Godsbewijs

Iedereen heeft recht op zijn eigen mening.

Natuurlijk.

Toch vraag ik me af waarom atheïsten zich zovaak zó agressief afzetten tegen geloof of gelovigen.

Ook ik besef wat een puinhoop gelovigen soms van de wereld maken.

Maar ik besef ook wat een geweldig goede dingen er door gelovigen gedaan worden.

Beiden zaken in de naam van hun God.

Die naam kan goed gebruikt en zeer misbruikt worden.

Men dient echter te beseffen dat er in de recente geschiedenis geen naam van God nodig was om afschuwelijke dingen uit te vreten.

Dus beste atheïstische vrienden waarom die agressie?

Sla de handen in één en doe samen goede dingen en bedenk dat gelovigen het bestaan van God niet kunnen bewijzen, net zo min als jullie het níet bestaan van God kunnen bewijzen.

.

Buitengebieden van Hengelo

Ben een paar dagen in de buitengebieden van Hengelo geweest.

             Utrecht, Alkmaar en Amsterdam.

Plezier, vrolijkheid, goed eten, goed drinken, prachtige gebouwen, geweldige mensen (mannelijk en vrouwelijk), storm kou, regen, een hard leeglopende portomonee en madame Tussaud (zij wilde een aantrekkelijke en knappe wat oudere heer met witte baard in de collectie hebben. 

Dat zou me echter teveel tijd gaan kosten en daar had ik geen zin in) getrotseerd.

Nu thuis met de beentjes op tafel en een boek op schoot.

En dat alles in een behagelijke temperatuur.

De kachel in de trein was out of order en ik mocht geen vuurtje aanleggen.

Kinderachtig.

Ruggengraat

Om ruggengraat te hebben is een wervelkolom niet voldoende.

Punaise

Zelden denk ik aan een punaise.

Slechts wanneer ik er één, of meerdere, nodig heb.

Dan denk ik aan een punaise (of meerdere).

Nu denk ik onverwachts aan een punaise.

Eén met een scherpe punt.

Ik weet niet waarom.

Dat steekt me.

Zoetigheid

Ik vond in een lade een vergeten chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep.

Omdat ik onzeker ben over de gezondheidsaspecten van zo'n chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep

leek het me verstandig om dat eens via Google uit te pluizen.

Ik voerde dus als zoekopdracht in: chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep

Helaas bleek chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep 

bij Google onbekend.

Daarom ga ik er maar vanuit dat de wetenschap de chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep onderzocht heeft en de chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep gezond heeft verklaard omdat in een chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep slechts gestolde vitaminen zitten zodat ik zonder problemen kan knagen aan mijn 

      ChocoladeachtigemarsepijnHEMAreep

Zilveruitje

Ik ben een gelukkig mens.

Vond tussen de groene augurken.

Een zilver-uitje.

Verspilling van eten

Enige jaren geleden zaten we aan het ontbijt in de eetzaal van een hotel in Amsterdam.

Een luxe en duur hotel.

Té duur voor ons maar nu goed te doen aangezien we de hotelovernachting mét ontbijt aangeboden hadden gekregen.

Het was een prima en uitgebreid ontbijt.

De kunst is dan om niet teveel broodjes en lekkernijen tegelijk op je bord te plaatsen.

Immers meerdere wandelingen naar de vetpotten (bijbelse uitdrukking) kan geen probleem zijn.

Hoort geen probleem te zijn.

Vonden wij.

Enige tafeltjes van ons verwijderd zat een stel dat daar anders over dacht.

Borden zo vol gestapeld dat het te voorspellen was dat de blikken te groot en de magen te klein waren.

Het gevolg was dat de hele voortreffelijke, op elkaar gestapelde, mikmak moest worden opgehaald en weggegooid.

Wij keken er naar en voelde een bijna fysieke pijn.

.

De vrouw en de afstandbediening

Er zijn mannen die hun vrouw graag met een afstandsbediening zouden willen besturen.

Stakkers.

Ze hebben niet in de gaten dat hun vrouw hen al lang bestuurt.

De dood in de ogen

Wanneer men de dood in de ogen hebt gezien, ziet de wereld er anders uit.

De diepte en de oppervlakte

Ondanks het gevaar is het soms beter om de diepte in te gaan dan op de oppervlakte te blijven.

Zorgelijke zorg

De zorg om de zorg maakt me zo zorgelijk en moe dat ik om te voorkomen dat ik ook nog eens verdrietig en opstandig wordt (kan samen gaan) de TV en de radio het zwijgen opleg en de kranten weg leg zodra de uitgeklede zorg weer het onderwerp van zorg is.

Wat een overheid

Deze regering is niet de regering die ik gekozen heb.

Toch heb ik ze in deze crisis het voordeel van de twijfel gegeven.

Ik merk dat het voordeel weg is en de twijfel is over gebleven.

Gelul over wel of geen mondkapje.

Gelul over de boosterprik.

We doen het het slechts van alle omringende landen.

Nederland een onderontwikkeld land of een Nederland met een onderontwikkelde overheid?

Mijn zwager in Spanje heeft de derde prik gewoon ontvangen.

Dieren ruimen

Als men huisdieren afmaakt volgt er een straf.

Als men vee of kippen afmaakt volgt er een financiële strop.

Kees en het slootje

Herplaatst:

Tussen ons huis in Alkmaar lag in volgorde van beschrijving: 

Een tuintje, een stoep, een straat, een stoep, een soort van struikgewas, een kikkerslootje, terrein van de spoorwegen en het station.

