Commentaar, Gastenboek en/of Andere Zaken.

- Commentaar kan geleverd worden door via reacties (onder mijn berichten) te reageren.
- Mail kan via het envellopje dat onder mijn berichten staat.

- Het tekenen van het gastenboek kan met klikken op:

>>>>>>> G A S T E N B O E K <<<<<<<

--> In rechterkolom staat het Blogarchief.
--> In rechterkolom staat het Labelarchief.
--> Voor terug bladeren weblog zie onder de pagina:
Oudere Berichten

================================

================================



Klik op het beeld voor meer gegevens.

================================


================================
>>>> Mijn video's op YOUTUBE <<<<

(Kies video, plaats muis op
beeld en
klik daarna op pijl
of ga rechtstreeks naar mijn
video kanaal KLIK HIER)

Hoi allemaal

Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.

zondag 28 oktober 2007

Vroeger

Toen wij nog kinderen waren hing er in ons huis in Alkmaar een kaartje met de tekst:

GOD HEEFT ONS GEEN KALME REIS BELOOFD MAAR WEL EEN BEHOUDEN AANKOMST

De tekst stond op een blauwe achtergrond met een zeilbootje in zeer woelig water en rechts een stralende vuurtoren.
Tot mijn verrassing kwam ik enkele jaren geleden een zelfde kaart tegen.
Ik heb het ingelijst en het staat nu naast de computer op de vensterbank.
Bij gelegenheid zal ik het kopieëren en hier plaatsen.

-

Nieuwsdienst ->

Google heeft een nieuwsdienst die automatisch wordt ge-update.
Klik op titel.

-

Columbus

h

In een vorig berichtje vertelde ik iets over Andalucía.
Hierbij een foto van de replica van het schip van Columbus.
Als ik me goed herinner was dat de Santa Maria.
Vanmorgen kreeg ik de foto van Rafael, onze goede vriend uit Valverde del Camino, toegestuurd.
Gracias amigo Rafael.
Ook zet ik er een foto bij van het enorme standbeeld van Columbus dat aan de haven van Huelva staat.

Hour Of Power ->

Op dit moment (zondag 9.00 uur) kijk ik, zoals gebruikelijk, naar RTL5:
Hour Of Power.
Een jonge man, zonder armen en benen, preekt nu.
Ongelooflijk en ontroerend.
Hij blijkt een geweldige spreker met een fantastisch Godsvertrouwen.
Als je deze uitzending gemist hebt en wilt zien, zal dat nu of later ongetwijfeld mogelijk zijn op de website van Hour of Power.
Ik zal de site koppelen aan het onderwerp van dit bericht zodat je direct naar de site door gelinkt wordt.
Als ik zoiets ziet vraag ik me af, waar maak ik me toch soms zo druk om?

-

zaterdag 27 oktober 2007

Mercy Ships en zendamateurs ->

Op http://www.alpha-online.nl kwam ik, dankzij mijn pa, het volgende bericht tegen:

Vier Nederlandse zendamateurs zijn op dit moment in Liberia vlakbij de Africa Mercy. Zij kwamen vorig jaar op het idee om op expeditie te gaan naar Liberia om daar hun hobby te beoefenen en zo geld in te zamelen voor Mercy Ships. Een van de vier heren, Arie Noordzij, heeft hiervoor als vrijwilliger voor Mercy Ships gewerkt.

Voor de koppeling naar de website van Mercy Ships, klik op de titel van dit bericht.

Tijdens de komst van de Africa Mercy in mei dit jaar naar Rotterdam werden de heren uitgenodigd om hun promotieplannen voor te leggen. Mercy Ships ging akkoord met het logistiek ondersteunen van de plannen en de expeditie kon beginnen. Nu zitten de vier heren in Monrovia, Liberia en hebben het goed naar hun zin. De zendamateurs zijn op dit moment bezig met het leggen van contacten met andere zendamateurs over heel de wereld. Al het geld dat ingezameld wordt door de amateurs, zal gedoneerd worden aan Mercy Ships.

-

Willem Wilmink

Echtpaar in de trein

Met de allerliefste in een trein
kan aangenaam en leerzaam zijn.
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.

Voor 't verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt voor-, ik achteruit.

We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.

Zo is de huwelijkste staat:
de vrouw ziet wat gebeuren gaat,
terwijl de man die naast haar leeft
slechts merkt wat zijn beslag al heeft.

Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.

-

Andalucía ->

Valverde del Camino

Voor hen die geïnteresseerd zijn in het dorp waar we graag komen een link naar Valverde del Camino.
(Klik boven op de titel-> Andalucía)

De site is in het Spaans, maar dat is voor niemand een bezwaar natuurlijk!
Het dorp ligt een uur rijden ten westen van Sevilla.

Geschiedenis in het kort.

