Why can't women put the toilet seat back up!?
.
.
Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
zondag 21 september 2008
Het WOORD.
Vaak hoor ik de logische vraag:
"Als God bestaat waarom is er dan zoveel leed in deze wereld?".
Een zeer begrijpelijke vraag die nog versterkt wordt als het leed op dat moment bij je in huis woont.
Toch is een logische vraag niet altijd een zinnige vraag.
Leven zonder leed is immers onmogelijk.
Mensen kunnen niet eeuwig blijven leven.
De planeet is nu al overvol.
Eens zal er een eind aan een leven moeten komen.
Simpelweg om ruimte te maken voor nieuw leven.
Dat einde zal meestal verdriet bij de nabestaanden opleveren.
Verdriet om het verlies van een geliefde lijkt een negatieve emotie maar is het gevolg van liefde.
Liefde is positief.
De begrippen positief en negatief zijn afhankelijk van elkaar en kunnen niet zonder elkaar bestaan.
Goed, okay, ik dwaal af, wat te denken van jong of betrekkelijk jong leven dat beëindigd wordt?
In de eerste plaats is een leven zonder risico's ondenkbaar.
Slechts in Amerikaanse fantasiefilms is het mogelijk om supermensen te kweken.
Merkwaardig genoeg zijn ze dat vaak pas na een ongelukje in een laboratorium of iets dergelijks.
Dus meestal na een negatieve gebeurtenis...........
De onmogelijk ingewikkelde machine die mens heet kan stuk gaan, zoals alles kapot kan gaan.
We leven op een geweldig fraaie planeet maar die kan slechts functioneren door af en toe flink van zich te laten horen.
En daar kunnen we danig last van hebben.
Voor ingewikkelde noodzakelijke chemische processen hebben we onweer nodig.
Om het land te bevloeien hebben we regen nodig.
Soms lastige, soms bedreigende en soms dodelijke natuurprocessen.
En wij?
Wij helpen de onstuimigheid van de natuur een handje door flink de boel te bevuilen en te vergiftigen.
En oorlogen?
Door wat minder hebzucht en meer naastenliefde zouden we de lijdende armen kunnen helpen en veel conflicten kunnen voorkomen.
Niet alle conflicten.
Maar God veroorzaakt ze niet.
Wij doen dat!
Dan had God de mens toch anders kunnen maken?
En dan?
Een mens zonder eigen wil?
Dat lijkt me ook niets.
Nee, zoals het nu loopt in deze wereld is het naar mijn idee de enige wijze waarop het kan en zou kunnen lopen.
Daar komt nog iets bij.
Als ik boeken bestudeer en zelf mijn hersens gebruik kom ik tot de overtuiging dat we wanneer we proberen God te begrijpen tegen ondoordringbare muren aanstuiteren.
Al eerder schreef ik daar over.
Wij kleine, arrogante, tijdelijke mensjes zijn gewoon niet in staat om een onbegrensde, niet aan tijd gebonden intelligentie te begrijpen.
Net als een kind van drie nooit de relativiteitstheorie van Einstein zal kunnen bevatten.
(Ik ook niet.)
Dat kan niet en dat vinden we vanzelfsprekend.
Dat we God niet kunnen begrijpen vinden we heel wat minder vanzelfsprekend.
Terwijl we in dezelfde of in een nog veel geringere positie als dat kind verkeren.
We kunnen overigens niet anders dan in menselijke termen denken.
Dat is geen punt, mits we onze hoogmoed kunnen afleggen.
Daarom kunnen we praten over de Vader en de Zoon en de Heilige geest als een Drie-eenheid.
We geven dan een naam aan iets dat we niet kunnen bevatten.
Trouwens het begrip zelf is al een onmogelijkheid.
In de Bijbel komt het niet voor, bij mijn weten.
God is geen mensachtig iets.
Toch kunnen we er het best mee omgaan als dat wel onze voorstelling is.
Stel je een God voor die niet mensachtig is en z'n zoon die dat wél is en dan nog ergens een geest en samen zijn ze één.
Niet voor te stellen, althans niet door mij.
Dus moeten we dat ook maar niet doen.
De evangelist Johannes komt er nog het dichtst bij als hij de grootse woorden schrijft:
In de beginne was het WOORD en het WOORD was God en het WOORD was bij God.
