Ontdekken

Als ik ontdek.
Wat nog niemand heeft ontdekt
Dek ik het onder.
Om te voorkomen dat het ontdekt wordt.
Door iemand.
Die mijn ontdekking ont-dekt.
En er deksels snel mee vandoor gaat.

De schrijver

Na 53 nog niet door mij geschreven boeken ben ik nu bezig met de 54e.
Nog even een kwartiertje historisch onderzoek doen en ik ben zover.
Kan dan de rest eindelijk níet schrijven.
Trots en bevrijd.
Enorme klus ligt achter mij.
Daar blijft het liggen.
In alle rust.

Diva

Met een diva
Op de divan
Daar komt hommeles
En misschien nog meer van.

Jongleren

Jongleren is echt iets anders dan jong leren hoewel je jong moet leren om het jongleren echt goed te kunnen leren.

Amen

Soms is het nodig om verhaal te halen omdat iemand een absoluut gelogen verhaal verhaalde.
Meestal heb ik er maling aan om in de maling te worden genomen maar soms, heel soms, blijft het malen.
'k Zie dan mijn andere kant.
En neem mijn recht in eigen hand.
Treed zonder stop.
Handig handelend op.
Vrienden kunnen dat be-
                             Amen

Panty

Nog nooit een panty gekocht.
Nu op app verzoek van kleindochter wel.
Zelf had ze geen tijd.
Brr, wat een soorten.
Ik kwam er niet uit en besloot een oudere dame figuurlijk in de kraag te grijpen voor hulp.
Ze vond het nogal vreemd.
Een ouwe man die op jacht was naar panty's.
Nam me wel mee naar afdeling panty's.
Helaas, leeg rek.
Een jongere dame vond mijn panty vraag wat minder vreemd.
En nadat ik de telefoon, waar mijn kleindochter net aan hing, aan haar had gegeven kwamen ze er beiden uit.
En, het belangrijkste, ik ook.
Mijn dank behulpzame dame.

Heb mijn kleindochter gemeld dit soort boodschappen niet meer te doen.
.

Dood

Hij werkte hard.
Ging over lijken.
Toen stopte zijn hart.
Een kist van keihard eiken.

Rekken

Ooit, 150 jaar geleden, heb ik dienst geweigerd.
Of ik dat nu zou doen?
Ik weet het niet.
Een groot probleem zal altijd zijn en blijven het feit dat anderen uitmaken wie mijn vijanden zijn.
Dat is een onvoorstelbaar gegeven voor me.
Enfin, als gevolg van die beslissing werd ik geruime tijd als "broeder" tewerkgesteld in de Rijks Psychiatrische Inrichting (R.P.I.) in Eindhoven.
Dat was, vooral achteraf gezien, een hele goede tijd.
Misschien had ik daar na mijn diensttijd moeten blijven.
Wat zou mijn leven er onvoorspelbaar anders uit zien.
Je kunt daar hoogstens over speculeren.

Ik was jong en naïef, keek met respect naar deskundigen die het allemaal zo zeker wisten...!
Dat was de instelling waarmee ik mijn werk met mensen voortzette in de Rekkense Inrichting, inderdaad in het Gelderse Rekken.

Dat ik met mensen zou gaan werken was min of meer vanzelfsprekend omdat ik uit een gezin kwam waar mensen centraal stonden.
Omdat dit een christelijk gezin was, was de keuze voor een christelijk internaat ook niet zo vreemd.
Christelijk?
De neutrale inrichting waar ik eerder werkte was christelijker dan de christelijke Rekkense Inrichting.
De verplichte zondagse kerkgang maakte het er niet christelijker op.

Al snel botste ik op een sfeer die de mijne niet was.
Maar gezien het feit dat ik in dit soort werk, het werk met de zogenaamde zeer moeilijk opvoedbare jongeren, een volkomen vreemde was vertrouwde ik meer op de deskundigheid van "wetenschappelijke" medewerkers en oudere collega's dan op mijn eigen intuïtie.
Bovendien was het "gezag" dat van hen uitging naar de jongeren best gemakkelijk.
Met zo'n soort gezag was een lastig te temmen groep veel gemakkelijker te hanteren.
Was ik macho-achtig genoeg voor deze benadering?

Steeds vaker kreeg ik het gevoel dat er met dit gezag iets grondig mis was.
Drillen, dreigen en groepsdruk.
Was dat gezag?
En meer nog, hielp je daar de jongeren echt mee?

Hoe meer ik er nu over nadenk, en soms spreek ik jongeren uit die tijd, hoe meer ik het idee krijg dat vele jongeren juist beschadigd werden in plaats van geholpen.
En ik was onderdeel van dat systeem.
Des te plezieriger om soms te horen dat ik niet bij die "schoften" hoorde.
Het woord "schoften" is niet van mij maar hoorde ik vaker als ik pupillen uit die tijd sprak.
Pupillen die het woord wraak in hun mond nemen.

"Waarom", kan je vragen, "ben je toen niet weggegaan"?
Daar waren verschillende reden voor.
Zoals ik reeds eerder zei kwam mijn begrip pas later.
In eerste instantie gaf ik mezelf de schuld.
Ten tweede veranderde de situatie geleidelijk ten goede.
Ten derde was ik net getrouwd en bouwde een gezin op.
De arbeidsmarkt was niet zo groot.

En ja, later sloeg mijn keuze  van toen op mezelf terug.
Dat werd een moeilijke tijd.
Verzacht door ex-pupillen die mij niet vereenzelfdigden met Rekken maar gewoon de Johan in de Dammuller zagen.

