Hoi allemaal
Een groet van mij, Emanuele, uit het verre Italië. Veel plezier op de weblog van mijn opa.
maandag 6 december 2021
Salaris
Iemand die werkt in de publieke sector en bezig is het waarom van zijn waanzinnig hoge salaris te onderbouwen is als een smit die tegen zijn klanten volhoudt dat de ronde hoepel die hij maakte een perfecte rechte ijzeren staaf is.
Kabeltje naar buurjongen
Alkmaar.
Ruim 60 jaar geleden.
Samen met de buurjongen hadden we een kabeltje naar elkaars huis aangelegd.
Dwars over de openbare weg.
Vonden we geen probleem en was het ook niet.
Bijna niemand had immers een auto.
Ja, de melkboer.
Die had een dochter die gehandicapt was.
Vervoer was dus belangrijk voor hen.
Mijn vader was wel modern.
Hij was gemotoriseerd.
Hij had een bromfiets.
Een Solex.
Ergens bezit ik nog zijn brommerrijbewijs.
Gehaald met het rijden van een paar rondjes om het politiebureau.
Geen idee meer hoe we aan draad zijn gekomen.
Ergens op de kop getikt.
Evenals twee oude en totaal versleten doch werkende telefoonhoorns.
Eveneens vergeten hoe dat tikken in zijn werk was gegaan.
Moet niet eenvoudig geweest zijn.
Er was niets.
We hadden niets.
En zeker geen geld.
Een schakelaartje op de trap was snel gemonteerd.
Onder de trap bekleding.
Die werd strak gespannen door een roe op elke traptrede.
De bedoeling was dat een zacht zoemertje overging als pa of moe de tap bestegen.
Dat was in de tijd dat kinderen nog vroeg naar bed gingen en in de winter de ijsbloemen op de ramen stonden en het water in de beker bevroor.
Oei, 's nachts naar de wc beneden.
Zoooo koud.
Dat was echter niks vergeleken met de poepdoos bij mijn opa en oma in Enkhuizen.
Die was buiten.
In de tuin.
Beseffen we wel voldoende hoe goed we het nu hebben?
Zelfs kaas en worst op brood.
Wij moesten het met suiker doen.
We waren niet de enigen.
Zelfs, helaas, nu in 2017 in het zo rijke Nederland niet.
Ach, herinneringen aan die tijd borrelen op.
Kan blijven schrijven.
Heb daar nu geen trek in dus pak ik de draad van het verhaal weer op en ga terug naar de draad tussen mij en mijn buurjongen.
Als hij niet beschikbaar was lag ik te lezen.
Onder de dekens.
Een trafo stuurde een fietslampje aan.
Voldoende leeslicht.
Was hij wel beschikbaar dan waren we lekker aan het kletsen.
Zacht!
En soms samen schaken bij het licht van het fietslampje.
Een heel gedoe want wat te doen als het waarschuwende zoemertje zacht zijn gezoem liet horen?
Waar laat je een schaakbord met opgestelde stukken?
Het enige dat je kon doen was het licht uitdraaien en je stil houden.
Net doen of je sliep.
Licht uitdraaien...
Ha, letterlijk.
Schakelaars hadden we niet.
Dus het hete lampje snel bedekken met de dekens of uitdraaien.
Met de hand.
Au!
Buurjongen had ook een microfoon in de huiskamer gelegd.
Zijn ouders vonden dat geen goed idee.
Jammer want wij vonden het juist wel een aardig idee.
Gelukkig ontdekten ze het pas na een week zodat we toch een genoeglijke en leerzame periode hebben gehad
Goh, wat zou dat technisch nu gemakkelijk gaan.
Geen draad.
Geen transformator.
Geen fietslampje.
En geen ouders die moeilijk doen over slapen gaan...
Maar zou er net zoveel spannend plezier zijn?
Ik waag het te betwijfelen.
Ik waag ook te betwijfelen of de kinderen over ruim 60 jaar een vergelijkbaar verhaal op hun mobieltje kunnen gaan schrijven.
Want.....
Hoe ziet de wereld er over ruim 60 jaar uit.
Ik waag het niet te voorspellen.
Ik weet het niet.
Niemand!
.
Buik zonder vet
Ik heb een sterke voorkeur voor storm zonder wind, regen zonder water, een sneeuwbui zonder sneeuw......
En een buik zonder vet.
Dienst weigeraar
Dit schreef ik vorig jaar op Facebook.
Ik heb dienst geweigerd.
Negen en vijftig jaar geleden.
Waar blijft de tijd.
Ben in mijn weigering, gelukkig, erkend
Anders had ik een paar jaar in de bak gezeten.
Te werk gesteld werd ik als verpleger in een psychiatrische inrichting in Eindhoven.
(Achteraf gezien één van de mooiste en onbezorgdste tijd van mijn leven)
We zaten met onze handen in het haar over een patiënt die altijd alle ramen in gooide.
Tot we het briljante idee kregen om hem koning van de ramen te maken.
Nooit meer kapotte ramen gehad.
Een zwaar gestoorde patiënt praatte niet.
Behalve zondags.
Dan ging hij om 10 uur naar de tuin en hield een lange preek.
