Snoeien doet groeien.
DQ
.
Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
maandag 3 november 2008
zondag 2 november 2008
zaterdag 1 november 2008
Aforisme
Ik ben dit weekend een beetje druk en weet niet of ik er aan toe kom om veel aan mijn log te doen.
Daarom maar even een van mijn aforismetjes.
Een krachtige persoonlijkheid
heeft alles met persoonlijkheid
en weinig met kracht te maken.
DQ
.
donderdag 30 oktober 2008
Amerikaanse zaken
Een angstige ontwikkeling, vind ik.
In de polls kruipen beide Amerikaanse presidentskandidaten naar elkaar toe.
Dat kan betekenen dat Obama gaat verliezen.
In de eenzaamheid van het stemhokje hoef je niet politiek correct te zijn.
Dan kan je dus rustig op een blanke stemmen.
Hoe kan het dat na het beleid van één van de slechtste president ooit toch de peilingen zo dicht bij elkaar liggen?
Een republikeinse partij die het zwaar heeft.
Een financiële wereld die in de puin ligt.
Een in de brand gestoken Azië.
Een vice-presidentskandidaat die zegt het buitenland te kennen omdat Alaska vlak bij Rusland ligt.
Naar mijn vermoeden kan dat slechts omdat er voor de gemiddelde Amerikaan alleen Amerika bestaat.
Van de rest van de wereld weet men weinig af.
Daardoor wordt het eigen wereldje klein.
Dat is een verschijnsel dat je in alle grote landen ziet.
Wij in Nederland zitten in een klein eilandje met een heel groot buitenland.
Een buitenland dat al eeuwen door Nederlanders wordt bezocht en geëxploiteerd.
Wij zijn sterk afhankelijk van de rest van de wereld.
Ons nieuws wordt er door beheerst.
Het buitenland van de gewone Amerikaan is de volgende staat.
De rest van de wereld is ver weg.
Letterlijk en figuurlijk.
Hoewel ik daar kritiek op heb begrijp ik dat best.
Er is een goeie kans dat mij in zo'n geval het zelfde overkomen zou zijn.
Jammer is het wel.
Daardoor is het mogelijk dat heel verkeerde presidenten aan de macht komen.
Kijk naar de huidige president.
Twee keer gekozen!
Voor de meeste Europeanen een onbegrijpelijk zaak.
Daardoor wordt Sarah Palin door velen bejubeld en wordt door diegenen niet begrepen dat het niet gaat om een filmster maar om de mogelijke leider van de vrije wereld.
Een mogelijke leider die nog maar heel kort in het bezit is van een paspoort.
En het is al zo'n puinhoop.
Enfin, afwachten maar.
Afwachten met grote vreze.
DQ
.
In de polls kruipen beide Amerikaanse presidentskandidaten naar elkaar toe.
Dat kan betekenen dat Obama gaat verliezen.
In de eenzaamheid van het stemhokje hoef je niet politiek correct te zijn.
Dan kan je dus rustig op een blanke stemmen.
Hoe kan het dat na het beleid van één van de slechtste president ooit toch de peilingen zo dicht bij elkaar liggen?
Een republikeinse partij die het zwaar heeft.
Een financiële wereld die in de puin ligt.
Een in de brand gestoken Azië.
Een vice-presidentskandidaat die zegt het buitenland te kennen omdat Alaska vlak bij Rusland ligt.
Naar mijn vermoeden kan dat slechts omdat er voor de gemiddelde Amerikaan alleen Amerika bestaat.
Van de rest van de wereld weet men weinig af.
Daardoor wordt het eigen wereldje klein.
Dat is een verschijnsel dat je in alle grote landen ziet.
Wij in Nederland zitten in een klein eilandje met een heel groot buitenland.
Een buitenland dat al eeuwen door Nederlanders wordt bezocht en geëxploiteerd.
Wij zijn sterk afhankelijk van de rest van de wereld.
Ons nieuws wordt er door beheerst.
Het buitenland van de gewone Amerikaan is de volgende staat.
De rest van de wereld is ver weg.
Letterlijk en figuurlijk.
Hoewel ik daar kritiek op heb begrijp ik dat best.
Er is een goeie kans dat mij in zo'n geval het zelfde overkomen zou zijn.
Jammer is het wel.
