Uitstel

Stel nooit uit tot morgen wat je ook overmorgen kunt doen.......

Beloond

Kijk, als je niet weet waar je al dagen op zit te wachten, heb je natuurlijk ook geen idee of het wachten beloond is.

Kruisraket

Kruisraket lijkt me een mannelijk woord.

Verstand

De mens heeft hersens gekregen maar heeft moeite om daar met verstand mee om te gaan.

Rijmt wel

Brel
Swel
Jernel
Prel
Quel
Trustel
Achternel
Okarel
Diderel

Betekent niets maar rijmt wel.

Bolleboos

Wat ik me afvraag:
Is een magere aardige het tegenovergestelde van een bolleboos?

Stil en levenloos.

Hij schilderde.
Stillevens.
Uitsluitend stillevens.
Vele.
Ze stonden in de hoek van zijn atelier.
Stil.
Levenloos.

Wanklanken

De stem van het volk heeft lang niet altijd een fraaie klank.
De stem van een leider die deze klanken verzamelt, gebruikt en misbruikt is een dirigent van een koor met alleen wanklanken.

Mensen, makke schapen

Mensen.
Dat zijn die wezens waarvan velen als makke schapen achter hun leiders aan lopen.

Vredespijp

Als je dan toch wilt roken.....
Rook dan de vredespijp!

Onschuld

Vannacht geprobeerd de slaap der onschuldigen te slapen.
Foei, wat heb ik slecht geslapen.

Oordelen

Hoe meer men over een ander oordeelt hoe vaker men iets over zichzelf prijs geeft.

Lange tenen

Sommigen maken een principe van hun lange tenen.

Geschiedenis en techniek

Lid van Oud Enkhuizen,
Lid Zuiderzeemuseum.
Lid Oud Alkmaar.
Abonnee nieuwsbrief Oud Alkmaar.
Bezoek in Hengelo museum Old Hengel en museum het Heim.

Nee.
Heeft niets met mijn leeftijd te maken.
Was als kind al geïnteresseerd in geschiedenis.
(En techniek)

Beredeneerde emoties

Mensen,en dus ook ik,willen altijd smaak en voorkeuren beredeneren.
Is het niet simpelweg emotie die bepaald en volgt de beredenering achteraf?

Horatius

Horatius:

Pallida mors aequo pulsat pede pauperum tabernas, regumque turres.

De bleke dood stampt met gelijke voet op de hutten der armen en de paleizen der koningen - oftewel: de dood maakt geen onderscheid tussen arm en rijk.

En zo is het.
Al is de rijke vaak wel beter in staat om het onafwendbare uit te stellen.

Dichterlijke vrijheid

Soms maak ik een gedichtje.
Dat geeft me de vrijheid om in andere gevallen te zeggen.
"Ach... dichterlijke vrijheid."
Handig.

Vanzelfsprekend

Vanzelfsprekend is niets vanzelfsprekend.

Bril

Mijn linkeroog bezag de wereld anders dan het rechteroor.
Plotseling.
Vreemd doch logisch.
Naast een minuscuul schroefje bleek de bril ook een glas kwijt te zijn.
Oei, waar was dat glas?
Schoenen uit, je weet maar nooit, en sluipend op kousenvoeten laag bij de grond de vloer afgezocht.
En ja hoor, na korte tijd blikkerde het verloren glas mij via het behouden glas pal het rechteroog in.
Linker glas heroverd en secuur opgeborgen.
Nu het micro schroefje nog.
Wederom laag bij de grond enz.
Onnodig bleek want, hoe is het mogelijk, ook dat lukte.
Lukte echter niet op de grond.
Lag op de werkbank aldaar waar ik de vermissing van beiden eerder had ontdekt.
Met behulp van een klein schroevendraaiertje en wat handigheid vervolgens het zaakje wederom aan elkaar geklonken.
Zicht hersteld!

Polders en Twente

Objectief gezien is Twente veel mooier dan een oud kaal polderlandschap dat doorsneden is door smalle slootjes.
Maar het is het landschap waar ik  opgroeide.
Waar ik stekelbaarsjes en salamanders uit slootjes haalde en waar ik diverse malen in flikkerde.
Waar ik in de zon op het gras lag te luisteren naar de zoemende insecten.
En de geur van bloemen opsnoof.

Ik woon in Twente al ruim 60 jaar.
Twente is prachtig.
De mensen zijn leuk.
Maar ik ben hier nog steeds de toerist die van de natuur geniet.
Daar, in de Noord-Hollandse polder, daar is mijn thuis.

Wat overigens niet wil zeggen dat ik er zou willen wonen.
Ben te lang hier.
Geniet er nu van als ik weer eens die kant op ga.