Het is ongelooflijk wat er zich in deze omgeving heeft afgespeeld.
De hoofdstad van de provincie is Huelva.
Een niet al te fraaie havenstad.
Door een aardbeving is er ooit veel vernield.
Het is wel een drukke en gezellige stad waar men tussen de minder fraaie panden plotseling juweeltjes ontdekt.
De stad is één van de oudste zo niet dé oudste van Europa.
De Phoeniciërs ( http://nl.wikipedia.org/wiki/Fenici%C3%ABrs ) stichtten er een post.
Twee Romeinse keizers zijn in Sevilla geboren.
Ook zijn er vele, vele sporen van de Moren die er honderden jaren hebben gewoond.
Columbus is in deze omgeving zijn reis begonnen.
Replica's van zijn schepen liggen in een museum.

-

Overdenking

Zoals je hieronder ziet heb ik enkele bijdragen van mijn nichtje geplaatst.
Net als bij haar zetten ze ook mij aan het denken en overdenken.
Ik weet dat er lezers zijn op dit log die helemaal niets met religie te maken willen hebben.
Vergeet de religie en blader eens onbevangen in bijv. de bijbelboeken:
Spreuken, Psalmen en Prediker.
Belangwekkend en vaak heel bij de tijd.

DQ

Parafrase Psalm 139


waar ik ga
waar ik sta
jouw oneindigheid
omvat
mijn eindigheid
jouw zijn
mijn bestaan
jouw liefde mijn leven
jouw licht
schijnt
in mijn
duisternis
jij
onkenbaar
maar
onontkoombaar

parafrase psalm 139

-

Knielen en kussen (Rumi)

Knielen en kussen

Als elke dag,
staan we ook vandaag weer op
leeg en vol angst
laat dicht de deur van de bibliotheek
lezen heeft geen nut
liever nam je muziek ter hand

laat de schoonheid die we zijn
zich uiten in wat we doen
knielen en de grond kussen
kan op duizenden manieren.

Rumi

-

Vragen

Van Xandra de volgende bijdrag:


Vragen

De hele dag kan ik aan
niets anders denken,
elke nacht vraag ik mezelf af
waar kon ik vandaan en
wat moet ik doen?
Ik zou het echt niet weten
mijn ziel komt van een andere wereld
dat weet ik zeker
even zeker als ik voel
dat ik daar ook eindigen zal

Ik werd dronken in de
een of andere kroeg,
maar als ik weer ben tergugekeerd
zal ik helemaal nuchter zijn
ondertussen ben ik als een vogel
van verre oorden
gekooid in den vreemde
de dag breekt aan dat ik uitvlieg
maar met wiens oren hoor ik mijn
eigen stem?
wie spreekt met mijn mond
wie ziet met mijn ogen?
wat is de ziel?
het zijn vragen die blijven komen
zlefs de schim van een antwoord
zou me al verlossen
uit deze kerker vol dronkaards
ik kwam hier niet uit vrije wil
zomaar weggaan lukt me niet
degene die me hier heeft gebracht
zal me ook thuis moeten brengen

Deze gedichten
nooit weet ik wat ik ga zeggen
een schema of plan heb ik niet
en als ik ze niet voordraag
kan ik heel stil worden
en nauwelijks mijn mond open doen

Rumi
(Een soefische mysticus uit een islamtraditie uit 1200)

-

Gepikt

Van Sebo's weblog pikte ik het onderstaande.
Zonder toestemming anders zou het niet gepikt zijn:


Die benyt een ander syn profyt,
die quelt syn vleesch
ende verslyt syn tyd.


Dit gezegde kwamen Johan en ik ooit tegen in een gevelsteen,
op één van onze gevel-touristische strooptochten
door Enkhuizen.

Toon Hermans

Als reactie op mijn "zon" gedichtje kreeg ik van Xandra (bedankt), mijn nicht, het onderstaand gedichtje van Toon Hermans toegestuurd.
Zeer de moeite waard.

Vonkjes

Er zijn geen grote vuren
die ons koude hart verwarmen
het zijn de kleine vonkjes
die het doen

Toon Hermans

-

Naamwijziging van weblog

Mijn weblog adres is gewijzigd.
Dat is natuurlijk bekend want anders was je hier niet gekomen.
Bekenden heb ik via mail de wijziging doorgegeven.
Lastig allemaal natuurlijk maar uiteindelijk beter aangezien de naam makkelijker te onthouden en op te zoeken is.

DQ


vrijdag 26 oktober 2007

De zon

Veel gedichten heb ik gelezen.
Wat zou toch de oorzaak wezen,
Dat over droefheid angst en narigheid
zo vaak nadrukkelijk wordt uitgewijd?
Vallende bladeren, donk're luchten.
Somberheid en zuchten.
Soms, heel soms, hoor je in zo'n gedicht
Over de schoonheid van het zonnelicht.
Dat dwars door lege takken daalt
En gouden gloed op d'aarde straalt.

Bedenk eens even,
Zonder zon, géén leven.
Ook in moeite en verdriet,
Is hij er wel, al zie je hem niet.