Volkomen onverstaanbaar.
Een oudere man zat al tientallen jaren in de inrichting.
Niemand heeft hem ooit horen praten.
Behalve ik.
Toen ik afzwaaide gaf hij me met tranen in de ogen een voorraadje rolletjes pepermunt.
Maandenlang opgespaard.
Zelfs nu, als ik er aan denk, ben ik weer ontroerd.
Tja......
.
zondag 5 december 2021
Kerstboom
Een kerstboom is een boom die van zijn wortels is gezaagd en zijn levendigheid terugkrijgt met kunstlicht en versiering, dit tot genoegen van de mens.
zaterdag 4 december 2021
Cookies
Zo de koffie is ingeschonken.
Even Google toestemming geven om cookies toe te laten.
Heb zin in een koekje bij de koffie.
Kleuterklazenpietenwerk
Al dagen staan mijn schoenen en laarzen klaar, volgepakt met wortels en suikerklontjes.
Begeleid met luid gezang mijnerzijds.
Niks!
Volledig succesloos.
Terwijl een ieder mijn liefheid van afgelopen jaar en alle jaren daarvóór kent.
Lijkt op discriminatie.
Al ben ik nog niet geheel en al achter de reden daarvan.
Zal wel met jaloersheid ten aanzien mijner baard zijn.
Gewoon jaloers.
Omdat die me zo voortreffelijk staat.
Dat moet het zijn.
Bah, kleuterklazenpietenwerk.
Zal morgenavond ook wel niets worden.
Loyaliteit
Een gezin waar geen solidariteit en loyaliteit heerst is de naam "gezin" niet waard.
Een familie waar geen solidariteit en loyaliteit heerst is de naam "familie" niet waard.
Een vriendenkring waar geen solidariteit en loyaliteit heerst is de naam "vriendenkring" niet waard.
Een land waar..................
De omhelzing
Wat een paar jaar geleden nog kon....
Boodschappen doen moet.
Op zijn tijd.
Ben geen fan.
Nee.
Betalen moet.
Op zijn tijd.
Ben geen fan.
Nee, helemaal niet.
Maar soms, plotseling, gebeurt er iets bij zo'n laatste handeling.
Een verrassing.
De twee dames achter de kassa namen met een stevige omhelzing afscheid van elkaar.
Mooi om te zien.
Maar ik dan?
Als klant?
Dus reageerde ik met:
"Waarom jullie wel en de klant niet?"
Ja toch?
Is oneerlijk toch?
Dat vond één van de dames ook.
Het resultaat was een dikke omhelzing dwars over de toonbank heen.
Klantvriendelijkheid in natura.
Er bestaat nog zo iets als gerechtigheid.
De trein lezer
Enkele jaren geleden was ik weer eens in Spanje.
In Andalusië.
Vlak bij Sevilla om iets preciezer te zijn.
Een prachtig, zij het soms bloedheet, gebied.
Achtenveertig graden in de schaduw is warm!
Zeer.
Wat me enorm opviel was het feit dat daar niet gelezen werd.
Dat wil zeggen, er werd wel eens gelezen maar dan in sportbladen.
Voetbal, handbal en het gruwelijke stierengevecht.
Toen ik me in Nederland op de weg terug naar Hengelo in de trein bevond zat tegenover mij een jonge vent.
Rond de 20 jaar, schatte ik.
Iedereen heeft recht om te lezen wat hij wil maar door mijn Spaanse ervaring stoorde het me toch dat wat hij las uitgerekend een sportblad was.
Niet juist natuurlijk want wie ben ik om daar een oordeel over te mogen hebben, maar het voelde wel zo.
Even later pakte hij een andere leesconstructie.
Donald Duck.
Ik probeerde me een voorstelling te maken van deze jongeman.
Was het een sporter?
Zou kunnen.
Was hij een student?
Zou kunnen.
Hoewel, veel studenten op weg naar Enschede hebben studiemateriaal in hun handen.
Was het.... ?
Ik wist het niet en vond het eigenlijk ook niet zo belangrijk.
Dus sloot ik de ogen.
Fijn, maar vervelend want enige tijd later werd ik storend wakker gemaakt door de conducteur die mijn treinlegaliteit kwam testen.
Ik kwam zegevierend door de test.
Dat is me niet bij elke test gelukt.
De jongeman bleek nog steeds tegenover me te zitten.
Nog steeds lezend.
Nu echter tot mijn verrassing in de Bijbel.
Zonder enige schroom.
Grappig en opvallend.
Drie zulke verschillende leesakties.
.
vrijdag 3 december 2021
De bonzen en code zwart
Ik vraag me af...
Hoe zwart zou code zwart zijn als een van onze opperbonzen ziekenhuis zorg nodig heeft.
Corona is een blijver
Toen Corona ontdekte dat hij kon beslissen over leven en dood en stabiliteit kon ondermijnen merkte hij (is een hij) dat dictatorschap hem goed lag en besloot hij, net als Napoleon, zich de Corona op het hoofd te zetten en te blijven.
Het paard van Sinterklaas.
Het waait windvlagerig.
Ik ben blij dat ik het dak niet op hoef.
Ben Sinterklaas niet.
Heb bovendien geen paard.
