Weer en atoom

We kunnen schuilen voor de regen.
We kunnen schuilen voor de sneeuw.
We kunnen ons indekken tegen de kou.
We kunnen huizen bouwen die bestand zijn tegen de storm.
We kunnen dijken bouwen tegen onstuimig water.
We zijn slim.
We kunnen veel.

We kunnen geen:
Regen uit loodzware wolken laten plengen.
Onweer onze veiligheid laten bedreigen.
Gierende sneeuwbuien over het land laten jagen.
Ijskoude stormwind door de straten laten gieren.
Opgezweepte wateren de dijken laten beuken.

We kunnen wél met atoomkrachten soortgelijk geweld ontketenen en daarmee destructieve acties ontketenen met het excuus dat we met noodzakelijke zaken bezig zijn.
Oh ja, dat kunnen wel.
.

Kruiden

Ik ben niet wat je noemt een keuken prins.
Meer een koninklijke eter.
Maar als je dan toch moet kokkerellen en je twijfelt aan de smaak qua krachtigheid dan bieden kruiden uitkomst.
De winkels verschaffen die voor redelijke prijzen.
De peperdure peper is geen dure peper meer.
Koop rustig zo'n busje kruid.
Verwar dit niet met buskruit.
Dat is iets anders.
Mocht je dit willen gebruiken omdat het nog wat krachtiger is dan moet ik je waarschuwen.
Het daarvoor benodigde ingrediënt Salpeter is wat lastig te verkrijgen.

Kermis

Binnenkort weer.

Avond herrie en ik lijd.
Aan kermis jolijt.
Maar weet je wat?
En mooi is dat.
Ik lijd die tijd.
Voor de mensheid.

Aan alles komt een eind

Als aan alles een eind komt, komt er dan ook een eind aan het eind?

Ronde tafel conferentie

Voor een ronde tafel conferentie is
mijn tafel te klein
en het aantal tegenstanders te groot.

Bezit

Bezit is eindig.

Zelfspiegel

Wie zich spiegelt in een spiegel ziet de omgekeerde waarheid.

Games

Overal in de wereld wordt gemoord en vloeien er zeeën van bloed.
Hier is het (nog) rustig.
Wat een mazzel dat we het dan ook (nog) zo goed hebben dat we uiterst reële games kunnen maken en kopen waarmee we op ons gemak zoveel doden kunnen maken als we maar willen.
Met net zoveel bloederig geweld als we fijn vinden.
Perfecte opvoedingsmiddel voor onze kinderen.
En een heerlijk spannende ontspanning bovendien.

Natuurlijk met een hapje en een drankje binnen handbereik.

Wij in ons zo geciviliseerde Westen.
.

Hengelo

HENGELO

Hengelo, de plaats waar mijn kinderen en ik volwassen werden, mist  geschiedenis.
Hengelo is jong vergeleken bij de plaatsen waar ik opgroeide.
Dan heeft het ook nog de pech dat de binnenstad in de oorlog is gebombardeerd.
En de ongelooflijke pech dat elkaar opvolgende gemeentebesturen nog een stevig partijtje meegeblazen hebben in het slopen van de overgebleven panden.
Hengelo moet het hebben van gezelligheid.
Niet van de ooit geplande chique.

De binnenstad is helaas niet echt kneuterig gezellig.
De pech is dat vanuit de markt alle straten binnen enkele honderden meters het centrum verlaten.
Dat lijkt me moeilijk te veranderen.

Ik woon bij het centrum.
Als ik even de stad in wil dan ben ik in 20 minuten uit en thuis en heb dan het hele centrum bezocht.

Nee, Hengelo moet het voor de gezelligheid hebben van de activiteiten.
En daarin geef ik Hengelo een groot compliment.
Dat doen de organisatoren van de evenementen goed.
Gefeliciteerd.
Ze geven daarmee les aan het gemeentebestuur.

En ach......
Over 300 jaar heeft Hengelo eveneens een oud centrum.
(Tenminste als de opeenvolgende gemeentebesturen meewerken)
.
.

Smaken verschillen

Over smaak valt niet te twisten.
Duidelijk.
Ik heb mensen diep ontroerd naar het schilderij zien kijken waar ik niets aan vond.
Ik heb mensen uit hun dak zien gaan bij muziek die ik verschrikkelijk vind.
Andersom gebeurt hetzelfde.
Er blijft weinig anders over dan de verschillen te accepteren en niet pogen ze te begrijpen.

De dans in Florence

Hij vroeg haar te dans.
Bij een villa in Florence.
Maar zij gilde.
Toen hij zijn been op tilde.
En die met een galant gebaar.
Stevig zette op een voet van haar.

Geluk toen

Samen in een bootje.
Rustig drijvend op het slootje.
Het zonnetje vol.
Schijnend op onze bol.
Met tussen het groene wier.
Een visje daar, en hier.
Ons geluk.
Kon niet stuk.
En mede door die zoen....
Klopte alles,
                        Toen!