Dit was in de beginne bij God.
Alle dingen zijn door het WOORD geworden en zonder dit is geen ding geworden, dat geworden is.
Ook dan begrijp ik het niet maar het komt dicht bij wat ik voel.
DQ
.
"Als God bestaat waarom is er dan zoveel leed in deze wereld?".
Een zeer begrijpelijke vraag die nog versterkt wordt als het leed op dat moment bij je in huis woont.
Toch is een logische vraag niet altijd een zinnige vraag.
Leven zonder leed is immers onmogelijk.
Mensen kunnen niet eeuwig blijven leven.
De planeet is nu al overvol.
Eens zal er een eind aan een leven moeten komen.
Simpelweg om ruimte te maken voor nieuw leven.
Dat einde zal meestal verdriet bij de nabestaanden opleveren.
Verdriet om het verlies van een geliefde lijkt een negatieve emotie maar is het gevolg van liefde.
Liefde is positief.
De begrippen positief en negatief zijn afhankelijk van elkaar en kunnen niet zonder elkaar bestaan.
Goed, okay, ik dwaal af, wat te denken van jong of betrekkelijk jong leven dat beëindigd wordt?
In de eerste plaats is een leven zonder risico's ondenkbaar.
Slechts in Amerikaanse fantasiefilms is het mogelijk om supermensen te kweken.
Merkwaardig genoeg zijn ze dat vaak pas na een ongelukje in een laboratorium of iets dergelijks.
Dus meestal na een negatieve gebeurtenis...........
De onmogelijk ingewikkelde machine die mens heet kan stuk gaan, zoals alles kapot kan gaan.
We leven op een geweldig fraaie planeet maar die kan slechts functioneren door af en toe flink van zich te laten horen.
En daar kunnen we danig last van hebben.
Voor ingewikkelde noodzakelijke chemische processen hebben we onweer nodig.
Om het land te bevloeien hebben we regen nodig.
Soms lastige, soms bedreigende en soms dodelijke natuurprocessen.
En wij?
Wij helpen de onstuimigheid van de natuur een handje door flink de boel te bevuilen en te vergiftigen.
En oorlogen?
Door wat minder hebzucht en meer naastenliefde zouden we de lijdende armen kunnen helpen en veel conflicten kunnen voorkomen.
Niet alle conflicten.
Maar God veroorzaakt ze niet.
Wij doen dat!
Dan had God de mens toch anders kunnen maken?
En dan?
Een mens zonder eigen wil?
Dat lijkt me ook niets.
Nee, zoals het nu loopt in deze wereld is het naar mijn idee de enige wijze waarop het kan en zou kunnen lopen.
Daar komt nog iets bij.
Als ik boeken bestudeer en zelf mijn hersens gebruik kom ik tot de overtuiging dat we wanneer we proberen God te begrijpen tegen ondoordringbare muren aanstuiteren.
Al eerder schreef ik daar over.
Wij kleine, arrogante, tijdelijke mensjes zijn gewoon niet in staat om een onbegrensde, niet aan tijd gebonden intelligentie te begrijpen.
Net als een kind van drie nooit de relativiteitstheorie van Einstein zal kunnen bevatten.
(Ik ook niet.)
Dat kan niet en dat vinden we vanzelfsprekend.
Dat we God niet kunnen begrijpen vinden we heel wat minder vanzelfsprekend.
Terwijl we in dezelfde of in een nog veel geringere positie als dat kind verkeren.
We kunnen overigens niet anders dan in menselijke termen denken.
Dat is geen punt, mits we onze hoogmoed kunnen afleggen.
Daarom kunnen we praten over de Vader en de Zoon en de Heilige geest als een Drie-eenheid.
We geven dan een naam aan iets dat we niet kunnen bevatten.
Trouwens het begrip zelf is al een onmogelijkheid.
In de Bijbel komt het niet voor, bij mijn weten.
God is geen mensachtig iets.
Toch kunnen we er het best mee omgaan als dat wel onze voorstelling is.
Stel je een God voor die niet mensachtig is en z'n zoon die dat wél is en dan nog ergens een geest en samen zijn ze één.
Niet voor te stellen, althans niet door mij.
Dus moeten we dat ook maar niet doen.