Daardoor is het mogelijk dat heel verkeerde presidenten aan de macht komen.
Kijk naar de huidige president.
Twee keer gekozen!
Voor de meeste Europeanen een onbegrijpelijk zaak.
Daardoor wordt Sarah Palin door velen bejubeld en wordt door diegenen niet begrepen dat het niet gaat om een filmster maar om de mogelijke leider van de vrije wereld.
Een mogelijke leider die nog maar heel kort in het bezit is van een paspoort.
En het is al zo'n puinhoop.
Enfin, afwachten maar.
Afwachten met grote vreze.
DQ
.
woensdag 29 oktober 2008
Simpele genoegens
Het is prachtig weer maar ik heb vaag het idee dat de winter in aantocht is.
Brrrrrr
Koud!
Zojuist de Internet kranten geconsumeerd.
Daar gaat heel wat tijd in zitten.
Als je dan ook nog bedenkt dat er een hele stapel echte kranten op me ligt te wachten.
Als je dan ook nog bedenkt dat daarnaast een tiental boeken liggen die moeten worden gelezen.
Als je dan ook nog bedenkt dat ik straks de kou ga trotseren om een gratis krantje op te halen.
Als je dan ook nog bedenkt dat hier de laptop van Sebo op me ligt te wachten om in orde gemaakt te worden.
Als je dan ook nog bedenkt dat.............
Het is vijf voor één in de middag, ik denk dat ik maar beter naar bed kan gaan............
Over bed gesproken.
Gister (vanmorgen) lag ik er laat (vroeg) in.
Zoals dat met alle verkeerde dingen het geval is was dat niet mijn schuld (uiteraard) maar dit maal de schuld van Sebo.
Die moest zo nodig naar Marijke om een pedicure behandeling te ondergaan.
En daarna moest ie zo nodig naar het café en ik moest mee voor de geestelijke ondersteuning.
Een kwestie van: De lamme die de blinde leidt.
Zoals gebruikelijk hebben we alleen ranja gedronken zodat ik niet goed begrijp waar de lichte hoofdpijn vanmorgen vandaan kwam...
Nou ja, het was een geslaagde avond.
Tijdens de voetenmartelaarij ( so sielig...) stond ik bij school om me te ontfermen over Kevin, onze kleinzoon.
Maar ik was op tijd thuis om de gemartelde te ontvangen.
Als je het log van Sebo leest zie je dat hij door alle nieuwe ontwikkelingen een beetje uit het lood geslagen is.
Dat is zo logisch dat het bedenkelijk zou zijn wanneer dit niet het geval zou zijn.
Je hele leven alleen zijn, dan plotseling iemand in je leven en dan nog trouwplannen ook.
Het is nogal wat.
Dan is het goed om er even tussen uit te breken en dingen te ondernemen zoals we die vaker deden, zoals een café bezoekje.
Lichamelijk en portomoneematig niet zo gezond maar psychisch heel gezond.
Zowel voor hem als voor mij.
Lekker kletsen over zaken die we gemeen hebben, want ja... we kennen elkaar al zo lang, en lekker ouwehoeren met oude bekenden.
Belangrijk.
Zeer belangrijk.
Thuis nog even na gepraat.
En verder, óók belangrijk, ons jongste kleinkind en tevens kleinzoon, is vandaag jarig.
Gefeliciteerd kleine Italiaan!!!!
Internet, wat een medium!
Het brengt de wereld heel dicht bij.
Al jaren ben ik bezig om me wat de verdiepen in de Spaanse taal.
Daartoe kijk ik geregeld naar de Spaanse TV of luister naar een Spaanse radio.
Dat gaat perfect via de PC maar, zoals ik eerder schreef, heb ik een Internet radio
die draadloos verbonden is met mijn router.
Dat schept de mogelijkheid om naar Internet radio te luisteren ook al staat de computer uit.
Mooi voor een fervent radioluisteraar als ik.
Al zoekend op Internet kwam ik een link tegen van Radio Valverde.
En dat is de radiozender uit Valverde de Camino, de plaats waar Ben, mijn zwager, woont.
En tevens de plaats waar Sebo en ik enkele keren zijn geweest.
De link heb ik in de radio gezet.
Nu kan ik hier luisteren naar een plaatselijke zender uit een plaatsje in Andalucía dat we goed kennen.
Heel leuk.