En van mijn geboorte plaats.
Enkhuizen.
En van de plaats waar ik opgroeide.
Alkmaar.
.

Houwen van

Ik houw
Van jouw.
Blijf je eeuwig trouw.
Tot ik weg ga van jouw.
Als ik niet meer van je houw.

Hengelose Olifant

Een Hengelose olifant.
Kreeg steeds meer het land.
Als hij in de spiegel keek.
En zich met zijn trouwfoto vergeleek.
"Het is nu mooi geweest",
Sprak het lieve beest.
't Is afgelopen met dat bier!"
Ik ben normaal al een dik dier.
Slechts sla en vis komt in mijn huis.
Wat dacht je?
Wat verwacht je?
Voelt hij zich nu in geest en lichaam thuis?

Geloof in God of mens

Als ik zo eens rond kijk en de media volg denk ik wel eens dat het gemakkelijker is om in God dan in mensen te geloven.

Christelijk

Is het gek dat de wereld moeite heeft met christenen als ze in de USA een christelijk land zien en in Trump een christelijke leider?

Het dikke meisje

Enige jaren geleden zat ik met een kameraad heerlijk rustig op een zonnig terras.
Een paar tafeltjes verder ging een meisje zitten.
Ik heb nog nooit zo'n dik meisje gezien.
Ik merkte dat dit steeds weer mijn aandacht trok.
En natuurlijk niet bij mij alleen.
Er werd veel gedacht die middag op het terras.

Ik dacht aan de foto's van zeer dikke dames die ik tegenkom op Facebook.
Ik dacht aan de spotlachende commentaren.
Keiharde commentaren.
Commentaren die me verdrietig maakten.
Net zo als dat gebeurde door dat meisje op dat terras.

In gedachten leed ik met haar mee.
In gedachten wenste ik haar sterkte.
In deze conditie zal ze niet oud worden.
Kon ik haar maar helpen.

Even scheen de zon wat minder fel.
Op dat zonnige terras.
.

Imperfect

Omdat perfectie niet bestaat is het verstandig om zo perfect mogelijk met imperfectie om te gaan.

De soldaat

Een ieder maakt zelf uit wie zijn vriend of eventueel zijn vijand is.
Behalve de militair.
Die heeft die keuze niet.
De staat maakt uit wie de vijand is, ook al zou het een vriend kunnen zijn.

Hij en ik. Flauwekul

Merkwaardig.
Elke keer als ik iets doe, doet de vader van mijn kinderen exact hetzelfde.
Vanmorgen viel me dat weer eens op.
Ik keek in de spiegel, kamde mijn haar en wie deed hetzelfde en op hetzelfde moment?
                                    Hij!
.

Zoemende insecten

Zoemende insecten rond mijn hoofd.
Dommelende in de zwartafgetekende schaduw die dat slechts kan zijn omdat de zon doet wat hij behoort te doen.
Schijnen!
Dat alles brengt mij terug naar dat slootje links van de weg van Alkmaar naar Bergen.
Zo ontzettend lang geleden.
Vijftig jaar?
Nee, zeker zestig jaar.
Ruim.
Dat slootje met het groene kroost en net als nu, zomerszoemende insecten.
We zaten daar.
Mijn vriendjes en ik.
Beetje bang want we mochten daar vast niet komen.
Toch was de wereld, onze wereld, mooi en vredig.
Zo'n tien jaar na de oorlog.
Vredig maar spannend.
Eén van ons had een rol closetpapier achterover gedrukt.
Inderdaad.
Achterover gedrukt.
Niet iedereen had zo'n rol in huis.
Krantenpapier, dat wel.
Velen hadden zelfs geen w.c.
Een ton.
Een vies stinkende ton.
Een ton, slechts een keer per week geleegd door de tonnenman.
Terug naar de sloot.
Wat moesten we met w.c. papier?
Tja, je verbeeld je dat je al heel groot bent.
Een echte man.
Een echte kerel, en die rookt.
Roken?
Hoe kwam je aan tabak?
Thuis werd er bij meerderen niet gerookt.
Ook bij mij niet.
Vandaar dat w.c. papier.
Dat kon je roken.
Mits stijf opgerold.
Met de eveneens gesnaaide lucifers.
Van belang i.v.m. fikkie stoken.
Wouw, hoe stoer.
En hoe vies.
Zuig je te hard?
Vlam in de keel.
Als ik de geur weer zou ruiken zou ik weer daar zijn.
Links van de Bergerweg.
Tussen de bosjes.
Bij het groenuitgeslagen slootje.
Onder de zoemende insecten.
.

