Commentaar, Gastenboek en/of Andere Zaken.

- Commentaar kan geleverd worden door via reacties (onder mijn berichten) te reageren.
- Mail kan via het envellopje dat onder mijn berichten staat.

- Het tekenen van het gastenboek kan met klikken op:

>>>>>>> G A S T E N B O E K <<<<<<<

--> In rechterkolom staat het Blogarchief.
--> In rechterkolom staat het Labelarchief.
--> Voor terug bladeren weblog zie onder de pagina:
Oudere Berichten

================================

================================



Klik op het beeld voor meer gegevens.

================================


================================
>>>> Mijn video's op YOUTUBE <<<<

(Kies video, plaats muis op
beeld en
klik daarna op pijl
of ga rechtstreeks naar mijn
video kanaal KLIK HIER)

Hoi allemaal

Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.

vrijdag 26 oktober 2007

Tijd

Je staat op, brengt de dag door en gaat weer naar bed.
De normale gang van zaken maar, luister...., onafhankelijk van zomer of wintertijd, onafhankelijk van analoge of digitale uurwijzers, onafhankelijk van seizoenen, de tijd gaat steeds sneller.
Niemand kan me wijs maken dat deze redenering niet klopt.
Atoomgestuurde klokken tonen geen afwijkingen, geen versnellingen, zegt men.

Lezers: DAT KLOPT NIET.
De tijd gaat steeds sneller.
Zeker weten.

Vanmiddag mijn eerste gratis griepprik ophalen.
Opa is inmiddels 65 jaar en zal het weten ook.



donderdag 25 oktober 2007

God op je iPod ->

De Bijbel op zak met 'God op je iPod'


Overal via je iPod naar de Bijbel luisteren.
Dat kan vanaf donderdag via de nieuwe site www.GodopjeiPod.nl.
Bezoekers van deze site kunnen hun dagelijkse bijbeltekst downloaden
uit het Bijbelleesrooster van het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG),
meldde een woordvoerster donderdag.

-

Spreuk

In Enkuizen kwamen Sebo en ik bij de warme bakker de volgende spreuk tegen:
Zij die den bakker vergeten
Zullen geen bollen eten

Blijft leuk.

Twee Hondjes

Ik zit mij voor het vensterglas onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was, dan kon ik samen spelen.

Godfried Bomans

Zendamateur

Vaak heb je geen idee waar bepaalde interesses vandaan komen.
In mijn geval komt het waarschijnlijk bij mijn opa vandaan.
Als er nieuwe technische ontwikkelingen waren dan was hij in Enkhuizen één van de eersten om het, binnen zijn mogelijkheden, uit te proberen.

Toen ik als jongen een artikel las over zendamateurs was ik er helemaal ondersteboven van.
De mogelijkheid om vanuit je kamer kontakt te hebben met de hele wereld deed me huiveren van ontzag.
Er waren echter weinig mogelijkheden om iets met dit gevoel te doen.
Wel lukte het me om een oude radio zo te verstemmen dat Radio Scheveningen krakend te horen was.
Op mijn kamertje lag ik daar 's avonds naar te luisteren.
Het oude bakbeest gaf een schemerachtig rood licht en in mijn verbeelding zag ik de boten ploegen door een woest brullende zee.

In een radiozaak in Alkmaar lag een koptelefoon.
Slechts van mij gescheiden door een stuk glas maar volledig onbereikbaar.
Wat heb ik lang gespaard.
Toen kwam de grote dag, ik kon het kopen.
Ongeveer 7 gulden.
Een inmens bedrag.
Aan een koptelefoon alleen heb je niets.
Weer sparen, nu voor een kristalontvanger.
Ik zie het nog voor me.
Een rood kunstof dingetje met een glazen buisje er boven op.
Er moest gesoldeerd worden.
De dampen van mijn eerste soldeer ruik ik nog.
Daar in de keuken op het aanrecht.
Een van de eerste momenten in mijn leven dat ik diep, diep gelukkig was.
En dan het gemier met een klein draadje op een stukje kristal.......
Niets te horen, helemaal niets.
Deed de ontvanger het wel?
En dan, plotseling, Hilversum.
Ongelooflijk.
Laaiende vreugde.
Mijn eerste bouwsel!
Er zouden er nog velen volgen.

Experimenteren zonder enig benul van techniek.
Nog kan ik me mijn verbazing en de verbazing van mijn opa herinneren toen ik hem via zijn eigen radio gedag zei.
Ik weet nog steeds niet hoe ik dat voor elkaar kreeg.
En dan de gesprekken die ik had met een buurjongen via over de weg gespannen draden en bij elkaar gesprokkelde oude telefoons.
Met elkaar via die draad schaken bij een zaklamp onder de dekens.
Gelukkig werd ik met een signaal gewaarschuwd als pa of ma de trap op kwam.