Meerderen?

Er zijn werkgevers.
Er zijn werknemers.
Er zijn officieren.
Er zijn soldaten.
Zonder werknemers geen werkgevers.
Zonder soldaten geen officieren.

Er zijn geen meerderen.

Leven. Vanzelfsprekend?

We zijn zo aan leven gewend dat die vanzelfsprekendheid er voor zorgt dat we niet zien hoe ongelooflijk het eigenlijk is.

Lastige contactdozen

Koop je een contactdoos omdat je je weer eens iets hebt aangeschaft met een draadje en een stekker.
Merk je wederom de kindonvriendelijkecontacdoosstekkercontactbeveiligingseigenschappen.
Ze zijn niet alleen kindonvriendelijk.
Ze zijn tevens volwassenonvriendelijk.

Met zweet op mijn gelaat van inspanning poog ik vervolgens de stekker in de kindonv......enz te steken.
Resultaat blijft uit.
En ik wil die nieuwe aanschaf zo volgaarne in gebruik stellen.
Maar een schroevendraaier stevig en vooral geforceerd draaien in de contacten van de kindonv......enz. brengt uitkomst en droogt het zweet.

Liggend kapitaal

Winnen, winnen, winnen.
Van de ander.

Geld op de bank.
Genoeg.

En dan...?
Dan ga je dood.

En je geld?
Liggend kapitaal.

De eerste zin

Stel, je wilt een nieuwe roman schrijven.
Je hoofd barst van de ideeën.
Ze buitelen door je hoofd, moeten er uit en op papier (PC).
Hoofdpersonen, 3 kinderen, 1 brand, 1 bos, 1 vliegtuig, 1 vrouw, 26 biggetjes, mist, patat en een Lego-spel in Drieburgerdam aan de rivier, de Kolkvloed waar de doorvaart wordt gehinderd door vele, vele ijsschotsen .
Zoals gezegd, het moet op papier (PC).
Je zit achter je schrijftafel en achter je papier (of PC).
De eerste zin.
Daar komt ie...
Direct de aandacht vangen.
Belangrijk.
Boek moet de lezer direct in de houdgreep bij de lurven te pakken nemen.

Wat zou in zo'n geval jouw eerste zin zijn?

Mijn Enkhuizen en Alkmaar

Toen ik net 16 jaar was geworden sleepten mijn ouders mij mee naar Hengelo.
Ik woonde toen in Alkmaar.
Dat betekende vele moeilijke jaren voor mij.
Lag niet zozeer aan Hengelo als wel aan mijn langdurige heimwee naar Noord Holland.
En eerlijk gezegd, is dat nog steeds niet verdwenen.

Hoe ouder ik word hoe meer het verleden aan mij gaat sjorren.
Dus kom ik vaker in Noord-Holland.

Ken je Enkhuizen?
Ken je het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen?
Het Openluchtmuseum?
Hou je van schilderachtige plaatsen?
Hou je van fotograferen?
Ga er heen en maak bijzondere foto's.
Maak ze niet slechts daar maar vergeet niet ze ook in Enkhuizen zelf te maken.
Net zo schilderachtig.
Met 366 rijkmonumenten.
Ooit de belangrijkste stad van Nederland.

Al vele, vele jaren ben ik lid van de
Vrienden van het Zuiderzeemuseum.
Kom er té weinig, helaas.
(Vers gerookte vis, ook lekker....)

Mijn geboortehuis in Enkhuizen eveneens bewoond door "vreemdelingen".
Valt niet mee....
Al woonde ik er slechts kort.
En dan het huis van mijn opa en oma?
Daar geldt hetzelfde voor.

Alkmaar.
Ken je Alkmaar?
Neem ook deze fraaie en gezellige stad mee in je trip naar Noord Holland.
En ook daar "vreemdelingen" in het huis waar ik opgroeide.

Maar.....
Twente is prachtig.
.

Doorgestoken kaart

Vanmiddag; de post.
Wat denk je?
Een doorgestoken kaart.

Ik was volledig van de kaart, in mijn wiek geschoten en de kluts kwijt.
Tegelijkertijd.
Allemaal.
Moest me bij mijn lurven grijpen want had sterk de neiging om bij de pakken neer te gaan zitten boven op het zwarte zaad dat lag naast de spijkers die ik uit het lage water had gehaald.
Uiteraard nodig om mijn draai te kunnen vinden....

Een doorgestoken kaart.
Daar hou je toch geen rekening mee.

Pfff
.

Mijn huis en de tijd

Mijn huis.
Honderddertig jaar oud.
Ongeveer.
Elke steen gelegd door iemand die er niet meer is.
Al heel lang niet meer is.
Iemand met vreugde.
Soms met veel vreugde.
Iemand met verdriet.
Soms met tomeloos verdriet.
Iemand als ik.

De gedachte maakt me klein en geeft me ontzag voor het begrip "tijd".
.