Nostalgie van een zendamateur

Vaak heb je geen idee waar bepaalde interesses vandaan komen. In mijn geval komt het waarschijnlijk bij mijn opa vandaan. Als er nieuwe technische ontwikkelingen waren dan was hij in Enkhuizen één van de eersten om het, binnen zijn mogelijkheden, uit te proberen.

Toen ik als jongen een artikel las over zendamateurs was ik er helemaal ondersteboven van. De mogelijkheid om vanuit je kamer kontakt te hebben met de hele wereld deed me huiveren van ontzag. Er waren echter weinig mogelijkheden om iets met dit gevoel te doen. Wel lukte het me om een oude radio zo te verstemmen dat Radio Scheveningen krakend te horen was. Op mijn kamertje lag ik daar 's avonds naar te luisteren. Het oude bakbeest gaf een schemerachtig rood licht en in mijn verbeelding zag ik de boten ploegen door een woest brullende zee.

In een radiozaak in Alkmaar lag een koptelefoon. Slechts van mij gescheiden door een stuk glas maar volledig onbereikbaar. Wat heb ik lang gespaard. Toen kwam de grote dag, ik kon het kopen. Ongeveer 7 gulden. Een immens bedrag.

Aan een koptelefoon alleen heb je niets. Weer sparen, nu voor een kristalontvanger. Ik zie het nog voor me. 
Een  rood kunstof  dingetje  met een glazen buisje erbovenop.
Er moest  gesoldeerd  worden. De dampen  van mijn eerste  soldeer  ruik  ik  nog. Daar  in  de  keuken op  het aanrecht.  Een  van de eerste  momenten  in mijn  leven  dat ik  diep,  diep gelukkig  was. En  oh dat  gemier  met een klein draadje op  een  stukje  kristal.......   Niets te horen,  helemaal niets. Deed de ontvanger het  wel? En  dan, plotseling,  Hilversum. Ongelooflijk. Laaiende vreugde. Mijn eerste  bouwsel. Er zouden er  nog  velen volgen.

Experimenteren  zonder  enig benul van techniek.  Nog  kan ik  me  mijn  verbazing  en de verbazing  van  mijn  opa herinneren  toen ik  hem  via  zijn eigen radio  gedag  zei.  Ik  weet nog  steeds niet  hoe ik  dat  voor elkaar kreeg. 

En  dan  de  gesprekken  die  ik  had met  een buurjongen via over de  weg  gespannen draden en bij elkaar gesprokkelde oude  telefoons. Met elkaar via  die draad schaken  bij een zaklamp  onder de dekens.  Gelukkig  werd  ik  met een signaal gewaarschuwd  als pa of  ma  de trap op  kwam. 

Inmiddels  ben  ik  al ruim  50  jaar gelicenceerd radiozendamateur. 
(Dus geen piraat)
De romantiek  van  de eerste jaren is  er wel af.  Helaas.  Met mijn eerste  zender kon  ik  maar  op 1 frequentie (144.800  MHz)  uitkomen.   (Ik  draai over de band  voor  mogelijke  aanroepen.......)  Wat spannend.  De zender was klein,  de  voeding  was  groot,  de  versterker  was enorm.  Die  kwam  uit  de surplus.  De  stevige houten kist, waar deze in  zat,  heb ik  nog  steeds in  gebruik.  Nu  heb  ik een klein bakje ter  grote  van  een autoradio.  Dat  ding  kan  alles op  veel frequenties  die we als gelicenseerde zendamateurs  mogen  gebruiken.  Een  technisch  wonder.  Maar  geen  groter  wonder dan mijn eerste  kristalontvanger  en  mijn eerste zender. 

De  kinderen  van  nu  hebben  alles.  Maar  kunnen onmogelijk  gelukkiger zijn  dan  ik  met mijn oude radio en mijn kristalontvangertje.

Zie:

www.veron.nl

.

De aubade

De verjaardag van de koningin zat er aan te komen.
Dat betekende verhoogde aktiviteiten op zang- en feestgebied.
Vooral de ongeschoolde stemmetjes van de schoolkinderen moesten worden bijgeschaafd.
Er zou immers een grootse aubade worden gebracht bij het gemeentehuis?
Niet alleen dat de stemmetjes ongeschoold waren, nee ook samenzang moest worden getraind.
Training van honderden kinderen van vele lagere scholen van Alkmaar.
De stemmen moesten tot een unieke samenwerking worden gedwongen.
Dat kon alleen maar onder leiding van een echte dirigent.