Wel een open haard.
Maar die werkt niet meer.
De open haard is een gesloten haard geworden.
De tijd
De tijd breekt aan.
Inderdaad.
Er wordt tijdens de voortgang van de tijd veel gebroken.
Gelukkig ook geheeld.
Pa en vloeken
Mijn vader was christen.
Hij vloekte nooit.
Op de camping was het donker.
Het raam van de caravan stond wijd open.
Hij stootte gevoelig zijn hoofd.
Hij vloekte.
De Bijbel
Ik las een Hebreeuwse tekst.
Daarna een Griekse tekst.
Vervolgens Aramees.
Vertaald in het Nederlands.
De Bijbel.
De vriendelijke kolos
We liepen met het hondje.
Het was donker.
De feestverlichting brandde.
Het was de enige vrolijkheid in de verdere donkere corona avond.
Het groepje opgeschoten jongemannen had zich verzameld rond de verlichte boom.
Onder hen een zwaar getatoeëerde dreigend uitziende grote man.
Ik verstapte me.
Hij schoot toe om me zonodig op te vangen.
"Voorzichtig opa."
Die grote zwaar getatoeëerde dreigend uitziende, vriendelijke kolos.
Buiten de paden
Ik ben niet iemand die graag buiten de paden loopt.
Gisteren deed ik het.
Er lag een plas.
Vergeten herinneringen
De dingen die ik wil vergeten, vergeet ik nooit.
De dingen die ik niet wil vergeten hebben de neiging te vervagen.
Zekerheden
. Wis en Zeker.
Ik hoor de uitdrukking steeds minder.
Zouden vele zekerheden gewist lijken te zijn?
Veroordeling
Mensen die sterk de neiging hebben anderen te veroordelen, veroordelen daarmee zichzelf.
Open eind
Zoals eerder vermeld kijk ik heel weinig films.
Ben geen echte liefhebber.
Laatst afgeweken van mijn gewoonte.
De film die ik zag was best de moeite waard.
Tot het moment dat de ontknoping een open eind bleek te zijn.
Voor niks gekeken.
Alsof de laatste bladzijden uit een spannend boek verwijderd blijken te zijn.
.
Smart telefoon
Zojuist mijn telefoon gebruikt om te telefoneren.
Dochterlief vertelde me dat die mogelijkheid aanwezig is.
Was me onbekend.
Begrijp nu eindelijk de naam.
Smart betekent natuurlijk dat je met het apparaat ook kunt telefoneren.
Weer wat geleerd.
(En dat op mijn leeftijd....)
Vertrouwen en wantrouwen
Iemand die zonder naïeviteit met vertrouwen de wereld inkijkt ziet een andere wereld dan degene die dat met wantrouwen doet.
De struisvogel en de media
Volg de media niet.
Opgelost!
Nu blijft alleen het verhaal over van die struisvogel en het zand .
Pas op.
Stik niet.
donderdag 2 december 2021
Treurig café
Hoe treurig is een stamcafé dat vóór het gezellig wordt moet sluiten.
Het is 5 uur in de middag.
De frivole niet-Trouw lezer.
Soms schrijf ik over trouw of Trouw of beiden.
Nu ik trouweloos Trouwloos ben kost het me enige moeite de ochtend zonder Trouw in te vullen.
Ik schreef daar eerder over.
Ach, het lukt wel.
Het lukt soms zelfs zeer genoeglijk.
Voel me een beetje schuldig.
Schuldig aan mij of schuldig aan Trouw.
Dat weet ik niet en laat dat maar in het midden.
Trouw is een goed geïnformeerde vriend.
Ernstig ook.
Dat maakt dat het lezen van een boek wat frivool voelt.
Frivool...
Wist niet dat ik het in me had.
Haken en ogen
Ik trok de ritssluiting omhoog.
De rits staakte.
Bleef geremd hangen op een overhangend en daardoor ongewenst stukje stof.
En ik bedacht, aan het gewoon omhoog trekken van deze rits zitten veel haken en ogen.
Bombardement op Amsterdam.
Ik las over een door prins Bernhard doorgedrukt bombardement in november 1944 op het kantoor van de Sicherheitsdienst in Amsterdam.
Doorgedrukt door Bernhard ondanks waarschuwingen dat het veel burgers het leven zou kosten.
Vier doden onder de Duitsers
Meer dan vijftig onder de burgers!
Ik las het toevallig op Internet en kende die geschiedenis niet.
Ik zit op een stoel voor het raam.
Lees verder in een boek waar ik een tijd niet aan toegekomen ben.
En zie.
Dezelfde geschiedenis.
Twee keer op dezelfde dag op verschillende media het verhaal dat ik niet kende.
Toeval zonder betekenis.
Of toch?
Zwammen
Zwammen zijn schimmels die wijdvertakt onder de grond leven.
Het vruchtlichaam, de paddenstoel, ziet er vaak prachtig uit.
Sommigen zijn giftig.
Laatst zag ik op de TV een politicus.
Hij zag er goed uit.
Hij was aan het zwammen.
Politieke praatjesmaker
Een goed politicus is iemand die met veel mooie, liefst moeilijke, woorden verhult wat hij/zij hoort te zeggen maar niet doet.