Schiet me in één keer te binnen dat ik de eerste keer dat ik daar was nog een interviewtje voor die radio heb gegeven.
Staat op de eerste video die ik daar maakte.
Ik heb wat verteld maar dat was slechts te begrijpen door medewerking van Ben die voor de vertaling zorgde.
Overigens, mijn Spaans is nog steeds niet om over naar huis te schrijven.
Ben waarschijnlijk te oud om het goed te leren.
Tot zover voorlopig.
Hasta luego y vaya con Dios,
DQ
.
Brrrrrr
Koud!
Zojuist de Internet kranten geconsumeerd.
Daar gaat heel wat tijd in zitten.
Als je dan ook nog bedenkt dat er een hele stapel echte kranten op me ligt te wachten.
Als je dan ook nog bedenkt dat daarnaast een tiental boeken liggen die moeten worden gelezen.
Als je dan ook nog bedenkt dat ik straks de kou ga trotseren om een gratis krantje op te halen.
Als je dan ook nog bedenkt dat hier de laptop van Sebo op me ligt te wachten om in orde gemaakt te worden.
Als je dan ook nog bedenkt dat.............
Het is vijf voor één in de middag, ik denk dat ik maar beter naar bed kan gaan............
Over bed gesproken.
Gister (vanmorgen) lag ik er laat (vroeg) in.
Zoals dat met alle verkeerde dingen het geval is was dat niet mijn schuld (uiteraard) maar dit maal de schuld van Sebo.
Die moest zo nodig naar Marijke om een pedicure behandeling te ondergaan.
En daarna moest ie zo nodig naar het café en ik moest mee voor de geestelijke ondersteuning.
Een kwestie van: De lamme die de blinde leidt.
Zoals gebruikelijk hebben we alleen ranja gedronken zodat ik niet goed begrijp waar de lichte hoofdpijn vanmorgen vandaan kwam...
Nou ja, het was een geslaagde avond.
Tijdens de voetenmartelaarij ( so sielig...) stond ik bij school om me te ontfermen over Kevin, onze kleinzoon.
Maar ik was op tijd thuis om de gemartelde te ontvangen.
Als je het log van Sebo leest zie je dat hij door alle nieuwe ontwikkelingen een beetje uit het lood geslagen is.
Dat is zo logisch dat het bedenkelijk zou zijn wanneer dit niet het geval zou zijn.
Je hele leven alleen zijn, dan plotseling iemand in je leven en dan nog trouwplannen ook.
Het is nogal wat.
Dan is het goed om er even tussen uit te breken en dingen te ondernemen zoals we die vaker deden, zoals een café bezoekje.
Lichamelijk en portomoneematig niet zo gezond maar psychisch heel gezond.
Zowel voor hem als voor mij.
Lekker kletsen over zaken die we gemeen hebben, want ja... we kennen elkaar al zo lang, en lekker ouwehoeren met oude bekenden.
Belangrijk.
Zeer belangrijk.
Thuis nog even na gepraat.
En verder, óók belangrijk, ons jongste kleinkind en tevens kleinzoon, is vandaag jarig.
Gefeliciteerd kleine Italiaan!!!!
Internet, wat een medium!
Het brengt de wereld heel dicht bij.
Al jaren ben ik bezig om me wat de verdiepen in de Spaanse taal.
Daartoe kijk ik geregeld naar de Spaanse TV of luister naar een Spaanse radio.
Dat gaat perfect via de PC maar, zoals ik eerder schreef, heb ik een Internet radio
die draadloos verbonden is met mijn router.
Dat schept de mogelijkheid om naar Internet radio te luisteren ook al staat de computer uit.
Mooi voor een fervent radioluisteraar als ik.
Al zoekend op Internet kwam ik een link tegen van Radio Valverde.
En dat is de radiozender uit Valverde de Camino, de plaats waar Ben, mijn zwager, woont.
En tevens de plaats waar Sebo en ik enkele keren zijn geweest.
De link heb ik in de radio gezet.
Nu kan ik hier luisteren naar een plaatselijke zender uit een plaatsje in Andalucía dat we goed kennen.
Heel leuk.
Schiet me in één keer te binnen dat ik de eerste keer dat ik daar was nog een interviewtje voor die radio heb gegeven.
Staat op de eerste video die ik daar maakte.