Zo vulde de Aula van het Gymnasium zich langzaam met vrolijk kindergeluid.
We spreken over de tijd dat kinderen nog gevoelig waren voor het gezag van ouderen.
Er werd dus goed geluisterd naar de dirigent.
Het zingen ging prachtig en zonder problemen totdat er tweede stem gezongen moest worden.
Toen werd het lastig, heel erg lastig voor sommigen.
Maar....., één van hen liet zich letterlijk en figuurlijk niet van de wijs brengen.
Onder alle groepen mensen vind je dit soort slimme figuren.
Want wat was er eenvoudiger dan je gewoon af te sluiten van de zangmeute.
Simpel toch?
Gewoon goed met de vingers de oren dichtstoppen en de ogen sluiten.
Dan, alsof je volmaakt alleen bent, je partijtje zingen.
Perfect geregeld.
Geen probleem totdat hij zijn ogen open deed en ontdekte dat hij de enige was die luidkeels aan het zingen was.
De dirigent had afgeklopt en dat was hem dus volledig ontgaan.
De anderen niet.

Ik krijg nog een kleur als ik er aan denk.................
.

Rimpels

De tv biedt ons vermaak en wijst ons de weg om ouderdomrimpeltjes weg te werken.

Op een uur of zes, zeven vliegen worden mensen "vermaakt" met het voorkómen dat mensen ooit ouderdoms rimpeltjes zullen krijgen.

Toeval?

Toeval?

Boeken verzamelen meer stof dan een stofzuiger.
Nu heb ik nogal veel boeken en dus ook nogal veel stof.
Reden waarom ze geregeld stofvrij gemaakt dienen te worden.

Enige tijd geleden was de beurt aan een bijbel.
Een soort familie bijbel waar mijn vader belangrijke familiedata in schreef.
Geboorten, huwelijken, overlijden.
Zelden kijk ik in deze bijbel.
Nu wel en mijn oog viel op de overlijdensdatum van mijn opa van mijn moeders kant.
Hij is al lang geleden overleden maar ik heb hem wel goed gekend.
Omdat dit deel van het verleden zo lang tot het voor ons verre verleden behoort komt hij zelden ter sprake.
Zowel bij mij als bij mijn zuster niet.

Nadat het stof buiten afgeblazen was en de stofdoek in mijn handen de overgebleven rest had verwijderd klapte ik de bijbel dicht en zette het boek weer op zijn vertrouwde plaats terug.
Dag bijbel.
Tot de volgende stofverwijdersessie.

Een kwartier later belde mijn zuster op.
"Zeg, weet jij wanneer opa overleden is?"

Ik was verbijsterd.
Kan me niet herinneren wanneer mijn zus en ik over hem gepraat hebben.
Zo lang geleden.

Als toeval een reden heeft zou ik graag de reden van dit bijna griezelige feit willen weten.
.

Woestijn

Het beeld uit het vliegtuigraam liet zand zien.
Veel, heel veel zand.
Wat een verschil met de groen aangeharkte stukjes land die ik een kleine 6 uur geleden achter me had gelaten.
De Sinaïwoestijn.

Beelden die in mijn jeugd waren opgeroepen rolde zich voor mijn ogen uit.
De Bijbelse verhalen over Mozes die met het Joodse volk 40 jaar lang deze woestenij was doorgetrokken werden voelbare realiteit.

Ondanks het aangename klimaat in de vliegende tube waarin ik me bevond spatte de droogte en de hitte mijn vliegtuigraam binnen.
In de glooiende gloeiende verte leek mijn geestesoog Mozes te zien.
Mozes leider van een lastig volk.
Mozes lijder aan een lastig volk.
Lastig, natuurlijk, ik zou dat ook zijn als ik 40 jaar in zo'n zandbak zou moeten sjouwen.
Zonder supermarkt voor mijn water.
Water, grote porties water.

Er schijnen meer melkwegen te zijn dan er korrels zand op de aarde zijn.
Dat gaat mijn voorstellingsvermogen ver te boven.
In mijn huisje met mijn tuintje in Twente was dat al het geval, maar hier?

Een zandkorreltje, zo klein.
Ontelbare door de natuur samengevoegde zandkorreltjes, zo groot.
Woestijn!
Met miljarden samengebalde korrels die de bergen vormen.
En daarboven een wellustig zijn karakter tonende zon die het af en toe aanwezige water doel- en zinloos de lucht in brandt.

Hier is geen leven mogelijk.
Denk je.
Verwacht je.
Tot je die kleine bewegende stipjes ziet.
Die dankzij het dalende vliegtuig veranderen in mensen en drommedarissen.

Leven is overal.
Ook hier.
Hier waar zand de macht heeft, vindt men leven.
Plantaardig en dierlijk.
Ook hier lijkt de mens de baas.
Echter.
Uiteindelijk is de natuur de grote winnaar.
Overal.
Altijd.