Een praatjesmaker.
De baardbaas
Jarenlang droeg ik een baard.
Een grote en tevens zwarte.
Toen besloot ik plotseling het mes er in te zetten.
Ik keek daarna in de spiegel, zag iets bekends en besloot dat ik het was.
Vouwen waren dieper dan vroeger.
Vreemde gewaarwording.
De navolgende jaren wisselden baard en geen baard zich af.
Zonder bewuste redenen.
De oude situatie was aan z'n end en de nieuwe situatie kondigde zich aan.
De laatste situatie, die waar ik me nu in bevind, is een baardige.
Aangezien ik de baardbaasnben bedacht ik de schaar voorlopig eens niet te hanteren.
De familie was het er niet mee eens.
Mijn familie is belangrijk en ik ben zwak dus is de baard weer kort.
De zwarte baard heb ik geruime tijd afgelegd.
Nu zit ik in de witte periode.
Ben erg benieuwd of de baard van de baardbaas ooit toestemming zal krijgen om wat langer te groeien.
En bij welke lengte er dan ingegrepen gaat worden.
De winter nadert en zo'n baard is best lekker warm.
Kan het elke man (en vrouw) van harte aanbevelen.
.
Trouw en abonnement
Geruime tijd was ik trouw aan Trouw.
Ik bezag het op mijn tablet.
Het nam, met linken die ik slecht kon laten liggen, een morgen in beslag.
Elke morgen.
Ook op zondag.
Dan las ik bijlage van de dag ervoor.
Het was een trouwe vriend.
Zoals dat kan gaan met vrienden, het werd me teveel.
Trouw is een prima dagblad.
En ik werd prima geïnformeerd.
Voor mijn gevoel even te prima.
Te, is nooit goed.
Voor het gemoed.
Met gevonden moed.
Zegde ik het abonnement op.
Dat voelde goed.
Voorlopig?
Nu zit ik met mijn vrije ochtenden.
Ik zit, maar niet ermee.
Heb weer tijd voor andere leesavonturen.
En dat voelt goed.
Voorlopig!
woensdag 1 december 2021
Uit lage bank opstaan
Stond zojuist zonder pijntjes of andere problematiek op van de lage bank.
Was vergeten dat ik daar te oud voor ben.
Mooi gedicht
Ik las een gedicht.
Geschreven in Japans (of Chinees).
Het was een mooi gedicht.
Ik begreep er niets.
Zou een literair Nederlands gedicht geweest kunnen zijn.
Gekleurd verleden
Hoe verder het verleden bij me weg ligt, hoe dichter het met nieuwe kleuren bij me komt.
De dood van een wereldburger
Zijn oorsprong lag in het oude Nederlands Indië.
Hij was Nederlander en Wereldburger.
Australië was het land waar hij naar toeging en jaren verbleef.
Hij dronk.
Dronk teveel.
Ging samen met vrouw en kind terug naar Nederland.
Daar viel zijn gezin uit elkaar.
Zijn verdriet probeerde hij te blussen.
Met humor en alcohol.
Nu is hij dood.
Materiaal brengen en halen.
Hij kwam materiaal brengen.
Materiaal dat ik enkele dagen nodig had.
Het was mooi weer en hij was vrolijk.
Verstaan kon ik hem wat moeilijk.
Mijn gehoorapparaat lag in de kast.
Begrijpen deed ik hem wel .
Van zijn baas mocht het eigenlijk niet maar met afladen hielp hij wel.
Aardige man.
De paar minuten die we samen hadden waren voldoende om iets van elkaar te weten.
Dat gaat soms zo.
Het was vies regenachtig en windwaaiend weer.
Hij kwam het materiaal dat ik gebruikt had ophalen.
Verstaan kon ik hem moeilijk.
Mijn gehoorapparaat lag in de kast .
Van zijn baas mocht hij eigenlijk niet helpen met opladen maar hij deed het wel.
Aardige man.
De paar minuten die we samen hadden waren voldoende om het vorige gesprek even voort te zetten.
Soms gaat dat zo.
Hij zat al achter het stuur.
Opende de deur en zei:
"Om negen uur begin ik elke morgen.
Samen met collega's drink ik dan eerst een kop koffie.
Komt u eens langs om een bakkie mee te drinken?"
Aardig mens.
Ik ken hem niet.
Maar soms gaat dat zo.
Volwassenen en kinderen
Veel volwassenen zijn compleet vergeten dat ze ooit kind zijn geweest.
(En hun kennissen kunnen zich dat ook maar moeilijk voorstellen.)
Boeken lezen
Ik lees een boek.
Maar tjonge, wat is dat handig.
Ben even naar de wc geweest en hoef niet eens op de bladzijde te klikken om de pagina leesbaar te maken.
Blijft gewoon leesbaar.
Zag op Google, na op telefoonscherm geklikt te hebben, dat zo'n blijvend leesbare bladzijde zelfs geen energie verbruikt.
Dat klopt wel, zag ik.
Nergens is er een mogelijkheid te vinden om een lader op aan te sluiten.
Wat een geweldige uitvinding zo'n boek.