De evangelist Johannes komt er nog het dichtst bij als hij de grootse woorden schrijft:
In de beginne was het WOORD en het WOORD was God en het WOORD was bij God.
Dit was in de beginne bij God.
Alle dingen zijn door het WOORD geworden en zonder dit is geen ding geworden, dat geworden is.
Ook dan begrijp ik het niet maar het komt dicht bij wat ik voel.
DQ
.
zaterdag 20 september 2008
Spreuk
Qué importa saber quièn soy.
Ni de dónde vengo, ni por dónde voy
Ni de dónde vengo, ni por dónde voy
(What's important is to know who I am, not
where I come from, nor where I'm going to).
-- La Dama Y El Vagabundo (The Lady And The Tramp)
Spreuk
If you think too long about your
next step in life
you will be living your life
you will be living your life
standing on one leg.
-- Confusius.
Aanvulling op: Hebzucht.
De minister van financiën Bos zei gisteren:
„De hele crisis betekent de definitieve teloorgang van een systeem dat is gebaseerd op hebzucht, onverantwoorde risico’s en perverse beloningen”.
DQ
.
„De hele crisis betekent de definitieve teloorgang van een systeem dat is gebaseerd op hebzucht, onverantwoorde risico’s en perverse beloningen”.
DQ
.
Geloofs argumenten
Is het op basis van argumenten mogelijk om Christen te worden?
Een vraag die voor types zoals ik van uitzonderlijk groot belang is.
Veel lees ik in tijdschriften over Christenen die niet wakker liggen van deze vraag.
Kennelijk zijn zij in staat om gewoon, zondermeer te geloven.
Prima, heb ik geen problemen mee.
Integendeel, het lijkt me gemakkelijk als je zo in elkaar steekt.
Velen zitten anders in elkaar.
Als dat niet het geval zou zijn dan zouden er ongetwijfeld veel meer gelovige Christenen zijn.
Ik lees veel , en met veel genoegen en respect, tijdschriften van en over Christenen.
Zie wat zij doen vanuit hun geloof.
Geweldig.
Lees wat zij beleven in hun geloof.
Eveneens, geweldig.
Nogmaals, respect!
Alleen veel van hun daden en gevoelens kan ik psychologisch verklaren.
Daarvoor zijn geen goden nodig.
Het is duidelijk dat iemand tot grootse daden in staat is als hij in een ideaal gelooft.
Een ideaal dat hem ook rust en geborgenheid geeft.
Daarmee wordt op zich het bestaan van een God of een Messias niet bewezen.
Mensen zijn bereid om hun leven te offeren voor een ideaal.
Dat is tegenwoordig duidelijk te constateren.
Het offer is een bewijs van hun overtuiging, niet van het feit of de overtuiging juist en waar is.
Sinds 4 februari van dit jaar heb ik het boek
IK HEB TE WEINIG GELOOF OM EEN ATHEÏST TE ZIJN in mijn bezit.
Geen kunst dat ik de datum weet want in elk boek schrijf ik de datum van aanschaf, mijn naam en de naam van de boekhandel of markt of wat dan ook waar het boek vandaan komt.
Al eerder schreef ik over dit boek maar ik heb het maanden laten rusten ná de eerste ruim 200 blz.
Het zijn er in totaal 543.
Kennelijk was ik enigszins overvoert.
Enige dagen geleden pakte ik de draad weer op.
En ik moet zeggen, met zeer veel genoegen.
Het is een waar genot om je eigen argumenten tegenover de argumenten van de twee schrijvers te zetten.
Ik moet eerlijk zeggen, die argumenten heb ik lang niet altijd.
Dat wat er over blijft zet me aan het denken en geeft me een prettig gevoel.
Alle twijfelaars, zoekers en afwijzers kan ik het boek van harte aanbevelen.
(ISBN 978 90 33818 33 2 hoewel ik elders zie staan ISBN 978 90 33818 36 3. Uitgeverij Ark boeken)
DQ
.
Een vraag die voor types zoals ik van uitzonderlijk groot belang is.
Veel lees ik in tijdschriften over Christenen die niet wakker liggen van deze vraag.
Kennelijk zijn zij in staat om gewoon, zondermeer te geloven.
Prima, heb ik geen problemen mee.
Integendeel, het lijkt me gemakkelijk als je zo in elkaar steekt.
Velen zitten anders in elkaar.