Ik heb wat verteld maar dat was slechts te begrijpen door medewerking van Ben die voor de vertaling zorgde.
Overigens, mijn Spaans is nog steeds niet om over naar huis te schrijven.
Ben waarschijnlijk te oud om het goed te leren.
Tot zover voorlopig.
Hasta luego y vaya con Dios,
DQ
.
dinsdag 28 oktober 2008
Socialist in de U.S.A.
In deze verkiezings- en crisistijd ben je automatisch meer betrokken bij Amerika dan anders. Met volslagen onbegrip hoor ik uitspraken over het socialisme.
Kreten als: "Obama is een socialist".
Erger kan blijkbaar niet.
"Als Obama president wordt pakt hij geld van ons af en verdeelt het". enz.
Ik hoor dat ook Christenen zeggen en ik begrijp er niets van.
Wat is er erg aan om ook de minderbedeelden te laten delen in de welvaart?
Wat is er zo verschrikkelijk aan om ziekenzorg voor een ieder beschikbaar te stellen?
Zou voor de gemiddelde Amerikaan, socialisme hetzelfde zijn als communisme?
Het is voor mij een belangwekkende vraag.
Omdat ik te weinig kennis heb over deze kwestie waag ik me er niet aan daar een antwoord op te geven.
Het doet me wel sterk denken aan de uitdrukking:
"Ieder voor zich en God voor ons allen".
Klinkt erg godsdienstig maar heeft met godsdienst en verantwoordelijkheid voor de ander niets te maken.
Eigenlijk vind ik dat elke Christen een socialist zou moeten zijn.
Niet in extreme vorm natuurlijk maar wel in de vorm zoals die wordt terug gevonden in de eerste christengemeenten.
Lees het Bijbelboek Handelingen.
Mensen komen op basis van dezelfde religie tot verschillende standpunten.
Hoe zou dat kunnen?
Dat kan alleen als naast religie ook cultuur een hartig woordje meespreekt.
Niet alleen de cultuur van een volk maar ook de cultuur binnen bevolkingsgroepen en zelfs de cultuur binnen het gezin.
Dialoog is belangrijk en noodzakelijk maar zal nooit de verschillen kunnen wegstrijken.
Cultuur staat als een huis, wat....?, als een wolkenkrabber.
Pas als de fundamenten worden weggeslagen dondert het bouwsel in elkaar.
DQ
.
Kreten als: "Obama is een socialist".
Erger kan blijkbaar niet.
"Als Obama president wordt pakt hij geld van ons af en verdeelt het". enz.
Ik hoor dat ook Christenen zeggen en ik begrijp er niets van.
Wat is er erg aan om ook de minderbedeelden te laten delen in de welvaart?
Wat is er zo verschrikkelijk aan om ziekenzorg voor een ieder beschikbaar te stellen?
Zou voor de gemiddelde Amerikaan, socialisme hetzelfde zijn als communisme?
Het is voor mij een belangwekkende vraag.
Omdat ik te weinig kennis heb over deze kwestie waag ik me er niet aan daar een antwoord op te geven.
Het doet me wel sterk denken aan de uitdrukking:
"Ieder voor zich en God voor ons allen".
Klinkt erg godsdienstig maar heeft met godsdienst en verantwoordelijkheid voor de ander niets te maken.
Eigenlijk vind ik dat elke Christen een socialist zou moeten zijn.
Niet in extreme vorm natuurlijk maar wel in de vorm zoals die wordt terug gevonden in de eerste christengemeenten.
Lees het Bijbelboek Handelingen.
Mensen komen op basis van dezelfde religie tot verschillende standpunten.
Hoe zou dat kunnen?
Dat kan alleen als naast religie ook cultuur een hartig woordje meespreekt.
Niet alleen de cultuur van een volk maar ook de cultuur binnen bevolkingsgroepen en zelfs de cultuur binnen het gezin.
Dialoog is belangrijk en noodzakelijk maar zal nooit de verschillen kunnen wegstrijken.
Cultuur staat als een huis, wat....?, als een wolkenkrabber.
Pas als de fundamenten worden weggeslagen dondert het bouwsel in elkaar.
DQ
.
Flamencobiënnale
Flamencobiënnale
Terugbladerend in mijn weblog kom je geregeld artikelen tegen waaruit mijn fascinatie voor flamenco blijkt.