Inmiddels ben ik al ruim 40 jaar gelicenceerd radio-zendamateur.
De romantiek van de eerste jaren is er wel af.
Helaas.
Met mijn eerste zender kon ik maar op 1 frequentie (144.800 Mhz) uitkomen.
Wat spannend.
De zender was klein de voeding was groot, de versterker was enorm.
Die kwam uit de surplus.
De stevige houten kist waar het in zat heb ik nog steeds in gebruik.

Nu heb ik een klein bakje ter grote van een autoradio.
Dat ding kan alles op bijna alle frequenties die we als zendamateurs mogen gebruiken.
Een technisch wonder.
Maar geen groter wonder dan mijn eerste kristalontvanger en mijn eerste zender.

De kinderen van nu hebben alles.
Maar kunnen onmogelijk gelukkiger zijn dan ik met mijn oude radio en mijn kristalontvangertje.

woensdag 24 oktober 2007

Linux

De strijd met Linux (Ubuntu) heb ik bijna gewonnen.

Jan Wolkers' laatste dagen ->

Onno Blom schreef in TROUW een indrukwekkend artikel over de laatste dagen van Jan Wolkers.
Aanrader!
Koppeling naar artikel klik op titel.

Leven

Het is beter rijk te leven, dan rijk te sterven



Olifant

Een Enschedese olifant.
Kreeg aan zijn omvang steeds meer het land.
"Het is nu mooi geweest",
Dacht het lieve beest.
"Afgelopen met dat bier!"
Sprak het athletisch gebouwde dier.
Slechts sla en vis komt in mijn huis.
Nú voelt hij zich in z'n lichaam thuis.

DQ

Vragen.

Al lang vraag ik me af hoe het komt dat mensen die in gelijksoortige omstandigheden opgroeien en vergelijkbare opleidingen hebben gevolgd totaal andere inzichten kunnen hebben.
Hoe kan dat?
Hoe is het mogelijk dat de ene mens haar/zijn hele leven in dienst stelt van de ander terwijl de ander bedrijven verkoopt die niet van hem zijn en er vervolgens tientallen millioenen aan over houdt?
Hoe kan dat?
Hoe is het mogelijk dat er milliarden worden uitgegeven aan wapentuig, waar heel fatsoenlijke mensen(!) een beste boterham aan verdienen, terwijl hun landgenoten op de rand van het bestaan leven?
Hoe kan dat?
Hoe is het mogelijk dat er Christenen minister van defensie zijn daar waar het oog om oog en tand om tand iets is wat juist voor een Christen niet hoort te gelden?
Hoe kan dat?
Hoe kan het dat Christenen keihard anderen veroordelen terwijl het Nieuwe Testament heel andere dingen zegt?
Hoe kan dat?
Hoe komt het dat ik juist in Christenen zo teleurgesteld ben????

Uit gastenboek

In mijn gastenboek schreef Paul het volgende bericht.
Omdat ik meevoel waarom het gedicht indruk op hem maakte plaats ik zijn bericht hierbij.

Vandaag kwam ik het volgende gedicht (van Adriaan Morriën) tegen dat veel indruk op mij maakte. Het is geplaatst in een -in memoriam- voor een duathleet die tijdens een training is verongelukt.


Afscheid

Ik weet dat je maar een boodschap doet
Hier om de hoek
En dat je niet gekleed bent op een lange reis

Je kus is licht
Je blik gerust
En vredig zijn je hand en voet

Maar achter deze hoek
een werelddeel
Achter dit ogenblik
een zee van tijd

Zul je voorzichtig zijn?

-

maandag 22 oktober 2007

Kevin jarig


Zo af en toe, eens per jaar, worden de kleinkinderen jarig.
Elk jaar een jaar ouder.
Kevin wandelt van de ene blauwe plek naar de andere maar leverde toch de prestatie om 7 (zeven!) jaar te worden.

RPI Eindhoven


Merkwaardig, of misschien juist niet, maar in iedergeval opvallend.
Het lijkt wel of het verleden belangrijker gaat worden naarmate ik ouder word.
Ik merk dat aan mijn dromen.
Het verleden speelt daar een steeds sterkere rol in.
Dingen waar ik nooit aan dacht komen ineens terug.
Belangrijke maar ook onbelangrijke zaken.
Ook zoekmachines kunnen helpen om een stap terug in de geschiedenis te nemen.