Interessant voor alle kinderen was het slootje.

Daarin gonsde het van leven.

Stekelbaarsjes, kevertjes, torretjes, vliegjes, kikkers en het mooist van al...... salamanders.

Prachtige beestjes waarvan het mannetje een soort kam had en een rood borstje.

Veel heb ik er gevangen.

Dat ging niet zo gemakkelijk zodat elke vangst een overwinnaarsgevoel teweeg bracht.

Kees was mijn buurjongen.

Hij was niet direct een vriendje van me maar soms trokken we samen op.

Zonder overdrijving was ik de betere salamandervanger.

Maar dit keer was Keesie in vorm.

Dat kan natuurlijk.

En ik gunde het hem van harte maar toch........

Toen hij zo voorover gebukt, hangend aan een takje, boven het slootje hing...........

Verleiding was groot en een duwtje zomaar geschied.

Plons!

Aangezien ik van nature een aardig, vriendelijk en vredelievend mens ben, kan ik me de exacte feiten niet meer herinneren.

Gillend en poedelnaakt werd hij scheldend door z'n moeder voor het huis afgeborsteld.

Nogal ruw veronderstelde ik.

Aan het begin van de Fabrieksweg, verderop stond een conservenfabriek, was de kolenhandel  van Wokke.

Moeilijk over milieuvervuiling deed men toen nog niet moeilijk. zodat er een dikke laag kolenstof over de omgeving en dus ook over het water lag.

Het eerder vermelde slootje eindigde bij dit bedrijf.

"Wokke heeft meer werkruimte nodig en heeft daarom het einde van het slootje ingekort, gedempt met zand en kolen" vertelde Kees me.

Dat kwam mooi uit want daardoor kon je makkelijker en sneller naar de overkant van het slootje. 

"Ga jij maar voor" zei Kees.

Plons.

"Nou, kijk daar nou Gré",

zei mijn oom, hoofdonderwijzer op een lager school in Haarlem, die samen met mijn tante op bezoek was: 

"Dat lijkt Johan wel".

Zo bleek ik ondanks de vieze, vuile smerigheid toch nog enigszins herkenbaar.

De wereld was toen al erg onrechtvaardig.

.

Grapjas

Iemand toevallig mijn grapjas gevonden?

Ik zit nu zonder humor.

En dat valt me zwaar

en koud op mijn dak.

Idealen en maatschappij

Het is logisch dat men weer terug wil naar de gulden.

Het is logisch dat men weer terug wil naar het ziekenfonds.

Het is logisch dat men af wil van de bemoei- en geldzucht van Europa.

Ik kan de consequenties van terug naar áf niet overzien.

Het verleden heeft echter bewezen dat de economen en beleidmakers de consequenties van de invoeringen ook niet hebben (kunnen) overzien.

Wat is het blahblah van hen waard?

Hoe goed profiteren ze zelf?

Het minste wat ze kunnen doen is de eerder genoemde stemmen serieus nemen.

Als het draagvlak in de samenleving verdwijnt zullen de huidige beleidsmakers met hun beleid op de duur verliezen.

En, zoals ik schreef, ik kan het ook niet overzien.

Vermoedelijk is de maatschappij zo ingewikkeld geworden dat niemand de consequenties van beslissingen kan overzien.

Ik denk wel dat men voorzichtig moet zijn met idealen.

Het ideaal van een verenigd Europa is prachtig maar de brokken zijn zichtbaar.

Dikke pech

Ik maak me ongerust.

Als iemand in de trein zijn tas vergeet wordt de trein stil gezet en ontruimd.

Zeker, er is een risico.

Maar moeten we dat niet gewoon nemen?

Iedere gek is anders in staat een groot deel van de maatschappij heel simpel plat te leggen.

Kijk, daar maak ik me ongerust over.

Mensen vroeger en nu.

Is de samenleving in de loop der eeuwen in diepste wezen veranderd?

Ik denk het niet.

Samenleving, samen leven.

Samen leven met anderen.

Mensen met de zelfde deugden en ondeugden, de zelfde hartstochten en egoïsmen als de mensen van nu.

Nog steeds houden ze van elkaar.

Nog steeds bedrijven ze de liefde.

Nog steeds haten ze elkaar.

Nog steeds vechten ze elkaar de tent uit.

Nog steeds vinden mensen met veel bezit dat ze daar het volste recht op hebben.

Nog steeds is het zo dat armen wanneer ze meer bezittingen krijgen eveneens vinden dat ze daar het volste recht op hebben.

Nog steeds zijn ze in staat gruwelijke dingen te doen als het hen wordt opgedragen.

Nog steeds zijn ze in staat om zich weg te cijferen ten koste van zichzelf en ten behoeve van anderen.

Allemaal net als vroeger.

Rijke gemeenschappen/landen.

Arme gemeenschappen/landen. 

Net als toen.

Verder is alles bij het oude gebleven.

Slechts de uiterlijke vorm is veranderd.

Niet de mensen die de samenleving maken.

En nog steeds gaan ze dood.

Douwe Egberts

Douwe Gunde Egberts een 

klap voor zijn Kanis.

Leeftijd

De ergste misdaden uit de geschiedenis zijn nog geen mensenleven geleden begaan.

Dat betekent dat het ook voor de jongeren onder ons nog niet lang geleden is.

Dat besef verstoft en dat is logisch.

Zeventig jaar is voor jongeren een niet te behappen tijd.

Dat 70 jaar niets voorstelt merken ze pas als ze zelf die leeftijd hebben bereikt.

.