Vraag en antwoord
Het enorme voordeel van een vraag die niet gesteld wordt is dat er over het antwoord niet hoeft nagedachtenis te worden.
dinsdag 30 november 2021
Godsbewijs
Iedereen heeft recht op zijn eigen mening.
Natuurlijk.
Toch vraag ik me af waarom atheïsten zich zovaak zó agressief afzetten tegen geloof of gelovigen.
Ook ik besef wat een puinhoop gelovigen soms van de wereld maken.
Maar ik besef ook wat een geweldig goede dingen er door gelovigen gedaan worden.
Beiden zaken in de naam van hun God.
Die naam kan goed gebruikt en zeer misbruikt worden.
Men dient echter te beseffen dat er in de recente geschiedenis geen naam van God nodig was om afschuwelijke dingen uit te vreten.
Dus beste atheïstische vrienden waarom die agressie?
Sla de handen in één en doe samen goede dingen en bedenk dat gelovigen het bestaan van God niet kunnen bewijzen, net zo min als jullie het níet bestaan van God kunnen bewijzen.
.
Buitengebieden van Hengelo
Ben een paar dagen in de buitengebieden van Hengelo geweest.
Utrecht, Alkmaar en Amsterdam.
Plezier, vrolijkheid, goed eten, goed drinken, prachtige gebouwen, geweldige mensen (mannelijk en vrouwelijk), storm kou, regen, een hard leeglopende portomonee en madame Tussaud (zij wilde een aantrekkelijke en knappe wat oudere heer met witte baard in de collectie hebben.
Dat zou me echter teveel tijd gaan kosten en daar had ik geen zin in) getrotseerd.
Nu thuis met de beentjes op tafel en een boek op schoot.
En dat alles in een behagelijke temperatuur.
De kachel in de trein was out of order en ik mocht geen vuurtje aanleggen.
Kinderachtig.
Punaise
Zelden denk ik aan een punaise.
Slechts wanneer ik er één, of meerdere, nodig heb.
Dan denk ik aan een punaise (of meerdere).
Nu denk ik onverwachts aan een punaise.
Eén met een scherpe punt.
Ik weet niet waarom.
Dat steekt me.
Zoetigheid
Ik vond in een lade een vergeten chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep.
Omdat ik onzeker ben over de gezondheidsaspecten van zo'n chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep
leek het me verstandig om dat eens via Google uit te pluizen.
Ik voerde dus als zoekopdracht in: chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep
Helaas bleek chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep
bij Google onbekend.
Daarom ga ik er maar vanuit dat de wetenschap de chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep onderzocht heeft en de chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep gezond heeft verklaard omdat in een chocoladeachtigemarsepijnHEMAreep slechts gestolde vitaminen zitten zodat ik zonder problemen kan knagen aan mijn
ChocoladeachtigemarsepijnHEMAreep
Verspilling van eten
Enige jaren geleden zaten we aan het ontbijt in de eetzaal van een hotel in Amsterdam.
Een luxe en duur hotel.
Té duur voor ons maar nu goed te doen aangezien we de hotelovernachting mét ontbijt aangeboden hadden gekregen.
Het was een prima en uitgebreid ontbijt.
De kunst is dan om niet teveel broodjes en lekkernijen tegelijk op je bord te plaatsen.
Immers meerdere wandelingen naar de vetpotten (bijbelse uitdrukking) kan geen probleem zijn.
Hoort geen probleem te zijn.
Vonden wij.
Enige tafeltjes van ons verwijderd zat een stel dat daar anders over dacht.
Borden zo vol gestapeld dat het te voorspellen was dat de blikken te groot en de magen te klein waren.
Het gevolg was dat de hele voortreffelijke, op elkaar gestapelde, mikmak moest worden opgehaald en weggegooid.
Wij keken er naar en voelde een bijna fysieke pijn.
.
maandag 29 november 2021
De vrouw en de afstandbediening
Er zijn mannen die hun vrouw graag met een afstandsbediening zouden willen besturen.
Stakkers.
Ze hebben niet in de gaten dat hun vrouw hen al lang bestuurt.
De diepte en de oppervlakte
Ondanks het gevaar is het soms beter om de diepte in te gaan dan op de oppervlakte te blijven.
Zorgelijke zorg
De zorg om de zorg maakt me zo zorgelijk en moe dat ik om te voorkomen dat ik ook nog eens verdrietig en opstandig wordt (kan samen gaan) de TV en de radio het zwijgen opleg en de kranten weg leg zodra de uitgeklede zorg weer het onderwerp van zorg is.
zondag 28 november 2021
Wat een overheid
Deze regering is niet de regering die ik gekozen heb.
Toch heb ik ze in deze crisis het voordeel van de twijfel gegeven.
Ik merk dat het voordeel weg is en de twijfel is over gebleven.
Gelul over wel of geen mondkapje.
Gelul over de boosterprik.
We doen het het slechts van alle omringende landen.
Nederland een onderontwikkeld land of een Nederland met een onderontwikkelde overheid?
Mijn zwager in Spanje heeft de derde prik gewoon ontvangen.
vrijdag 26 november 2021
Dieren ruimen
Als men huisdieren afmaakt volgt er een straf.
Als men vee of kippen afmaakt volgt er een financiële strop.