Deze week vindt er een flamencobiënnale plaats in Amsterdam.
Trouw schrijft er een artikeltje over.
Door op het plaatje te klikken kom je op de site van Trouw.
Uit Trouw artikel:
Rovers: „In Andalusië kwamen met de islamitische, de joodse, christelijke en hindoestaanse religie – als je de link met Rajastan legt – vier tradities samen. Flamenco is daarom een mooi voorbeeld van de samenkomst van verschillende culturen en hoe daaruit een totaal nieuw genre kan ontstaan.”
Voor flamencobiënnale site KLIK HIER
DQ
.
maandag 27 oktober 2008
Bijeenkomsten
Een interessant weekend is achter de rug.
Interessant, leuk en soms een beetje ontroerend.
Zaterdag vond in Oldenbroek een reünie plaats.
Het was een samenkomen van mensen die, mede onder leiding van mijn vader, in Alkmaar de jeugdclub bezochten.
Aangezien dat ruim 50 jaar geleden het geval was, is het duidelijk dat de jeugd van toen, tot de ouderen van nú behoren.
Daarom was het een goed idee van de organisatoren om kleine naamstrookjes te maken die op de borst werden gespeld.
Dat gaf aanleiding tot verrassende kreten.
"Hé, dat is leuk, ik had je niet meer herkend. Wat leuk, weet je nog.......".
Ja, we weten het nog.
We weten het nog allemaal.
En als er dan foto's van TOEN bij worden gehaald vallen jaren weg.
Alsof er amper verschil is tussen toen en nu.
Pijnlijk worden de verschillen echter duidelijk als de namen worden opgenoemd van hen die er na de laatste reünie van vier jaar geleden niet meer zijn.
Des te opmerkelijker dat er nu enkelen niet aanwezig waren omdat de reünies naar hun smaak te snel elkaar opvolgden.
Natuurlijk is dat niet zo.
Bij leeftijden tot 80 jaar (mijn vader is zelfs 94) moeten er zelfs snel opvolgingen zijn.
Vandaar dat er nu voorzichtig werd gesproken over een reünie over 2 jaar en dan in de geboortestad van de jeugdclub, Alkmaar.
Velen hebben geholpen om de reünie tot een heel geslaagd evenement te maken.
Als ik namen noem bestaat altijd het grote gevaar dat er mensen worden overgeslagen.
Daarom beperk ik me, sorry voor de onbesprokenen, maar tot Tony Suk en Corry, de vrouw van Anne van de Bijl.
Dank beste mensen en effe uitrustuh.......!
Tot ons aller spijt was Anne niet aanwezig.
Als de ultimate wereldreiziger is hij afhankelijk van de medewerking van luchtvaartmaatschappijen.
Aangezien Alitalia aan het staken was strandde Anne in Italië.
Jammer.
Ik heb, tot mijn accu het af liet weten, grote gedeelten van de bijeenkomst op de video vast gelegd.
Als dat eenmaal en t.z.t. bewerkt op de DVD staat kan Anne alsnog een beeld van het gebeuren krijgen.
Sommige stukken die ik heb opgenomen zullen er niet helemaal strak opstaan.
Het valt niet mee om de camera een tijd stil te houden als je schouders niet mee willen werken.
Zal toch eens op zoek gaan naar een eenbenig statief.
Er is veel te vertellen.
Bijvoorbeeld over de korte toespraak van mijn vader, over het leuke gesprek dat we hadden met Kees Glas en zijn Koreaanse belevenissen.
Over Jan van Veen, de opvolger van mijn vader in Alkmaar die ik, dacht ik, nooit meer heb gesproken.
Over het zingen, over............... enz.
Omdat dit niet echt een verslag maar eerder een impressie is laat ik de rest rusten.
Mensen van de organisatie: BEDANKT.
Deelnemers: BEDANKT
Onze zoon, Anjo, heel erg bedankt voor het wegbrengen en ophalen.
Het was anders onmogelijk geweest voor zijn opa, mijn vader, om er bij te zijn.
Dank, Dank!
========================
========================
Zondag, gisteren, 26 oktober.
Weer een reünie.
Niet al zodanig gepland maar uiteindelijk met dezelfde inhoud.
We, Marijke, Lenie, haar zuster, en ik waren uitgenodigd op een, wegens gezondheidsklachten uitgesteld, verjaardagsfeestje.
