En zo is er weer een week voorbij en is er een nieuwe week begonnen.
Met harde wind en regenvlagen.
De wind heeft zich echter deze maandagmorgen teruggetrokken, de regen huilt nog wat spettertjes na.
De thermometer is opgekropen naar 12.1 graden en is binnen gestopt op 15 graden.
Niet koud als je bezig bent, fris als je achter het toetsenbord zit.
Zoals je kunt begrijpen is dat nu het geval maar dit stukje zal zeker onderbroken worden door huishoudelijke bezigheden.
De was is gedraaid en hangt te drogen in de keuken.
Mijn wasdroger is defect, normaal geen probleem maar dat wordt het wel als er een grote was is zoals lakens e.d.
De was is deze keer groter dan normaal.
Extra lakens.
Vrijdag werd ik opgebeld: "Opa, mogen we bij je slapen?".
Dat mocht maar heeft wel consequenties voor de normale weekend rust.
De kids hebben hier niet hun normale speeltoestanden en speelkameraadjes.
Maar, ik denk dat ze het naar hun zin hebben gehad en wij ook.
Zelf merk ik dat het vermoeiendste niet zo zeer de extra drukte is maar voornamelijk het doorbreken van een patroon waar je aan gewend bent.
Tenminste, zo voel ik dat.
In mijn schrijfsels ben ik weinig ingegaan op de verkiezing in de VS.
Dat is bepaald geen gebrek aan belangstelling.
Zal er zeker op terug komen.
De computer is de laatste tijd wat ongehoorzaam.
Weigerachtige starter.
Vanmorgen ging het goed.
Gister ging het slecht.
Eergisteren kostte het me zeker een half uur voor het apparaat zijn weigerachtig start gedrag had opgegeven.
Heel vervelend en ik weet, ondanks mijn lange PC ervaring, de oorzaak niet.
Zoals de geliefde lezer constateert is dit een tamelijk nietszeggend stukje geworden.
Ik vind dat niet erg en hopelijk brengt het de lezer niet tot agressieve neigingen.
DQ
.
Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
maandag 10 november 2008
vrijdag 7 november 2008
Schuld
Dinsdag j.l. stond op de meter van de Amerikaanse Nationale Schuld Teller:
Maar:
De buitenlandse schuld is met ongeveer 65 procent veel lager dan die van Japan met 180% en Italië met 120%
.
$10.562.500.862.495,97
(Zeg maar 10,5 biljoen dollar).Maar:
De buitenlandse schuld is met ongeveer 65 procent veel lager dan die van Japan met 180% en Italië met 120%
.
donderdag 6 november 2008
Zomaar wat gekrabbel
Zo, ik zit met de handen boven het toetsenbord maar heb geen idee waar ik het over moet hebben.
Zal dus wel een heel klein stukkie worden.
Het weer is somber met af en toe een lichtflits van de zon.
Die wil wel, maar de wolken werken niet mee.
Temperatuur is redelijk, rond de 12 graden.
Met een trui aan is dat goed vol te houden al is het wel zo dat het beroeren van de toetsen mijn handen niet echt warmer maakt.
Om iets zonnigs in de kamer te brengen heb ik de radio aan.
Het station uit Valverde del Camino waar ik eerder over schreef.
Niet dat het daar in het diepe zuiden van Europa op dit moment zo warm is maar wel warmer dan hier en ik teer op herinneringen met veel warmte.
Letterlijk en figuurlijk.
Over Valverde gesproken........
Heer Sebo, waar blijft het artikel dat je zou schrijven met behulp van de DVD's die ik maakte?
O ja voor ik het vergeet, hoe vind je Sprong in het Heelal?
Bij dochterlief in Italië is het nog steeds lekker warm.
Minstens 20 graden, klinkt lekker.
Het zal wel niet zo lang meer duren.
Het kan daar aan de Adriatische kust gemeen koud zijn.
Ik heb er eens huiverend in mijn dikke leren jas foto's gemaakt van een bulderbrakende zee.
Huiverend en alleen én met zeer veel moed voor zo'n oude knaap, als ik.
De dames durfden het niet aan en stonden beschermd op me te wachten.
Koud, gruwelijk.
Kan me nog een keer zo'n kou herinneren.
Jaren geleden, ook aan de kust.
Maar nu aan de Noordzee kust toen we stonden te wachten op de bus na een bezoek aan het instituut in Noordwijk waar onze zoon werkte en z'n opleiding deed.