Als dat niet het geval zou zijn dan zouden er ongetwijfeld veel meer gelovige Christenen zijn.
Ik lees veel , en met veel genoegen en respect, tijdschriften van en over Christenen.
Zie wat zij doen vanuit hun geloof.
Geweldig.
Lees wat zij beleven in hun geloof.
Eveneens, geweldig.
Nogmaals, respect!
Alleen veel van hun daden en gevoelens kan ik psychologisch verklaren.
Daarvoor zijn geen goden nodig.
Het is duidelijk dat iemand tot grootse daden in staat is als hij in een ideaal gelooft.
Een ideaal dat hem ook rust en geborgenheid geeft.
Daarmee wordt op zich het bestaan van een God of een Messias niet bewezen.
Mensen zijn bereid om hun leven te offeren voor een ideaal.
Dat is tegenwoordig duidelijk te constateren.
Het offer is een bewijs van hun overtuiging, niet van het feit of de overtuiging juist en waar is.
Sinds 4 februari van dit jaar heb ik het boek
IK HEB TE WEINIG GELOOF OM EEN ATHEÏST TE ZIJN in mijn bezit.
Geen kunst dat ik de datum weet want in elk boek schrijf ik de datum van aanschaf, mijn naam en de naam van de boekhandel of markt of wat dan ook waar het boek vandaan komt.
Al eerder schreef ik over dit boek maar ik heb het maanden laten rusten ná de eerste ruim 200 blz.
Het zijn er in totaal 543.
Kennelijk was ik enigszins overvoert.
Enige dagen geleden pakte ik de draad weer op.
En ik moet zeggen, met zeer veel genoegen.
Het is een waar genot om je eigen argumenten tegenover de argumenten van de twee schrijvers te zetten.
Ik moet eerlijk zeggen, die argumenten heb ik lang niet altijd.
Dat wat er over blijft zet me aan het denken en geeft me een prettig gevoel.
Alle twijfelaars, zoekers en afwijzers kan ik het boek van harte aanbevelen.
(ISBN 978 90 33818 33 2 hoewel ik elders zie staan ISBN 978 90 33818 36 3. Uitgeverij Ark boeken)
DQ
.
Hebzucht
Als je geregeld in een log schrijft leer je ook veel over jezelf.
Dat komt omdat je steeds meer bewust wordt van datgene wat je ten diepste roert.
Onderwerpen die kennelijk erg belangrijk voor je zijn.
Zo doet de huidige chaos op de financiële markten me herinneren aan opmerkingen die ik geregeld maakte over het misdadige graaiers gedrag.
Een vorm van legale diefstal.
Legaal omdat het niet aangepakt kan worden.
Door bestuur en toezichthouders wordt het gedrag gestimuleerd.
Het verschijnsel zou zich anders niet kunnen voordoen.
Bovendien is het in dit kleine kringetje gebruikelijk om extreem goed voor jezelf te zorgen.
Ieder graait even hard mee.
Graaien uit een pot die niet van hen is.
Eigenlijk onvoorstelbaar dat het mogelijk is.
Door dit zelfzuchtig gedrag gaan de baasjes, en ik gebruik het verkleinwoord bewust vanwege de kleine karaktertjes, eerder kijken naar de eigen portemonnee dan naar het bedrijf waar ze verantwoordelijk voor zijn.
Gevolgen zijn het onverantwoordelijke verkopen van bedrijven die niet hun eigendom zijn maar waar ze door de verkoop zelf beter van worden.
Hoe werken hun gewetens?
Ik geloof in de morele wet.
Een wet die voor ieder opgaat.
Een wet waar echter iedereen mee kan sjoemelen.
Als je jezelf maar voldoende overtuigt van het recht dat je op iets hebt.
Recht omdat je nou eenmaal een beter mens bent dan de ander en dus recht heb op meer, veel meer, aards slijk.
Al eerder schreef ik "Hoe lang nog?".
Hoe lang wordt dit minderwaardig gedrag nog gepikt?
Nu blijkt de wal het schip te keren.
Er zijn veel oorzaken aan te wijzen van de huidige crisis.
Eén van de, en mogelijk in wezen de grootste, oorzaak is de ongebreidelde hebzucht.
Zucht naar hebben, ten koste van alles en anderen.