DQ


Tijd

Je staat op, brengt de dag door en gaat weer naar bed.
De normale gang van zaken maar, luister...., onafhankelijk van zomer of wintertijd, onafhankelijk van analoge of digitale uurwijzers, onafhankelijk van seizoenen, de tijd gaat steeds sneller.
Niemand kan me wijs maken dat deze redenering niet klopt.
Atoomgestuurde klokken tonen geen afwijkingen, geen versnellingen, zegt men.

Lezers: DAT KLOPT NIET.
De tijd gaat steeds sneller.
Zeker weten.

Vanmiddag mijn eerste gratis griepprik ophalen.
Opa is inmiddels 65 jaar en zal het weten ook.



donderdag 25 oktober 2007

God op je iPod ->

De Bijbel op zak met 'God op je iPod'


Overal via je iPod naar de Bijbel luisteren.
Dat kan vanaf donderdag via de nieuwe site www.GodopjeiPod.nl.
Bezoekers van deze site kunnen hun dagelijkse bijbeltekst downloaden
uit het Bijbelleesrooster van het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG),
meldde een woordvoerster donderdag.

-

Spreuk

In Enkuizen kwamen Sebo en ik bij de warme bakker de volgende spreuk tegen:
Zij die den bakker vergeten
Zullen geen bollen eten

Blijft leuk.

Twee Hondjes

Ik zit mij voor het vensterglas onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was, dan kon ik samen spelen.

Godfried Bomans

Zendamateur

Vaak heb je geen idee waar bepaalde interesses vandaan komen.
In mijn geval komt het waarschijnlijk bij mijn opa vandaan.
Als er nieuwe technische ontwikkelingen waren dan was hij in Enkhuizen één van de eersten om het, binnen zijn mogelijkheden, uit te proberen.

Toen ik als jongen een artikel las over zendamateurs was ik er helemaal ondersteboven van.
De mogelijkheid om vanuit je kamer kontakt te hebben met de hele wereld deed me huiveren van ontzag.
Er waren echter weinig mogelijkheden om iets met dit gevoel te doen.
Wel lukte het me om een oude radio zo te verstemmen dat Radio Scheveningen krakend te horen was.
Op mijn kamertje lag ik daar 's avonds naar te luisteren.
Het oude bakbeest gaf een schemerachtig rood licht en in mijn verbeelding zag ik de boten ploegen door een woest brullende zee.

In een radiozaak in Alkmaar lag een koptelefoon.
Slechts van mij gescheiden door een stuk glas maar volledig onbereikbaar.
Wat heb ik lang gespaard.
Toen kwam de grote dag, ik kon het kopen.
Ongeveer 7 gulden.
Een inmens bedrag.
Aan een koptelefoon alleen heb je niets.
Weer sparen, nu voor een kristalontvanger.
Ik zie het nog voor me.
Een rood kunstof dingetje met een glazen buisje er boven op.
Er moest gesoldeerd worden.
De dampen van mijn eerste soldeer ruik ik nog.
Daar in de keuken op het aanrecht.
Een van de eerste momenten in mijn leven dat ik diep, diep gelukkig was.
En dan het gemier met een klein draadje op een stukje kristal.......
Niets te horen, helemaal niets.
Deed de ontvanger het wel?
En dan, plotseling, Hilversum.
Ongelooflijk.
Laaiende vreugde.
Mijn eerste bouwsel!
Er zouden er nog velen volgen.

Experimenteren zonder enig benul van techniek.
Nog kan ik me mijn verbazing en de verbazing van mijn opa herinneren toen ik hem via zijn eigen radio gedag zei.
Ik weet nog steeds niet hoe ik dat voor elkaar kreeg.
En dan de gesprekken die ik had met een buurjongen via over de weg gespannen draden en bij elkaar gesprokkelde oude telefoons.
Met elkaar via die draad schaken bij een zaklamp onder de dekens.
Gelukkig werd ik met een signaal gewaarschuwd als pa of ma de trap op kwam.

Inmiddels ben ik al ruim 40 jaar gelicenceerd radio-zendamateur.
De romantiek van de eerste jaren is er wel af.
Helaas.
Met mijn eerste zender kon ik maar op 1 frequentie (144.800 Mhz) uitkomen.
Wat spannend.
De zender was klein de voeding was groot, de versterker was enorm.
Die kwam uit de surplus.
De stevige houten kist waar het in zat heb ik nog steeds in gebruik.

Nu heb ik een klein bakje ter grote van een autoradio.
Dat ding kan alles op bijna alle frequenties die we als zendamateurs mogen gebruiken.
Een technisch wonder.
Maar geen groter wonder dan mijn eerste kristalontvanger en mijn eerste zender.

De kinderen van nu hebben alles.
Maar kunnen onmogelijk gelukkiger zijn dan ik met mijn oude radio en mijn kristalontvangertje.