Het bezoek aan het centrum van Hengelo is inmiddels achter de rug.
Evenals het bezoek aan de supermarkt.
De krant is uitgelezen.
De boodschappen zijn ter bestemder plaatsen opgeborgen.
Effe luisteren, Flamenco muziek op de achtergrond.
Het lijkt er op dat deze muziek in Nederland wat meer op de voorgrond komt.
Ik hoop het.
In het westen van het land zijn er Flamenco en Sevillanas barretjes.
Helaas allemaal te ver van hier.
Net als dat met musea het geval is.
Wist je dat Flamenco en Sevillanas in Japan heel populair zijn?
(Voor Sevillanas, zie beschrijving elders op mijn log.)
In het centrum van Hengelo is een tapasbar geopend.
Ik ben wezen kijken.
Jammer; gemiste kans.
Geen Spaanse sfeer en veel te prijzig.
Rechts in mijn log staat één van de foto's die we, Sebo en ik, maakten in het barretje El Tablajero.
Dat was leuk toen.
Daar wel de sfeer die ik in bovenvermelde tapasbar tevergeefs zocht.
Natuurlijk ligt dat niet helemaal aan de bar.
Twente is nou eenmaal Andalucía niet.
Spontaan dansende vrouwen in die mooie kleurrijke jurken heb ik hier ook nog niet gezien.
Van dat feestelijke gebeuren in El Tablajero hebben we ook een leuke film gemaakt.
Sebo, waar blijf je met je verhaal.......
Nu ga ik een kopske koffie nuttigen.
DQ
.
Zal dus wel een heel klein stukkie worden.
Het weer is somber met af en toe een lichtflits van de zon.
Die wil wel, maar de wolken werken niet mee.
Temperatuur is redelijk, rond de 12 graden.
Met een trui aan is dat goed vol te houden al is het wel zo dat het beroeren van de toetsen mijn handen niet echt warmer maakt.
Om iets zonnigs in de kamer te brengen heb ik de radio aan.
Het station uit Valverde del Camino waar ik eerder over schreef.
Niet dat het daar in het diepe zuiden van Europa op dit moment zo warm is maar wel warmer dan hier en ik teer op herinneringen met veel warmte.
Letterlijk en figuurlijk.
Over Valverde gesproken........
Heer Sebo, waar blijft het artikel dat je zou schrijven met behulp van de DVD's die ik maakte?
O ja voor ik het vergeet, hoe vind je Sprong in het Heelal?
Bij dochterlief in Italië is het nog steeds lekker warm.
Minstens 20 graden, klinkt lekker.
Het zal wel niet zo lang meer duren.
Het kan daar aan de Adriatische kust gemeen koud zijn.
Ik heb er eens huiverend in mijn dikke leren jas foto's gemaakt van een bulderbrakende zee.
Huiverend en alleen én met zeer veel moed voor zo'n oude knaap, als ik.
De dames durfden het niet aan en stonden beschermd op me te wachten.
Koud, gruwelijk.
Kan me nog een keer zo'n kou herinneren.
Jaren geleden, ook aan de kust.
Maar nu aan de Noordzee kust toen we stonden te wachten op de bus na een bezoek aan het instituut in Noordwijk waar onze zoon werkte en z'n opleiding deed.
Het bezoek aan het centrum van Hengelo is inmiddels achter de rug.
Evenals het bezoek aan de supermarkt.
De krant is uitgelezen.
De boodschappen zijn ter bestemder plaatsen opgeborgen.
Effe luisteren, Flamenco muziek op de achtergrond.
Het lijkt er op dat deze muziek in Nederland wat meer op de voorgrond komt.
Ik hoop het.
In het westen van het land zijn er Flamenco en Sevillanas barretjes.
Helaas allemaal te ver van hier.
Net als dat met musea het geval is.
Wist je dat Flamenco en Sevillanas in Japan heel populair zijn?
(Voor Sevillanas, zie beschrijving elders op mijn log.)
In het centrum van Hengelo is een tapasbar geopend.
Ik ben wezen kijken.
Jammer; gemiste kans.
Geen Spaanse sfeer en veel te prijzig.
Rechts in mijn log staat één van de foto's die we, Sebo en ik, maakten in het barretje El Tablajero.
Dat was leuk toen.
Daar wel de sfeer die ik in bovenvermelde tapasbar tevergeefs zocht.