Ten koste van het bedrijf, ten koste van de maatschappij.
Inderdaad.
Ik ben bang dat de maatschappij, en dus ook zij die al weinig hebben, moet betalen en dat de meeste veroorzakers zich kunnen terugtrekken op hun luxe jacht of hun villa's met uitzicht op de blauwe zee.
DQ
.
Dat komt omdat je steeds meer bewust wordt van datgene wat je ten diepste roert.
Onderwerpen die kennelijk erg belangrijk voor je zijn.
Zo doet de huidige chaos op de financiële markten me herinneren aan opmerkingen die ik geregeld maakte over het misdadige graaiers gedrag.
Een vorm van legale diefstal.
Legaal omdat het niet aangepakt kan worden.
Door bestuur en toezichthouders wordt het gedrag gestimuleerd.
Het verschijnsel zou zich anders niet kunnen voordoen.
Bovendien is het in dit kleine kringetje gebruikelijk om extreem goed voor jezelf te zorgen.
Ieder graait even hard mee.
Graaien uit een pot die niet van hen is.
Eigenlijk onvoorstelbaar dat het mogelijk is.
Door dit zelfzuchtig gedrag gaan de baasjes, en ik gebruik het verkleinwoord bewust vanwege de kleine karaktertjes, eerder kijken naar de eigen portemonnee dan naar het bedrijf waar ze verantwoordelijk voor zijn.
Gevolgen zijn het onverantwoordelijke verkopen van bedrijven die niet hun eigendom zijn maar waar ze door de verkoop zelf beter van worden.
Hoe werken hun gewetens?
Ik geloof in de morele wet.
Een wet die voor ieder opgaat.
Een wet waar echter iedereen mee kan sjoemelen.
Als je jezelf maar voldoende overtuigt van het recht dat je op iets hebt.
Recht omdat je nou eenmaal een beter mens bent dan de ander en dus recht heb op meer, veel meer, aards slijk.
Al eerder schreef ik "Hoe lang nog?".
Hoe lang wordt dit minderwaardig gedrag nog gepikt?
Nu blijkt de wal het schip te keren.
Er zijn veel oorzaken aan te wijzen van de huidige crisis.
Eén van de, en mogelijk in wezen de grootste, oorzaak is de ongebreidelde hebzucht.
Zucht naar hebben, ten koste van alles en anderen.
Ten koste van het bedrijf, ten koste van de maatschappij.
Inderdaad.
Ik ben bang dat de maatschappij, en dus ook zij die al weinig hebben, moet betalen en dat de meeste veroorzakers zich kunnen terugtrekken op hun luxe jacht of hun villa's met uitzicht op de blauwe zee.
DQ
.
vrijdag 19 september 2008
Aforisme
Hij die er van overtuigd is dat geweld
op de TV geen invloed heeft
werkt vast niet op een reclameburo.
DQ
.
Morele wet.
Elk weldenkend en betrokken mens loopt tegen ethische dillema's aan.
Iets wordt een dillema als het wordt afgewogen aan de hand van de morele wet.
De morele wet is een vrij stabiele en overal werkende wet die echter wordt uitgelegd aan de hand van eigen normen, waarden en egoïsme.
De grote graaier weet dat alles wat hij teveel heeft ten koste gaat van hen die weinig hebben.
Daarom zal hij een verklaring bedenken waardoor hij overtuigd is van zijn recht op dat geld.
Zo zijn er zeer veel voorbeelden aan te wijzen waarin inbreuk wordt gemaakt op de morele wet.
Mensen zijn buitengewoon sterk in het zich zelf overtuigen van het eigen gelijk en het eigen recht.
Ik ook.
We zien dat ook op het vlak van geweld.
Zinloos geweld?
Wat is dat?
Naar mijn idee is elk geweld zinloos omdat het niet nodig zou moeten zijn.
Een moord wordt bestraft.
Terecht.
Een moord in opdracht van een staat wordt beloond.
Dan krijgt het begrip -moord- een andere betekenis.
Een vermoorde vijand wordt een gedode vijand.
En elke dooie vijand is een goeie vijand.
Het vreemde is dat de staat voor je bepaalt wie en wat jouw vijand is.
Ik heb nooit goed begrepen hoe je daar zonder gewetensconflict accoord mee kunt gaan.
Misschien heeft een land een leger nodig.