Tante Co, een zuster van Marijke's moeder, was 85 jaar geworden.
De happening vond plaats in Oudorp, gemeente Alkmaar.
Voor dat je daar met openbaar vervoer bent heb je wel enkele uren achter de rug.
Toch waren we te vroeg zodat we in Amsterdan zijn uitgestapt om wat te slenteren en een kopske koffie te nuttigen.
Zelfs daarna waren we nog te vroeg op de plaats van bestemming.
Oorzaak: een busdienst die zondag's één keer per uur vanaf station Alkmaar naar Oudorp reed.
Die middag was eveneens een feest van herkenning.
Overigens meer voor de dames dan voor mij.
Ik kende slechts enkelen van de grote familie.
Toch vond ik het ook erg leuk.
Mede omdat we daarna met de auto werden afgezet op het station Alkmaar verliep de terug reis voorspoedig, afgezien van een sterk afremmenden trein die vlak voor Apeldoorn een botsing kreeg met een wild zwijn.
De trein heeft de reis overleefd!
Je moet er toch niet aandenken dat zoiets je in een snel rijdende auto overkomt.
Lenie woont in Deventer en stapte daar uit.
Ondanks de vertraging waren we op tijd in Hengelo.
Een opkomend honger gevoel hebben we in "ons" Grieks restaurant de nek om gedraaid.
Thuis direct naar bed gegaan.
Het was niet de moeite meer waard om de kachel aan te steken.
Precies om twaalf uur (wintertijd) was een geslaagd weekend afgesloten.
DQ
.
Interessant, leuk en soms een beetje ontroerend.
Zaterdag vond in Oldenbroek een reünie plaats.
Het was een samenkomen van mensen die, mede onder leiding van mijn vader, in Alkmaar de jeugdclub bezochten.
Aangezien dat ruim 50 jaar geleden het geval was, is het duidelijk dat de jeugd van toen, tot de ouderen van nú behoren.
Daarom was het een goed idee van de organisatoren om kleine naamstrookjes te maken die op de borst werden gespeld.
Dat gaf aanleiding tot verrassende kreten.
"Hé, dat is leuk, ik had je niet meer herkend. Wat leuk, weet je nog.......".
Ja, we weten het nog.
We weten het nog allemaal.
En als er dan foto's van TOEN bij worden gehaald vallen jaren weg.
Alsof er amper verschil is tussen toen en nu.
Pijnlijk worden de verschillen echter duidelijk als de namen worden opgenoemd van hen die er na de laatste reünie van vier jaar geleden niet meer zijn.
Des te opmerkelijker dat er nu enkelen niet aanwezig waren omdat de reünies naar hun smaak te snel elkaar opvolgden.
Natuurlijk is dat niet zo.
Bij leeftijden tot 80 jaar (mijn vader is zelfs 94) moeten er zelfs snel opvolgingen zijn.
Vandaar dat er nu voorzichtig werd gesproken over een reünie over 2 jaar en dan in de geboortestad van de jeugdclub, Alkmaar.
Velen hebben geholpen om de reünie tot een heel geslaagd evenement te maken.
Als ik namen noem bestaat altijd het grote gevaar dat er mensen worden overgeslagen.
Daarom beperk ik me, sorry voor de onbesprokenen, maar tot Tony Suk en Corry, de vrouw van Anne van de Bijl.
Dank beste mensen en effe uitrustuh.......!
Tot ons aller spijt was Anne niet aanwezig.
Als de ultimate wereldreiziger is hij afhankelijk van de medewerking van luchtvaartmaatschappijen.
Aangezien Alitalia aan het staken was strandde Anne in Italië.
Jammer.
Ik heb, tot mijn accu het af liet weten, grote gedeelten van de bijeenkomst op de video vast gelegd.
Als dat eenmaal en t.z.t. bewerkt op de DVD staat kan Anne alsnog een beeld van het gebeuren krijgen.
Sommige stukken die ik heb opgenomen zullen er niet helemaal strak opstaan.
Het valt niet mee om de camera een tijd stil te houden als je schouders niet mee willen werken.
Zal toch eens op zoek gaan naar een eenbenig statief.
Er is veel te vertellen.
Bijvoorbeeld over de korte toespraak van mijn vader, over het leuke gesprek dat we hadden met Kees Glas en zijn Koreaanse belevenissen.
