VNO-NCW:
Alleen vluchtelingen opnemen die kans hebben op een baan.
De rest kan verrekken?
VNO? Nou ja....
Maar die C in NCW?
De zelfde waarde als de C van CDA?
Amigos para siempre. Vrienden voor altijd. Vriendschap en liefde (agapè) zijn voor mij de belangrijkste elementen in het leven. Helaas is daar gebrek aan. In principe is mijn naaste óók iemand aan de andere kant van de wereld. Uiteraard ben ik geen heilige (alhoewel.....) en is het zeer moeilijk om vriendschap te hebben met iemand die totaal anders denkt. Toch blijft mijn mening overeind. Streven naar....., is soms het maximaal haalbare. Johan (DonQueso)
VNO-NCW:
Alleen vluchtelingen opnemen die kans hebben op een baan.
De rest kan verrekken?
VNO? Nou ja....
Maar die C in NCW?
De zelfde waarde als de C van CDA?
Replacement rokers.
Het is de naam gegeven aan de jonge vervangers van de vroegtijdig aan roken overleden klanten van de tabaksindustrie.
Zo bijven winsten hoog tot tevredenheid van de aandeelhouders.
Misdaad loont, ook als het geoorloofde misdaad is.
Degene die te goed voor een anderen zorgt.
Brandt lichamelijk af.
Degene die te goed voor zichzelf zorgt.
Brandt geestelijk af.
Het is soms belangrijk om met je poten in de klei te staan maar pas op.
Goeie klei is net kauwgum.
Het kleeft en is moeilijk te verwijderen.
Ik zit te denken:
Stel dat ik één sneetje brood minder consumeer, hoe verantwoord is het dan om één tompouce te nuttigen?
Ik ben er uit (na ampel beraad).
Is verantwoord, maar niet meer dan twee.
Er wordt zo gemakkelijk over de vanzelfsprekendheid van abortus gesproken dat er over de ethische kant niet meer wordt nagedacht.
Daardoor worden degenen die dat wel doen, vaak zelfs agressief, als ouderwets en a-sociaal weggezet.
Gisteren rechtstreeks van Face tot Face met mensen gesproken.
Dat is zo mooi.
Je zou er een Book over kunnen schrijven.
Iedereen gaat zachter tegen me praten.
Ik denk dat er een onderlinge afspraak gemaakt is.
Een samenzwering!
Hoogst onfatsoenlijk.
Vreemd.
In elke etalage van een juwelierszaak vind je kruisjes.
Dit terwijl het een gruwelijk martel -en moordtuig is.
De ene nog fraaier en duurder dan de ander.
Waarom geen gouden galgjes of leuke kleine zilveren elektrisch stoeltjes (met diamantjes) ?
De liefde voor boeken gaat meestal samen met de liefde voor de inhoud er van.
Het is niet hetzelfde.
Bij gasboring komt er een giftig gas vrij dat de hersens van hebzuchtige olie- en gasboeren aantast en politieke koppen benevelt.
Ik wilde iets over geweten, of gebrek aan, schrijven.
De telefoon wist het beter en maakte er geweren van.
Het "Bevel is bevel" heeft, als het klakkeloos wordt opgevolgd, tot afschuwelijke zaken geleid.
Uitvoerders van overheidsbeleid denk hieraan bij het uitvoeren van het beleid.
Opvolgen van instructies mag nooit ten koste gaan van het eigen geweten.
Sjoemelen met je geweten maakt van verantwoordelijke mensen onverantwoordelijke individuen die de schuld bij anderen leggen.
Ik heb altijd geweten dat er mensen zijn die iets op hun geweten hebben ondanks dat ze geen geweten hebben.
Het is bijzonder veilig om met een schoenpoetser in het vliegtuig te zitten.
Het aantal vliegtuigongelukken waarbij een schoenpoetser om het leven is gekomen is zeer gering.
Is abnormaal iets wat we niet gewend zijn en normaal wat we wel gewend zijn?
Jaren geleden werkte ik in een psychiatrische instelling (Inrichting toendertijd).
Kwam daar zeer merkwaardige dingen tegen.
Toen ik eens met een kennis de stad in ging werd ik er door hem op geattendeerd dat er iemand tegen een lantaarnpaal stond te praten.
Tamelijk abnormaal gedrag, zou je zeggen.
Toch viel het me niet als iets bijzonders op, hoewel ik het had gezien.
Gelukkig interpreteer ik dat soort dingen al weer jaren goed (denk ik).
Mijn broek is beschadigd.
De pijpen rafelen en er vallen gaten in.
Is de broek nou modern geworden of weggooirijp?
Opvallend dat kinderen altijd het onderste koekje uit de koektrommel willen vissen.
Natuurlijk pas nadat ze eerst alle andere koekjes met vieze vingertjes te hebben bevoelt.
Zo zie je dat je pas iets kunt bereiken als je bereid bent om vieze handen te maken.
En...... je als een kind te gedragen.
Valentijnsromantiek.
Hij is op weg naar huis, belt zijn vrouw op en vraagt:
"Moet ik nog bloemen meenemen?"
Hoe kan sport verbroederen als alles er op gericht is om beter te zijn dan de ander?
En ik denk dat de
heer Marktgericht denken en mevrouw Mensgericht denken slechts een slecht huwelijk kunnen sluiten.
Heb je de foto gezien van de Aarde genomen vanaf Mars?
Dat kleine lichte speldeprikje?
Daar waar die kleine mensjes in hele grote dingen zo verschrikkelijk klein kunnen zijn.
Daar waar ze zich opstellen alsof ze het middelpunt van het universum zijn.
Daar waar meer geld voor wapens dan voor armoedebestrijding beschikbaar is.
Ja, daar waar de mens zo heel, heel heel erg klein is!
Er is zoveel meer belangstelling voor de 100 rijksten dan voor de 100 armsten in Nederland.
Terwijl de eersten geen belangstelling of medeleven nodig hebben.
Wat is er toch mis?
"Grote" mensen worden geboren zonder dat ze iets om het lijf hebben.
Vaak blijft dat zo.
Hij was in zijn sas.
Zij in zak en as.
Hij was heel tevree.
Zij dacht, wat moet ik er mee?
Ik kwam zojuist een autoriteit tegen.
Hij was wat licht geraakt.
Ik dacht nog wat een zegen.
Hem zo te zien en niet naakt.
Meten
Is weten.
Daarom was ik zo tevree.
Met de weegschaal die het niet meer dee.
Hij ging niet hoger dan tachtig.
Dat was prachtig.
De advertentie was een lokker.
Ik bezweek voor Blokker.
De nieuwe doet het beter.
Heeft digitaal een meter.
Weet zeker en gewis.
Dat de oude prettiger is.
Ben je met iets tevree.
Hou het zo, geluk er mee.
.
In deze maatschappij
Met meer ik dan wij.
Ben je zonder papier.
Een avonturier
Pas met papieren ben je iets.
Zonder dat ben je niets.
Velen die fel tegen euthanasie zijn, omdat ze het moord vinden (en door God verboden), hebben geen enkel moreel bezwaar tegen het doden van een door de staat tot vijand verklaard medemens
Er gebeurde iets vreemds vanmiddag.
Al eerder had ik iets dergelijks meegemaakt.
Ik kreeg een boek in de handen.
Het stond rechtop op een tafel in mijn "huis"boekhandel.
Ik heb geen vrienden, oud-vrienden, familie of oud-familie uit Indonesië.
Liever gezegd uit het oude Nederlands-Indië.
Wat ik er van weet is dat wat ik gelezen heb.
Ik weet wat Nederland daar uitgevreten heeft in al die jaren.
Maar wat ik ervoer had daar niets mee te maken.
Ik pakte het boek op en opende het.
Zodra ik enkele oude foto's zag overviel me een sterk gevoel van heimwee.
Snel sloot ik het boek en zette het terug.
Bang dat de vochtige ogen zich vol met tranen zouden vullen.
Ik kan het niet plaatsen.
Constateer slechts dat de ontroering echt is.
Net als het gevoel van onrust dat ik ervaarde.
Dat boek.
Ik zou het willen hebben.
En het dan eerst in een hoekje willen zetten.
Tot ik er eventueel aan toe ben het open te slaan en er in te kijken en te lezen.
Het is een vrij prijzig boek.
Soms voel ik me thuis
Niet thuis.
Is mijn huis.
Niet mijn huis.
Is mijn heden.
Het verleden.
Waarin ik leef.
Mijn "zijn" beleef.
Het is een vreemd verlangen.
Een gevoel dat niet te lang blijft hangen.
Maar even ben ik thuis.
In het huis.
Bij mijn eerste voeder.
MOEDER.
.
Ik heb een vrind.
Kende hem al als kind.
Belt hij zijn vrouw.
Dan eindigt hij.
Altijd verheugd en blij.
Met:
"Ik hou van jou".
Soms geeft het bewijs van dingen die je goed kunt niet voldoende zekerheid om goed om te kunnen gaan met de dingen waar je minder goed in bent.
Enige jaren geleden haalde VVD fractie voorzitter Halbe Zijlstra de bijbel aan:
"Wie zonder zonde is werpe de eerste steen".
Mooi zo'n bijbelvast persoon.
Hij vergat er bij te vermelden dat er geen bijbelteksten te vinden zijn die alleen voor sjoemelende VVD-ers gelden.
Oh, oh als een radeloze bijstandsmoeder in de fout gaat.
Waar blijft dan de VVD stem:
"Wie zonder zonde is werpe de eerste steen"?
.
Graaf je vast in je eigen gelijk en je bent steeds vaster overtuigd van het ongelijk van de ander.
Dat mag dan ook best wat leventjes kosten.
Hij die een ander tot zondebok verklaart is er mede verantwoordelijk voor als diegene zich als zodanig gaat gedragen.
Met mededogen.
Kijk ik in de ogen.
Van het jochie dat ik was.
Zes jaren was ik pas.
De oorlog net voorbij.
Ik lijk verdrietig en niet blij.
Dat hoorde ik te zijn.
Maar in die ogen zie ik de pijn.
Die in het latere leven.
Voor een gedeelte is gebleven.
.
't Is alweer geruime tijd geleden.
Haar heden was nu verleden.
Op haar kist een peuk met as.
Hetgeen zeer symbolisch was.
Ooit verklaarde ze "dood"leuk.
Mijn einde komt door de peuk.
Ik stap uit bed.
Niet omdat ik wil.
Maar omdat het moet.
Ik gooit de dekens aan de kant.
Sla keihard met mijn hand.
Tegen een houten plank.
En krijg als dank.
Zo, midden in de winter.
Onder een nagel, een splinter.
Valt niet mee, zo koud uit bed.
Dat gehannes met een pincet.
Maar ik heb gewonnen.
Zelfs het bloed is geronnen.
En nu met frisse moed
De nieuwe dag tegemoet.
.
Ze delibereerden.
En allen beweerden.
Als zijnde profeten.
Het beter te weten.
Want de ander.
Was logisch, minder schrander.
Sommigen hebben de top van hun kunnen bereikt maar zijn niet in staat een ei te bakken.
Er zijn mensen die de top hebben bereikt als ze barsten van het geld.
Er zijn mensen die de top hebben bereikt als ze geliefd zijn.
Beiden gaan dood.
Nog niet zo lang geleden liep je naar een loket.
Regelde je zaken en ging heen.
Opgelucht want geregeld.
Afdoende!
Nu zit je achter de computer.
Ga je naar de website.
Veeg je het zweet van je voorhoofd (Na ongeveer drie kwartier)
Probeer geen onvertogen woord te zeggen.