Kees en het slootje
Herplaatst:
Tussen ons huis in Alkmaar lag in volgorde van beschrijving:
Een tuintje, een stoep, een straat, een stoep, een soort van struikgewas, een kikkerslootje, terrein van de spoorwegen en het station.
Interessant voor alle kinderen was het slootje.
Daarin gonsde het van leven.
Stekelbaarsjes, kevertjes, torretjes, vliegjes, kikkers en het mooist van al...... salamanders.
Prachtige beestjes waarvan het mannetje een soort kam had en een rood borstje.
Veel heb ik er gevangen.
Dat ging niet zo gemakkelijk zodat elke vangst een overwinnaarsgevoel teweeg bracht.
Kees was mijn buurjongen.
Hij was niet direct een vriendje van me maar soms trokken we samen op.
Zonder overdrijving was ik de betere salamandervanger.
Maar dit keer was Keesie in vorm.
Dat kan natuurlijk.
En ik gunde het hem van harte maar toch........
Toen hij zo voorover gebukt, hangend aan een takje, boven het slootje hing...........
Verleiding was groot en een duwtje zomaar geschied.
Plons!
Aangezien ik van nature een aardig, vriendelijk en vredelievend mens ben, kan ik me de exacte feiten niet meer herinneren.
Gillend en poedelnaakt werd hij scheldend door z'n moeder voor het huis afgeborsteld.
Nogal ruw veronderstelde ik.
Aan het begin van de Fabrieksweg, verderop stond een conservenfabriek, was de kolenhandel van Wokke.
Moeilijk over milieuvervuiling deed men toen nog niet moeilijk. zodat er een dikke laag kolenstof over de omgeving en dus ook over het water lag.
Het eerder vermelde slootje eindigde bij dit bedrijf.
"Wokke heeft meer werkruimte nodig en heeft daarom het einde van het slootje ingekort, gedempt met zand en kolen" vertelde Kees me.
Dat kwam mooi uit want daardoor kon je makkelijker en sneller naar de overkant van het slootje.
"Ga jij maar voor" zei Kees.
Plons.
"Nou, kijk daar nou Gré",
zei mijn oom, hoofdonderwijzer op een lager school in Haarlem, die samen met mijn tante op bezoek was:
"Dat lijkt Johan wel".
Zo bleek ik ondanks de vieze, vuile smerigheid toch nog enigszins herkenbaar.
De wereld was toen al erg onrechtvaardig.
.
Grapjas
Iemand toevallig mijn grapjas gevonden?
Ik zit nu zonder humor.
En dat valt me zwaar
en koud op mijn dak.
donderdag 25 november 2021
Idealen en maatschappij
Het is logisch dat men weer terug wil naar de gulden.
Het is logisch dat men weer terug wil naar het ziekenfonds.
Het is logisch dat men af wil van de bemoei- en geldzucht van Europa.
Ik kan de consequenties van terug naar áf niet overzien.
Het verleden heeft echter bewezen dat de economen en beleidmakers de consequenties van de invoeringen ook niet hebben (kunnen) overzien.
Wat is het blahblah van hen waard?
Hoe goed profiteren ze zelf?
Het minste wat ze kunnen doen is de eerder genoemde stemmen serieus nemen.
Als het draagvlak in de samenleving verdwijnt zullen de huidige beleidsmakers met hun beleid op de duur verliezen.
En, zoals ik schreef, ik kan het ook niet overzien.
Vermoedelijk is de maatschappij zo ingewikkeld geworden dat niemand de consequenties van beslissingen kan overzien.
Ik denk wel dat men voorzichtig moet zijn met idealen.
Het ideaal van een verenigd Europa is prachtig maar de brokken zijn zichtbaar.
Dikke pech
Ik maak me ongerust.
Als iemand in de trein zijn tas vergeet wordt de trein stil gezet en ontruimd.
Zeker, er is een risico.
Maar moeten we dat niet gewoon nemen?
Iedere gek is anders in staat een groot deel van de maatschappij heel simpel plat te leggen.
Kijk, daar maak ik me ongerust over.
Mensen vroeger en nu.
Is de samenleving in de loop der eeuwen in diepste wezen veranderd?
Ik denk het niet.
Samenleving, samen leven.
Samen leven met anderen.
Mensen met de zelfde deugden en ondeugden, de zelfde hartstochten en egoïsmen als de mensen van nu.
Nog steeds houden ze van elkaar.
Nog steeds bedrijven ze de liefde.
Nog steeds haten ze elkaar.
Nog steeds vechten ze elkaar de tent uit.
Nog steeds vinden mensen met veel bezit dat ze daar het volste recht op hebben.
Nog steeds is het zo dat armen wanneer ze meer bezittingen krijgen eveneens vinden dat ze daar het volste recht op hebben.
Nog steeds zijn ze in staat gruwelijke dingen te doen als het hen wordt opgedragen.
Nog steeds zijn ze in staat om zich weg te cijferen ten koste van zichzelf en ten behoeve van anderen.
Allemaal net als vroeger.
Rijke gemeenschappen/landen.
Arme gemeenschappen/landen.
Net als toen.
Verder is alles bij het oude gebleven.