Over Jan van Veen, de opvolger van mijn vader in Alkmaar die ik, dacht ik, nooit meer heb gesproken.
Over het zingen, over............... enz.
Omdat dit niet echt een verslag maar eerder een impressie is laat ik de rest rusten.
Mensen van de organisatie: BEDANKT.
Deelnemers: BEDANKT
Onze zoon, Anjo, heel erg bedankt voor het wegbrengen en ophalen.
Het was anders onmogelijk geweest voor zijn opa, mijn vader, om er bij te zijn.
Dank, Dank!
========================
========================
Zondag, gisteren, 26 oktober.
Weer een reünie.
Niet al zodanig gepland maar uiteindelijk met dezelfde inhoud.
We, Marijke, Lenie, haar zuster, en ik waren uitgenodigd op een, wegens gezondheidsklachten uitgesteld, verjaardagsfeestje.
Tante Co, een zuster van Marijke's moeder, was 85 jaar geworden.
De happening vond plaats in Oudorp, gemeente Alkmaar.
Voor dat je daar met openbaar vervoer bent heb je wel enkele uren achter de rug.
Toch waren we te vroeg zodat we in Amsterdan zijn uitgestapt om wat te slenteren en een kopske koffie te nuttigen.
Zelfs daarna waren we nog te vroeg op de plaats van bestemming.
Oorzaak: een busdienst die zondag's één keer per uur vanaf station Alkmaar naar Oudorp reed.
Die middag was eveneens een feest van herkenning.
Overigens meer voor de dames dan voor mij.
Ik kende slechts enkelen van de grote familie.
Toch vond ik het ook erg leuk.
Mede omdat we daarna met de auto werden afgezet op het station Alkmaar verliep de terug reis voorspoedig, afgezien van een sterk afremmenden trein die vlak voor Apeldoorn een botsing kreeg met een wild zwijn.
De trein heeft de reis overleefd!
Je moet er toch niet aandenken dat zoiets je in een snel rijdende auto overkomt.
Lenie woont in Deventer en stapte daar uit.
Ondanks de vertraging waren we op tijd in Hengelo.
Een opkomend honger gevoel hebben we in "ons" Grieks restaurant de nek om gedraaid.
Thuis direct naar bed gegaan.
Het was niet de moeite meer waard om de kachel aan te steken.
Precies om twaalf uur (wintertijd) was een geslaagd weekend afgesloten.
DQ
.
vrijdag 24 oktober 2008
Dit is toch misdadig? -2
Wiebe reageerde op mijn artikeltje:
"Dit is toch misdadig?"
Uiteraard is zijn reactie voor iedereen te lezen maar in dit geval vind ik het belangrijk genoeg om het even als artikeltje op mijn log te zetten, evenals mijn antwoord.
Ik vind het belangrijk omdat uit mijn log zou kunnen blijken dat mijn aversie tegen het grote graaien te maken heeft met afgunst.
Dat is niet het geval.
Ik word sterk geraakt door onrecht.
Altijd al.
Als dan dat onrecht ook nog zulke desastreuze gevolgen heeft voor de wereld economie kan ik me inderdaad behoorlijk opwinden.
Onrecht heeft altijd gevolgen.
Op korte of op lange termijn.
DQ
=================================================================================
Blogger Wiebe zei...
Beste DQ,
Waar komt dat 'calimerocomplex' vandaan? Waar maakt u zich nu toch druk over? De heer Mittler in het artikel heeft zijn werk niet goed gedaan maar de vertrekregeling is 'volgens de standaardprocedure' uitgevoerd. Ik ben er bijna zeker van dat deze procedure van te voren is afgesproken.
Stel nu dat uw vrouw een horloge (damesmodel) was beloofd door het door u geliefde van Woensel, en ze had die niet ontvangen dan was toch ook de wereld te klein geweest? De Heer Mittler kan een heel duur horloge kopen dat is het verschil.
Maakt u zich toch niet zo druk en ga een beetje genieten van uw pensioen zolang dat nog uitgekeerd wordt ;-)
24 oktober 2008 3:19
Blogger Amigos para siempre zei...
