Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
vrijdag 13 augustus 2021
De romantiek van de zendamateur
Herhaald:
Vaak heb je geen idee waar bepaalde interesses vandaan komen. In mijn geval komt het waarschijnlijk bij mijn opa vandaan. Als er nieuwe technische ontwikkelingen waren dan was hij in Enkhuizen één van de eersten om het, binnen zijn mogelijkheden, uit te proberen.
Toen ik als jongen een artikel las over zendamateurs was ik er helemaal ondersteboven van. De mogelijkheid om vanuit je kamer kontakt te hebben met de hele wereld deed me huiveren van ontzag. Er waren echter weinig mogelijkheden om iets met dit gevoel te doen. Wel lukte het me om een oude radio zo te verstemmen dat Radio Scheveningen krakend te horen was. Op mijn kamertje lag ik daar 's avonds naar te luisteren. Het oude bakbeest gaf een schemerachtig rood licht en in mijn verbeelding zag ik de boten ploegen door een woest brullende zee.
In een radiozaak in Alkmaar lag een koptelefoon. Slechts van mij gescheiden door een stuk glas maar volledig onbereikbaar. Wat heb ik lang gespaard. Toen kwam de grote dag, ik kon het kopen. Ongeveer 7 gulden. Een immens bedrag.
Aan een koptelefoon alleen heb je niets. Weer sparen, nu voor een kristalontvanger. Ik zie het nog voor me.
Een rood kunstof dingetje met een glazen buisje erbovenop.
Er moest gesoldeerd worden. De dampen van mijn eerste soldeer ruik ik nog. Daar in de keuken op het aanrecht. Een van de eerste momenten in mijn leven dat ik diep, diep gelukkig was. En oh dat gemier met een klein draadje op een stukje kristal....... Niets te horen, helemaal niets. Deed de ontvanger het wel? En dan, plotseling, Hilversum. Ongelooflijk. Laaiende vreugde. Mijn eerste bouwsel. Er zouden er nog velen volgen.
Experimenteren zonder enig benul van techniek. Nog kan ik me mijn verbazing en de verbazing van mijn opa herinneren toen ik hem via zijn eigen radio gedag zei. Ik weet nog steeds niet hoe ik dat voor elkaar kreeg.
En dan de gesprekken die ik had met een buurjongen via over de weg gespannen draden en bij elkaar gesprokkelde oude telefoons. Met elkaar via die draad schaken bij een zaklamp onder de dekens. Gelukkig werd ik met een signaal gewaarschuwd als pa of ma de trap op kwam.
Inmiddels ben ik al ruim 50 jaar gelicenceerd radiozendamateur.
(Dus geen piraat)
De romantiek van de eerste jaren is er wel af. Helaas. Met mijn eerste zender kon ik maar op 1 frequentie (144.800 MHz) uitkomen. (Ik draai over de band voor mogelijke aanroepen.......) Wat spannend. De zender was klein, de voeding was groot, de versterker was enorm. Die kwam uit de surplus. De stevige houten kist, waar deze in zat, heb ik nog steeds in gebruik. Nu heb ik een klein bakje ter grote van een autoradio. Dat ding kan alles op veel frequenties die we als gelicenseerde zendamateurs mogen gebruiken. Een technisch wonder. Maar geen groter wonder dan mijn eerste kristalontvanger en mijn eerste zender.
De kinderen van nu hebben alles. Maar kunnen onmogelijk gelukkiger zijn dan ik met mijn oude radio en mijn kristalontvangertje.
.
woensdag 11 augustus 2021
Verleden en toekomst.
Alles wat je doet is het gevolg van het verleden is de oorzaak van je toekomst
Woestijn
Eerder geschreven.
Het beeld uit het vliegtuigraam liet zand zien.
Veel, heel veel zand.
Wat een verschil met de groen aangeharkte stukjes land die ik een kleine 6 uur geleden achter me had gelaten.
De Sinaïwoestijn.
Beelden die in mijn jeugd waren opgeroepen rolde zich voor mijn ogen uit.
De Bijbelse verhalen over Mozes die met het Joodse volk 40 jaar lang deze woestenij was doorgetrokken werden voelbare realiteit.
Ondanks het aangename klimaat in de vliegende buis waarin ik me bevond spatte de droogte en de hitte mijn raam binnen.
In de glooiende gloeiende verte leek mijn geestesoog Mozes te zien.
Mozes leider van een lastig volk.
Mozes lijder aan een lastig volk.
Lastig, natuurlijk, ik zou dat ook zijn als ik 40 jaar in zo'n zandbak zou moeten sjouwen.
Zonder supermarkt voor mijn water.
Water, grote porties water.
Er schijnen meer melkwegen te zijn dan er korrels zand op de aarde zijn.