Natuurlijk ligt dat niet helemaal aan de bar.
Twente is nou eenmaal Andalucía niet.
Spontaan dansende vrouwen in die mooie kleurrijke jurken heb ik hier ook nog niet gezien.
Van dat feestelijke gebeuren in El Tablajero hebben we ook een leuke film gemaakt.
Sebo, waar blijf je met je verhaal.......
Nu ga ik een kopske koffie nuttigen.
DQ
.
woensdag 5 november 2008
dinsdag 4 november 2008
Au !
Terwijl ik dat kleine stukje schreef over de Bijbelteksten die mijn moeder voor anderen schreef bekroop me plotseling een heel merkwaardig en verdrietig gevoel.
Ineens miste ik mijn moeder enorm.
Zomaar, in een keer.
Plotseling zag ik haar aan tafel zitten in de woonkamer in ons merkwaardige huis met de vele trappen in Alkmaar.
Ik zag haar niet alleen, maar ik zag de hele vierkante kamer.
De plaats van de tafel, stoelen, kasten en kachel.
Ik keek uit het raam en zag de achterkant van het station.
Het perron van Bello, het stoomtreintje naar Bergen aan Zee.
Het andere raam.
Uitzicht op de duinen van Bergen in de verte.
De brug met de boerderij rechts achter de oude poldermolen.
Het water waar ik als jongetje veel viste.
De landerijen met de vaarten waar ik schaatste.
De volkstuintjes met het slootje waar ik diverse malen in tuimelde tijdens mijn zoektochten naar salamanders.
De melkwinkel waar Keeske woonde, een zwaar gehandicapt meisje.
De broodwinkel.
De kelder waar, als ik me goed herinner, Anne van de Bijl had gezorgd voor de ophanging van een schommel.
De bus van de NACO die door onze straat naar Bergen reed.
Het paard met de directeur van Ringers op z'n rug.
Ringers, de chocoladefabriek aan het kanaal.
Anne werkte daar ooit.
De buurvrouw met haar roep: "Marjon (geloof ik), koppie sjaaa". (Kopje chocolademelk)
Nooit meer aan gedacht.
Een Bedford vrachtauto'tje.
Zie het nog zo staan.
Fabrieksweggetje met de conserven fabriek en het weiland met een paard naast de fabriek.
De kolenzaak van Wokkers met hun driewielig vrachtwagentje.
Zwarte mannen in een zwarte opslagruimte met zwarte bergen op een zwart terrein.
De kleine huisjes in het fabrieksweggetje waar voor 50 gulden een Harley Davidson te koop stond.
Aan het eind van de weg bij het kanaal het slachthuis.
Een los gebroken koe die achter me aan zat.
De man met een baard die er voor sprong en me redde.
Alles is weg.
Alles, behalve de wijk waar ik woonde, de molen en het station.
De duinen zijn niet zichtbaar meer.
Het weggetje is vol gebouwd met kantoorpanden.
Het slachthuis maakte plaats voor het gerechtsgebouw.
Het terrein van de volkstuintjes wordt nu "nuttiger" besteed.
Het slootje met de stekelbaarsjes, salamanders en dansende vliegjes is niet meer.
Ja, de nieuwe tijd weet je wel.
Gek dat ik, als ik mijn ogen sluit, alleen de oude situatie zie.
Nooit de huidige.
DQ
.
Ineens miste ik mijn moeder enorm.
Zomaar, in een keer.
Plotseling zag ik haar aan tafel zitten in de woonkamer in ons merkwaardige huis met de vele trappen in Alkmaar.
Ik zag haar niet alleen, maar ik zag de hele vierkante kamer.
De plaats van de tafel, stoelen, kasten en kachel.
Ik keek uit het raam en zag de achterkant van het station.
Het perron van Bello, het stoomtreintje naar Bergen aan Zee.
Het andere raam.
Uitzicht op de duinen van Bergen in de verte.
De brug met de boerderij rechts achter de oude poldermolen.
Het water waar ik als jongetje veel viste.
De landerijen met de vaarten waar ik schaatste.
De volkstuintjes met het slootje waar ik diverse malen in tuimelde tijdens mijn zoektochten naar salamanders.
De melkwinkel waar Keeske woonde, een zwaar gehandicapt meisje.
De broodwinkel.
De kelder waar, als ik me goed herinner, Anne van de Bijl had gezorgd voor de ophanging van een schommel.