Slechts de uiterlijke vorm is veranderd.
Niet de mensen die de samenleving maken.
En nog steeds gaan ze dood.
Leeftijd
De ergste misdaden uit de geschiedenis zijn nog geen mensenleven geleden begaan.
Dat betekent dat het ook voor de jongeren onder ons nog niet lang geleden is.
Dat besef verstoft en dat is logisch.
Zeventig jaar is voor jongeren een niet te behappen tijd.
Dat 70 jaar niets voorstelt merken ze pas als ze zelf die leeftijd hebben bereikt.
.
Om de hete brij
Ze dansten om de hete brij.
Naarmate die kouder werd, werden zij warmer.
De brij werd vergeten.
Ze voelden slechts elkaar.
woensdag 24 november 2021
Pensioen
Al 13 jaar krijg ik de boodschap, uw pensioen gaat niet omhoog.
Als je dat zo vaak leest zou je er gewend aan moeten zijn.
NEE.
Typfouten
De brief die ik typte op mijn telefoon waarbij ik, als experiment, de typfouten niet verbeterde was niet te lezen.
Gesjoemel
De bankbestuurder die sjoemelt krijgt, met een beetje pech, ontslag maar ontvangt vette ontslagvergoeding.
Het is een stuk aantrekkelijker om zo'n bankbons te zijn dan een autobestuurder die foutparkeert.
De eerste krijgt heel veel geld.
De ander betaalt heel veel geld.
En dat allemaal in onze participatiemaatschappij.
Dagritme
Mensen maken hun eigen dagritme.
Dat kan in onze tijd ook moeilijk anders.
Wekkers zijn dingen die niet leuk zijn, waar we nooit aan wennen maar waarvan wij vinden dat ze hun ring moeten doen.
In de ban van de ring.
Kunstlicht zijn we aan gewend en we vinden dat ze hun licht moeten laten schijnen.
Maar we zijn, net als alle andere dieren, er op gebouwd om op te staan als we wakker worden en te gaan slapen als het donker wordt.
Misschien zouden we gezonder zijn en ouder worden als we dat, met behoud van alle verworvenheden (wat natuurlijk niet mogelijk is) zouden gaan doen.
.
Verzekering
Elke verzekering verzekert haar verzekerden dat hun verzekering haar verzekerden verzekert met de beste verzekering.
Principes
Mensen zijn vreemde wezens.
Ze hebben zo hun principes.
Soms lijkt het wel of die principes hun persoonlijkheid uitmaken.
Uit die principes handelen ze.
Zijn ze zeker van hun gelijk.
Het opvallende is dat overtuigende bewijzen van het ongelijk heel vaak niet worden geaccepteerd.
Inplaats daarvan worden de meest vreemde argumenten bij elkaar gezocht om het gelijk te bewijzen.
Je ziet dit gedrag in het klein bijvoorbeeld bij familie, vrienden of kennissen.
Je ziet dit in het middelgroot in de gemeentelijke en landelijke politiek.
Je ziet dit in het groot bij landen alwaar het afschuwelijke consequenties kan hebben.
Je ziet het ook bij jezelf!
.
Oorlog en pandemie
Oorlog, zo lekker overzichtelijk.
Tegen die slechterikken aan de andere kant (logisch) hebben we uitstekende wapens ter beschikking.
We bombarderen ze gewoon de democratie in.
Klaar!
Strijd zit in ons bloed.
We hebben daar ervaring in sinds de eerste mens.
Pandemie.
Dat is andere koek.
Verdorie.
Dat rot virus treft ons ook.
Wat onrechtvaardig.
Daar zitten we nou met onze straaljagers, bommen en democratie.
dinsdag 23 november 2021
Rellenschoppers en anderen.
Een jonge kennis van mij wilde even een boodschap voor me doen.
Samen liepen we naar de flappentap.
Hij met de fiets aan de hand.
Na de flappentapperij overhandigde ik hem het geld waarna hij snel weg fietste.
Op de terugweg werd hij aangehouden door een jonge man die van het terras kwam.
Zijn vraag verraste mijn kennis.
"Heb je die oude man onder druk gezet om je geld te geven?"
Gelukkig kon duidelijk gemaakt worden dat er niets aan de hand was.
Relschoppers zijn overal.
Ze bepalen vaak het beeld wat er van jongeren bestaat.
Ze zijn een minderheid.
Er bestaan ook anderen.
De meerderheid!
Corona een griepje?
En dan lees je,
Ach Corona, het is maar een griepje.
Griepje?
Maar een griepje?
Ooit heb ik griep gehad.
Een echte griep.
Wat was ik ziek.
Ons dochtertje moest dringend naar de dokter.
Ik wist het, vond het belangrijk en tegelijkertijd kon het me niet zoveel schelen.
Zo beroerd was ik.
Gelukkig was daar mijn zuster als reddende engel.
Let op.
Ik weet wat een zware verkoudheid is.
Ik weet wat hevig hoesten is.
Ik weet wat koorts is.
Ik weet ook dat verkoudheid niet te vergelijken is met griep.
Corona is nog vele graadjes erger.
En veel besmettelijker.
Trouwfoto
En als je dan zo naar je eigen trouwfoto kijkt wordt je bevangen door een lichte vorm van nostalgie en treurigheid.
