De veroorzakers van de crisis.
Hoe durven ze.
Zoveel geld.
Hebben deze figuren nog zoiets als een geweten?
Uit de Volkskrant van vandaag:
ING Bestuursvoorzitter Tilmant kreeg in 2007 een bonus van 2,3 miljoen euro bij een basissalaris van 1,3 miljoen.
DQ
.
Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
maandag 20 oktober 2008
zaterdag 18 oktober 2008
Zo kan het ook
Dehaene ziet af van toploon Dexia
BRUSSEL (ANP) - De Belgische oudpremier Jean-Luc Dehaene die sinds kort leiding geeft aan de Belgisch-Franse bank Dexia, weigert een loon van 400.000 bruto per jaar. Hij heeft er recht op, maar vindt dat bedrag ,,overdreven en buitensporig''.
DQ
.
Nog even Van Woensel
Hieronder heb ik diverse malen over Van Woensel geschreven.
Ik heb me afgevraagd waarom ik dat doe.
Wil ik het bedrijf zwart maken?
En zo ja, waarom dan?
Om hier achter te komen heb ik mijn geweten onderzocht en ben tot de conclusie gekomen dat dit niet het geval is.
In eerste instantie ben ik natuurlijk geraakt door de onverschilligheid ten opzichte van Marijke.
Maar dat is het niet alleen.
Als je met open ogen in de maatschappij staat kun je die niet sluiten als er iets gebeurt dat niet in overeenstemming is met je eigen gevoel voor rechtvaardigheid.
Natuurlijk is het niet zo dat mijn gedrag de standaard is waar ander gedrag mee afgewogen moet worden.
Wel is het zo dat , wanneer je een ander probeert te begrijpen, het soms goed is om je in die ander te verplaatsen.
Als ik dat probeer te doen in de eerder beschreven situatie, stuit ik op onmogelijkheden.
In deze situatie zou ik van het afscheid van een trouw personeelslid een feest maken.
In ieder geval zou ik er voor zorgen dat er bij het bereiken van de 65e jarige leeftijd, wat toch een bijzondere mijlpaal is, automatisch een belletje zou gaan rinkelen.
Het zou ook veel beter zijn voor de sfeer in het bedrijf als je liet merken je personeel serieus te nemen.
Daarom schrijf ik er over.
Ik begrijp gewoon niets, helemaal niets van de handelwijze van het bedrijf en ben bang dat dit voorbeeld aangeeft waar we in deze maatschappij staan.
DQ
.
Ik heb me afgevraagd waarom ik dat doe.
Wil ik het bedrijf zwart maken?
En zo ja, waarom dan?
Om hier achter te komen heb ik mijn geweten onderzocht en ben tot de conclusie gekomen dat dit niet het geval is.
In eerste instantie ben ik natuurlijk geraakt door de onverschilligheid ten opzichte van Marijke.
Maar dat is het niet alleen.
Als je met open ogen in de maatschappij staat kun je die niet sluiten als er iets gebeurt dat niet in overeenstemming is met je eigen gevoel voor rechtvaardigheid.
Natuurlijk is het niet zo dat mijn gedrag de standaard is waar ander gedrag mee afgewogen moet worden.
Wel is het zo dat , wanneer je een ander probeert te begrijpen, het soms goed is om je in die ander te verplaatsen.
Als ik dat probeer te doen in de eerder beschreven situatie, stuit ik op onmogelijkheden.
In deze situatie zou ik van het afscheid van een trouw personeelslid een feest maken.
In ieder geval zou ik er voor zorgen dat er bij het bereiken van de 65e jarige leeftijd, wat toch een bijzondere mijlpaal is, automatisch een belletje zou gaan rinkelen.
Het zou ook veel beter zijn voor de sfeer in het bedrijf als je liet merken je personeel serieus te nemen.
Daarom schrijf ik er over.
Ik begrijp gewoon niets, helemaal niets van de handelwijze van het bedrijf en ben bang dat dit voorbeeld aangeeft waar we in deze maatschappij staan.
DQ
.
vrijdag 17 oktober 2008
Van Woensel
Marijke is op 1 juli j.l. met pensioen gegaan.
Zo af en toe merk ik dat er belangstelling is voor de wijze waarop haar werkgever, Van Woensel (schoenen), met deze mijlpaal om is gegaan.
Daartoe verwijs ik naar een eerder artikel dat ik schreef.
Het is niet zo moeilijk om personeel aan je te binden.
Dat geldt echter niet voor Van Woensel.
Zij kunnen het niet maar, erger nog, het lijkt ze geen fluit te interesseren.
Als dit wel het geval was hadden ze hun tekortkoming zeker hersteld.
Om het zoeken naar het oorspronkelijke artikel wat gemakkelijker te maken KLIK HIER
DQ
.