Ook al wil ik dat niet.
Mijn dillema.
Van nature ben ik een pacifist en weet dat legers niet goed zijn.
Niet goed kunnen zijn.
Een organisatie die gebouwd is om te doden kan niet goed zijn.
Een vredesleger is een contradictio in terminis.
Het spreekt zichzelf tegen.
Doden en het voorbereiden op doden en gebruiken van geweld is immoreel en verwerpelijk.
Het doet iets met je.
Het laat leiders en bewindvoerders liegen en draaien.
Ook christelijke leiders.
Een leger werkt alleen als iedereen binnen die organisatie gehoorzaam is.
Daartoe moet men het eigen geweten overdragen aan een ander.
Men trekt een uniform aan om uniform te zijn.
De geschiedenis heeft laten zien hoe vreselijk gevaarlijk dat kan zijn.
Men is gaan vertrouwen op een sterk leger.
Weer laat de geschiedenis, en zeker het heden, zien dat het niet werkt.
Het westen is bezig de wereld in brand te steken.
Dit ondanks de ongetwijfeld goede bedoelingen waarmee men de activiteiten startte.
Goede bedoelingen met slechte middelen.
Een sterk leger betekent nog niet de overwinning.
Integendeel.
Veel van de financiële narigheden van dit moment hebben we te danken aan de onafzienbare geldstromen die richting slagveld zijn gegaan.
(Hoeveel kost een dooie vijand?)
Geld dat ook besteed had kunnen worden aan armoede bestrijding.
Iets dat natuurlijk veel beter werkt om narigheden te voorkomen dan het doden van tegenstanders, die dat vaak zijn geworden door armoede.
Armoede o.a. ontstaan door het beschermen van de eigen markten van de rijke landen.
Hun leiders slaan daar een slaatje uit en geloven eveneens in geweld als oplossing.
Dus houdt geweld zich zelf in stand.
En blijft iedereen overtuigd van het eigen gelijk.
De morele wet.....
Tsjaa.
Ik denk dat de gemiddelde voorstander van abortus maar wat blij is dat hij/zij zelf niet voortijdig uit de baarmoeder gezogen is.
DQ
.
donderdag 18 september 2008
60 meter
Gelukkig vertelde mijn kleindocher
pas achteraf dat ze in dit
60 meter hoge gevaarte zat.
Brrrrrrr.
DQ
.
Alleen
Prinses Wilhelmina schreef ooit een boekje met de titel:
"Eenzaam maar niet alleen".
Mijn leven bevindt zich momenteel in een fase die daar verdacht veel op lijkt.
Het schommelt tussen 'Eenzaam maar niet alleen" en "Alleen maar niet eenzaam".
Je kunt je alleen voelen tussen velen.
Je kunt je ook eenzaam voelen tussen velen.
Je kunt je ook eenzaam en/of alleen voelen als je alleen bent.
Mijn humor heeft me niet in de steek gelaten en ik kan best pret hebben en lachen.
Maar ik ben alleen en voel me ondanks die humor bepaald niet vrolijk.
Analyserend en objectiverend kan ik vaststellen dat ik slechts fysiek alleen ben.
Ik heb vrienden en familie genoeg.
Ben niet in de steek gelaten en voel me niet in de steek gelaten.
Hoe kan het dan dat ik me zo rottig voel?
Het heeft ongetwijfeld met het weer te maken, hoewel dat nu perfect is.
Het heeft ongetwijfeld te maken met de naderende winter met al zijn somberheid.
Het heeft ongetwijfeld te maken met de afwezigheid van Marijke die in Italië zit.
Maar het heeft zeker, heel zeker, met mezelf te maken.
De wijze waarop ik, Johan, momenteel in z'n vel zit.
Dat velletje zit niet lekker om de rest heen.
(Misschien een beetje te strak?)
Daarom probeer ik het maar een beetje van me af te schrijven.
Hopende en verwachtende niet in een toestand te komen waar ik jarenlang last van heb gehad.
DQ
.
Verworden Westen
Al geruime tijd ben ik van plan om een stukje te schrijven over de schuld die het christelijke westen in de rest van de wereld heeft opgebouwd.
Naar mijn overtuiging één van de redenen van de opkomst van het extremisme in de wereld.