Dat gaat mijn voorstellingsvermogen ver te boven.
In mijn huisje met mijn tuintje in Twente was dat al het geval, maar hier?
Een zandkorreltje, zo klein.
Ontelbare door de natuur samengevoegde zandkorreltjes, zo groot.
Woestijn!
Met miljarden samengebalde korrels die de bergen vormen.
En daarboven een wellustig zijn karakter tonende zon die het af en toe aanwezige water doel- en zinloos de lucht in brandt.
Hier is geen leven mogelijk.
Denk je.
Verwacht je.
Tot je die kleine bewegende stipjes ziet.
Die dankzij het dalende vliegtuig veranderen in mensen en kamelen.
Leven is overal.
Ook hier.
Hier waar zand de macht heeft, vindt men leven.
Plantaardig en dierlijk.
Ook hier lijkt de mens de baas.
Echter.
Uiteindelijk is de natuur de grote winnaar.
Overal.
Altijd.
Toen ik het vliegtuig uitstapte sloegen de 40 graden me om de oren.
.
Ondergedoken op zolder
Las een artikel over mensen die in de oorlog ondergedoken waren op zolder.
Geen grappige situatie.
Wel grappig Nederlands.
Sprakeloos
Ik was van plan om een ernstig onderhoud te hebben met de top functionaris van mijn huis .
Na jarenlange schriftelijke onderhandelingen was het zover .
Spannend .
Gewassen, haar in de plooi .
Driedelig kostuum .
Stropdas.
Ik keek in de spiegel.
De spiegel keek mij aan .
We waren met zijn tweeën.
Eindelijk was het zover.
Antwoordloos .
Sprakeloos!
De flauwe grap
Ik hou van een goed vertelde grap.
Een flauwekul grap kan ik waarderen.
Telkens weer, ook al is het dezelfde grap.
Mijn grapgeheugen is een zeer korte termijn geheugen.
Ik lach.
Ik lach een gulle lach.
Telkens weer en vergeet dan.
Handig want kan er de volgende keer wederom om lachen.
Behalve een wat flauw raadsel dat mij als kind verteld werd.
Ik begreep het niet maar werd daar zo door geïrriteerd dat ik het nooit ben vergeten.
"Het is warm, is geel, heeft een slurf, en het zit in een boom, wat is dat? "
Ik had nog nooit van een Oliekachelkanariefantje gehoord.
.
Geitenwollen sokken
We zijn zulke grote liefhebbers van de natuur dat er over enige tijd geen geiten meer zijn om geitenwollen sokken
van te kunnen breien.
Q.
En dan heb je nog van die ongelovigen die er niet aan willen dat er gelijk met elke vaccinatie een microchip wordt ingespoten.
Ha, wacht maar.
Als straks 5G op hoge snelheid wordt gebracht.....
Q. kan niet wachten.
Eindelijk zijn zin.
De hele wereld zal hem gehoorzamen.
Maar beste mensen, mondje dicht.
Niet verder vertellen.
Wat zal hij op zijn neus kijken.
Ik heb een programma geschreven waardoor, zo gauw 5G op volle snelheid wordt gebracht, alle chips automatisch en onherroepelijk met mijn programma worden overgeschreven.
En wie wordt dan de WerelBovenBaas?
Juist, ikke.
dinsdag 10 augustus 2021
Geluk
Als je zonder eigen actie lijdzaam wacht tot het geluk bij je is, gaat het geluk je op de golven van de tijd voorbij.
Terrorisme
Het is afhankelijk aan welke kant je staat of terroristen vrijheidsstrijders of vijanden zijn.
Om die reden vraag ik me af of er een dekkende definitie van terrorisme bestaat.
Sport kanaal
Wat zou ik blij zijn met een apart sportkanaal op radio en tv.
De níet-sportliefhebbers, zoals ik, kunnen luisteren en kijken zonder gestoord te worden en de wél-sportliefhebbers kunnen eveneens luisteren en kijken zonder gestoord te worden.
Ideaal.
Oh, ja.
Stel je eens een krant voor waarvan ik niet de helft hoef weg te smijten.
Kleine kinderen en politici
Enige tijd geleden was ik weer eens in de gelegenheid om wat jongere kinderen te observeren.
Een verhelderende ervaring.
Ze praten niet zo goed en zeggen veel.
Laatst was ik weer eens in de gelegenheid om wat politici te observeren.
Een verhelderende ervaring.
Ze praten beter en zeggen minder.
.
maandag 9 augustus 2021
Slapen
Gisteravond.
Lang gewacht.
Maar bedacht.
Het is bijna nacht.
De dag volbracht.
Mijn bed is zacht.
Het kussen lacht.
En buiten mijn macht.
Zit ik te gapen.
Ik ga slapen!
Abonneren op:
Posts (Atom)