Zo af en toe merk ik dat er belangstelling is voor de wijze waarop haar werkgever, Van Woensel (schoenen), met deze mijlpaal om is gegaan.
Daartoe verwijs ik naar een eerder artikel dat ik schreef.
Het is niet zo moeilijk om personeel aan je te binden.
Dat geldt echter niet voor Van Woensel.
Zij kunnen het niet maar, erger nog, het lijkt ze geen fluit te interesseren.
Als dit wel het geval was hadden ze hun tekortkoming zeker hersteld.
Om het zoeken naar het oorspronkelijke artikel wat gemakkelijker te maken KLIK HIER
DQ
.
Licht in de duisternis
Achter de kerk schijnt een bundel licht.Het licht in de duisternis komt niet van de uitnodigende kerk maar van een disco.
Symbolisch?
DQ
.
Diversen
Als gepensioneerde ben je over het algemeen niet aan tijd gebonden.Het wil dus wel eens voorkomen dat ik pas om een uur of 9 mijn sponde verlaat.
Tot leven geroepen door een telefoontje van mijn vader.
Elke morgen belt hij me om mede te delen dat hij nog bestaat.
Ik overtuig hem er dan tegelijkertijd van dat dit met mij ook het geval is.
Hoe warmer het buiten is, hoe vroeger ik opsta.
Zoals iedereen heeft geconstateerd is de buitenwarmte met een terugtrekkende beweging begonnen.
Vanmorgen stond ik wat eerder naast mijn warme bed.
Noodgedwongen.
De vuilcontainer moest aan de straat gezet worden.
Nu zit ik achter de PC met de bedoeling dat niet lang vol te gaan houden.
Er moet n.l. nog geboodschapt worden en de bibliotheek moet worden opgezocht.
Daar liggen de "Twee vrouwen" van Harry Mulisch gratis op haar leden te wachten.
Helaas, ik kan nog niet weg want via een link in mijn mailbox werd me gemeld dat een besteld pakketje elk ogenblik kan worden bezorgd.
Even wachten dus maar.
Maar ook weer niet al te lang.
Het is fris.
De kachel heeft enige warmte gebracht.
Wel schijnt de zon.
Twee uur geleden stond hoog in het westen, scherp afgetekend tegen de hel blauwe lucht, de ronde maan te pronken.
Nog eventjes en hij schijnt door de bomen.
In de winkels staan de Zwarte Pieten al uitnodigend te lachen.
In de straatverlichting branden de sinterklaas symbolen.
Waarom toch zo verschrikkelijk vroeg?
Uiteraard vanwege de poen maar ik heb nog niemand gesproken die zo'n duidelijk winterboodschap prettig vindt.
Het zou daarom wel eens averechts kunnen werken.
Ik heb geen zin in de winter.
En ook geen zin in wintervakanties zoals die door de reiswinkels worden aangeboden.
Geen sneeuw voor mij, geef mij maar zon.
En dan zon zónder sneeuw.
Overwinteren in een warme land lijkt me wel wat.
Maar ja, dat is helaas een praktische onmogelijkheid.
De bomen in de tuin laten steeds meer gekleurde bladeren vallen.
Dode bladeren.
Vreemd dat dood, mooi kan zijn.
Terwijl ik me steeds dikker kleed, kleden de bomen zich steeds verder uit.
Kon het maar andersom.
Er komen wolken aandrijven.
Twintig graden binnen, negen komma acht buiten.
Op een dun takje zit een grote, vette duif.
Een té dun takje zou je zeggen maar het voordeel van vogel zijn is de onmogelijkheid van vallen.
Het is een knoepert van een duif en hij is zich aan het vol eten met besjes.
Mijn besjes.
Eet smakelijk dan neem ik een bakkie troost.
DQ
.
donderdag 16 oktober 2008
Heilige land
woensdag 15 oktober 2008
Poen
Duizenden miljarden Dollars/Euro's zijn verdampt.
De ronde platte Euro in mijn portemonnee is nog nooit verdampt.
Er moet heel wat gebeuren wil dat plaats vinden.
Geld kan niet verdampen.
Geld dat niet bestaat al helemaal niet.
Maar we noemen het verdampen als geld verdwijnt dat er nooit is geweest.
Hebzucht uitgedrukt in imaginaire cijfers.
DQ
.
De ronde platte Euro in mijn portemonnee is nog nooit verdampt.
Er moet heel wat gebeuren wil dat plaats vinden.
Geld kan niet verdampen.
Geld dat niet bestaat al helemaal niet.
Maar we noemen het verdampen als geld verdwijnt dat er nooit is geweest.
Hebzucht uitgedrukt in imaginaire cijfers.
DQ
.
dinsdag 14 oktober 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)