De bus van de NACO die door onze straat naar Bergen reed.
Het paard met de directeur van Ringers op z'n rug.
Ringers, de chocoladefabriek aan het kanaal.
Anne werkte daar ooit.
De buurvrouw met haar roep: "Marjon (geloof ik), koppie sjaaa". (Kopje chocolademelk)
Nooit meer aan gedacht.
Een Bedford vrachtauto'tje.
Zie het nog zo staan.
Fabrieksweggetje met de conserven fabriek en het weiland met een paard naast de fabriek.
De kolenzaak van Wokkers met hun driewielig vrachtwagentje.
Zwarte mannen in een zwarte opslagruimte met zwarte bergen op een zwart terrein.
De kleine huisjes in het fabrieksweggetje waar voor 50 gulden een Harley Davidson te koop stond.
Aan het eind van de weg bij het kanaal het slachthuis.
Een los gebroken koe die achter me aan zat.
De man met een baard die er voor sprong en me redde.
Alles is weg.
Alles, behalve de wijk waar ik woonde, de molen en het station.
De duinen zijn niet zichtbaar meer.
Het weggetje is vol gebouwd met kantoorpanden.
Het slachthuis maakte plaats voor het gerechtsgebouw.
Het terrein van de volkstuintjes wordt nu "nuttiger" besteed.
Het slootje met de stekelbaarsjes, salamanders en dansende vliegjes is niet meer.
Ja, de nieuwe tijd weet je wel.
Gek dat ik, als ik mijn ogen sluit, alleen de oude situatie zie.
Nooit de huidige.
DQ
.
Vrijheid
The shepherd drives the wolf from the sheep's throat,
for which the sheep thanks the shepherd as his liberator,
while the wolf denounces him for the same act as the destroyer of liberty.
-- Abraham Lincoln
for which the sheep thanks the shepherd as his liberator,
while the wolf denounces him for the same act as the destroyer of liberty.
Bijbeltekst gebruik.
Mijn moeder had de gewoonte om bij speciale gelegenheden Bijbelteksten weg te geven.
Ze had die zorgvuldig uitgezocht en mooi getekend en versierd op strookjes dun karton geschreven.
De teksten werden willekeurig weggegeven en waren nooit bedoeld om te overtuigen.
Ze waren bedoeld om te bemoedigen.
Prachtig omdat:
"Waar liefde woont gebiedt de Heer Zijn zegen".
Ze had die zorgvuldig uitgezocht en mooi getekend en versierd op strookjes dun karton geschreven.
De teksten werden willekeurig weggegeven en waren nooit bedoeld om te overtuigen.
Ze waren bedoeld om te bemoedigen.
Prachtig omdat:
"Waar liefde woont gebiedt de Heer Zijn zegen".
DQ.
.
Politiek en Christen zijn.
Hoe zou het toch komen dat mensen met een zelfde soort achtergrond, met een zelfde soort geloof en met een vergelijkbare opvoeding totaal anders in het leven staan?
Als ik me beperk tot christenen, dan zie ik daar totaal verschillende politieke opvattingen.
Van links via 't midden naar rechts.
Het is een fenomeen dat me elke keer weer boeit.
Er zijn best verklaringen te bedenken maar ze bevredigen me nooit helemaal.
Op basis van mijn christelijke opvoeding en zeker door de invloed van mijn moeder kan ik niet anders dan me links van het midden opstellen.
Op eerdere artikelen van mij, die hetzelfde thema behandelen, kwamen er ook reacties van christenen die zich pal vóór het kapitalisme uitspraken.
Natuurlijk, het kapitalisme heeft in de westerse wereld en zo langzamerhand ook in Azië voor welvaart gezorgd maar niet alleen dát.
Het geeft ook ruimte aan ongebreidelde hebzucht.
De gevolgen zijn overal te zien, mits je daar de ogen niet voor wilt sluiten.
Schrijnende armoede naast belachelijke weelde.
Een natuur die uitgeput raakt.
Een natuur die zich gaat verdedigen en terug slaat.
Steeds feller terug zal gaan slaan.
O, wij ouderen zullen het wel overleven.
Wat te denken van onze kinderen en kleinkinderen?
Wat zullen de mogelijkheden zijn voor onze achter(enz)kleinkinderen?
Ik blijf er bij, je kunt alleen maar rijk zijn ten koste van anderen en steeds meer ten koste van de prachtige natuur.
