vrijdag 22 maart 2019

Wereld, waartoe waarheen?

Zekerheden die geen zekerheden zijn.
Natuurlijk weet je dat wel maar met gedachten aan kinderen en kleinkinderen wordt de onrust steeds groter.
Dan moet je jezelf beetpakken om nog iets van zekerheid te benaderen.
In wezen overheerst bij mij het verdriet.
Het verdriet van het waarom.
Liefde is zo mooi.
Waarom kunnen we dat niet?
Nee, we kunnen het niet.
In het Midden Oosten niet.
In het Westen niet.
Nergens.
Hooguit binnen het eigen kleine kringetje.
Egoïsme en egocentrisme wordt beloond.
Ach, ach.
Wereld, waartoe, waarheen?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten