Twentse zonen

Een Amsterdamse schone
Wilde graag in Twente wonen.
"Want" zei ze beslist
"Wat ik heb gemist
Zijn de Twentse zonen."

De dood in de pot

En weer had de vleeseters de dood in de pot.

Sprong in het Heelal

Lang geleden was de radio het centrale punt in de huiskamer.
De geluidskwaliteit was niet geweldig maar je wist niet beter.
De TV heeft die plaats verdrongen.
Ik laat in het midden of dat een verbetering betekent.

Net als bij een boek prikkelt een hoorspel de fantasie.
Door de suggestieve geluiden kleuren je hersens het plaatje in.

Van 1955 tot en met 1958 werd 
"Sprong in het Heelal" uitgezonden.
Beginnend met "Operatie Luna"
De serie hield tijdens uitzending de mensen van de straat en de rest van de week in spanning.

Met enthousiasme vertelde ik mijn kinderen over de serie.
Kon ik het maar nogmaals beluisteren…..
Dat prikkelde mijn oudste, maar toen nog zo jonge, dochter en ze ging op zoek.
Hoe het haar gelukt is weet ik niet maar ze vond iemand die de serie had opgenomen en bereid was de serie voor haar te kopiëren.
Wel tegen een stevige prijs.
Ik ben nog nooit zo gelukkig met een cadeau geweest.

Inmiddels blijkt de serie opgestoft en op CD gezet te zijn.
Ik weet niet of het nog te koop is, heb er niet meer naar gezocht.
Toendertijd waren afleveringen op Internet te beluisteren of te downloaden.

Nog steeds blijkt het een geweldig hoorspel te zijn.
En dat niet alleen voor mij maar ook voor mijn dochters.
Reden waarom we om de zoveel tijd weer naar luisteren.
Ondanks het feit dat de inhoud ruimschoots door de wetenschap is achterhaald.

Als ik het begin geluid hoor krijg ik weer kippenvel.

Wat een hoorspel.

Vogelkenner

Ik ben geen goede vogelkenner.
Ik herken de struisvogel als hij overvliegt.
Een struis geluid.
Ik herken de duif, mits ie patat bij de patatboer van de grond graait.
Ik herken de meeuw, mits ie boven het strand vliegt.
Ik herken de ooievaar, mits ie een luier met baby in de snavels heeft.

Ik herken de spotvogel niet.
Wel rare vogels die spotten.

Klein schermpje

Al tik je nog zo bewust en ferm.
Op des telefoontjes kleine scherm.
Je merkt als je het kleine schermpje raakt,
dat foutjes zeer snel zijn gemaakt.
En als je de tekst dan hebt bewerkt.
Worden pas ná de plaatsing,
die foutjes opgemerkt.

Kermis

Kermis:
Een bonte verzameling martelwerktuigen.
Hel gekleurd en fel verlicht.
Waar je voor elke marteling afzonderlijk moet betalen.

Meneer van Amerongen

Oh jee, meneer van Amerongen.
Ga toch snel naar huis.
De waterleiding is gesprongen.
Het water staat tot boven het fornuis.

De muizen zwemmen lustig
In de waterzee.
Verder is het rustig.
Maar o wee.

De ratten klagen.
De riolering is te vol.
Ze eten nu al dagen.
Afval met een drol.

Oh jee, meneer van Amerongen.
Ze komen in uw huis.
Hebben de muizen verdrongen.
En staan nu op het fornuis.

De kast staat op een kiertje.
De kaas is in 't zicht.
Nog een klein kwartiertje.
Wèg kaas, genuttigd!

Te laat meneer van Amerongen.
Uw huis is nu een bad.
Het water is binnengedrongen.
En alles is kletsnat.

Meneer van Amerongen.
Uw leed kan ik beamen
Mijn lied is uitgezongen.
Amen.

De indruk van boeken

Tijdens het beetje sorteer werk dat nodig was om wat van mijn boeken te fotograferen om één voor één op Facebook te kunnen plaatsen ontdekte ik iets dat me nog niet eerder was opgevallen.
Er zijn boeken die geweldig veel indruk op me maakten.
Toch had ik niet de behoefte om ze te vermelden.
Zo ontstond er een onverwacht criterium.
De boeken die wel door mijn selectie kwamen blijken boeken te zien die ik graag herlees of ga herlezen.
Boeken waar ik meer binding mee blijk te hebben dan met de boeken die zoveel indruk op me maakten.
En dat vind ik een grappige constatering.
.

Des konings baard.

De baard van de koning.
Wat een commentaren.
De wereld wentelt in narigheid.
Maar Nederland maakt zich druk om de baard van zijn koning.
Hoezo belangrijk?
Je vindt het mooi.
Je vindt het niet mooi.
Je vindt het onbelangrijk.
Nou en?

Baard

Eigen baard
Is Goud waard.

Lees. Lees vroeg

Ik ken mensen met een heel goede opleiding die nog nooit een boek hebben gelezen.
Behalve dan vak- of hobby litteratuur.

Ik was een late lezer.
Het ging me niet zo vlotjes af.
Het nut van lezen ontging me ook een beetje.
Het was gewoon een vak op school.

Totdat ik een boekje in handen kreeg dat me mateloos veel plezier gaf.
Veel weet ik er niet meer van.
Het enige dat ik terug kan halen is een lang pad naar een kasteel.
Het zal dus wel een sprookje zijn geweest.
Lezen bleek niet slechts nuttig maar kon ook nog eens heel leuk zijn.
Sinds dien lees ik.

Bolke de Beer.
Ach, ach.
Een avontuur rond een slootje o.i.d.
Ik twijfelde.
Was dit zomaar een verhaaltje of zou zo'n beer echt kunnen praten?
Je weet immers maar nooit.
Spannend en onwerkelijk.

Zo onbevangen als je als kind een boek leest, lees je het nooit meer.
Lees ze nog maar eens.
Zelfs het gevoel van vroeger is moeilijk terug te halen.
Het is door latere ervaring verminkt.
Jammer.

Ik pleit sterk voor het op jonge leeftijd lezen.
Desnoods voorlezen.
Het gevoel, de spanning, de twijfel, het geloof, het ongeloof, de onbevangenheid.
Het gaat voorbij.
Het komt nooit terug.

Lees!
Lees jong!
.

Prikkeldraad

Prikkeldraad.
Als er iets is dat vertelt hoe de mens in elkaar zit dan is dat wel prikkeldraad.
Gemeen spul dat broeken open haalt.
Evenals het vel dat daar in zit.
Scherpe ijzeren, vaak roestige, tanden die de ene mens scheidt van de ander.
Dat het eigen territorium afbakent en de ander buiten houdt.

We zijn volwassen geworden en hebben veel van de geschiedenis geleerd.
Daarom hadden we in 2015 nog slechts  vijfhonderdduizend ton prikkeldraad nodig.
Een draad van 8 miljoen kilometer.

Mensen.....
Prikkeldraad!
.

Het bed

Lady Kant, de uitvinder van het bed wordt zeer bedankt.
Net als de leider van de parochies, de Deken.
Zou ik bijna nog ma Tras vergeten.
En sorry, la Ken ook nog bijna vergeten.
Merkwaardig want je bent om te Kussen.

Ik vergeet vast nog iemand maar ik ben nog niet zo lang uit bed.
Goedemorgen.

Parodie.

Een parodie is een spottende nabootsing van een litterair werk.
Betekent dit dat een parodie op een parodie een litterair werk oplevert?

Drie ringen teveel

Een kleine doch dringend noodzakelijke reparatie dwong me naar de winkel te gaan om materiaal te kopen.
Dat wil zeggen, één koperen ringetje.
Ha, probeer dat eens.
"Nee, meneer, we verkopen ze alleen per eenheid van vier".
Dat zijn er dus drie teveel.
Maar ik kon niet anders.
Nu zit ik met drie overtallige ringetjes in harde en veel te grote plastic verpakking.

Wie zorgt er nu eigenlijk voor meer afval?
De consument of het bedrijfsleven?
.

De Syrische jongedame uit het Griekse restaurant.

Ach, dat restaurant.
Min of meer ons stam restaurant.
In Alkmaar, gezellig en niet te kostbaar.
Tja, je moet toch eten nietwaar?
Zo heel vaak komen we er niet.
Alkmaar is wat verder gelegen dan bijvoorbeeld Delden.
Ook dat maakt een verblijf te duur om het vaker te doen.
Helaas.

Terug naar het restaurant.
Het is een restaurant dat geëxploiteerd wordt door iemand afkomstig uit een ander land.
Ik ken de situatie niet goed maar het gevolg van het buitenlandse zuidelijke karakter is de geregelde wijziging van sommige personeelsleden.
Zo ook nu.

Het leuke, spontane gezichtje behoorde toe aan een jongedame uit Syrië.
Een gevluchte jongedame, zonder familie in Nederland.
Ze leek bewonderingwaardig vrolijk ondanks de ellende die ze mee had gemaakt.
Waarschijnlijk mede door de afwezigheid van oorlog in ons lieve platte landje.
Haar Nederlands was karig maar verrassend goed voor de korte tijd dat ze in ons land was.
Ik vond haar spontaniteit heel bijzonder.
Misschien ook omdat ze onbevangen vertelde dat ze me lief vond.
Of ze voldoende bewust was wat lief in het Nederlands inhoudt, weet ik niet.
Wel weet ik dat het leuk en, inderdaad, lief klonk.
En die spontaniteit....
Ze vertelde dat het niet allemaal makkelijk was maar dat ze in ieder geval haar stem nog had waar ze zeer tevreden over was.
Dat nodigde mij natuurlijk uit om haar te vragen iets te zingen.
En ja hoor, midden in de zaak, zong ze haar lied.
Onbevangen.
In het Arabisch.
Prachtig.
Omdat we het niet verstonden herhaalde ze het zingend onderwijl vertalend in het Engels.

Toen we afscheid namen vroeg ze me wanneer ik weer kwam.
Ik noemde een waarschijnlijke datum.
Haar vreugde was groot toen dat niet over een jaar bleek te zijn maar vrij binnenkort.
.

Reizend door mijn gedachten.

Ik reis mijn gedachten rond.
Zoekend naar het punt waar ik rust en vrede vond.
Ik reis te snel wellicht.
Want aan het eind van dit gedicht
Blijk ik het punt snel en onverdroten.
Volledig voorbij geschoten.

Ouderen een kostenpost?

Ouderen een kostenpost?

Ik liep langs school op het moment dat de school uitging.
Wat een oma's en opa's.
Ik zie wandelwagens en lopende kleuters aan de hand.
Wat een oma's en opa's.

Als de oma's en opa's zouden staken zou de maatschappij op zijn kont liggen.

Ouderen een kostenpost?
.

Zonne-energie

Ook energie uit fossiele bronnen is zonne-energie.

Compensatie gas en slavernij

De energie bedrijven die zich hebben verrijkt ten koste van de bewoners van de gasvelden krijgen financiële compensatie bij sluiting van de velden.

De slavenhouders de zich verrijkt hadden ten koste van vele mensenlevens kregen financiële compensatie toen de slavernij werd afgeschaft.