Toen ik het koele vliegtuig uitstapte sloegen de ruim 40 graden me om de oren.

Johan Dammuller

Natuur en gehoorapparaat

Toch ongelooflijk hoe knap en intelligent de natuur in elkaar zit.
Heb ik voor het eerst van mijn leven gehoorapparaten en wat gebeurt er......?
Alle vogels komen samen om dit heugelijke feit te vieren.
Fantastisch!

Het buitenmeisje

In de serie stadsgedichten:

Het buitenmeisje

Zij vroegen of ze tevreden was,
In de stad tevreden, en daar?
Het jonge meisje knikte ja,
Zij waren zo goed voor haar!

Zij knikte ja, zij zweeg en ging
In de kelderkeuken staan,
En zag omhoog, door 't vensterraam,
Op straat de voeten gaan.

Toen dacht zij aan het groene veld
En aan haar ouders hut:
Daarover waait hoog de populier,
En de vlierboom aan de put.

Het geitje op 't grasplein, ginds verre de kerk,
En de lucht oneindig blauw,-
Haar moeder haspelt aan 't open raam,
En haar vader zit op 't getouw.

De wiedsters in 't veld en de leeuwrik omhoog;
- o, Lag zij bij hen in het vlas! -
En zat ze te peinzen, toen vroegen zij haar,
Of ze tevreden was?

Zij waren zoo goed en zoo vriendlijk met haar,
Zij kon niet zeggen: neen, -
Maar 's avonds als zij slapen ging,
Toen weende zij alleen.

Virginie Loveling (1836-1923)

Bijzondere gedachte.

Wat ik laatst toch
gedacht heb.....
Tjonge, was echt heel bijzonder.
Helaas ben ik het vergeten.

Kleinkinderen

Groot, klein.
Jong, oud.
Maakt niks uit.
We zijn allemaal kleinkinderen.

Zinloos

Jij zult het niet meer merken.
Ik zal het niet meer merken.
Onze kleinkinderen zullen merken.
Dat er weer niets is geleerd.
En dat het er op lijkt.
Dat we zinloos hebben geleden.
Hebben gestreden.
En geleefd.

Marktwerking

Lang leve de heilige marktwerking.
Sint Markt, eigenlijk.

Knigge

Geen papierduiven aldaar?
Ook geen perkamentduiven?
Ik geef toe.
Zij het noodgedwongen.
Maar ze zijn zeldzaam.
Ze zijn tevens familie.
Het bekende papikamentenras.
Te herkennen aan de roep:
Kanigge, kanigge, kanigge.
(Klemtoon eerste lettergreep)
Drie keer achter elkaar en dat om de 26 en halve minuut.
Ongeveer.
Hangt van gezondheid en boomsoort af.
En seizoen natuurlijk.
Tijdens het broedseizoen Kanigge ze wat onregelmatiger.
Kwestie van logistiek.
En gebrek aan voeding.
Ze eten voornamelijk namelijk Reitzrijst.
Kanigge.
Kanigge.
Kanigge.

Moreel kompas

Soms hé, soms stop ik mijn morele kompas in een zwaar loden kistje.
Dat zijn de momenten dat ik bang ben door de media de weg kwijt te raken.
Dat het noorden het zuiden aanwijst of beide windstreken tegelijkertijd.
Ik trek me dan in mezelf terug en wacht.
Geruime tijd.
Daarna grijp ik moed en hete koffie.
En doe heel voorzichtig de deksel open.
Klein stukkie.
Kiertje.
Je weet maar nooit.
Is Noord Noord en Zuid Zuid dan ga ik er vanuit dat de rest ook klopt.
Daarna pak ik het instrument weloverwogen op.
Stof het af.
Poets het op.
Of andersom.
En gebruik het.
Zo lang als dat mogelijk is.

Met zwaar loden kistje in de buurt.
.

Keukentafel gesprek

Keukentafelgesprek:

"Ik ben ook maar gestuurd."

Mooi is dat.
Handig is dat.
Bloedgevaarlijk is dat.
Geen eigen verantwoordelijkheidsgevoel meer nodig.

Bevel is bevel.
Zo ontstaan oorlogen.
.