In Amerika, hét kapitalistische land bij uitstek, en Europa zijn er veel kerken en christelijke genootschappen die iets voor de armen doen.
Gelukkig, zij hebben de opdracht van Christus begrepen.
Helaas zijn zij niet in staat om de situatie structureel te veranderen, te verbeteren.
Nog afgezien van het feit dat er steeds minder kerken zijn.
Als we de armenzorg aan de kerken zouden overlaten zouden er veel meer mensen dan nu op straat leven.
Niet omdat de kerken de problemen niet zouden willen oppikken maar omdat er steeds minder kerken zijn.
Hier in Nederland zijn heel veel vrijwilligersorganisaties.
Er wordt heel veel geld voor projecten opgehaald.
Fantastisch, maar het is niet voldoende.
Daarom móet de staat zorgen voor een valnet.
Hoe zou het met de gemiddelde werknemer zijn als er geen vakbonden en sociale stromingen geweest waren?
Reken maar dat de welvaart dan nog slechter verdeeld zou zijn geweest.
Er moet een rem komen op egoïstisch zelfverrijking.
Dat heb ik altijd beweerd en het is in die zin interessant om te constateren dat overheden langzamerhand tot de zelfde conclusie worden gedwongen.
Gedwongen door de kredietcrisis die mede het gevolg is van het graaien dat door het kapitalisme is mogelijk gemaakt.
Mensen zijn egoïsten.
Ik ook.
Daarom ligt van alle politieke systemen het kapitalisme het dichtst bij de menselijke natuur.
Het is een systeem dat automatisch ontstaat.
Dat wil echter niet zeggen dat het daardoor ook het voor ieder beste systeem is.
Ik heb gemerkt dat christenen de neiging hebben om aan de hand van Bijbelteksten hun gelijk te halen.
Ook als dat gaat over kapitalisme en socialisme.
Pas daar mee op.
Ik ook!
Aan de hand van teksten zijn de meest afschuwelijke zaken verdedigbaar gemaakt.
Denk bijv. maar aan de slavernij.
Wil je iets aan de hand van de Bijbel duidelijk maken dan moet je dat naar mijn idee niet doen met Bijbelteksten maar met de geest van de Bijbel.
In het bijzonder met de geest van het Nieuwe Testament.
Dat ademt liefde en mededogen voor de medemens.
In de praktijk van alle dag heb ik daar prachtige voorbeelden van meegemaakt maar ook voorbeelden van het tegendeel.
Uit mijn kindertijd, en wat wist ik van politiek, kan ik me herinneren dat er Christenen waren die op Drees (P.V.D.A.) stemden en dat niet durfden zeggen uit angst voor de negatieve reacties van mede christenen.
(Overigens waren dezen niet vies van het "van Drees trekken" na hun 65e.)
Kennelijk heeft dat erg veel indruk op me gemaakt.
Waarom zou ik me dat anders nog zo goed herinneren.
Christenen behoren milder te zijn in hun oordeel over de daden en beweegredenen van anderen.
Zij dienen te beseffen dat hun uitgangspunt, de Bijbel, in een totaal andere tijd is geschreven.
Wat daar staat is niet één op één over te brengen naar deze tijd.
Zelfs de meest verstokte fundamentalistische christen zal het niet in het hoofd halen om een overspelige vrouw te stenigen.
Teksten behoeven een vertaling naar deze tijd.
Dat is best lastig maar wordt gemakkelijker als je liefde en mededogen als vertalingsbasis gebruikt.
DQ
.
Als ik me beperk tot christenen, dan zie ik daar totaal verschillende politieke opvattingen.
Van links via 't midden naar rechts.
Het is een fenomeen dat me elke keer weer boeit.
Er zijn best verklaringen te bedenken maar ze bevredigen me nooit helemaal.
Op basis van mijn christelijke opvoeding en zeker door de invloed van mijn moeder kan ik niet anders dan me links van het midden opstellen.
Op eerdere artikelen van mij, die hetzelfde thema behandelen, kwamen er ook reacties van christenen die zich pal vóór het kapitalisme uitspraken.
Natuurlijk, het kapitalisme heeft in de westerse wereld en zo langzamerhand ook in Azië voor welvaart gezorgd maar niet alleen dát.
Het geeft ook ruimte aan ongebreidelde hebzucht.
De gevolgen zijn overal te zien, mits je daar de ogen niet voor wilt sluiten.
Schrijnende armoede naast belachelijke weelde.