Ooit in het grijze verleden heb ik dienstgeweigerd.
Mijn plaatsvervangende dienst heb ik uitgezeten in de Rijks Psychiatrisch Inrichting, de RPI in Eindhoven.
Nou klinkt dit zo geformuleerd een stuk erger dan het was.
Als broeder werkte ik in het paviljoen Mannen B.
Eigenlijk was het een heel goeie tijd al wilde ik dat toen nooit goed toegeven omdat ik er verplicht te werk was gesteld.
Merkwaardig idee dat de mensen die in het paviljoen verbleven inmiddels allemaal zijn overleden.
Het waren toen al bijna allemaal oude mensen.

Al nostalgisch bezig zijnde vond ik op Internet enkele oude foto's.
Ik plaats hierbij een foto van een slaapzaal.
Dat het bepaald niet zo'n gezellige plek was is me toen eigenlijk volledig ontgaan.
Bij het zien van de foto komen er wel allemaal gevoelens terug.

Het verleden is pas dood als je zelf dood bent.

-

Johnny Cash

Zin in een stukkie muziek?

Santiago de Compostela ->


Mijn zwager Paul heeft enige maanden geleden de voetreis naar Santiago de Compostela ondernomen én volbracht.
Hij is uit Hengelo vertrokken op 15 april en was terug in Hengelo op 26 juli.

Klik op de titel van dit bericht en je wordt doorgelust naar zijn website.

-

Gastenboek

Het gastenboek werkt weer. Hopelijk is er niets verloren gegaan.

Jan Wolkers


De herfst is het einde.
De bomen verwelken tot granaat.
Geef mij toch ook wat van dat rode daar,
De soep wordt snel verorberd tot bedrog.
De morsetekens van het slakkespoor
Glinsteren als tranenvegen op de stoep.
De poppenwagen schimmelt in de schuur,
Een wang van celluloid is nooit tevreden.
De vaas van mensenvlees wordt goed gevuld,
En volgt het bloedspoor van de vliegezwammen.
Wie vangt het laatste gele blad?
De dode wesp zit in de kous gevangen,
De nerven kleuren in het weefsel zwart,
We wisten niet dat doodgaan kon gebeuren.


Jan Wolkers (1925-2007)
uit: Wintervitrines (2003)

Jan Wolkers


De herfst is het einde.
De bomen verwelken tot granaat.
Geef mij toch ook wat van dat rode daar,
De soep wordt snel verorberd tot bedrog.
De morsetekens van het slakkespoor
Glinsteren als tranenvegen op de stoep.
De poppenwagen schimmelt in de schuur,
Een wang van celluloid is nooit tevreden.
De vaas van mensenvlees wordt goed gevuld,
En volgt het bloedspoor van de vliegezwammen.
Wie vangt het laatste gele blad?
De dode wesp zit in de kous gevangen,
De nerven kleuren in het weefsel zwart,
We wisten niet dat doodgaan kon gebeuren.


Jan Wolkers (1925-2007)
uit: Wintervitrines (2003)

Gastenboek en andere zaken.

Het is nu maandagmorgen rond half elf. Als keiharde hollandse jongen besloot ik om de kachel niet aan te zetten hoewel de thermometer buiten 2.2 graden aanwees. Gelukkig zei mijn zachtere kant dat een beetje warmte niet onaardig is en de sfeer zeker zal verhogen. Ik ben dus niet bezweken maar heb met verstand een beslissing genomen en de kachelknop omhoog gedraaid.
Toch wel lekker een beetje warmte. De zon schijnt overigens stralend maar heeft de warmte voornamelijk naar Zuid-Spanje gebracht en gelaten.

Gister belde Sebo droevig op met de mededeling dat onze gastenboeken leeg zijn. Heb zo juist gekeken en inderdaad.......pleite. Maar als we geluk hebben kan alles worden hersteld.
Afwachten.

Vrijdagavond was ik bezig mijn Linux systeen te updaten. Ik kreeg de mededeling dat het 7 uur zou duren. Dat kwam slecht uit want ik wilde naar bed maar kon niet terug. Stoppen zou de boel kapot maken. Natuurlijk kan je zeggen dat het geen probleem is, laat de boel rustig zijn gang gaan, ga pitten en bekijk de volgende dag wat het resultaat is. Dat kon echter niet want voor sommige handelingen moest ik toestemming geven. Ik besloot naar bed te gaan en een paar keer 's nachts naar beneden te gaan. Da's gebeurd. Maar helaas mijn allerlaatste handelingen, gapend en koulijdend, verpestte de zaak.
Alles voor niets!
Gistermorgen opnieuw begonnen. Nog niet alles in orde, zal wel even duren, maar het werkt weer. Voor de liefhebbers of belangstellenden, mijn Linux distributie is UBUNTU en het werkt normaal gesproken perfect.
Gratis en sneller dan Windows.

's Avonds met Marijke bij de kinderen en kleinkinderen geweest.
Uiteraard en zoals gebruikelijk weer een feest.