Fatsoen

Facebook, wat word ik moe van al die negativiteit, al die scheldpartijen en al die hufterigheid die via jou mijn telefoon binnen druipen.
Terechte en onterechte verontwaardiging.
Waarheid en leugen.
De waarheid?
Moeilijk tot onmogelijk te achterhalen.
Had je maar een afdeling waar slechts menselijkheid en liefde besproken kan worden.
Want ja.....
Die bestaan gelukkig ook nog.
Onder gesneeuwd door roetzwart besmette sneeuw.
Maar ja, zo saai hé?
Die goede dingen.
Bah.
Nee, dan liever wat geweld.
Smeuig gemaakt door smerig, harteloos gescheld.
In onze fatsoenlijke (!) maatschappij mag men beledigen.
Van mijn ouders kreeg ik iets anders mee.
Beledigen en mensen beschadigen mocht niet.
Kon niet.
Nooit.
Waarschijnlijk had ik erg onfatsoenlijke ouders die de fatsoenlijkheids codes niet begrepen.
Sorry, pa en ma dat ik jullie opvoedingsmethoden zo publiekelijk te grabbel gooi.
Ik kan niet anders.
Ik schaam me voor jullie.
Ik ben beschadigd door jullie blik op fatsoen.
Dat fatsoen.
Jullie fatsoen.
Moet ik doen.
En ik, slappeling, probeer dat nog steeds.
Stumper die ik ben.
Slechts geslaagd en geliefd bij mijn kinderen, kleinkinderen en vrienden.
En geheel niet geslaagd, financieel geslaagd, in dit leven.
Logisch eigenlijk.
.

.

Boren

Ik boor.
Jij boort.
Zij boort.
Hij boort.
Wij boren.
Jullie boren.
Zij boren.
Wij zijn allemaal geboren.

Boven de wolken

Zekerheid in het leven is belangrijk
Heel belangrijk.
Toch maakt de zekerheid dat boven de wolken de zon schijnt me niet bijzonder vrolijk.

Gesjoemel met de waarheid

Die grillige, onbegrepen, vals gebruikte waarheid trekt een grillig spoor door de geschiedenis.

Verkouden

Hoesterig.
Proesterig.
Miezerig.
Niezerig.
Kwijlerig.
Slijmerig.
Tranerig.
Doch kranerig.
Ik!

Winst door verlies

Soms is het zuiver winst als je je verlies neemt.

Zon, schaduw en tuin

Ik zit in de tuin.
De zon schijnt stralend naast de schaduw waarin ik van plan was om, al lezende, UV straling te verzamelen.
Mijn kleine wereld is een goede wereld, nu.
Zo rustig.
Afgezien van de verre stadsgeluiden die de dubbele beglazing lang voor me verborgen hield.
En dan....
De kleine uit China persoonlijk geïmporteerde stappenteller trilt.
Drie keer.
Bescheiden werd me medegedeeld dat ik reeds een half uur bijna bewegenloos op een stoel zat.
Zo werd ik, terwijl ik bezig was de wereld met haar geneugten en narigheden te beschouwen van achter toegesloten oogleden, diezelfde wereld ruw weer ingetrild.
En besef ik, dankzij China, dat de stappen die ik zou moeten ondernemen vandaag slechts theoretische stappen zullen moeten blijven.
De theorie wint het van de praktijk.
Mooi is dat.

Ik schuif de stoel verse schaduw in.
De zon won het van de zo door mij gekoesterde oude schaduw.
Kom nou.
Ik laat me niet kisten.
Daar is nog alle gelegenheid voor.

.

In de wolken

Liep ik laatst in de stad.
Prachtig weer.
En toch,
met mijn hoofd in de wolken.

Hoorapparaat

Sommigen niet kunnen verstaan.
Is soms een zegen.
Sommigen niet kunnen verstaan...
Komt vaak slecht gelegen.
Vandaar mijn goede daad.
Een hoorapparaat!

Dinsdagmiddag

Fatsoen

Sommige mensen zijn zo fatsoenlijk dat ze in hun veroordeling onfatsoenlijk worden.

Dier en mens

Circusdieren leren op commando  kunstjes doen.
Het zijn net mensen.

De waarheid

Ik heb de waarheid niet in pacht.
Jij hebt de waarheid niet in pacht.
De waarheid zit niet keurig in het midden.
Ze waaiert breeduit tussen onze meningen in, raakt de randen, gaat er overheen, krimpt en verkleurt.
Bijna nooit in zwart of wit.
Begint daarna weer opnieuw.
Eindeloos!

Op naar het paradijs

Kom, geef me je hand.
Dan gaan we op reis.
Bezoeken land na land.
Tot in het paradijs.

Regen en zon

Ach, een beetje regen.
Daar kan ik wel tegen.
Maar mocht ik kiezen.
Dan zou ik me verliezen.
Zodra dit maar even kon.
In een heerlijk koesterende zon.

Pesten

Een beetje plagen bestaat.
Een beetje pesten bestaat niet.

Geluk

Geluk is niet te koop.
Geluk is niet te winnen.
Geluk is niet te huur.
Geluk is wel te schenken.

Wortel van alle kwaad

‘De wortel van alle kwaad is geldzucht.‘
(1 Tim 6:10)

Algoritmes

Het zijn de algoritmes die het doen.