De tijd verstrijkt en nam zeker 12 mensen mee.
Als we er nu zouden staan zouden bijna al traptreden leeg zijn.
Maar we zouden ze wel kunnen vullen. Met drie kinderen en hun partners
plus zes kleinkinderen.
Waarvan sommigen eveneens met partners.
De tijd.
Meedogenloos én vruchtbaar.
Literatuur
Doe eens lekker elitair.
Lees eens een moeilijk boek,
begrijpen is onnodig,
en vertel een ieder dat je met literatuur bezig bent.
Marktwerking e.d.
Privatisering.
Marktwerking.
Participatiemaatschappij.
De ingrediënten waarmee onze regeringen in de afgelopen jaren van deze maatschappij een soort van perpetuum mobile wilden maken.
Een uit zichzelf draaiend mechanisme.
Alleen........
Een perpetuum mobile bestaat niet!
Wijkagent
Bezuinig de wijkagent weg en probeer na enkele jaren eens uit te rekenen wat de bezuiniging gekost heeft.
Begrip en verdriet
Je kunt heel veel begrip hebben voor de reactie van een ander en er toch verdriet om hebben.
maandag 22 november 2021
Gaten stoppen.
Zoals bekend heb ik altijd pech.
Ik sta er boven, maar toch...
Voorbeeld:
Kijk ik wat beter naar mijn sokken en ontdek ik gaten.
Kleine gaten.
Grote gaten.
Oké, kan gebeuren.
Maar nu komt het...
Er is niemand meer die ze kan stoppen.
Niemand.
Allemaal overleden.
Ik nog niet maar ik kan niet stoppen.
Tenminste, geen gaten.
Nou, dat bedoel ik dus.
Wel sokken.
Wel gaten.
Geen stopper.
Pech.
Wederom.
Zelfs als ik geen pech kan gebruiken.
Dan heb ik toch nog pech.
En vliegen kan ik ook al niet.
Koop lokaal
KOOP LOKAAL!!
Lokaal?
Wat voor lokaal?
Dranklokaal?
Schoollokaal?
Wachtlokaal?
Overblijflokaal?
Ik hoef geen lokaal?
Ik koop geen lokaal.
Wel boodschappen.
Die koop ik gewoon in de stad.
Gevolg en oorzaak
Ik ben aan het experimenteren
met een gevolg zónder oorzaak.
Tot nu toe, geen succes.
Kindje maken
En opnieuw de opmerking:
Sinds ik zelf een kind gemaakt heb....enz.
Ik blijf dat een rot uitdrukking vinden.
Je maakt niks.
Als de voorwaarden aanwezig zijn gebeurt het gewoon.
Vraag dat maar aan hen die verdrietig zijn omdat ze zo graag kinderen zouden willen hebben maar de pech hebben dat niet alle voorwaarden aanwezig zijn.
Mooi of lelijk
Iets is mooi omdat jij het mooi vindt.
Iets is lelijk omdat jij het lelijk vindt.
Niet omdat mén dat mooi of lelijk vindt.
Niet omdat het mooi of lelijk ís.
Wat mooi of lelijk is kan onmogelijk wetenschappelijk bewezen worden.
Het begrip bestaat.
Het feit niet.
Nederland, slecht land?
Wat wordt er weer geklaagd.
Las zojuist dat het in Nederland afschuwelijk slecht gaat.
Afschuwelijk slecht?
Oneens.
Uiteraard zit ook ik boordevol kritiek.
De overheid maakt fout op fout.
Lijkt niet goed te beseffen hoe een gewone burger leeft en wat er in die burger omgaat.
Maar het is een overheid die door het volk gekozen is.
Ook door hen die niet wilden stemmen.
Dan hadden ze dat maar wel moeten doen.
Het is voor 100% mijn overheid niet.
Dat wil zeggen, niet mijn keuze.
Maar zo zit democratie in elkaar.
Een systeem wat ik zie als de beste van de slechtste.
Macht.
Macht trekt waarschijnlijk een bepaald type mens aan.
Zal om die reden nooit een machtspositie ambiëren.
Ondanks de enorme tweedeling en kilte van de "dienaren" van de overheid gaan er weinig mensen door honger of kou in Nederland dood.
Ondanks de afschuwelijke fouten die gemaakt worden is er geen sprake van martelingen of enorme zelfverrijking van de overheid.
Nog steeds is er vrijheid.
Vrijheid in gebondenheid.
Uiteraard.
Vrijheid is nooit vanzelfsprekend.
Maar we leven wel in een van de langste periode zonder oorlog.
Zijn we verwend?
Wees attent, niet naïef en besef dat we in een van de beste landen van de wereld wonen.
Met een vrije pers die misstanden boven water haalt.
Tel je zegeningen.
Eén voor één.
.
zondag 21 november 2021
Mens erger je niet
Vroeger was voor mij
- Mens Erger Je Niet -
slechts een spelletje.
Dat veranderde rap toen ik de media ging volgen.
Sinds dien is het realiteit.
Net als
- Moeders Wil Is Wet -
vrijdag 19 november 2021
Abonneren op:
Posts (Atom)
