maandag 31 december 2007

Kritiek en schaamte.

Sebo schreef:
Zal in het nieuwe jaar met de regelmaat van de klok verwijzen naar jouw site, m.b.t. je niet aflatende en zeer begrijpelijke kritiek over de christenen in het algemeen.

De opmerking zette me aan het denken.
Want was het wel kritiek?
Waarschijnlijk wel maar meer nog verbazing, verwarring en een zekere vorm van verdriet over, min of meer, soortgenoten.
Een gevoel van plaatsvervangende schaamte voor hen die hun (óók mijn?) beginselen verloochenen.
De Christenen met de dikke salarissen die allemaal zo goed weten hoe anderen, die het meestal slechter hebben, het moeten doen.

Waar zie ik het mededogen van de gemiddelde Christelijke politicus?
Waar proef ik de schaamte voor de, óók onder hun bewind nog steeds aanwezige, voedselbanken?
Dit, uiteraard, de goeden niet te na gesproken.

En, inderdaad, hier zal ik over blijven schrijven want ik kan mijn gevoel niet stoppen.

Echte onverholen kritiek heb ik op de populistische politici die hun politiek bedrijven ten gunste van zichzelf en ten koste van de ander.
Dat is slecht en levensgevaarlijk.
Zie het verleden waar we, helaas, geen lessen uit trekken.

DQ

Geen opmerkingen:

Een reactie posten