Israël en Palestijnen

De staat Israël is gebaseerd op verschrikkelijke gebeurtenissen de joden aangedaan in het verleden en op ernstige gebeurtenissen door Israël aangedaan, nu en in het verleden, aan de bewoners van het toenmalige Palestina.
Hoe zal dit ooit goed komen?
Zeker is dat dit nooit met geweld zal lukken.

Zonder mensen

Zonder mensen zou de wereld
mooier zijn.
Alleen, niemand ziet dat.

God en de ruimtevaarder

Een journalist vroeg eens cynisch aan een Amerikaanse ruimtevaarder of hij daar boven God had gezien.
"Nee" was het antwoord " Maar als ik mijn ruimtepak had uitgedaan zou ik hem ongetwijfeld gezien hebben".

Toen en nu

Het is al moeilijk genoeg om je te verdiepen in de geschiedenis en daar conclusies uit te trekken die geldig zijn voor je mening over de ontwikkelingen in het heden.
Laat staan alleen naar het heden kijken en daar conclusies uit trekken zonder de benodigde kennis van het verleden.

Waarheid

De Waarheid lag vroeger op de deurmat en zelden in het midden.

De KB

Op de hoek van de straat
Staat een klein café.
Bedenk eens wat je liggen laat.
Als je niet naar binnen gaat.
Café, de KB!

Kwaad een persoonlijkheid

Hoe meer ik naar de politiek kijk.
Hoe meer ik naar de banken kijk.
Hoe meer ik naar zorggesjoemel kijk.
Hoe meer ik......

Hoe meer ik denk dat het KWAAD een persoonlijkheid is.

Verdriet en vrede

Ik zie zorgen en verdriet om me heen.
Ik zie vreugde en blijdschap om me heen.
Kon je dit maar op zo'n wijze van elkaar aftrekken dat rust en vrede overbleef.

Verleden, heden, toekomst.

Het verleden bestaat niet meer.
De gevolgen er van wel en beïnvloeden het heden en de toekomst.

Warm

Ik constateer en enorm warmte verschil tussen Hengelo en Sevilla.
Aangezien we dezelfde zon gebruiken zal het wel komen door het verschil in grote van beide steden......

Picasso en ik

Picasso heeft het weer eens voor elkaar.
Wel na zijn dood, maar toch....
Leuk geld, zo'n schilderij.
Zodra ik tijd en zin heb zal ik een echte Icasso (de P kan ik beter niet gebruiken, denk ik) maken.
Ik kan wel wat geld gebruiken, vóór mijn dood.

Latere aanvulling:
Het zou ook nog wel eens een echte Ondriaan kunnen worden.
Moet ik nog even over nadenken.

Wapens

Wapens.
Het kwaad in metalen uitvoering.

Eigen monsters

Misschien zijn de monsters in jezelf die je wilt bestrijden wel engelen die je willen helpen.

Waardevolle en opgeborgen zaken

Een kennis van mij zou met vakantie gaan.
Zij vond het beter om waardevolle zaken op verschillende plaatsen in huis weg te bergen.
Goed bekeken maar lastig te onthouden.
De oplossing was simpel.
Schrijf het op.
Zo gedacht, zo gedaan.

Trein gepakt.
Vliegtuig gepakt.
Bikini.
Strand.
Zon.
Drinken.
Rust.

Tot ze zich met een schok realiseerde dat het mooi bedachte lijstje keurig in het zicht op tafel lag.....

Agént

Ook een agént
wordt nat als het regént.

Vluchtelingen en ethiek

Al jaren zadelt de opvang van vluchtelingen me met een geweldig  moreel en ethisch probleem op.

Ik vind dat elk mens op de hele wereld het recht heeft op een menselijk bestaan.
Tegelijkertijd is het onmogelijk om eeuwig iedereen op te vangen.

De armoede in de hele wereld, ook in de z.g.n. rijke landen, moet een zorg zijn voor iedereen.
En de oorzaak van veel ellende.

De problemen zijn zo groot.
Ik heb het antwoord niet en ik heb de oplossing niet.
Wel denk ik dat egoïsme en egocentrisme de onderliggende oorzaken zijn van de meeste problemen.
Ook wereld problemen.

Vluchtelingen

Als Afrika heel rijk zou zijn.
Als Europa heel arm zou zijn.
Dan zou de vluchtelingenstroom de andere kant op gaan.

Nederlander

Ik ben als de dood voor nationalisme.
Ik heb niets met voetbal.
Ik heb niets met het songfestival.
Ik heb niets met het koningshuis.

En toch?