De muur

Eerder geplaatst

Er zijn muren en er zijn muren.
Er zijn muren die je buitensluiten.
En er zijn muren die het gevaarlijke buiten, buitensluiten.
De oude zeemuur in Enkhuizen is er zo een.
Voor dat het meer een meer was, was het meer een zee.
Een soms woeste binnenzee.
Een zee die hongerig zijn natte vingers uitstrekte naar het land.
Het land achter de muur.
Een zee waar men rijkdom uithaalde  en waarmee men rijkdom binnenhaalde.
Rijkdom uit verre, verre streken.
Toen ik jong was voelde ik romantiek als ik langs die muur liep.
Een romantisch gevoel bij oude praktijken die bepaald niet erg romantisch waren.
Maar ja, ik was klein en jong.
Zonder ervaring en met gebrekkige kennis.
De muur was hoog en oud.
Met veel historie aan zijn kant.
Als die kon spreken?
Hij zou spreken over afscheid, over verdriet, over pijn en verlies.
Over harde en gevaarlijke arbeid.
Maar ook over winst en blijdschap.
Ik was een beetje een boos jongetje.
Water aan de ene kant.
En land aan mijn kant.
Een boos jongetje want ik kon niet over de muur heen kijken.
Ja daar waar klimijzers waren aangebracht.
Daar wel.
Dat klimmen, brrr best eng.
Zo diep aan de andere kant.
Zo veel water.
Nu kijk ik over die muur heen.
Ouder, mogelijk iets wijzer, en met iets meer ervaring maar nog steeds gevoelig voor de historie van de muur.
Nu ik er met gemak overheen kan kijken zie ik land.
Land waar toen water was.
Een dijk waar toen water was.
Ach ja....
De vooruitgang nietwaar?
.

Suggestief

Ken je ze?
Die berichten met foto's?
Foto's van twee situaties?
Een situatie met goed geklede vluchtelingen en een situatie met bezoekers aan een voedselbank.
Dit om te bewijzen dat vluchtelingen het goed hebben en de voedselbank bezoekers slecht.
Dat laatste zal ik nooit tegenspreken.
Het is een schandvlek dat een rijk land bevlekt.
Maar deze suggestieve combinatie van foto's lijkt nergens op.
Helaas zijn steeds meer mensen hier gevoelig voor.
Hoe gemakkelijk is het niet om de foto's te vervangen door bijvoorbeeld een
foto met een verdronken kind en een foto van een rijke, sigaarrokende, villa bewoner.
Net zo suggestief maar minder bruikbaar.
Kennelijk.

Lef

Als je de moed hebt om te lachen om de blunders van een ander,
heb dan ook het lef om te lachen om de blunders van jezelf.

Telefoongesprek

Telefoongesprek:

"Als je dat witte ding, je weet wel, uit dat andere ding, dat kastje, je weet wel, nee niet dat zwarte, dat aluminiumachtig ding, trekt en dan in dat zwarte ding stopt, nee niet in dat zwarte maar in dat witte gat, je weet wel, dan past het niet, dat vierkante ding past wel maar dan werkt dat grote ding niet, wél die kleine, je weet wel, maar dat moet niet anders had ik die grote niet hoeven te kopen, dat weet je toch?"
.

Onderwijspijn

Cijfers zijn van zichzelf nietszeggend.
Slecht gebruikt kunnen ze diepe wonden slaan.

Op de lagere school kreeg ik een laag cijfer voor een opstel waar ik zelf erg tevreden over was, en nu nog ben.
De pijn en de laatdunkende opmerking van de meester was voldoende om niet meer te schrijven.
De pijn voel ik nog.
Pas enkele jaren geleden nam ik de pen, lees keyboard, weer op.

Leraren wees voorzichtig met cijfers.
Mensen wees voorzichtig met het beoordelen van anderen.
De aangerichte schade kan onherstelbaar zijn.

Koptelefoon

Het voordeel van een koptelefoon is dat je van de wereld afgesloten bent.
Het nadeel van een koptelefoon is dat je van de wereld afgesloten bent.

Het bijltje

Laatst had ik zo'n moment.
Waarschijnlijk ken je zo'n moment.
Alles zat tegen.
Behalve vermoeidheid.
Die vierde feest.
Dan komt het moment.
Toch nog onverwachts.
Je vermoedde al dat het op een hoekje op je stond te wachten.
Daar is het.
De tijd om het bijltje er bij neer te gooien.
Je heft je hand.
Volledig gooi-bereid.
En dan het afschuwelijke moment.
Je beseft.
Er is geen bijltje.
Je hebt helemaal geen bijltje.
Je hebt zelfs nog nooit een bijltje gehad.
Zelf nog nooit een bijltje geleend.
Auw.
Hoe gooi je het bijltje er bij neer als er in geen velden of wegen een bijltje te vinden is?
Afschuwelijk.
Je kunt niet anders.
Het gaat buiten je om.
Je stopt er mee.
Gewoon.
Klaar.

Converseren

Converseren
is iets anders dan consumeren.
Daarom mijne heren,
Geen geklets tijdens het verteren!

Gezeur

De gevierde causeur.
Was dermate in mineur.
Dat tijdens dit gebeur.
Hij eindigde met dom gezeur.

Plastic

Ik moet plastic scheiden.
Doe dat met plezier.
Zou het plastic liever mijden.
Helaas, dat gaat niet hier.

Meiden mijden

Meiden mijden
doet lijden
Immers ze leiden
ons al tijden.

Hoed

Grijp moed.
Pak je hoed.
Dan kan je er weer tegen.
REGEN!