Een natuur die uitgeput raakt.
Een natuur die zich gaat verdedigen en terug slaat.
Steeds feller terug zal gaan slaan.
O, wij ouderen zullen het wel overleven.
Wat te denken van onze kinderen en kleinkinderen?
Wat zullen de mogelijkheden zijn voor onze achter(enz)kleinkinderen?
Ik blijf er bij, je kunt alleen maar rijk zijn ten koste van anderen en steeds meer ten koste van de prachtige natuur.
In Amerika, hét kapitalistische land bij uitstek, en Europa zijn er veel kerken en christelijke genootschappen die iets voor de armen doen.
Gelukkig, zij hebben de opdracht van Christus begrepen.
Helaas zijn zij niet in staat om de situatie structureel te veranderen, te verbeteren.
Nog afgezien van het feit dat er steeds minder kerken zijn.
Als we de armenzorg aan de kerken zouden overlaten zouden er veel meer mensen dan nu op straat leven.
Niet omdat de kerken de problemen niet zouden willen oppikken maar omdat er steeds minder kerken zijn.
Hier in Nederland zijn heel veel vrijwilligersorganisaties.
Er wordt heel veel geld voor projecten opgehaald.
Fantastisch, maar het is niet voldoende.
Daarom móet de staat zorgen voor een valnet.
Hoe zou het met de gemiddelde werknemer zijn als er geen vakbonden en sociale stromingen geweest waren?
Reken maar dat de welvaart dan nog slechter verdeeld zou zijn geweest.
Er moet een rem komen op egoïstisch zelfverrijking.
Dat heb ik altijd beweerd en het is in die zin interessant om te constateren dat overheden langzamerhand tot de zelfde conclusie worden gedwongen.
Gedwongen door de kredietcrisis die mede het gevolg is van het graaien dat door het kapitalisme is mogelijk gemaakt.
Mensen zijn egoïsten.
Ik ook.
Daarom ligt van alle politieke systemen het kapitalisme het dichtst bij de menselijke natuur.
Het is een systeem dat automatisch ontstaat.
Dat wil echter niet zeggen dat het daardoor ook het voor ieder beste systeem is.
Ik heb gemerkt dat christenen de neiging hebben om aan de hand van Bijbelteksten hun gelijk te halen.
Ook als dat gaat over kapitalisme en socialisme.
Pas daar mee op.
Ik ook!
Aan de hand van teksten zijn de meest afschuwelijke zaken verdedigbaar gemaakt.
Denk bijv. maar aan de slavernij.
Wil je iets aan de hand van de Bijbel duidelijk maken dan moet je dat naar mijn idee niet doen met Bijbelteksten maar met de geest van de Bijbel.
In het bijzonder met de geest van het Nieuwe Testament.
Dat ademt liefde en mededogen voor de medemens.
In de praktijk van alle dag heb ik daar prachtige voorbeelden van meegemaakt maar ook voorbeelden van het tegendeel.
Uit mijn kindertijd, en wat wist ik van politiek, kan ik me herinneren dat er Christenen waren die op Drees (P.V.D.A.) stemden en dat niet durfden zeggen uit angst voor de negatieve reacties van mede christenen.
(Overigens waren dezen niet vies van het "van Drees trekken" na hun 65e.)
Kennelijk heeft dat erg veel indruk op me gemaakt.
Waarom zou ik me dat anders nog zo goed herinneren.
Christenen behoren milder te zijn in hun oordeel over de daden en beweegredenen van anderen.
Zij dienen te beseffen dat hun uitgangspunt, de Bijbel, in een totaal andere tijd is geschreven.
Wat daar staat is niet één op één over te brengen naar deze tijd.
Zelfs de meest verstokte fundamentalistische christen zal het niet in het hoofd halen om een overspelige vrouw te stenigen.
Teksten behoeven een vertaling naar deze tijd.
Dat is best lastig maar wordt gemakkelijker als je liefde en mededogen als vertalingsbasis gebruikt.
DQ
.
maandag 3 november 2008
zondag 2 november 2008
zaterdag 1 november 2008
Aforisme
Ik ben dit weekend een beetje druk en weet niet of ik er aan toe kom om veel aan mijn log te doen.
Daarom maar even een van mijn aforismetjes.
Een krachtige persoonlijkheid
heeft alles met persoonlijkheid
en weinig met kracht te maken.
DQ
.
donderdag 30 oktober 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)