De oogkleppen die het westen heeft opgezet en de arrogantie naar de rest van de wereld is verbijsterend.
Op Internet kwam ik een artikel tegen waarin onder het hoofdstuk
Verworden Westen
veel van mijn gedachten worden verwoord.
Het begint aldus:
Het westen mag militair sterk zijn, maar heeft geen ideologisch antwoord op moslim extremisme en terrorisme. Het is in moreel verval. God is naar de marge gewerkt. Het westen heeft zich overgegeven aan materialisme, hebzucht, overdaad en immoraliteit, terwijl een groot deel van de wereld in armoede en nood verkeert. Ook de christenheid heeft aan dat morele verval meegewerkt.
(Vette letters zijn van mij.)
De rest van het artikel is ook de moeite van het lezen waard evenals de hele site.
DQ
.
woensdag 17 september 2008
Kermis en horror
Ver in de hoogte zie ik blauw.
Dan moet ik wel goed kijken.
Gek, hoe beter je in je vel zit hoe meer blauw je ziet.
Vanmiddag barst de kermis los in de stad.
Groot feest voor de kleinkinderen.
Ze stappen in machines waar ik voor geen goud in zou durven kruipen.
Ik durf amper te kijken als ze er in zitten.
Een kermisliefhebber ben ik niet maar het levert soms leuke foto's op.
De kermis staat op het marktplein.
Als gevolg daarvan wordt de markt verplaatst.
Nog dichterbij huis en veel gezelliger omdat het terrein kleiner is.
De marktkooplui zijn nooit erg tevreden als ze naar dat terrein moeten verhuizen.
Ik begreep nooit goed waarom dat zo is tot ik vernam dat het terrein iets afloopt i.v.m. de afwatering.
Dat schijnt nogal vermoeiend te zijn.
Het publiek lijkt wel gecharmeerd te zijn van de plek.
Wel even zoeken naar de juiste kraam.
Maar dat is niet zo'n punt, lijkt me.
Zojuist hoor ik een reclame boodschap voor de radio.
Een boodschap van het museum van volkenkunde in Leiden.
Uitdrijving van boze geesten.
Er wordt door onze hoogontwikkelde(?) maatschappij lacherig gedaan over boze geesten.
Is dat terecht?
Zou er zoiets bestaan als boze geesten, boze machten?
Als dat niet het geval is hoe komt het dan dat er zoveel narigheid in de wereld is?
Hoe zou het komen dat we zó van ons zelf houden dat dit gerust ten koste mag gaan van de ander.
Liefst zelfs, dat maakt ons beter en belangrijker....
Het is wel opvallend dat horror het zo goed doet.
Stephen King met zijn ongebreidelde fantasie krijgt er een zeer welgevuld beurs door.
Als we zo zeker weten dat er niet zoiets bestaat als boze machten hoeven we niet bang te zijn voor geesten en spoken.
En doen horrorboeken en films het niet zo goed.
Zou het feit dat we dat we wel griezelen een bewijs kunnen zijn voor het bestaan van boze machten?
Het zou wel veel verklaren.
Uiteraard vertelt de wetenschap iets anders.
Het egoïsme van de mens is nog een gevolg van de evolutie.
Alleen door zeer sterk voor jezelf, familie en stam op te komen bleef je in leven.
Dat mocht ten koste gaan van de buitenstaander.
Hij/zij die niet behoorde bij de stam.
Die kan je daar voor gebruiken, zelfs opeten.
Het recht van de sterkste.
Tsja.
(Op de kermis staat een spooktent)
DQ
.
dinsdag 16 september 2008
Hengelose beken.
Hengelo ligt ten opzichte van de omgeving in een dal.
Dat heeft tot gevolg dat diverse beken door de stad vloeien.
Opgaande in de vaart der volken is er ooit besloten om de fraaie beken hier en daar te kanaliseren en ze via duikers onder de gebouwen en straten door te leiden.
Daar waar ze wel zichtbaar zijn is dat vaak moeilijk te zien.
Verstopt achter huizen .
Doodzonde natuurlijk.
Om de waterschat bekend te maken en te ontsluiten zijn de Beekbusters opgericht.
Zij gaan met kano's de waterwegen langs en duiken duikers in.
Ontdekkingsreizen door de catacomben van Hengelo.
DQ
Abonneren op:
Posts (Atom)