Ik vind het leuk als Nederland ergens in uitblinkt.
Ik vind het leuk als Nederland de finale van het songfestival bereikt.
Ik heb met belangstelling de troonswisseling gevolgd.
In het buitenland word ik ontroerd als ik plotseling het Wilhelmus hoor.
En jaren geleden zag ik de koningin onverwachts, diep in Spanjes velden, op een gammele zwart/wit tv.
En keek geboeid.

Zou in dit geval uit het verschil tussen voelen en denken blijken dat ik toch ongewild meer een trotse  Nederlander dan een wereldburger ben ?
.

Dorst

Zie, de zon schijnt door de bomen.
Makkers staakt uw wild geraas.
Tijd voor drankje is gekomen.
Dorst is u de baas.

Palestijnen

"Beesten zijn het, die Palestijnen"
las ik de bijdrage aan het debat van een
vredelievende (?) Christin.
Ze lijkt gelijk te hebben.
Als beesten worden ze behandeld.
Als beesten worden ze afgeslacht.
.

Vermageren

Vermageren?
Kan niet goed zijn.
Ik krijg er zo'n
honger van.

Kosten bezuiniging

Een bezuiniging is pas een bezuiniging als de kosten van de gevolgen er van niet groter zijn dan dat wat de bezuiniging nu oplevert.

Verklaring

Gek eigenlijk.
Overal willen wij de achtergrond van weten zodat we een verklaring kunnen verzinnen.
En dat terwijl een constatering van de feiten vaak voldoende kan zijn.

Indruk en correctie

Wees bereid om een eerste indruk te corrigeren.

Dik

Het opbeurende van het om je heen kijken, zittend op een terrasje, is de toenemende wetenschap dat je eigen omvang eigenlijk best meevalt.....

Geluksgevoel

Hele kleine dingetjes kunnen je een groots geluksgevoel bezorgen.

Geluk

Geluk is niet het klavertje vier.
Geluk zit hier.
In die vriend.
Die ik misschien niet heb verdiend.
In die vrouw.
Die ik vertrouw.
In die man.
Waar ik op bouwen kan.
In dat kind.
Dat generaties verbindt.
Vandaar mijn wens.
Zoek geluk in een mens.
Nooit in geld dat ongestoord
Het zicht op echt geluk verstoort
Waardoor je niet ziet.
Wat het leven je werkelijk biedt.

P.J.D.
.

De natuur overwint

We proberen de natuur aan de mens ondergeschikt te maken en zijn daardoor totaal vergeten dat die mens gewoon onderdeel van diezelfde natuur is.
De natuur lacht in zijn vuistje en dat niet alleen, ze barst soms in schateren uit.
Zet de mens op zijn plaats.
Die daar natuurlijk niets van leert.
We zullen die natuur wel krijgen.
We zullen laten zien dat we de baas zijn.
We zullen laten zien dat de mens boven de natuur en diens ritme staat.
   Leve de 24 uur economie!

De natuur ligt krom van het lachen.
Ze weet dat ze beschadigd wordt.
Ze weet dat ze uiteindelijk de Grote winnaar zal zijn.
                                       .

Vaya con Dios

"Vaya con Dios" zei het stokoude gebogen vrouwtje terwijl ze in dat bloedhete en stoffige straatje naar ons opkeek.

Het was goed.

Afslanken

Afslanken is een vorm van
zelf-op-eterij.
Kom nou.
Ik ben toch geen kannibaal?

Mooie mensen

Statistisch gezien verdienen mooie mensen meer dan minder fraaie exemplaren.
Ik twijfel.
Want waarom ben ik dan niet schathemeltje rijk?

Die ander

De opstelling van een ander naar jou kan zelden los gezien worden van jouw gedrag naar die ander.

Palestijn

Durf eens in de schoenen van een Palestijn te stappen.

Soldaten van Israël

Die jonge dienstplichtige Israëlische meisjes en jongens zullen de rest van hun leven moeten omgaan met de moorden die ze vandaag pleegden.

Overleden geliefde

De overleden geliefde leeft niet meer maar is zeer levend in je hart.

Sorry

Sorry zeggen is geen zwakheid.
Het is kracht.

Wees sterk

Wees sterk.
Laat ontroering toe in je leven.

Beter dan de ander.

En als je zo rondkijkt.
En als je zo rondluistert.
Dan blijken er slechts enkele dingen echt belangrijk.
BETER te zijn dan de ander.
BETER te hebben dan de ander.

Gek dat er zoveel geweld in de wereld is?
Nee, natuurlijk niet.
Zo zit de gemiddelde mens, kennelijk, in elkaar.

Ieder selectief

Iedereen is selectief.
De kunst is om het van jezelf te zien.