Hoi Wiebe
Het heeft helemaal niets met een Calimerocomplex te maken. Als je het zo leest, lees je het verkeerd. Het gaat me niet om deze man, het gaat me om het feit dat mede door dit graaigedrag de wereld in een crisis is geraakt. En ja, dat raakt me.
Het is schandalig als iemand een bedrijf naar de knoppen helpt en dan zo'n grote beloning mee krijgt, afgesproken of niet. Anderen worden gewoon op straat gesmeten.
Het is mij gelukkig nooit overkomen maar ik leef enorm met diegenen mee.
Het doet me letterlijk pijn als ik hoor dat alle bonussen samen een bedrag vertegenwoordigen dat groter is dan de totale wereld steun aan de derde wereld.
Dat mag toch niet?
Groeten, Johan
24 oktober 2008 10:07
"Dit is toch misdadig?"
Uiteraard is zijn reactie voor iedereen te lezen maar in dit geval vind ik het belangrijk genoeg om het even als artikeltje op mijn log te zetten, evenals mijn antwoord.
Ik vind het belangrijk omdat uit mijn log zou kunnen blijken dat mijn aversie tegen het grote graaien te maken heeft met afgunst.
Dat is niet het geval.
Ik word sterk geraakt door onrecht.
Altijd al.
Als dan dat onrecht ook nog zulke desastreuze gevolgen heeft voor de wereld economie kan ik me inderdaad behoorlijk opwinden.
Onrecht heeft altijd gevolgen.
Op korte of op lange termijn.
DQ
=================================================================================
Blogger Wiebe zei...
Beste DQ,
Waar komt dat 'calimerocomplex' vandaan? Waar maakt u zich nu toch druk over? De heer Mittler in het artikel heeft zijn werk niet goed gedaan maar de vertrekregeling is 'volgens de standaardprocedure' uitgevoerd. Ik ben er bijna zeker van dat deze procedure van te voren is afgesproken.
Stel nu dat uw vrouw een horloge (damesmodel) was beloofd door het door u geliefde van Woensel, en ze had die niet ontvangen dan was toch ook de wereld te klein geweest? De Heer Mittler kan een heel duur horloge kopen dat is het verschil.
Maakt u zich toch niet zo druk en ga een beetje genieten van uw pensioen zolang dat nog uitgekeerd wordt ;-)
24 oktober 2008 3:19
Blogger Amigos para siempre zei...
Hoi Wiebe
Het heeft helemaal niets met een Calimerocomplex te maken. Als je het zo leest, lees je het verkeerd. Het gaat me niet om deze man, het gaat me om het feit dat mede door dit graaigedrag de wereld in een crisis is geraakt. En ja, dat raakt me.
Het is schandalig als iemand een bedrijf naar de knoppen helpt en dan zo'n grote beloning mee krijgt, afgesproken of niet. Anderen worden gewoon op straat gesmeten.
Het is mij gelukkig nooit overkomen maar ik leef enorm met diegenen mee.
Het doet me letterlijk pijn als ik hoor dat alle bonussen samen een bedrag vertegenwoordigen dat groter is dan de totale wereld steun aan de derde wereld.
Dat mag toch niet?
Groeten, Johan
24 oktober 2008 10:07
donderdag 23 oktober 2008
Dit is toch misdadig?
Nog snel een extra bonus bij Fortis
Gepubliceerd: 23 oktober 2008 14:21 |
Gewijzigd: 23 oktober 2008 14:25
De topmanagers die Fortis aan de rand van de afgrond brachten, blijken alsnog miljoenen op te strijken.
De overheid protesteert.
Het lagere echelon mag het (kleinere) extraatje houden.
Voor rest van artikel in NRC:
KLIK HIER
Gepubliceerd: 23 oktober 2008 14:21 |
Gewijzigd: 23 oktober 2008 14:25
De topmanagers die Fortis aan de rand van de afgrond brachten, blijken alsnog miljoenen op te strijken.
De overheid protesteert.
Het lagere echelon mag het (kleinere) extraatje houden.
Voor rest van artikel in NRC:
KLIK HIER
woensdag 22 oktober 2008
Bank
Zojuist gelezen:
Gister leende ik mijn broer €10.
Nu blijk ik op 3 na de grootste bank van het land te zijn.................
.
Gister leende ik mijn broer €10.
Nu blijk ik op 3 na de grootste bank van het land te zijn.................
.
dinsdag 21 oktober 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)