Regel je je zaken níet.
(want té ingewikkeld).
Sluit je de computer af en hoop de volgende dag(en) voldoende afgekoeld te zijn om het nogmaals te proberen.
Volledig overtuigd van het feit dat het weer niet zal lukken, hulp telefonisch onbereikbaar is evenals de e-mail aangezien dat adres onbekend is.
Daarna neem je een dubbele paracetamol.
Spoel je dat weg met zeer sterke koffie en krijg spijt van onheus gedrag naar gezinsleden.
Gelukkig zijn alle sites waar je moet betalen zeer klantvriendelijk....!!
Ja, de computer heeft alles een stuk eenvoudiger gemaakt.
Ieder is gebaat.
Bij de magie van onze staat.
Zij maakt alles duur.
Dat lijkt nogal zuur.
En een grote strop.
Fout. Alles wordt er beter op.
We worden immers verblijd
Door onze overheid.
Want, ondanks dat ze halen.
En het volk moet betalen,
Zal het allen beter gaan.
Dat is geen waan.
Doch grote truuk.
Geloof je dat?
Kukelekuuk!!
.
Ik ben misschien wat sikkeneurig
Zei hij, humeurig.
En hij schonk zich vol.
Met alcohol.
Maar met zijn dronken kop.
Werd de sfeer er niet beter op.
De nare stemming ging henen.
Toen hij met de taxi was verdwenen.
.
Ieder zwicht.
Voor het gezicht.
Van dat knappe wicht.
Maakt op haar een fraai gedicht.
Behalve een nicht.
De bakker sloeg zijn wijf.
Moe van haar gekijf.
Ze pakte toen de deegrol
En sloeg hem keihard op zijn bol.
Dat maakte hem hartstikke dood.
Nu bakt ze alleen het brood.
Zij had verdriet.
Hij had verdriet.
Ze waren beiden.
Van elkaar gescheiden.
Liefde is blind.
Dat weet elk kind.
Maar het samen leven.
Duurde steeds maar even.
Altijd liep het uit de hand.
Trammelant!
Bankentoezicht.
Oh, er zijn staan vast nog meer woorden zonder betekenis in een woordenboek.
Ik ben er van overtuigd dat er over 20, 30 jaar met verbazing wordt terug gekeken op zaken die we nu vanzelfsprekend vinden.
Om bij de tijd te blijven is het goed om tijd vrij te maken zodat je wat tijd voor jezelf kunt nemen, ook al zou het voorlopig slechts tijdelijk zijn wegens gebrek aan tijd.
Je zult toch maar groene vingers
en blauw bloed hebben..
Je zou er kippenvel, hamertenen, een lange neus en knikkende knieën van krijgen.
Achter etalageruiten
zag ik een modepop
die zonder kop.
aanstaande kopers stond te verleiden
Later zag ik buiten.
Hele mooie meiden.
En dat is gewis
Iets dat veel aantrekkelijker is.
Ik heb er aan gedacht.
Maar ben het weer vergeten.
Dat had ik wel verwacht.
Geen idee meer hoe ze heette.
De straat waarin ik woon.
Heeft vele muren.
En daarin, dat is gewoon.
Leven vele buren.
De jongeren van jaren.
Wonend in de oude panden
Zullen kinderen moeten baren.
Wil de wijk niet in mufheid verzanden.
Dus jonge mensen opgelet.
Op naar bed.
.
De z.g.n. niet-productieve ouderen zijn kennelijk productief genoeg om onvenredig des lands tekorten aan te vullen.
Ik las in een oud boek:
"Hij had de deur open gesloten."
Ik herinner me die uitdrukking.
Best vreemd eigenlijk.
Je zult toch een lekkere stevige sneeuwbui willen zijn en niet verder kunnen komen dan wat natte viezigheid.
Als je gepensioneerd bent heb je alle tijd om te overdenken wat je allemaal in/met je leven had kunnen doen als je er tijd voor genomen had.