021
De oude zeemuur
Eerder geplaatst
Er zijn muren en er zijn muren.
Er zijn muren die je buitensluiten.
En er zijn muren die het gevaarlijke buiten, buitensluiten.
De oude zeemuur in Enkhuizen is er zo een.
Voor dat het meer een meer was, was het meer een zee.
Een soms woeste binnenzee.
Een zee die hongerig zijn natte vingers uitstrekte naar het land.
Het land achter de muur.
Een zee waar men rijkdom uithaalde en waarmee men rijkdom binnenhaalde.
Rijkdom uit verre, verre streken.
Toen ik jong was voelde ik romantiek als ik langs die muur liep.
Een romantisch gevoel bij oude praktijken die bepaald niet erg romantisch waren.
Maar ja, ik was klein en jong.
Zonder ervaring en met gebrekkige kennis.
De muur was hoog en oud.
Met veel historie aan zijn kant.
Als die kon spreken?
Hij zou spreken over afscheid, over verdriet, over pijn en verlies.
Over harde en gevaarlijke arbeid.
Maar ook over winst en blijdschap.
Ik was een beetje een boos jongetje.
Water aan de ene kant.
En land aan mijn kant.
Een boos jongetje want ik kon niet over de muur heen kijken.
Ja daar waar klimijzers waren aangebracht.
Daar wel.
Dat klimmen, brrr best eng.
Zo diep aan de andere kant.
Zo veel water.
Nu kijk ik over die muur heen.
Ouder, mogelijk iets wijzer, en met iets meer ervaring maar nog steeds gevoelig voor de historie van de muur.
Nu ik er met gemak overheen kan kijken zie ik land.
Land waar toen water was.
Een dijk waar toen water was.
Ach ja....
De vooruitgang nietwaar?
.
Rekken
Ooit, 150 jaar geleden, heb ik dienst geweigerd.
Of ik dat nu zou doen?
Ik weet het niet.
Een groot probleem zal altijd zijn en blijven het feit dat anderen uitmaken wie mijn vijanden zijn.
Dat is een onvoorstelbaar gegeven voor me.
Enfin, als gevolg van die beslissing werd ik geruime tijd als "broeder" tewerkgesteld in de Rijks Psychiatrische Inrichting (R.P.I.) in Eindhoven.
Dat was, vooral achteraf gezien, een hele goede tijd.
Misschien had ik daar na mijn diensttijd moeten blijven.
Wat zou mijn leven er onvoorspelbaar anders uit zien.
Je kunt daar hoogstens over speculeren.
Ik was jong en naïef, keek met respect naar deskundigen die het allemaal zo zeker wisten...!
Dat was de instelling waarmee ik mijn werk met mensen voortzette in de Rekkense Inrichting, inderdaad in het Gelderse Rekken.
Dat ik met mensen zou gaan werken was min of meer vanzelfsprekend omdat ik uit een gezin kwam waar mensen centraal stonden.
Omdat dit een christelijk gezin was, was de keuze voor een christelijk internaat ook niet zo vreemd.
Christelijk?
De neutrale inrichting waar ik eerder werkte was christelijker dan de christelijke Rekkense Inrichting.
De verplichte zondagse kerkgang maakte het er niet christelijker op.
Al snel botste ik op een sfeer die de mijne niet was.
Maar gezien het feit dat ik in dit soort werk, het werk met de zogenaamde zeer moeilijk opvoedbare jongeren, een volkomen vreemde was vertrouwde ik meer op de deskundigheid van "wetenschappelijke" medewerkers en oudere collega's dan op mijn eigen intuïtie.
Bovendien was het "gezag" dat van hen uitging naar de jongeren best gemakkelijk.
Met zo'n soort gezag was een lastig te temmen groep veel gemakkelijker te hanteren.
Was ik macho-achtig genoeg voor deze benadering?
Steeds vaker kreeg ik het gevoel dat er met dit gezag iets grondig mis was.
Drillen, dreigen en groepsdruk.
Was dat gezag?
En meer nog, hielp je daar de jongeren echt mee?
Hoe meer ik er nu over nadenk, en soms spreek ik jongeren uit die tijd, hoe meer ik het idee krijg dat vele jongeren juist beschadigd werden in plaats van geholpen.
En ik was onderdeel van dat systeem.
Des te plezieriger is het om soms te horen dat ik niet bij die "schoften" hoorde.
Het woord "schoften" is niet van mij maar hoorde ik vaker als ik pupillen uit die tijd sprak.
Pupillen die het woord wraak in hun mond nemen.
"Waarom", kan je vragen, "ben je toen niet weggegaan"?
Daar waren verschillende reden voor.
Zoals ik reeds eerder zei kwam mijn begrip pas later.
In eerste instantie gaf ik mezelf de schuld.
Ten tweede veranderde de situatie geleidelijk ten goede.
Ten derde was ik net getrouwd en bouwde een gezin op.
De arbeidsmarkt was niet zo groot.
En ja, later sloeg mijn keuze van toen op mezelf terug.
Dat werd een moeilijke tijd.
Verzacht door ex-pupillen die mij niet vereenzelfdigden met Rekken maar gewoon de Johan in de Dammuller zagen.
.
zaterdag 9 oktober 2021
vrijdag 8 oktober 2021
Rijk
2000 mensen hebben evenveel geld als 60 procent van de overigen.
Ben bang dat door hebzucht veranderingen in deze belachelijke toestand niet mogelijk zijn.
Communicatie
Hoe meer communicatie mogelijkheden er zijn, hoe moeilijker de communicatie lijkt te verlopen.
donderdag 7 oktober 2021
Jonger dan ik.
Loop ik in de stad.
Kijk ik om me heen.
Zijn de meeste mensen die ik zie jonger tot veel jonger dan ik.
Heel bijzonder.
Daar heb ik niets extra's voor hoeven doen.
Ze mogen me wel dankbaar zijn.
Duur
De economie draait als een trein.
De beurzen beleven hoogtij dagen.
Dus:
Wordt energie onbetaalbaar en
gaan de prijzen van boodschappen omhoog.
Evenals vele andere prijzen.
Zijn huizen onbetaalbaar geworden en de pensioenen al een dikke tien jaar niet geïndexeerd.
(Om maar een paar dingen te noemen)
Logisch natuurlijk.
De vrouwelijke chauffeur
Zo'n grote, dikke autobus stopt voor je.
Gehoorzaam.
Het enige wat je hoeft te doen is bij een halte te gaan staan.
Magisch, al went het.
Laatst was het weer zover.
Ik stond te wachten en de buschauffeur gehoorzaamde hieraan.
Goed opgevoede jongens en meisjes.
Achter het stuur bevond zich een blozende, iets te dikke, jongeman.
Zijn gulle lach ontlokte mij de opmerking:
"Hoi, vrolijke chauffeur"
Die opmerking viel niet goed.
Zijn gezicht betrok en moeilijk bracht hij uit:
"Nee, nee. "
Verbaasd vroeg ik hem waarom ik niet mocht zeggen dat hij vrolijk was.
Onmiddellijk keerde de gulle lach terug.
"Oh" zei hij : "Ik dacht al wat een rare man is dat om mij een vrouwelijke chauffeur te noemen."
Het was een hilarisch moment waar we de hele busreis plezier om hadden.
Misverstanden, wat ontstaan ze gemakkelijk. .
Gaten in de broek
We leven in een tijd dat de welvaart af te lezen is aan de grote van de gaten in de broek.
Net als vroeger!
Abonneren op:
Posts (Atom)
